Кеннет Ачесон: Формула-1 және жарыс жолындағы өмірі

Кіріспе

Британдық жарыс жүргізушісі (туған 1957)

Кеннет Генри Ачесон (27 қараша 1957 жылы туған) – Солтүстік Ирландиядан шыққан британдық бұрынғы жарыс жүргізушісі. 1983 және 1985 жылғы Формула-1 маусымдарында RAM Racing командасы үшін жарысқан. Ол үш жарысының тек біреуін ғана аяқтады, 1983 жылғы Оңтүстік Африка Гран-присінде 12-ші орын алды. 1985 жылы маусым ішінде спорттық автомобильдер жарысында қаза болған Манфред Винкельхокқа орнына қойылды.

Ерте мансап

Кукстаун қаласында дүниеге келген ол, әкесі – Ольстер кірпіш зауытының иесі, 1970-ші жылдары мотоциклдерде және Формула Фордта жарысқан. 1976 жылы ол әкесінің ескі Crosslé FF1600 машинасында жергілікті Киркистаун трассасында сынақтан өтті де, көп кешікпей трасса рекордынан үш секундқа жуық уақытты көрсетті. Ол сол жылы тағы да Киркистаунда әкесінің FF1600 Crosslé машинасын тізгіндей, алғашқы жарысына қатысты. Өзін жақсы көрсеткендіктен, әкесі Кенни темекіні тастаса, 1977 жылғы маусымға жаңа Crosslé сатып алуға уәде берді. Жаңа техникамен жабдықталған ол 1977 жылы Солтүстік Ирландия FF1600 чемпионатында жеңіске жетті.

Тағы да табыстар мен Формула 1

1978 жылы ол Формула Форд сериясының үш жарысына қатысу үшін Англияға көшті. Алан Корноктың RMC демеушілігімен шыққан Royales машинасының жүргізушісі ретінде ол 29 жарыста жеңіске жетті және барлық үш чемпионатты ұтып алды. Сондай-ақ, ол жыл соңында Grovewood сыйлығын иеленді. 1979 жылы Формула 3-ке көтеріліп, ол екінші қол Ralt машинасымен бастады, бірақ жақсы нәтижелер көрсету үшін жаңа March 793 машинасына тапсырыс берді. Дегенмен, ол 1979 жылғы Британ Гран-приінің F3 жарысында ең жылдам уақытты көрсетті және үш чемпионаттан тыс жарыста жеңіске жетті. 1980 жылы Оксфордширдегі Стоун қаласындағы Murray Taylor Racing командасына қосылып, Vandervell British F3 Championship-ке қатысты. Маусымның ортасында Ачесон, Project 4 Racing командасының жүргізушісі Стефан Йоханссоннан басты орынды иеленді. Бірақ Йоханссон жаңа Ralt RT3 машинасына ие болып, алшақтықты қысқартты. Чемпионаттың соңғы жарысында Кенни шағын қате жіберіп, Йоханссон чемпион атанды. 1981 жылы Формула 2-ге көтеріліп, Docking Spitzley Racing командасына қосылып, Toleman TG280 машинасымен жүргізді. Алайда, маусымы Пау қаласындағы француздық көше трассасында Мишель Альборетомен көшбасшылық үшін жарысқандағы үлкен апаттан кейін ерте аяқталды. Альборето дөңгелекке дөңгелек тірелгенде, Ачесонға қашқақ жол қалдырмады және ол ауыр соққыға ұшырады, машинасы ағашқа соқты. Екі аяғы ауыр түрде сынған ол аман қалғаны үшін бақытты болды. Дегенмен, ол 1982 жылы Ralt Honda командасымен қайта оралды және Еуропа чемпионатында жетінші орынды иеленді. 1983 жылы Maurer Motorsport командасымен F2 машинасымен жүргізуге мүмкіндік алды, ал жыл соңында John McDonald-тың RAM March F1 машинасының бірінде RMC демеушілігімен F1 дебютін жасады. Жеті жарыста ол ауыр машинаны бірде-бір рет іріктеуден өте алмады, содан кейін Оңтүстік Африка Гран-приіне қатысуға мүмкіндік алды. 1984 жылы жарысқа қатыспады, бірақ Mosport Park трассасында Кремер Porsche 962C машинасымен жарыс кезінде қайғылы қаза тапқан Manfred Winkelhock-ты алмастыру үшін RAM командасына оралды. Hart қозғалтқышымен жабдықталған RAM 03 машинасымен Кенни Австрия және Италия Гран-прилеріне қатысты, бірақ қаржысы таусылып, оның F1 мансабы аяқталды.

For 1978 he moved to England to contest three of the Formula Ford series. Driving one of Alan Cornock's Royales with RMC sponsorship, he won 29 races and all three championships. He also picked up a Grovewood Award at the end of the year. Moving up to Formula 3 in 1979, he began with a second hand Ralt but soon ordered a new March 793 in an effort to be more competitive. However he failed to take any Championship wins though he set the fastest lap at the F3 support race for the 1979 British Grand Prix and won three non championship races. For 1980 he joined up with Murray Taylor Racing at Stone in Oxfordshire, to contest the Vandervell British F3 Championship. By mid season Acheson was leading the Championship from Stefan Johansson who was driving for Project 4 Racing. But then Johansson acquired a new Ralt RT3 and closed the gap. At the last race of the Championship, Kenny made a small mistake and Johansson took the title. Moving up to Formula 2 in 1981, he joined Docking Spitzley Racing driving a Toleman TG280. However his season ended prematurely with a big accident while racing for the lead with Michele Alboreto around the French street circuit at Pau. Running wheel to wheel, Alboreto left Acheson nowhere to go and he crashed heavily, his car ending up in a tree. With both his legs badly broken he was lucky to survive. Nevertheless, he returned in 1982 with the Ralt Honda team, finishing seventh in the European Championship. He was given a works F2 drive with Maurer Motorsport in 1983 and, later in the year, made his F1 debut in one of John McDonald's RAM March F1 cars with RMC sponsorship RAM March F1 car. In seven races, he failed to qualify the cumbersome car on every occasion before he finally made it onto the grid for the South African GP. Without a drive in 1984, he returned to the RAM team as to replace Manfred Winkelhock who had tragically been killed racing a Kremer Porsche 962C at Mosport Park. With the more competitive Hart powered RAM 03 Kenny qualified for both the Austrian and Italian GP but his funds dried up and that was the end of his F1 career.

Кейінгі мансап

Сол жылы ол CART жарыстарымен қысқа ғана уақыт айналысты. Ол Lola T800 Cosworth көлігімен Инди 500 жарысына қатысуға тіркелді, бірақ жүргізбеді. Кейін ол Meadowlands трассасында March 83C Cosworth көлігімен апатқа ұшырады, Elkhart Lake жарысына ілікпеді. Келесі бірнеше жыл ол Жапонияда Kunimitsu Takahashi-дің Advan демеушілік еткен Alpha командасы үшін Формула 3000 және спорттық автомобильдер класында жарысты. 1987 жылы Жапон спорттық автомобильдер чемпионатында жеңіске жетті, содан кейін 1988 жылы Sauber Mercedes командасымен Еуропаға оралды және Ле-Ман жарысына қатысуы жоспарланған, бірақ команда жаттығу кезінде қатысудан бас тартты. 1989 жылы Sauber Mercedes командасымен толық маусымды өткізіп, сол жылы Мауро Балдимен бірге Ле-Манда екінші орынды иеленді, ал олар Brands Hatch және Spa трассаларында жеңіске жетті. 1989 жылдың соңында өнер көрсеткеніне қарамастан, Sauber командасы оны жіберді, ал 1990 жылы WSPC маусымында Nissan командасына өтті. Ле-Манда R90CK көлігінің беріліс қорабы бұзылып, жарысқа қатыса алмады. 1991 жылы Ле-Манда Silk Cut Jaguar командасының құрамында XJR12 көлігімен үшінші орын алды. 1992 жылы ол Ле-Манға қайта оралды, бұл жолы Tony Southgate жобалаған TS010 көлігімен Toyota командасы үшін жарысты және тағы да екінші орынды иеленді, бірақ келесі жылы жарысты аяқтамады. Спорттық автомобильдер әлем чемпионаты аяқталғаннан кейін Acheson Жапониядағы SARD командасымен GT жарыстарына қатысты. Бұл 1995 жылы Sarthe трассасына соңғы сапарына әкелді, ол SARD MC8R көлігімен жарысты, бірақ 14 айналымнан кейін тежегіш жүйесі толығымен істен шыққандықтан жарыстан шықты. 1996 жылы Acheson Newcastle United футбол командасының дизайнындағы Lister Storm көлігімен Дейтона 24 сағаттық жарысына қатысты, көлікті Geoff Lees және Tiff Needell екеуімен бөлісті. Жарыс аяқталуға санаулы минуттар қалғанда, оның Lister көлігі баяу қозғалған көлік соғып, қатты апатқа ұшырады. Өте бақытты болғанына, ол оқиға орнынан қауіпсіз шықты және жарыс спортын толығымен тастауды шешті.

Ле-Манның толық 24 сағаттық жарысының нәтижелері

Жыл Командасы Пилоттар Автомобиль Сыныбы Айналымдар 1985 John Fitzpatrick Racing Дадли Вуд Жан Луис Шлессер Porsche 962C C1 DNQ DNQ 1988 Team Sauber Mercedes Клаус Ниеджведц Sauber C9 Mercedes C1 DNS DNS 1989 Team Sauber Mercedes Мауро Балди Джанфранко Бранкателли Sauber C9 Mercedes C1 384 2-орын 2-орын 1990 Nissan Motorsports International Мартин Доннели Оливье Груйяр Nissan R90CK C1 0 DNF DNF 1991 Silk Cut Jaguar Tom Walkinshaw Racing Тео Фаби Боб Волек Jaguar XJR 12 C2 358 3-орын 3-орын 1992 Toyota Team Tom's Пьер Анри Рафанель Масанори Секия Toyota TS010 C1 346 2-орын 2-орын 1993 Toyota Team Tom's Пьер Анри Рафанель Энди Уоллес Toyota TS010 C1 212 DNF DNF 1995 SARD Co. Ltd. Ален Ферте Томико Ёсикава SARD MC8 R Toyota GT1 14 DNF DNF