Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
18 ғасырдағы су диірмені, Шальфорд, Суррей, Англия
18th century watermill in Shalford, Surrey, England
Шальфорд диірмені – Англияның Суррей графтығындағы Гилдфорд қаласына жақын, Шальфордта Тиллингборн өзені бойында орналасқан, II* санаттағы ескерткіш болып саналатын 18 ғасырдағы су диірмені. 1932 жылы диірмен Фергюсоннің тобы деп аталатын эксцентрикалық, қайырымдылықпен айналысқан жас әйелдер тобына Ұлттық қорға сыйға берілді.
Shalford Mill is an 18th century Grade II* listed watermill located on the River Tillingbourne in Shalford, near Guildford, Surrey, England. In 1932, the mill was endowed to the National Trust by a group of eccentric young female philanthropists called Ferguson's Gang.
Тарих
Domesday Book 1086 жылы осы жерде диірмен болғандығын тіркеген. Бұл Брамлидің ірі меншігінің бір бөлігі ретінде жазылған бес диірменнің бірі еді. 15 ғасырда диірмен Джон атте Лиге тиесілі болды, ал 16 ғасырда – сэр Эдмунд Уолсингхэмге; 1599 жылы ол Джордж Остинге сатылды. Қазіргі ағаш қаңқалы ғимаратты 1750 жылдары Гилдфордтық Джон Милдред салған. Ол ерекшелігі – бастапқыда екі жеке диірменді сыйдырған, әрқайсысының өз су доңғалағы мен жабдықтары болған. 18 ғасырдың көп бөлігінде диірменді Милдредтер отбасы басқарды, бірінші Джон, содан кейін оның ұлдары Томас және Джон, одан кейін немересі Дэниел басқарды. 1794 жылы ол Роберт Остинге сатылды және оның отбасында, кейін Годвин Остиндерде, жұмыс істеген кезеңінің соңына дейін қалды. Диірменнің шығыс жартысы шамамен 1870 жылы жұмысын тоқтатты және жабдықтары алынып тасталды. Батыс жартысы 1914 жылға дейін жұмыс істеді. Содан кейін диірмен тұқымдық сақтауға, кейін жиһаз сақтауға пайдаланылды. 1927 жылға қарай ол қолданылмай қалды.
The Domesday Book records a mill being present on the site in 1086 one of the five mills recorded as part of the great manor of Bramley. In the 15th century, the mill was owned by John atte Lee, and in the 16th by Sir Edmund Walsingham; in 1599 it was sold to George Austen. The present timber framed building, built around 1750 by John Mildred of Guildford, was unusual in that it originally housed two separate mills, each with its own waterwheel and machinery. The mill was operated for most of the 18th century by the Mildred family, first by John, then by his sons, Thomas and John, and then by his grandson, Daniel. In 1794 it was sold to Robert Austen and remained in his family, later the Godwin Austens, for the rest of its working life. The eastern half of the mill ceased operation about 1870 and the machinery was removed. The western half remained in operation until 1914. Subsequently, the mill was used as a seed store and later as a furniture store. By 1927 it was unused.
Фергюсонның тобы
Ағаштары сатылып, жері құрылыс учаскелері ретінде сату қаупі төнген Пегги Поллард, Билл Стикерс есімімен танымал, және Фергюсон тобының мүшесі Бринхильд Кэтрин Джервис Рид, Агата әпке деген атпен белгілі, Годвин Остин қорынан су диірменін Ұлттық сенім қорына беруге көндірді, осымен топ диірменді жөндеуге және оны одан әрі ұстауға қажетті қаражатты жинауға міндеттенді. Жөндеу жұмыстарын консервациялық архитектор Джон Эрик Миерс Макгрегор OBE қадағалады, ол кейін Фергюсон тобының маңызды мүшесіне айналып, "Артишок" деген псевдоним алды. Годвин Остин мүлігінің титулды басшысы, майор Артур Годвин Остин, топқа қабылданды және оған "Иманды Юдхиштхира" деген псевдоним берілді. 1932 жылдан 1966 жылға дейін Фергюсон тобының штаб-пәтері Шалфорд диірменінде орналасқан. Диірменнің қазіргі жалға алушысы топтың штаб-пәтерін сұраған кезде көпшілікке ашады. Басқа да 1930 жылдарға қатысты естеліктердің ішінде R100 дирижаблінен құтқарылған екі төсек бар. Ұлттық сенім қоры шығыс бөлігін тұрғын үйге айналдырды. Батыс бөлігі, жабдықтарымен бірге, сақталды және қалпына келтірілді, бірақ жұмыс істеуге келтірілмеді.
In danger of being demolished with its timbers sold off and the land marketed as building plots, Peggy Pollard, alias Bill Stickers, and Brynhild Catherine Jervis Read, alias Sister Agatha, of Ferguson's Gang, persuaded the Godwin Austen trust to donate the watermill to the National Trust on the understanding that the Gang would raise the money for its repair and future running costs. The repair was supervised by the conservation architect John Eric Miers Macgregor OBE who went on to become an important member of Ferguson's Gang and was given the pseudonym "The Artichoke". The titular head of the Godwin Austen Estate, Major Arthur Godwin Austen was admitted to the Gang and given the pseudonym of "The Pious Yudhishthira". From 1932 until 1966, Ferguson's Gang had its headquarters at Shalford Mill. The gang's headquarters are opened to the public by the present tenant of Shalford Mill on request. Amongst other 1930s memorabilia there are two bunks salvaged from the R100 airship. The National Trust converted the eastern half to residential accommodation. The western half with its machinery was preserved and restored though not to working order.
Қоғамдық қолжетімділік
Жаз айларында диірмен сәрсенбі және жексенбі күндері халыққа ашық болады.
The mill opens to the public on Wednesdays and Sundays during the summer months.