Перси Клегхорн Стэнли Хобарт: Британдық әскери инженер және танк соғысының дамуына қосқан үлесі
Percy Hobart
Перси Гобэрт (1885-1957) – британдық әскери инженер, 2-ші дүниежүзілік соғыста "Hobart's Funnies" атты арнайы танктер жасаумен белгілі. Нормандияға шабуылда маңызды рөл атқарды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық әскери инженер (1885–1957)
British military engineer (1885–1957)
Генерал-майор сэр Перси Клегорн Стэнли Хобарт (14 маусым 1885 – 19 ақпан 1957), сондай-ақ "Хобо" деген атпен танымал, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде 79-шы бронетандық дивизияның қолбасшысы ретінде көзге түскен британдық әскери инженер. Ол Нормандияға түсу және одан кейінгі операцияларға қатысқан көптеген арнайы бронетехникалық құралдарды ("Хобарттың әзілдері") жасауға жауапты болды.
Major General Sir Percy Cleghorn Stanley Hobart, (14 June 1885 – 19 February 1957), also known as "Hobo", was a British military engineer noted for his command of the 79th Armoured Division during the Second World War. He was responsible for many of the specialised armoured vehicles ("Hobart's Funnies") that took part in the invasion of Normandy and later actions.
Ерте өмір
Хобарт Британдық Үндістанның Наини Талында Роберт Т. Хобарттың (Үндістан мемлекеттік қызметінде болған) және Джанеттаның (құрметті аты Стэнли) отбасында дүниеге келді. Оның анасы Тайрон графтығында (Солтүстік Ирландия) туған және Кукстаун мен Дунганнон қалаларының арасындағы Ньюмиллс маңындағы Роуган паркінде тұрған. Ол 1880 жылдың 7 қазанында Дунганнондағы Тулланискин шіркеуінде Роберт Хобартқа үйленді. Жастық шағында Хобарт тарих, сурет салу, әдебиет және шіркеу архитектурасын оқыды. Ол Темпл Гроув мектебінде және Клифтон колледжінде білім алды, ал 1904 жылы Вулвичтегі Корольдік әскери академиясын бітіріп, Корольдік инженерлерге офицер болып тағайындалды. Алғашқыда ол Үндістанға жіберілді, бірақ Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Францияда және Месопотамияда (қазіргі Ирак) қызмет етті. 1919-1920 жылдары британдық және үнді әскерлері жергілікті ауылдардағы наразылықты басу кезінде Вазиристан науқанына қатысты. 1920 жылы Камберлидегі штаб колледжіне оқуға түскен Хобарт 1923 жылы танк соғысының маңызды болатынын болжап, Корольдік танк корпусына өз еркімен ауысты. Ол онда "Hobo" деген лақап атын алды және Б. Х. Лидделл Харттың бронетехника туралы еңбектеріне зор ықпал етті. 1923 жылы Хобарт Кветта штаб колледжінде оқытушы болып тағайындалды және 1927 жылға дейін қызмет етті. 1928 жылдың қарашасында Хобарт Корольдік теңіз жаяу әскері полковнигінің қызы Доротея Филдке үйленді. Олардың бір қызы болды. Оның әпкесі Элизабет фельдмаршал Бернард Монтгомериге үйленді. 1934 жылы Хобарт Ұлыбританиядағы алғашқы тұрақты бронетанкті бригаданың командирі және Корольдік танк корпусының инспекторы болды. Ол өзінің бөлімшесі үшін ресурстарды алу үшін күресуге мәжбүр болды, өйткені британдық армияда консервативті кавалерия офицерлері әлі де үстемдік құрып тұрды. Неміс генералы Хайнц Гудериан Хобарттың Британияда жарияланған барлық мақалаларын өз қаражатымен аудару үшін адам жалдады және олармен танысты. 1937 жылы Хобарт штаб жұмыстарының орынбасары (бронетехникалық ұрыс машиналарын басқару) және кейіннен әскери оқу директоры болып тағайындалды. Ол генерал-майор шеніне көтерілді. 1938 жылы Хобарт "Мобильді күш (Египет)" құрамын құруға және оны даярлауға жіберілді, бірақ жергілікті генерал оның әрекеттеріне қарсылық көрсетті. Сыншылар оны кейде "Мобильді қуыршақ" деп атаса да, "Мобильді күш (Египет)" аман қалды және кейіннен "Шөлдегі егеуқырлар" деп аталған 7-ші бронетанкті дивизияға айналды.
Hobart was born in Naini Tal, British India, to Robert T. Hobart (of the Indian Civil Service), and Janetta (née Stanley). His mother was born in County Tyrone (Northern Ireland) and lived at Roughan Park, near Newmills, between Cookstown and Dungannon. She married Robert Hobart in Tullaniskin Parish Church, Dungannon, on 7 October 1880. In his youth, Hobart studied history, painting, literature and church architecture. He was educated at Temple Grove School and Clifton College, and in 1904 he graduated from the Royal Military Academy, Woolwich and was commissioned into the Royal Engineers. He was first sent to India, but during the First World War he served in France and Mesopotamia (now Iraq). He took part in the Waziristan campaign 1919–1920, when British and Indian Army forces put down unrest in local villages. Attending the Staff College, Camberley, in 1920, in 1923, foreseeing the predominance of tank warfare, Hobart volunteered to be transferred to the Royal Tank Corps. While there, he gained the nickname "Hobo", and was greatly influenced by the writings of B. H. Liddell Hart on armoured warfare. He was appointed as an instructor at the Staff College, Quetta, in 1923 where he served until 1927. In November 1928, Hobart married Dorothea Field, the daughter of Colonel C. Field, Royal Marines. They had one daughter. His sister, Elizabeth, married Field Marshal Bernard Montgomery. In 1934, Hobart became brigadier of the first permanent armoured brigade in Britain and Inspector, Royal Tank Corps. He had to fight for resources for his command because the British Army was still dominated by conservative cavalry officers. German General Heinz Guderian kept abreast of Hobart's writings using, at his own expense, someone to translate all of Hobart's articles being published in Britain. In 1937, Hobart was made Deputy Director of Staff Duties (Armoured Fighting Vehicles) and later Director of Military Training. He was promoted to major general. In 1938, Hobart was sent to form and train "Mobile Force (Egypt)" although a local general resisted his efforts. While sometimes referred to as the "Mobile Farce" by critics, Mobile Force (Egypt) survived and later became the 7th Armoured Division, famous as the "Desert Rats".
Екінші дүниежүзілік соғыс
1940 жылы генерал сэр Арчибальд Уэвелл Хобартты зейнеткерлікке жіберді, бұл шешімге оның "дәстүрден тыс" бронетанкті соғыс туралы идеяларына байланысты жауласымды Әскери министрліктің ақпараты себеп болды. Хобарт Жергілікті қорғаныс еріктілеріне (Үй сақшыларының алғысы) ланцет-корпоралы ретінде қосылып, туған қаласы Чиппинг Кампденді қорғауға бекітілді. "Дереу Чиппинг Кампден тікенді қарсылыққа толы елікке айналды", және Хобарт Аймақтық Ұйымның орынбасары болып тағайындалды. Лидделл Харт Хобартты зейнеткерлікке шығару туралы шешімді сынап, "Sunday Pictorial" газетінде мақала жариялады. Уинстон Черчилльге бұл туралы хабарланды, және 1941 жылы Императорлық Бас штабтың бастығы Алан Бруктың қарсылығына қарамастан, Хобарт әскерге қайта шақырылды. Хобартқа 11-ші бронетанкті дивизияны даярлау міндеті тапсырылды, және бұл жұмыс өте табысты аяқталды. Хобарттың қарсыластары оны тағы да, енді медициналық негіздермен қызметтен шеттетуге тырысты, бірақ Черчилль олардың әрекеттеріне жол бермеді. Ол белсенді қызметке салыстырмалы түрде егде жас (57-де) болды, сонымен қатар денсаулығы да нашарлаған еді. Қайтадан Хобартқа жаңа бронетанкті дивизия құру және даярлау міндеті жүктелді, бұл жолы 79-шы бронетанкті дивизия.
General Sir Archibald Wavell dismissed Hobart into retirement in 1940, based on hostile War Office information due to his "unconventional" ideas about armoured warfare. Hobart joined the Local Defence Volunteers (precursor to the Home Guard) as a lance corporal and was charged with the defence of his home town, Chipping Campden. "At once, Chipping Campden became a hedgehog of bristling defiance", and Hobart was promoted to become Deputy Area Organiser. Liddell Hart criticised the decision to retire Hobart and wrote an article in the newspaper Sunday Pictorial. Winston Churchill was notified and he had Hobart recalled into the army over Chief of the Imperial General Staff Alan Brooke's objections in 1941. Hobart was assigned to train the 11th Armoured Division, a task which was recognised as extremely successfully achieved. Hobart's detractors tried again to have him removed, this time on medical grounds but Churchill rebuffed them. He was relatively old (57) for active command and he had been ill. Once again, Hobart was assigned to raise and train a fresh armoured division, this time the 79th Armoured Division.
79-анкерлік дивизия
1942 жылдың тамызында Диппе шабуылы тұрақты танктер мен жаяу әскерлердің амфибиялық десантта нығайтылған кедергілерді жеңе алмайтындығын көрсетті. Бұл Одақтастардың Еуропаға басып кіруі кезінде және одан кейін табиғи және адам жасаған кедергілерді жеңу үшін арнайы көлік құралдарының қажеттілігін көрсетті. 1943 жылдың наурыз айында Хобарттың 79-шы бронетанкілік бөлімін ресурстар жетіспеуінен таратуға дайын тұрды, бірақ Императорлық Бас Штабтың Бастығы (CIGS), генерал сэр Алан Брук, "табысқа жеткен ой" арқасында Хобартты өз бөлімін арнайы бронетанкілік бөлімге айналдыруға шақырды. Хобарт бастапқыда күдікпен қарады және Лидделл Хартпен кеңескеннен кейін, бұл бөлімнің жауынгерлік рөлге ие операциялық бөлім болатынына көз жеткізген соң, ұсынысты қабылдады. Бөлім "79-шы (эксперименттік) броньды дивизия Корольдік инженерлер" деп аталды. Бөлімнің белгісі – сары үшбұрыштың үстінде қара бұқаның басы, кеңейген есін жолдарымен бейнеленген; бұл әрбір көлікте мақтанышпен тасымалданды. Хобарттың жеңешесі генерал сэр Бернард Монтгомери американдық генерал Дуайт Д. Эйзенхауэрге арнайы танктарды құру қажеттігі туралы хабарлады. Хобарттың басшылығымен 79-шы бөлімде "Хобарттың әзілдері" деп аталған, өзгертілген танк үлгілері жиналды. Бұл құралдар Нормандияға түсу кезінде қолданылды және Одақтастардың жағалауға шығуына көмектескені үшін мақталады. 79-шы бөлімнің көліктері Ұшыру операциясы Оверлорд десантына қатысқан британдық және канадтық күштерге ұсынылды, сондай-ақ АҚШ Бірінші армиясының қолбасшысы генерал-лейтенант Омар Брэдлиге американдықтардың пайдалануы үшін көрсетілді. Брэдли олардың тиімділігін бірден түсінді және 1944 жылдың 16 ақпанында Омаха және Юта жағалауларында пайдалану үшін британдық Соғыс кеңсесінен бес рота (шамамен 100) Шерман DD (суда жүзуге арналған) танктерін, жиырма бес Шерман флейлін және жүз Черчилль Крокодил от лақтырғыштарын сұрады. Өкінішке орай, ағылшын-канадтық талаптарды және АҚШ-тың жаңа сұраныстарын қанағаттандыру үшін жеткілікті флейлдер мен Крокодилдер өзгертілмеді. Американдық әскерлер тек Шерман DD және Шерман дозерлерден ғана пайда көрді, олардың көп бөлігі Америкада жасалғандықтан қол жетімді болды. Лидделл Харт оның еңбегін былай бағалады: "Соғыстың ең жақсы екі британдық бронетанкілік дивизиясын қалыптастыру – бұл ерекше жетістік, бірақ Хобарт 79-шы арнайы бронетанкілік дивизиясын оқыту арқылы D күні шешуші фактор болған "хет-трик" жасады". 79-шы бөлімнің көліктері бірлік ретінде емес, басқа бөлімдерге қосылып жұмыс істеді. Соғыс аяқталған кезде 79-шы бөлімде жеті мыңға жуық көлік құралы болды. 79-шы бронедивизия 1945 жылдың 20 тамызында таратылды. Хобарт 1946 жылы зейнетке шықты және 1957 жылы Фарнхэмде қайтыс болды. Германияның Детмольд қаласындағы казармаға оның есімі берілді. Хобарт казармасы содан бері неміс үкіметіне қайтарылды және енді казарма ретінде жұмыс істемейді.
The Dieppe Raid in August 1942 had demonstrated the inability of regular tanks and infantry to cope with fortified obstacles in an amphibious landing. This showed the need for specialised vehicles to cope with natural and man made obstructions during and after the Allied invasion of Europe. In March 1943, Hobart's 79th Armoured was about to be disbanded, due to lack of resources, but the Chief of the Imperial General Staff (CIGS), General Sir Alan Brooke, in a "happy brainwave", invited Hobart to convert his division into a unit of specialised armour. Hobart was reputedly suspicious at first and conferred with Liddell Hart before accepting, with the assurance that it would be an operational unit with a combat role. The unit was renamed the "79th (Experimental) Armoured Division Royal Engineers". Unit insignia was a black bull's head with flaring nostrils superimposed over a yellow triangle; this was carried proudly on every vehicle. Hobart's brother in law, General Sir Bernard Montgomery, informed the American general Dwight D. Eisenhower of his need to build specialised tanks. Under Hobart's leadership, the 79th assembled units of modified tank designs collectively nicknamed "Hobart's Funnies". These were used in the Normandy landings and were credited with helping the Allies get ashore. The 79th's vehicles were offered to the British and Canadian forces taking part in the landings of Operation Overlord, and were demonstrated to American First Army Commander, Lieutenant General Omar Bradley for US use. Bradley immediately understood their usefulness and on 16 February 1944 he requested five companies (about 100) of the Sherman DD (swimming) tanks, twenty five Sherman flails and one hundred Churchill Crocodile flamethrowers from the British War Office for use on both Omaha and Utah beaches. Unfortunately, not enough of the flails and Crocodiles had been converted to meet the Anglo Canadian requirements and the new US requests. The American forces benefitted only from the Sherman DDs and Sherman dozers, of which more were available due to many being built in America. Liddell Hart said of him: "To have moulded the best two British armoured divisions of the war was an outstanding achievement, but Hobart made it a "hat trick" by his subsequent training of the specialised 79th Armoured Division, the decisive factor on D Day." The vehicles of the 79th did not deploy as units together but were attached to other units. By the end of the war the 79th had almost seven thousand vehicles. The 79th Armoured Division was disbanded on 20 August 1945. Hobart returned to retirement in 1946 and died in 1957 in Farnham, Surrey. A barracks in Detmold, Germany, was named after him. Hobart Barracks has since been handed back to the German government and no longer functions as a barracks.
Сыйлықтар мен марапаттар
1943 жылы Хобарт Британ империясы орденінің кавалер-командоры (KBE) атанды. Соғыстан кейін ол Американың Еңбегі үшін орденімен (Legion of Merit) марапатталды. Мансабы барысында Хобарт Бат орденінің серігі (CB) де болды, ал Бірінші дүниежүзілік соғыстағы іс-қимылдары үшін Ерекше қызмет ордені (DSO) және Әскери крест (MC) алды. Әскери қызметінің кезеңінде ол тоғыз рет құрметті хабарламаларда аталды.
In 1943, Hobart was made a Knight Commander of the Order of the British Empire (KBE). After the war, he was awarded the American Legion of Merit. During his career, Hobart also became a Companion of the Order of the Bath (CB) and, for his actions in the First World War, received the Distinguished Service Order (DSO) and Military Cross (MC). During his military career he was also mentioned in despatches nine times.