Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Птолемейлік Мысырдың б.з.д. 44-30 жылдар аралығындағы соңғы перғауыны, Римдегі оқиға
Last pharaoh of Ptolemaic Egypt from 44 to 30 BC
the Rome episode
Птолемей XV Цезарь (Птолемей Цезарь; б.з.д. 23 маусым 47 – б.з.д. 29 тамыз), «Кіші Цезарь» (Καισαρίων, Kaisaríōn) деген лақап атымен белгілі, Птолемейлік Мысырдың соңғы перғауыны болды. Ол анасы Клеопатра VII-мен бірге б.з.д. 2 қыркүйек 44 жылдан оның б.з.д. 12 тамыздағы өліміне дейін биледі, содан кейін б.з.д. Октавианның (кейіннен Август ретінде Римнің бірінші императоры болған) бұйрығымен өліміне дейін жалғыз билеуші ретінде танылды. Цезарион Клеопатраның тұңғыш ұлы және Юлий Цезардың белгілі жалғыз биологиялық ұлы болды, оның құрметіне осы ат берілді. Ол Мысырдың Птолемей әулетінің соңғы билеуші мүшесі еді.
Ptolemy XV Caesar ('/t//ɒ//l//əm//i/; , Ptolemaios Kaisar; 23 June 47 BC – 29 August 30 BC), nicknamed Caesarion (Καισαρίων, Kaisaríōn, "Little Caesar"), was the last pharaoh of Ptolemaic Egypt, reigning with his mother Cleopatra VII from 2 September 44 BC until her death by 12 August 30 BC, then as sole ruler until his death was ordered by Octavian (who would become the first Roman emperor as Augustus). Caesarion was the eldest son of Cleopatra and the only known biological son of Julius Caesar, after whom he was named. He was the last sovereign member of the Ptolemaic dynasty of Egypt.
Ерте өмір
Птолемей Цезарь Мысырда б.з.д. 23 маусымда дүниеге келді. Анасы Клеопатра оған Theos Philopator Philometor (гр. 'әкеге сүйіспеншілік, анаға сүйіспеншілік көрсететін Құдай') деген ат қойып, ол рим саясаткері және диктаторы Юлий Цезардың ұлы екенін мәлімдеді. Ол Цезардың сыртқы келбеті мен мінез-құлқын мұра еткені айтылса да, Цезар оны ресми түрде мойындаған жоқ. Цезарьге қатысты барлық заңсыз туылған деген айыптаулар римдік көзқараспен қарастырылды; олардың мақсаты Цезарьді Мысыр тағына лайықсыз ету емес, керісінше, ол Юлийдің рим заңдары бойынша мұрагері екенін жоққа шығару болды. Цезардың қолдаушыларының бірі, Гай Оппий, тіпті Цезардың Цезарьонды әке бола алмайтынын дәлелдеуге тырысқан памфлет жазды. Дегенмен, Цезар Цезарьонға өзінің атын қолдануға рұқсат берген болуы мүмкін. Бұл мәселе Цезардың асырап алған ұлы Октавиан Клеопатрамен қақтығысқа түскенде шиеленісті күйге жетті, бірақ ол тек атағымен ғана фараон болды, ал нақты билік Клеопатраның қолында болды. Клеопатра өзінің ұлымен арақатынасын Мысыр құдайы Изида мен оның құдай баласы Горусқа теңеді. б.з.д. 44 жылдан б.з.д. 36 жылғы Антиохиялық сыйлықтарға дейін Цезарьон туралы ешқандай тарихи мәлімет жоқ. Екі жылдан кейін ол Александриялық сыйлықтарда да пайда болды. Клеопатра мен Антоний екі "Сыйлық" та ұйымдастырды, олардың арқасында Рим мен Парфияның басып алған жерлері Клеопатраның балаларына – Цезарьонға, егіздер Александр Гелиос пен Клеопатра Селена II-ге және Птолемей Филадельфқа (соңғы үшеуі Антонийдің туған әйелінен туған жартылай бауырлары) сыйланды. Октавиан б.з.д. 36 жылғы Антиохиялық сыйлықтарға жария түрде келісім берді, олар сыйлық ретінде берілген аймақтарда Клеопатраның бірегей патшалық Селевкид тегін пайдаланып, Антонийдің Шығысқа билік ету стратегиясы ретінде сипатталды.
Ptolemy Caesar was born in Egypt on 23 June 47 BC. His mother Cleopatra gave him the royal names Theos Philopator Philometor (lit. 'father loving, mother loving God') and insisted that he was the son of Roman politician and dictator Julius Caesar. While he was said to have inherited Caesar's looks and manner, Caesar did not officially acknowledge him. All accusations of bastardy against Caesarion were cast from a Roman perspective; their intention was not to portray Caesarion as inappropriate for the throne of Egypt, but rather to deny that he was Julius' heir by Roman law. One of Caesar's supporters, Gaius Oppius, even wrote a pamphlet which attempted to prove that Caesar could not have fathered Caesarion. Nevertheless, Caesar may have allowed Caesarion to use his name. The matter became contentious when Caesar's adopted son, Octavian, came into conflict with Cleopatra. although he was pharaoh in name only, with Cleopatra keeping actual authority. Cleopatra compared her relationship to her son with that of the Egyptian goddess Isis and her divine child Horus. There is no historical record of Caesarion between 44 BC until the Donations of Antioch in 36 BC. Two years later he also appears at the Donations of Alexandria. Cleopatra and Antony staged both "Donations" to donate lands dominated by Rome and Parthia to Cleopatra's children: Caesarion, the twins Alexander Helios and Cleopatra Selene II, and Ptolemy Philadelphus (the last three were his maternal half siblings fathered by Mark Antony). Octavian gave public approval to the Donations of Antioch in 36 BC, which have been described as an Antonian strategy to rule the East making use of Cleopatra's unique royal Seleucid lineage in the regions donated.
Перғауын
34 ж.б. Антоний Александриялық сыйлықтары арқылы Цезарьонға және Клеопатрадан туған үш баласына шығыс жерлерін және тақымдарды берді. Цезарьон құдай, құдайдың ұлы және "Патшалардың патшасы" деп жарияланды. Бұл сән-салтанатты атақ "римдік тәуелді патшалармен қарым-қатынасты басқаруда бұрынғысыздай" жаңалық болды және "рим халқының 'үлкендігіне' қауіп тудыратын" болып есептелді. Антоний Цезарьонды Цезардың нағыз ұлы және мұрагері деп мәлімдеді. Бұл жариялау Октавианға тікелей қауіп келтірді (оның билікке талабы Юлий Цезардың шөбересі және асырап алынған ұлы ретіндегі мәртебесіне негізделген). Осы жарияланымдар Антоний мен Октавиан арасындағы қарым-қатынастың күрт нашарлауына себеп болды, Октавиан Антоний мен Клеопатраға қарсы соғыс үшін қолдау жинау үшін римдіктердің сыйлықтарға наразылығын пайдаланды.
In 34 BC, Antony granted further eastern lands and titles to Caesarion and his own three children with Cleopatra in the Donations of Alexandria. Caesarion was proclaimed to be a god, a son of [a] god, and "King of Kings". This grandiose title was "unprecedented in the management of Roman client king relationships" and could be seen as "threatening the 'greatness' of the Roman people". Antony also declared Caesarion to be Caesar's true son and heir. This declaration was a direct threat to Octavian (whose claim to power was based on his status as Julius Caesar's grandnephew and adopted son). These proclamations partly caused the fatal breach in Antony's relations with Octavian, who used Roman resentment over the Donations to gain support for war against Antony and Cleopatra.