Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эндрю Макдермот (1790 – 12 қазан 1881) – «Гадсон шығанағы компаниясының» (HBC) қызметкері, кейіннен тәуелсіз тері саудагері және Ассинибоя кеңесінің мүшесі болған.
Andrew McDermot (1790 – 12 October 1881) was a Hudson's Bay Company (HBC) employee who became an independent fur trade merchant and member of the Council of Assiniboia.
Макдермоттың шыққан тегі мен отбасылық қарым-қатынасы
Макдермот 1790 жылы Белангаре қамалында, Кастлерея, Роскомон графтығы, Ирландияда Майлз Макдермоттың, Макдермоттың және Белангарелік Чарльз О’Конордың заңды емес қызы Кэтрин (Китти Бхан) О’Конордың үлкен ұлы ретінде дүниеге келді. Ол католик дінінде тәрбиеленіп, үйде білім алды. Оның әкесі бұрын Бриджит О’Конорға үйленген, ол анасының үлкен әпкесі болған, ал ол қайтыс болғаннан кейін Китти Бханға үйленді. Осы одақтан туған үлкен ағасы Хью Макдермот, Макдермот болды. Оның анасының інілері Белангарелік Денис О’Конор және Маунт-Аллендік Чарльз О’Конор еді. Денис інісі арқылы оның туыстары Оуэн О’Конор, О’Конор Дон (Гейл аристократы, католиктердің эмансипациясынан кейін Роскомон округінен алғашқы католик парламент мүшесі), пастор доктор Чарльз О’Конор (өмірінде дау тудырған католик священник және тарихшы), Матью О’Конор (Маунт-Друидтен) (тарихшы, жер иесі және адвокат) болды. Чарльз інісі арқылы ол Томас О’Конордың (Нью-Йоркқа қашқан және журналист болған Біріккен Ирландиялық) бірінші туысы еді. Томас Нью-Йорктік Чарльз О’Конордың әкесі болды, ол американдық адвокат және 1872 жылы АҚШ президенттігіне Бурбон демократиялық партиясының үміткері болды.
McDermot was born in Belangare Castle, Castlerea, County Roscommon, Ireland in 1790, the eldest son of Miles MacDermot, The MacDermot and Catherine (Kitty Bhan) O'Conor, an illegitimate daughter of Charles O'Conor of Belanagare. He was raised a Roman Catholic and educated at home. His father was once married to Bridget O'Conor a much older sister of his mother and after she died he married Kitty Bhan. His much older half brother from this union was Hugh MacDermot, The MacDermot. His maternal Uncles were Denis O'Conor of Belanagare and Charles O'Conor of Mount Allen. Through his uncle Denis his cousins were Owen O'Conor, O'Conor Don (Gaelic Nobleman, first Catholic Member of Parliament for Roscommon after Catholic Emancipation), Rev. Dr. Charles O'Conor (a Catholic Priest and Historian, who caused controversy in his lifetime), Matthew O'Conor of Mount Druid (a Historian, Landowner and Barrister). Through his uncle Charles he was a first cousin of Thomas O'Conor (United Irishman who fled to New York and became a journalist). Thomas was the father of Charles O'Conor of New York, the American Attorney and Bourbon Democrat Nominee to the Presidency of the United States in 1872
Норвегия үйінде ол Хадсон Бэй компаниясының тағы бір қызметкері Томас МакНабтың аралас нәсілді қызы Сара МакНабқа үйленді. Сарамен бес ұл және тоғыз қыз, барлығы он төрт балалары болды. Оның көптеген қыздары Виннипег элитасынан белгілі мырзаларға тұрмысқа шықты. Қызы Мэри Джейн Джозеф Тайльферге үйленді, ол Манитоба фермері, адвокаты және саяси қайраткері болды. Ол 1879 жылы Сент-Агат округін, ал 1879 жылдан 1883 жылға дейін Моррис округін консерватор ретінде өкілдік етті. 1816 жылы туған үлкен қызы Мари Ричард Лейнге, Хадсон Бэй компаниясының клеркіне үйленді; Эллен Томас Бердке үйленді; Кэтрин Томас Трутвайтке үйленді; Мэри Салли Ред-Ривер және Ассинибоя губернаторы Уильям МакТавишке үйленді; Энн Эндрю Грэм Балленден Баннатинге үйленді, ол Эндрю Макдермотпен серіктес болып, елді мекендегі екінші бай адамға айналды; Харриет Хадсон Бэй пошта басшысы Александр Ральф Лиллиге үйленді. Католик дінінде туылғанына қарамастан, ол Англия шіркеуінің рәсімі бойынша үйленді және жерленді. Ол Виннипегтегі Сент-Джон соборында жерленген.
In Norway House, he married Sara McNab, mixed blood daughter of Thomas McNab, another Hudson's Bay Company employee. He and Sara had 15 living children, nine daughters and six sons. Many of his daughters married prominent gentleman from Winnipeg's elite. Daughter Mary Jane married Joseph Taillefer he was a farmer, lawyer and political figure in Manitoba. He represented Ste. Agathe in 1879 and Morris from 1879 to 1883 as a Conservative. Eldest daughter Marie, born in 1816, married Richard Lane, HBC clerk; Ellen married Thomas Bird; Catherine married Thomas Truthwaite; Mary Sally married William McTavish, Governor of Red River and Assiniboia; Anne married Andrew Graham Ballenden Bannatyne, who became a partner with Andrew McDermot and became the second wealthiest man in the settlement; Harriet married Alexander Ralph Lillie, an HBC postmaster. Though born Roman Catholic, he was married and buried by the Church of England. He is buried at St. John's Cathedral, Winnipeg.
HBC мансабы
Ирландияда мүмкіндіктер шектеулі болғандықтан, ол Слайгодағы Гудзон шығанағы компаниясымен келісім шарт жасасып, 1812 жылғы 26 тамызда "Роберт Тейлор" кемесімен Йорк фабрикасына келді, бастапқыда үш жылдық мерзімге жұмысқа тұрды. Ол қазіргі Манитобаның солтүстік-орталық айманындағы әртүрлі тері сауда бекеттерінде жазушы, саудагер және кеңсе қызметкері болып жұмыс істеді. Ол "Жақсы мінезді. Әділ. Міндеттерін орындауға дайын және ынталы. Жоғары лауазымдағы адамдарға бағынышты және құрметті. Үнді тілін жақсы біледі" деп сипатталған. 1821 жылы оған Төменгі Қызыл өзен колониясындағы бекетке оңтүстікке көшуге рұқсат берілді. Гудзон шығанағы компаниясындағы баяу өрлеуге наразы болған ол, 1824 жылы зейнеткерлікке шығуға рұқсат алғаннан кейін компаниядағы қызметін тастады.
With few opportunities in Ireland, he engaged with the Hudson's Bay Company in Sligo and arrived at York Factory on the ship Robert Taylor on August 26, 1812, initially signing on for a three year contract. He was employed as a writer, trader and clerk in various fur trade posts in what is now north central Manitoba. He was described as "Sober. Honest. Ready and willing in the discharge of his duty. Obedient & respectful of his superiors. . He has a tolerably good knowledge of the Indian language." In 1821, he was allowed to move south to a post in the Lower Red River Colony. Unhappy with slow advancement within the HBC, he left the employ of the company when he was permitted to retire in 1824.
Оның дүкені мен ХБК-мен қарым-қатынасы
ХБК-дан кеткеннен кейін ол ХБК-ның батасымен Форт-Гарриде тәуелсіз дүкен ашты. ХБК көбінесе өсіп келе жатқан елді мекенге жеткілікті тауарлар бере алмайтын болғандықтан, Макдермот Йорк фабрикасы арқылы ХБК кемелерінде тауарын импорттауға мүмкіндік алды. Макдермоттың губернатор Джордж Симпсонмен болған достығы өте тиімді болды. Солтүстік Дакота штатының Пембина қаласындағы американдық тері сауда бекетінде тері саудасы жүргізілмеуі үшін оған тері саудасына арнайы лицензия берілді, сондай-ақ ХБК-дан көптеген келісімшарттар ұсынылды. 1839 жылы ол Ассинибоя кеңесінің мүшесі болды. Ол кеңестегі комитеттің құрамында болды, ол жолдар мен көпірлер салуға, жерді зерттеуге, паромдарды іске қосуға және қоғамдық жақсартуларға жауапты болды. Алайда, 1840 жылдардың басында ХБК-мен арақатынасы нашарлай бастады. ХБК еркін немесе заңсыз сауданың өсуін шектеу мақсатында Макдермоттың ХБК-мен жүк тасымалдау келісімшартын жасамады, ал 1845 жылға қарай Англиядан келген оның тауарларына ХБК кемелеріне мінуге рұқсат берілмеді. Губернатор Кристидің осы санкцияларына ашуланып, ол Ассинибоя кеңесінен кетті. Келісімге келгеннен кейін және шығындарының бір бөлігі өтелген соң ол кеңеске қайта қосылды. Макдермот пен оның серіктесі Джеймс Синклер 1849 жылғы Гийом Сейердің еркін саудаға қатысты сот процесінің екі негізгі ұйымдастырушысы болды. Ол сонымен қатар американдық саудагер Норман Китсонмен тығыз байланыста болды және Китсонды АҚШ-тан Форт-Гарридегі дүкеніне тауар импорттау үшін пайдаланды.
After leaving the HBC, he started an independent store at Fort Garry, with the blessing of the HBC. The HBC were often unable to provide enough goods for the growing settlement and McDermot was able to import his goods on HBC ships through York Factory. McDermot's friendship with Governor George Simpson proved to be extremely profitable. He was allowed a special license to trade furs to prevent furs from being traded at the American fur trade post at Pembina, North Dakota, and was granted many contracts from the HBC. In 1839 he was made a member of the Council of Assiniboia. He was part of a committee on the council which was responsible for the construction of roads and bridges, surveying, the operation of ferries, and public improvements. However, by the early 1840s, his relationship with the HBC began to weaken. The HBC, in order to curb the growing amount of free trade or illegal trade, denied McDermot a freighting contract with the HBC and by 1845, his goods from England were not being allowed passage on HBC ships. Furious with Governor Christie over these sanctions, he resigned from the Council of Assiniboia. He did rejoin the Council after an agreement was reached and partial reimbursement for his losses was paid. McDermot and his partner, James Sinclair were two of the main forces behind the Guillaume Sayer free trade trial of 1849. He also had close ties with American trader Norman Kittson and used Kittson to import goods from the United States to his store at Fort Garry.
Оның мұрасы
1850 жылдары Эндрю Макдермот "Қызыл өзен қонысының ең бай адамы" деп танылды. Оның сәтті дүкені, сондай-ақ Қызыл және Ассинибойн өзендері бойында орналасқан бірнеше су және астық диірмендері болды. Ол қазіргі Виннипег қаласының орталық бөлігінде үлкен жер теліміне ие болды. Оның жері, өзен жағасы, Хадсон шығанағы компаниясының жерінің шетінен басталып, Қызыл өзенге қарай он тізбекке созылып, екі мильге дейін артқа жылды. Виннипегтегі Макдермот даңғылы осы меншіктің солтүстік шекарасын көрсетеді. Оның үйі, "Изумруд" сарайы, Форт-Гарридегі ең әдемі және ыңғайлы үй деп есептелді. Ол Виннипегтегі алғашқы почта кеңсесі үшін жер сыйлап, күйеу баласы А. Г. Б. Баннатинмен бірге Виннипег қалалық ауруханасына жер сыйлады.
By the 1850s, Andrew McDermot was known as the "Richest Man in the Red River Settlement". He had a successful store, several water and grist mills dotting the Red and Assiniboine Rivers throughout the Red River Settlement and owned a large tract of land in what is now the nucleus of Winnipeg. His land, a river lot, started at the edge of the Hudson's Bay Company land and stretched with ten chains frontage on the Red extending back two miles. McDermot Avenue in Winnipeg marks the north boundary of the property. His home, Emerald Lodge, was said to be the most beautiful and welcoming home at Fort Garry. He donated land for the first Post Office in Winnipeg and with his son in law, A. G. B. Bannatyne, donated land for the Winnipeg General Hospital.