Өкпе шыңындағы ісік: Панкост ісігінің сипаттамасы және емделуі
Pancoast tumor
Өкпе қанатының ісігі (Pancoast tumor) – өкпенің жоғарғы бөлігінде пайда болатын қатерлі ісік. Белгілері: Horner синдромы, нервтердің қысылуы. Қауіпті симптомдарды біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Панкост ісігі – өкпенің ең жоғарғы бөлігінде пайда болатын ісік. Бұл өкпе қатерлі ісігінің бір түрі, ол негізінен оң немесе сол өкпенің жоғарғы ұшында орналасады. Әдетте, ол қабырғалар мен омыртқа сияқты жақын тіндерге таралады. Панкост ісіктерінің көпшілігі – ұсақ емес жасушалы өкпе қатерлі ісігі. Өсіп келе жатқан ісік брахиоцефальдік тамыр, қолыстық артерия, диафрагмалық жүйке, қайталама қалқанша безі жүйкесі, вагус жүйкесі және ерекше жағдайда, симпатикалық ганглий (жұлдыз тәрізді ганглий) сияқты көптеген жақын құрылымдардың қысылуына әкеледі. Бұл әртүрлі белгілерге, ең бастысы жақын симпатикалық жүйкелердің қысылуынан туындайтын Горнер синдромына себеп болады. Панкост ісігі алғаш 1924 және 1932 жылдары оны сипаттаған американдық радиолог Генри Панкосттың құрметіне аталған. Оның алғаш рет жіктелуінен бері емдеуде үлкен жетістіктерге қол жеткізілсе де, хирургиялық араласу мүмкіндігінің төмен болуына байланысты Панкост ісігін емдеу қиын болып қалады, сондықтан да оның болжамы нашар.
A Pancoast tumor is a tumor of the apex of the lung. It is a type of lung cancer defined primarily by its location situated at the top end of either the right or left lung. It typically spreads to nearby tissues such as the ribs and vertebrae. Most Pancoast tumors are non small cell lung cancers. The growing tumor can cause compression of many nearby structures, such as the brachiocephalic vein, subclavian artery, phrenic nerve, recurrent laryngeal nerve, vagus nerve, or, characteristically, compression of a sympathetic ganglion (the stellate ganglion), which result in various presenting symptoms, most notably a range of symptoms known as Horner's syndrome due to compression of nearby sympathetic nerves. Pancoast tumors are named for Henry Pancoast, an American radiologist, who first described them in 1924 and 1932. Though many advances in their treatment have been made since their initial categorization, Pancoast tumors remain difficult to treat due to low rates of possible surgical intervention, therefore prognosis is still poor.
Тарих
Панкост ісігін алғаш рет 1838 жылы Харр "кейбір нервтерге әсер ететін ісік" деп сипаттады. 1924 жылға дейін ісік толыққанды зерттелмеді, сол кезде Филадельфиялық радиолог Генри Панкост көптеген еңкейген кеуде ісігінің жағдайларын зерттеп, олардың барлығында бірдей радиографиялық белгілер мен клиникалық симптомдар болғанын анықтады. Мұндай симптомдардың қатарында – сегізінші мойын, бірінші және екінші кеуделік нерв талшықтарының таралу бағытында қолдың ауыруы, сондай-ақ "симпатикалық құбылыстар" болды. 1932 жылы Панкост екінші мақаласын жариялады, онда ісікке "өкпенің жоғарғы сулькусы ісігі" деген ат берілді.
The Pancoast tumor was first described by Hare in 1838 as a "tumor involving certain nerves". It was not until 1924 that the tumor was described in further detail, when Henry Pancoast, a radiologist from Philadelphia, published an article in which he reported and studied many cases of apical chest tumors that all shared the same radiographic findings and associated clinical symptoms, such as pain in the upper extremity following the distribution of the eighth cervical, first and second thoracic nerve trunks, as well as "sympathetic phenomena". Pancoast went on to publish a second article in 1932 in which a name was finally given to the tumor, "superior pulmonary sulcus tumor".
Эпидемиология
Панкост ісігі өкпе қатерлі ісігінің сирек кездесетін түрлерінің бірі болып табылады, ол өкпе қатерлі ісігі жағдайларының шамамен 3-5% құрайды. Өкпе қатерлі ісігі әлем бойынша ең көп кездесетін екінші қатерлі ісік түрі болып есептеледі. Басқа көптеген өкпе қатерлі ісіктері сияқты, Панкост ісігі де көбінесе ерлерде және егде жастағы адамдарда кездеседі, ал орташа диагноз жасы 60-70 аралығында болады.
The Pancoast tumor is one of the more rare forms of lung cancer, only accounting for about 3 5% of lung cancer cases, with lung cancer in general being the second most common type of cancer occurring worldwide. Like most other lung cancers, Pancoast tumors are more often seen in men and older people, with the average age of diagnosis being between 60–70 years old.
Ісіктің сатысы
Панкост ісіктері басқа көптеген ұсақ емес жасушалы өкпе қатерлі ісіктері сияқты, ісік, түйін және метастаз (TNM жүйесі) бойынша, сондай-ақ ауырлық дәрежесін көрсету үшін сандар (1-4) арқылы сатыланады. Ісікті толыққанды резекциялау ұсынылғанмен, оның орналасуы және маңызды құрылымдарға (мысалы, жүйкелер мен омыртқаға) жақындығы хирургиялық араласуды қиындатуы мүмкін. Ішек қызыл жолының/трахеяның қатысуы, омыртқаның 50%-дан астам зақымдануы сияқты көптеген абсолютті қарсы көрсетімдер де болуы мүмкін. Осыған байланысты, қатерлі ісіктің сатысына қарай, емдеуге операцияға дейін сәулелік терапия мен химиотерапия (неоадъювантты емдеу) кіруі мүмкін. Хирургиялық емдеу өкпенің жоғарғы бөлігін және оған байланысты құрылымдарды (субклавиалық артерия, вена, қолқа арқасының тармақтары, қабырғалар мен омыртқа денелері) алып тастаудан, сондай-ақ медиастинальды лимфаденэктомиядан тұрады. Хирургиялық кіру кеуде қуысының артқы немесе алдыңғы жағынан, сондай-ақ оның модификациялары арқылы жүзеге асырылуы мүмкін. Хирургиялық емес емдеуге тек сәулелік терапия немесе емдеудің жаңа комбинациялары бойынша клиникалық сынақтар кіруі мүмкін.
Pancoast tumors are staged similarly to most other non small cell lung cancers using the tumor, node, and metastasis (TNM system) as well as numbers (1 4) to indicate severity. Though complete tumor resection is recommended, its position and close proximity to vital structures (such as nerves and the spine) may make surgical intervention difficult, with many absolute contraindications present such as tumor invasion of the esophagus/trachea, more than 50% vertebral involvement among a few. As a result, and depending on the stage of the cancer, treatment may involve radiation therapy and chemotherapy given prior to surgery (neoadjuvant treatment). Surgery may consist of the removal of the upper lobe of a lung together with its associated structures (subclavian artery, vein, branches of the brachial plexus, ribs and vertebral bodies), as well as mediastinal lymphadenectomy. Surgical access may be via thoracotomy from the back or the front of the chest and modifications. Nonsurgical treatment may consist of radiation therapy alone or clinical trials of new combinations of treatment.