Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гитарада ойнау техникасы
Guitar playing technique
Sweep picking – гитарада ойнау техникасы. Sweep picking орындағанда, гитарашы таңбаны ("pick") "сыпырып" алатын қозғалыспен бір-бірinden кейін келетін ішектерде жеке ноталарды орындайды, ал сол қолымен жылдам әрі ағыншақ дыбыс беретін ноталар тізбегін шығарады. Екі қол да тілеген нәтижеге жету үшін үйлесімді түрде біртұтас қозғалыс жасайды.
Sweep picking is a guitar playing technique. When sweep picking, the guitarist plays single notes on consecutive strings with a 'sweeping' motion of the pick, while using the fretting hand to produce a specific series of notes that are fast and fluid in sound. Both hands essentially perform an integral motion in unison to achieve the desired effect.
Тарих
Бұл әдісті алғаш рет 1950 жылдары джаз гитаристері Лес Пол, Чет Аткинс, Тал Фарлоу және Барни Кессел, сондай-ақ 1970 жылдары рок гитаристері Ян Аккерман, Ричи Блэкмор және Стив Хакетт қолданды және дамытты. 1980 жылдары швейп пикинг шред гитаристерінің қолдануы арқасында кеңінен танымал болды. Джаз-фьюжн гитарисі Фрэнк Гэмбел бұл техника туралы бірнеше кітаптар мен оқулық бейнелер шығарды, олардың ең танымалсы – 1988 жылы жарық көрген Monster Licks & Speed Picking.
The technique was first used and developed by jazz guitarists Les Paul, Chet Atkins, Tal Farlow and Barney Kessel in the 1950s, as well as rock guitarists Jan Akkerman, Ritchie Blackmore and Steve Hackett in the 1970s. In the 1980s, sweep picking became widely known for its use by shred guitarists. Jazz fusion guitarist Frank Gambale released several books and instructional videos about the technique, of which the most well known is Monster Licks & Speed Picking in 1988.
Қолдану
Гитарашылар көбінесе арпеджиоларды жоғары жылдамдықпен ойнау үшін осы техниканы қолданады. Көп кездесетін форма – бір немесе екі октавалық үйлесімді үштік. Скала тұрғысынан алғанда, бұл – екі рет ойналатын, ал жоғары бөлігінде қосымша тоник қосылған, скаланың бірінші (тоник), үшінші (медиант) және бесінші (доминант) ноталары. Мысалы, Ля минорындағы үйлесімді үштік – Ля До Ми Ля До Ми Ля. Гитарашы мұндай ноталар тізбесін арпеджио ретінде жылдам ойнағанда, фраза пианино және басқа да осындай арпеджиолармен байланысты аспаптарға тән дыбыс береді. Фортепиано, сырнайлар және көптеген басқа аспаптардан өзгеше, гитарашы бірдей арпеджио формасын тақта бойы жоғары-төмен жылжыту арқылы тональды өзгерте алады. Басқа техникалармен, мысалы, баламалы медиатормен ойнаумен салыстырғанда, сыпыру (sweep picking) аз мөлшерде медиаторлық қозғалыс талап етеді. Дегенмен, кейде гитарашылар медиаторды қолданбай, легато дыбысын шығару үшін хаммер-ондар мен пул-оффтарды қолданады. Бұл, әсіресе, тақталы аспаптың табиғи шектеулеріне байланысты, белгілі бір тартылған ішекте екі нота дыбыстауы қажет болғанда қолданылады. Алайда, барлық гитара техникалары сияқты, әрбір музыкант сыпыруды (sweep picking) өзінің репертуарына енгізе алады және оны жеке стильде қолдана алады. Сондықтан, кейбір гитарашылар легато техникасын пайдаланса, ал басқалары бір ішекте бірнеше нотаны қос медиатормен орындайды. Гитарашы классикалық арпеджиодан тысқары өткіш ноталарды ойнау үшін тақтадағы келесі нотаға шертпелеп, сыпыруды (sweep picking) жалғастыра алады. Сыпыру (sweep picking) тек бірнеше ноталық үлгілермен ғана шектелмейді. Гитарашылар аккордтардың санына дейін көптеген үлгілер құрастыра алады және кез келген идеяға – арпеджиоға немесе басқа нәрсеге – сыпыруды (sweep picking) қолдана алады. Бұл – екі бөлек, бірақ байланысты техникалар, олар легато мен тартылған ноталардың айқын айырмашылықтарын, сондай-ақ бүкіл арпеджионың уақытын өзгертеді. Бұл ойды одан әрі дамыта отырып, негізгі сыпыру үлгісін меңгерген көптеген музыканттар оның тек бір бөлігін ғана қолданады немесе белгілі бір фразаны орындау үшін техниканы өзгертеді. Осы тұрғыдан алғанда, сыпыру (sweep picking) жоғарыда аталған баламалы медиатормен ойнау сияқты нақты әрекет емес, керісінше, барлық музыка жанрларында көптеген қолданылу мүмкіндіктері бар техникалық идея.
Guitarists often use the technique to play arpeggios at high speed. A common fretting shape is the one or two octave stacked triad. In scalar terms, this is the first (tonic), third (mediant) and fifth (dominant) of a scale, played twice, with an additional tonic added at the high end. For example, an A minor stacked triad is A C E A C E A. When the guitarist plays such a series of notes quickly up and down as an arpeggio, the phrasing sounds typical of pianos and other instruments more associated with such arpeggios. Unlike pianos, woodwinds, and many other instruments, the guitarist can change key by moving the same arpeggio shape up and down the fretboard. Compared to other techniques, such as alternate picking, sweep picking requires few strokes. In some instances, however, a guitarist uses hammer ons and pull offs to produce a legato sound instead of actual pick strokes. This applies when a certain string must sound two notes in the shape due to the natural limits of a fretted string instrument. However, as with all guitar techniques, individual players may integrate sweep picking into existing repertoire and use it in an individually stylistic manner. Therefore, some guitarists use legato techniques and others double pick multiple notes on a single string. A guitarist may continue a sweep to the next note by tapping to play passing notes outside the classic arpeggio. Sweep picking is not limited to a few note patterns. Guitarists can construct as many patterns as there are chords, and apply sweep picking to any idea—arpeggio or otherwise. These are separate yet related techniques that produce obvious differences in legato versus struck notes, as well as shift in the timing of the entire arpeggio. Furthering the idea, most players who master the basic sweep picking pattern use only parts of it, or alter the technique to achieve a certain lick. In this sense, sweep picking is not so much a concrete action such as the aforementioned alternate picking, but instead is a technical idea with many possible applications in all genres of music.