Кіріспе

Үндістанның экоаймағы

Шығыс Декан құрғақ мәңгі жасыл ормандары – Оңтүстік-Шығыс Үндістандағы экоаймақ. Экоаймаққа Бенгал шығанағындағы Коромандель жағалауының артындағы, Шығыс Гаттар мен теңіз арасындағы жағалау аймағы кіреді. Ол Шығыс Тамил Наду, Пудучерридің бір бөлігі және Оңтүстік-Шығыс Андхра-Прадешті қамтиды.

Орнату

Шығыс Деканның құрғақ мәңгі жасыл ормандары Батыс және Шығыс Гаттардың жаңбыр көлеңкесінде орналасқан, олар жазғы оңтүстік-батыс ылғалды муссонды тоқтатады. Бұл экоаймақ ауданы , Тамил Наду штатының Раманаттапурам ауданынан Андхра-Прадеш штатының Неллоре ауданына дейін созылады. Жер бедерінің көп бөлігі тегіс, биіктігі 100 метрден төмен, тек шағын төбелер мен төменгі қыраттар бар. Экоаймақтың бір бөлігі шығыс жағындағы жағалау бойындағы Годавари-Кришна мангровый ормандарымен және батыс жағындағы Декандың тікенді бұталы ормандарымен шектеседі. Экоаймақтың көп бөлігі тығыз қоныстанған, және ғасырлар бойы ауыл шаруашылығы, мал жаю және орман шаруашылығы сияқты адам қызметінің нәтижесінде көп өзгерген. Бұл экоаймақта Ченнаи (Мадрас) мегаполисі және Пондичерри, Танджавур, Канчипурам және Неллоре сияқты бірнеше қалалар орналасқан. Бастапқы орман жабынының 95% жойылған деп есептеледі, ал қалған ормандардың түр құрамы адамның қарқынды пайдалануынан, соның ішінде барлық биік ағаштардың кесілуінен өзгерген. Жаңбыр көбінесе қазан және желтоқсан аралығында өте өзгермелі солтүстік-шығыс муссоны кезінде жауады.

Флора

Экоаймақтың бастапқы өсімдігі мәңгі жасыл ағаштардың төменгі қабатындағы ормандардан және Albizia amara және Chloroxylon swietenia сияқты биік жапырақты ағаштардың жоғары қабатынан тұрды. Ғасырлар бойы адамның қарқынды пайдалануы нәтижесінде жапырақты ағаштардың көп бөлігі жойылды, ал экоаймақтың қалған ормандары қазір салыстырмалы түрде төмен (10 метрлік) жабық шатыры бар, жалпақ жапырақты мәңгі жасыл ормандармен сипатталады. Басым түрлері: Manilkara hexandra, Mimusops elengi, Цейлон эбони (Diospyros ebenum), стрихнин ағашы (Strychnos nux vomica), Eugenia spp., Drypetes sepiaria және Flacourtia indica. Осы экоаймақтағы екі сақталған қасиетті тоғайда жүргізілген бір зерттеуде 169 гүлді өсімдік түрі тіркелді, олардың арасында басым ағаш түрлері Albizia amara, A. odoratissima, Borassus flabellifer, Buchanania axillaris, Chloroxylon swietenia, Drypetes sepiaria, Ficus benghalensis, Lannea coromandelica, Lepisanthes tetraphylla, Memecylon umbellatum, Pterospermum suberifolium және Syzygium cumini. Путупет орманы (12°05’702”N – 79°87’148”E) негізінен Memecylon umbellatum, Pterospermum canescens, Diospyros ebenum, Drypetes sepiaria, Aglaia elaeagnoidea, Pongamia pinnata, Azadirachta indica, Walsura trifoliolata, Calophyllum inophyllum және Albizia amara түрлерінен тұрады. Орман массивтеріндегі ағаштардың тығыздығы гектарына 953-ден 1357-ге дейін сабақ (көкірегіндегі диаметрі 20 см-ден жоғары) құрайды.

Фауна

Бұл экоөңірде доль (Cuon alpinus), жалқау аю (Melursus ursinus) және үнді дақты шевротин (Moschiola indica) сияқты сүтқоректілер кездеседі.

Қорғалатын аумақтар

Экоаймақтың екі пайызы қорықтар мен қорғалатын аумақтарда орналасқан. Тағы 6 пайызы орманды, бірақ қорғалмаған. Көптеген ормандық аймақтар өте кішкентай, олардың ішінде храмдық тоғайлар мен арнайы орман шаруашылығына берілген ормандар бар. Қорғалатын аумақтарға Ченнаи ауданындағы Гинди ұлттық паркі, Канчипурам ауданындағы Нанмангалам және Вандалур қорық ормандары кіреді. Виллупурам ауданындағы Мараканнам қорық орманы Мараканнам, Курумпурам және Агарам деген үш ормандық аймақты қамтиды. Мараканнамның қасиетті тоғайы мәңгі жасыл, тығыз жапырақты орманның бір бөлігін сақтайды. Курумпурам орманы (12º4’N 79º44’E) 1960 жылы қорық орманы деп жарияланды, бірақ ағаш ұрлығы, отын жинау және жабайы жануарларды аулаудан зардап шекті. Пудучерри маңындағы Путхупет, Пиллайчавади, Мудалиарчавади және Коттакарай сияқты бірнеше храмдық тоғайлар орманның шағын бөліктерін сақтайды. Point Calimere жабайы табиғат және құстар қорығы 17,26 км² құрғақ мәңгі жасыл орманды, сондай-ақ тасқын сулы жерлерді және мангрларды қорғайды. Аймақтағы басқа да жағалаулық қорықтар: Тамил Надудың Сиваганга ауданындағы Веттангуди құс қорығы (30 км²), Андхра-Прадештің Неллоре ауданындағы Пуликат көліндегі Нелапатту құс қорығы (160 км²) және Куддалор ауданындағы Пичаварам қорығы. 1973 жылдан бері Ауровиль қоры Пондичерриге жақын Ауровильдегі Питчандикуламда құрғақ мәңгі жасыл орманды қайта жаңарту жұмыстарын жүргізіп келеді. Орманның ауданы 28 га (70 акр) және жақын жердегі қалдық ормандардан жиналған, олардың балабақшасында өсірілген көптеген жергілікті өсімдіктерді қамтиды. 2003 жылы қор Мараканнамға жақын Надукуппамда 14 га (35 акр) орман және ресурстық орталық құрды, онда құрғақ мәңгі жасыл орман түрлері мен әртүрлі агроормандық егістер бар.