Америка сарбазы Филемон Дикинсон: Өмір және қызметі
Philemon Dickinson
Филемон Дикинсон (1739-1809) – американ саяхатшысы, саяси қайраткері. АҚШ төңкерісіндегі әскери қолбасшы, Делавэрден Континенталдық Конгресс депутаты, Нью-Джерси сенаторы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық сарбаз (1739–1809)
American soldier (1739–1809)
Филемон Дикинсон (5 сәуір, 1739 – 4 ақпан, 1809) – Нью-Джерси штатының Трентон қаласынан шыққан американдық заңгер және саясаткер. Нью-Джерси ополчениесінің бригадир-генералы ретінде, ол Америка революциялық соғысының ең тиімді ополчение офицерлерінің бірі болды. Ол сонымен қатар Делавэр штатынан Континенттік Конгресске делегат және Нью-Джерси штатынан АҚШ сенаторы болды.
Philemon Dickinson (April 5, 1739February 4, 1809) was an American lawyer and politician from Trenton, New Jersey. As a brigadier general of the New Jersey militia, he was one of the most effective militia officers of the American Revolutionary War. He was also a Continental Congressman from Delaware and a United States Senator from New Jersey.
Өмірбаян
Филемон Дикинсон 1739 жылдың 5 сәуірінде Мэриленд штатының Траппе қаласының жанындағы "Крозиадор" деген жерде дүниеге келді, ол Аталардың бірі Джон Дикинсонның кіші інісі болған. Ол бір жасқа толғанда отбасысы Делавэр штатына көшті. 1759 жылы Пенсильвания университетін бітіргенге дейін жеке репетитордан білім алды. Содан кейін ол құқық білімін оқып, адвокаттыққа қабылданды, бірақ іс жүзінде қызмет етпеді. 1767 жылы Дикинсон "Эрмитаж" деп аталатын поместьеге Трентонға көшіп келді. 1767 жылдың 14 шілдесінде ол өзінің туысы Мэри Кэдваладерге (1746–1781) үйленді. Олардың екі баласы болды: Самуил (1770–1837) және Мэри (1768–1822).
Philemon Dickinson was born at "Crosiadore," near Trappe, Maryland on April 5, 1739, a younger brother of Founding Father John Dickinson. When he was one, his family moved to Delaware. He was educated by a private tutor until he went to the University of Pennsylvania, from where he graduated in 1759. He then studied law, and was admitted to the bar, but never practiced. In 1767, Dickinson moved to Trenton to an estate called "The Hermitage". On July 14, 1767, he married his first cousin, Mary Cadwalader (1746–1781). They had two children; Samuel (1770–1837) and Mary (1768–1822).
Әскери қызмет
Дикинсон Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде офицер болып қызмет етті және Нью-Джерси милициясында генерал-майор шеніне дейін көтерілді. 1775 жылы Тәуелсіздік соғысының басында Хантердон округі милициясының полковнигі болып тағайындалды. 1776 жылы Нью-Джерсидің революциялық провинциялық конгресіне делегат болып сайланды. 1777 жылдың қаңтар айында Дикинсон өзінің 400 милиционерімен Нью-Джерсидегі Сомерсет Корт Хаусының жанындағы британдық азық-түлік іздеу тобына шабуыл жасап, шамамен қырық вагон азық-түлік пен бірнеше тұтқынды қолға түсірді. 1777 жылдың маусымында ол Нью-Джерси милициясының барлық күштеріне басшы болып тағайындалды және соғыс аяқталғанға дейін осы лауазымды сақтап қалды. 1777 жылдың қараша айында Дикинсон 1400 адамнан тұратын жасақпен Стейтен аралына шабуыл жасады. Лоялист генерал Скиннер шабуылды күтіп, оны тойтарды, бірақ Дикинсонның жасағы бес адамды өлтіріп, 24 тұтқынға алды. Дикинсон бірнеше Нью-Джерси еріктілерін тұтқынға алды, олардың ішінде лейтенант Джейкоб Ван Бускирк, лейтенант Эдвард Эрл және хирург Джон Хаммелл болды. Дикинсонның милициясы 1778 жылы Монмут шайқасына қатысып, британдықтардың Нью-Йоркке шегінуіне кедергі келтірді. 1778 жылдың 4 шілдесінде оның туысы Джон Кэдваладер генерал Томас Конвеймен дуэль өткізгенде, Дикинсон Кэдваладердің екіншісі болды.
Dickinson served as an officer during the American Revolutionary War, rising to the rank of Major General in the New Jersey Militia. At the beginning of the Revolutionary War in 1775 he was commissioned a colonel of the Hunterdon County militia. In 1776 he was elected as a delegate to New Jersey's Revolutionary provincial congress. In January 1777 Dickinson led 400 of his militia in a raid on a British foraging party near Somerset Court House, New Jersey, capturing about forty wagons of supplies and several prisoners. In June 1777 he was appointed major general in command of all New Jersey militia, a post he held throughout the rest of the war. In November 1777 Dickinson led 1,400 men in a raid on Staten Island. While the attack was expected by Loyalist General Skinner and repulsed, Dickinson's party killed five and took 24 prisoners. Dickinson took several New Jersey Volunteers prisoner, including Lieutenant Jacob Van Buskirk, Lieutenant Edward Earle and Surgeon John Hammell. Dickinson's militia took part in the Battle of Monmouth in 1778, helping obstruct the retreat of the British to New York. When his cousin John Cadwalader dueled General Thomas Conway on July 4, 1778, Dickinson was Cadwalader's second.
Революциядан кейінгі мемлекеттік қызмет
1782 және 1783 жылдары ол Континенттік Конгресте Делавэр штатын өкілдік етті. 1783-84 жылдары Хантердон округінен Нью-Джерси заң шығару кеңесіне сайланды, және сол екі жылдың екеуінде де Кеңес вице-президенті қызметін атқарды. 1784 жылы Вашингтон қаласындағы ұлттық астана орнын таңдаған комиссия мүшесі болды. Уильям Патерсон АҚШ Сенатынан кеткен кезде, Дикинсон Нью-Джерси тарапынан Патерсонның мерзімін аяқтау үшін таңдалды. Ол 1790 жылдың 13 қарашасынан 1793 жылдың 3 наурызына дейін сенатта қызмет етті.
In 1782 and 1783, he represented Delaware at the Continental Congress. In 1783 84 he was elected to the New Jersey Legislative Council from Hunterdon County where he served as Vice President of Council both years. He was a member of the commission that selected the site for the national capital in Washington, D. C., in 1784. When William Paterson resigned from the United States Senate, Dickinson was chosen by New Jersey to finish Paterson's term. He served in the senate from November 13, 1790, to March 3, 1793.
Өлім
Конгресте қызметтен кейін ол 1809 жылдың 4 ақпанында үйінде дүниеден өткенге дейін өзінің меншігін басқару үшін қайтып келді және Трентон қаласындағы Достар зиратына жерленді.
After his service in Congress, he returned to look after his estates until he died on February 4, 1809, at his home, and was buried at Friends Burying Ground in Trenton.