Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ән
джаздық композиция
Song
the jazz composition
"Mood Indigo" – Дьюк Эллингтон мен Барни Бигардтың музыкасы, ал Ирвинг Миллстің сөзіне жазылған джаз әні.
"Mood Indigo" is a jazz song with music by Duke Ellington and Barney Bigard and lyrics by Irving Mills.
Құрамы
Ирвинг Миллс – Джек Миллстің інісі және баспа серіктесі – әннің сөзін өзі жазды деп мәлімдеседі, бірақ Митчелл Пэриш 1987 жылғы сұхбатында сөздерді өзі жазғанын айтты. Бұл мелодия 1930 жылдың қазан айында радио хабарламасы үшін жазылған және бастапқыда «Dreamy Blues» деп аталған. «Бұл мен микрофонға арнап жазған алғашқы әнім», – деп еске алады Эллингтон. «Ертесі күні жаңа ән туралы ризашылық білдіретін көптеген хаттар келді, сондықтан Ирвинг Миллс оған сөз жазды». «Mood Indigo» деп қайта аталған бұл ән джаз стандартына айналды. Негізгі тақырыпты Бигард ұсынды, ол оны Жаңа Орлеанда, Луизиана штатындағы кларинет сабақтарынан, өзінің ұстазы Лоренцо Тиодан үйренген, ол оны «Мексикалық блюз» деп атаған. Эллингтонның аранжировкасы алғаш рет 1930 жылдың 17 қазанында Brunswick лейблінде жазылды. 1930 жылы одан тағы екі рет жазылған. Бұл жазбаларға Артур Ветсел (труба), Трики Сэм Нэнтон (тромбон), Барни Бигард (кларнет), Дьюк Эллингтон (фортепиано), Фред Гай (банджо), Веллман Брауд (контрабас), Сонни Грир (доп) кірді. Эллингтон өшірілген труба, өшірілген тромбон және кларнетті үйлестірді. Эллингтон дәстүрлі алдыңғы қатар – труба, тромбон және кларнетті кері бұрды. Ол топтың вокалисі ретінде Ивонн Луанаузды (нағыз аты Ив Дьюк) таңдады, өйткені оның жұмсақ тембрі саксофонның дыбысына ұқсас болды. 1930 жылғы осы алғашқы үш жазба кезінде мүйіздердің әдеттегі дыбыс диапазоны жоғарыда (ең жоғары ырғақ) кларнет, ортада труба, ал төменде (ең төменгі ырғақ) тромбон болатын. «Mood Indigo» әнінде Эллингтон тромбонды аспаптың ең жоғары регистрінде, ал кларнетті ең төменгі регистрде дыбыстайды. Бұл сол кезде естілмеген нәрсе еді, сонымен қатар (студияда) кларнет пен тромбонның (сондай-ақ тығыз өшірілген) гармониясынан туындаған «майк тоны» деп аталатын эффекті пайда болды. «Майк тоны» төртінші «дауыс» немесе аспаптың бар екенін сезінуге мүмкіндік береді. Эллингтон осы эффектіні «(In My) Solitude» (1932), «Dusk» (1940) және өмірінің көп бөлігінде көптеген басқа да шығармаларында қолданды. Эллингтон тобы бұл әнді 50 жыл бойы үздіксіз орындап, жазды, оның бастапқы түрінде де, жеке солистер үшін де. 1975 жылы Дьюк Эллингтонның Brunswick Records лейблінде 1931 жылы шыққан «Mood Indigo» әні «Грэмми» атақ залына енгізілді.
Although Irving Mills—Jack Mills's brother and publishing partner—took credit for the lyrics, Mitchell Parish claimed in a 1987 interview that he had written the lyrics. The tune was composed for a radio broadcast in October 1930 and was originally titled "Dreamy Blues". It was "the first tune I ever wrote specially for microphone transmission", Ellington recalled. "The next day wads of mail came in raving about the new tune, so Irving Mills put a lyric to it." Renamed "Mood Indigo", it became a jazz standard. The main theme was provided by Bigard, who learned it in New Orleans, Louisiana from his clarinet teacher Lorenzo Tio, who called it a "Mexican Blues". Ellington's arrangement was first recorded by his band for Brunswick on October 17, 1930. It was recorded twice more in 1930. These recordings included Arthur Whetsel (trumpet), Tricky Sam Nanton (trombone), Barney Bigard (clarinet), Duke Ellington (piano), Fred Guy (banjo), Wellman Braud (bass), Sonny Greer (drums). Ellington blended muted trumpet, muted trombone, and clarinet. Ellington took the traditional front line—trumpet, trombone, and clarinet—and inverted them. He chose Yvonne Luanauze (real name Eve Duke) as the band’s vocalist because her mellow timbre was similar to the sound of a saxophone. At the time of these first three recordings in 1930, the usual voicing of the horns would be clarinet at the top (highest pitch), trumpet in the middle, and the trombone at the bottom (lowest pitch). In "Mood Indigo" Ellington voices the trombone right at the top of the instrument's register, and the clarinet at the very lowest. This was unheard of at the time, and also created (in the studio) a so called "mike tone"—an effect generated by the overtones of the clarinet and trombone (which was tightly muted as well). The "mike tone" gives the audio illusion of the presence of a fourth "voice" or instrument. Ellington used this effect in "(In My) Solitude" (1932), "Dusk" (1940), and many other pieces throughout his career. The Ellington band performed and recorded the song continuously throughout its 50 years, both in its original form and as a vehicle for individual soloists. In 1975, the 1931 release of "Mood Indigo" by Duke Ellington on Brunswick Records was inducted into the Grammy Hall of Fame.
Кинодағы рөлдері
"Mood Indigo" фильмдерінде ойнатылған: Bait (1954); Континентальдық бұрылыс (1961); Париж блюздері (1961); Түн бойы (1962); Джулия (1977); Қатаң монтаж (1980); Жаңадан туған (1981) (1981); Франсис (1982); Мақта клубы (1984); Тиісті емес (1987); Гарлем түндері (1989); Ақ графиня (2005); Ақтар секіре алмайды (1992); Қортынды қосымша (1999); Питчтер (1999); Баггер Вэнс туралы аңыз (2000); Я-Я әпкелердің құпиясы (2002); Харт соғысы (2002); Ауада (2009); және Кезекте тұрып қою (2014). Одан басқа, оны телефильмде де естуге болады: Relentless: Mind of a Killer (1993); мини-сериалдар Come In Spinner (1990) және Mildred Pierce (2011); сондай-ақ Дэвид Чейз жасаған екі HBO сериалының эпизодтарында: "Walk Like a Man" (The Sopranos, 1999–2007) және "El Dorado" – Boardwalk Empire сериалының соңғы эпизоды (2011–2014).
"Mood Indigo" is featured in the films Bait (1954); The Continental Twist (1961); Paris Blues (1961); All Night Long (1962); Julia (1977); Rough Cut (1980); Reborn (1981 film) (1981); Frances (1982); The Cotton Club (1984); The Untouchables (1987); Harlem Nights (1989); The White Countess (2005); White Men Can't Jump (1992); Curtain Call (1999); Pitch People (1999); The Legend of Bagger Vance (2000); Divine Secrets of the Ya Ya Sisterhood (2002); Hart's War (2002); Up In the Air (2009); and Keep On Keepin On (2014). It can also be heard in the TV movie Relentless: Mind of a Killer (1993); in the miniseries Come In Spinner (1990) and Mildred Pierce (2011); and in episodes from two HBO series created by David Chase: "Walk Like a Man" from The Sopranos (1999–2007) and "El Dorado," the series finale of Boardwalk Empire (2011–2014).