Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мельбурндағы соғыс ескерткіші, Виктория, Австралия. Брисбендегі ескерткіш.
War memorial in Melbourne, Victoria, Australia
the memorial in Brisbane
Тұжырымдамасы: 1918-1922
1918 жылы қарашада соғыс аяқталғаннан кейін Мельбурнда соғыс ескерткіші құру ұсынылды. 1920 жылдардың басында Виктория штатының үкіметі сер Болдуин Спенсер төрағалығымен Соғыс ескерткіштері жөніндегі кеңесші комитет құрды, ол Мельбурн қаласынан оңтүстікке қарай бағытталған негізгі бульвар – Сент-Килда жолының үстіне «жеңіс аркасы» орнатуды ұсынды. 1921 жылдың тамызында Австралия күштерінің бұрынғы қолбасшысы, генерал сэр Джон Монаш жетекшілігімен атқару комитеті құрылды. Комитет көп ұзамай арка идеясынан бас тартып, Сент-Килда жолының шығысында ірі монументалды ескерткіш салуды ұсынды. 1922 жылдың наурыз айында жаңа ескерткіштің дизайнын іздеу үшін конкурс жарияланды. Бұл конкурс Австралияда тұратын британдық азаматтарға және шетелде тұратын австралиялық азаматтарға ашық болды. Барлығы 83 өтінім түсті, ал 1923 жылдың желтоқсан айында мельбурндық екі сәулетшінің (соғыс ардагерлері) Филипп Хадсон мен Джеймс Уордроп ұсынған дизайны жеңімпаз деп жарияланды.
A war memorial in Melbourne was proposed as soon as the war ended in November 1918. In the early 1920s the Victorian state government appointed the War Memorials Advisory Committee, chaired by Sir Baldwin Spencer, which recommended an "arch of victory" over St Kilda Road, the major boulevard leading out of the city of Melbourne to the south. In August 1921 an executive committee was formed, with the former commander of the Australian forces in the war, General Sir John Monash, as its driving force. The committee soon abandoned the idea of an arch and proposed a large monumental memorial to the east of St Kilda Road, A competition was launched in March 1922 to find a design for the new memorial, open both to British subjects residing in Australia and any Australian citizens who were residing overseas. A total of 83 entries were submitted, and in December 1923 the design offered by two Melbourne architects (and war veterans), Phillip Hudson and James Wardrop, was announced as the winner.
Қарсылық және жауап: 19221927
Сэр Джон Монаш (сол жақта), Сырдарияның басты жақтастарының бірі, және Мельбурн газеті "The Herald" редакторы Кит Мёрдок (оң жақта), ұсынылып отырған Сырдарияны "көңілдің қабірі" деп сипаттаған басты қарсыласы. Жеңімпаз жобаның көптеген қолдаушылары болды, оның ішінде "The Age" және Джордж Тейлордың Сиднейдегі сауда журналы "Building", суретші Норман Линдсей, Сидней университетінің архитектура деканы Лесли Уилкинсон және Австралия Корольдік архитекторлар институты (байқауға белсенді қатысқан). Дегенмен, бұл жоба кейбір топтарда, әсіресе Кит Мёрдоктың "Herald" газетінде қатты сынға алынды. Мёрдок Сырдарияны "тынышсыз, қатаң және ауыр, оның ішінде ешқандай әдемілік пен сүйкімділік жоқ, ол көңілдің қабірі" деп сипаттады. Сырдарияға қарсы науқанның бір бөлігі ретінде "Herald" басқа ұсыныстарды іздеді, қаражатты аурухана немесе соғыс ардагерлері үйі сияқты маңызды жобаларға жұмсау дұрыс екенін дәлелдеді. Сонымен қатар, кейбір христиан шіркеулері де крест немесе басқа христиандық элементтердің болмауына байланысты дизайнды жасанды дін деп сынады. Бұл жоспар Мельбурнның сүйікті қонақүйі – "Виндзор" қонақүйін бұзуды талап етсе де, жаңа жоба "Herald", Returned Soldiers League (RSL) және Мельбурн қалалық кеңесінің қолдауын алды. Дегенмен, Монаш пен Legacy екеуі де Сырдарияны қолдады. Legacy атқару кеңесінде Сырдарияға дауыс бергеннен кейін, көпшілікпен байланыс кампаниясын бастады, көптеген БАҚ қолдау көрсетті, бірақ кеңес, мемлекеттік үкімет және "Herald" қарсылығын жалғастырды. Келесі күні, Монаш 1927 жылғы ANZAC күні шеруінде 30 000 ардагерді бастап, RSL, "The Age" және "The Argus" жаңа қолдауымен, Сырдария ұсынысы "жаңа күш алды". Мұндай қолдаумен және Монаштың ANZAC алаңының тым қымбат болатыны туралы аргументтерімен Edmond Hogan жаңа Еңбек үкіметі Сырдарияны қолдау туралы шешім қабылдады. Тағы бір ертегі дау (ескерткіштің мәнімен тікелей байланысты болмаса да) ескерткішке "Белгісіз сарбаздың қабірін" қосу мүмкіндігіне қатысты. Бұл идеяны Сент-Килда RSL жақтады, ол 1922 жылғы 25 сәуірде Галлиполиден немесе Франциядан келген сарбазды жерлеу жоспарларын жариялады. Бұл ұсыныс қызу пікірталас тудырды, ал Вестминстер аббаттығындағы Белгісіз жауынгер Британ империясының барлық қаза тапқандарын білдіреді деген аргументпен қарсылық көрсетілді. Монаш мұндай жерлеуге қарсы болды, өйткені ол ұлттық мемориалда Белгісіз сарбазға орын табуға болады, бірақ Викториялық Сырдарияға бұл сәйкес келмейді деп ойлады. Кейіннен Еске алу тасы сол сарбаздың жерленген орнына қойылды. 1993 жылғы 11 қарашада премьер-министр Пол Китинг Австралияның Белгісіз сарбазын Австралия соғыс мемориалына жерледі.
Sir John Monash (left), one of the leading proponents for the Shrine, and Keith Murdoch (right) editor in chief of the Melbourne paper The Herald, a leading opponent who described the proposed Shrine as "a tomb of gloom". The winning design had a number of supporters, including publications such as The Age and George Taylor's Sydney based trade journal, Building, prominent citizens including artist Norman Lindsay and University of Sydney Dean of Architecture, Leslie Wilkinson, and the Royal Australian Institute of Architects (who had been heavily involved in the competition). Nevertheless, the design was also fiercely criticised in some quarters—especially by Keith Murdoch's Herald, Murdoch reportedly describing the Shrine as "too severe, stiff and heavy, that there is no grace or beauty about it and that it is a tomb of gloom"—on the grounds of its grandiosity, its severity of design and its expense. As part of the campaign against the Shrine proposal, the Herald searched for alternative concepts, arguing that the funds could be better spent on more practical projects such as a hospital or a war widows' home. Furthermore, some Christian churches also attacked the design as pagan for having no cross or other Christian element. While this would have involved demolishing the Windsor Hotel, one of Melbourne's favourite hotels, the new plan won the support of the Herald, the Returned Soldiers League (RSL) and the Melbourne City Council. Nevertheless, both Monash and Legacy still supported the Shrine. After a vote in favour of the Shrine by their executive council, Legacy started a public relations campaign, gaining the support of much of the media—although the council, state government and the Herald continued to oppose. The next day, with Monash leading 30,000 veterans in the 1927 ANZAC Day march, and with the new support of the RSL, The Age and The Argus, the Shrine proposal had gained "new momentum". Faced with such support, and with Monash's arguments that the Anzac Square would be prohibitively expensive, Edmond Hogan's new Labor government decided in favour of the Shrine. Another early point of contention (although not explicitly related to the nature of the memorial) concerned the possibility of incorporating a "Tomb of the Unknown Soldier" into the memorial—an approach that was championed by the St. Kilda RSL, who revealed plans to bury a soldier from either Gallipoli or France on ANZAC Day, 25 April 1922. This proposal received considerable debate, and was countered by the argument that the Unknown Warrior in Westminster Abbey represented all of the dead of the British Empire. Monash was on the side of those against such a burial, as while he could see a place for an Unknown Soldier in a national memorial, he did not feel that it would be suitable at the Victorian Shrine. The Stone of Remembrance was later placed in the position where an Unknown Soldier might have been laid. An Australian Unknown Soldier was eventually interred at the Australian War Memorial by Prime Minister Paul Keating on 11 November 1993.
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезең: 19451985
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін, ғибадатханаға екінші үлкен соғыста қаза тапқан австралиялықтарды еске алу үшін бір элемент қосу қажет болды. Тағы бір конкурс өткізілді, онда А. С. Фолл мен Э. Э. Милстон бірлесіп жеңіске жетті. Милстонның жобасы іске асыру үшін таңдалды, нәтижесінде Екінші дүниежүзілік соғыс алдындағы алаң – ғибадатхананың солтүстік жағындағы кең тас алаң; Мәңгілік жалын – солтүстік жақтың батысында тұрақты газбен жанатын от; және Екінші дүниежүзілік соғыс ескерткіші – 12,5 метр (41 фут) биіктіктегі кенотаф, одан да батысқа қарай орналасқан. Вьетнам соғысы кезінде ғибадатхана АНЗАК күні қызметтері кезінде Австралияның соғысқа қатысуына қарсы наразылық білдірген соғысқа қарсы наразылықтардың орталығына айналды. 1971 жылы ғибадатханаға қараусыздық жасалды, солтүстік портиктің тіректеріне үлкен ақ әріптермен «БЕЙБІТ!» деген сөз жазылды. 1985 жылы Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі қақтығыстарда қызмет еткендерді құрметтеу үшін ғибадатхананың батыс жағының астына Естелік бағбандық аймағы қосылды.
After World War II it was felt necessary to add to the Shrine an element commemorating the Australian war dead of the second great conflict. Once again a competition was run, with A. S. Fall and E. E. Milston as the joint winners. Milston's design was eventually chosen as the one to go ahead, and the result was the World War II Forecourt, a wide expanse of stone in front of the Shrine's north face; the Eternal Flame, a permanent gas flame set just to the west of the north face; and the World War II Memorial, a 12.5 metre high (41 ft) cenotaph a little further west. During the Vietnam War the Shrine became a centre of conflict when anti war demonstrators protested during ANZAC Day services against Australia's involvement in the war. In 1971 the Shrine was defaced when the word PEACE! was painted in large white letters on the pillars of the north portico. In 1985 the Remembrance Garden was added beneath the western face of the Shrine to honour those who served during post World War II conflicts.
Қайта құру: 2002 жылдан қазіргі уақытқа дейін
1990 жылдары ғибадатхананы қоршаған террасаларды қалпына келтіру жұмыстары ғибадатхананың астындағы кеңістікті пайдалану мүмкіндігін қайта көтерді: ғибадатхана ойыс, жасанды төбеге салынғандықтан, жер асты (сол кезде құрылыс қалдықтарымен толтырылған болса да) кеңейту үшін үлкен мүмкіндік берді. Жаңа кіреберіс орнына ерекше мән берілді. Алғашқы жоспар шығыстан туннель салу болған, бірақ ол "салтанатты атмосферасы жоқ" деп есептелгендіктен қабылданбады. Оның орнына екі жаңа аула жасалып, жаңа галерея солтүстік баспалдақтың астына орналастырылды. 2002 жылы Мельбурн сәулетшілері Эштон Раггат Макдугаллдың жобасы бойынша құрылыс басталды және жаңа аймақтар 2003 жылдың тамызында ашылды. Аяқталған жоба 2004 жылы Австралия Корольдік сәулетшілер институтының Виктория сәулет медалімен марапатталды. Бұл құрылыс аяқталғаннан кейін, нысанды одан әрі дамытуға, әсіресе соғыстар туралы білім беруге арналған жаңа мүмкіндіктерді қарастырулар көбейді, бірақ федералдық үкімет қаржыландырудан бас тартқандықтан қаржыландыру мәселесіне тап болды. 2012 жылы Виктория үкіметі ғибадатхананың жер асты кеңістігін қайта жаңартуға және оны оңтүстікке қарай кеңейтуге 22,5 миллион доллар бөлді. "Еске алу галереялары" деп аталған жаңа көрме алаңы 2014 жылы Еске алу күнінде ашылды.
Restoration work on the terraces surrounding the Shrine during the 1990s raised once again the possibility of taking advantage of the space under the Shrine: as the Shrine had been built on a hollow artificial hill, the undercroft (although at the time filled with rubble from the construction) provided a large space for development. In redeveloping the site, special consideration was given to the positioning of the new entrance. The original plan was to use a tunnel from the east, but this was discarded as it had "no sense of ceremony". Instead it was decided to develop two new courtyards, and place the new gallery under the northern steps. Construction commenced in 2002, with the design by Melbourne architects Ashton Raggatt McDougall, and the new areas were opened in August 2003. The completed project was awarded the Victorian Architecture Medal by the Royal Australian Institute of Architects in 2004. After this construction was complete, there were still more calls to further develop the site, and especially to provide facilities for education about the wars. and ran into significant funding problems when the Federal Government decided not to provide funding. In 2012 the Victorian Government announced that $22.5 million would be allocated to redevelop the Shrine's undercroft and extend it to the south. The new exhibition space, known as the "Galleries of Remembrance", was opened on Remembrance Day in 2014.
2021 жылғы демонстрация
2021 жылдың 22 қыркүйегінде COVID-19 пандемиясына байланысты бесінші карантин кезінде 1000-нан астам наразылық білдірушілер Еске алу киелі орнына жиналып, міндетті COVID-19 вакцинациясына қарсы бейбіт протест өткізді. Соғыс ескерткішін олардың наразылықтарына пайдалану, сондай-ақ шара барысындағы олардың әрекеттері айыпталды. RSL Виктория жасаған мәлімдемеде: "Киелі орын ешқашан наразылықтар өткізуге арналмаған. Егер жеке адамдар немесе топтар өздерінің саяси көзқарастарын, ұстанымдарын немесе идеологиялық теорияларын осы киелі орнының аумағында білдірсе, олар осы тарихи қасиетті кеңістікке деген құрметсіздік көрсеткен болады." Наразылық білдірушілер ақырында Виктория полициясының қызметкерлерімен, резеңке оқтар мен көзден жас шығару газы қолданылып, таратылды.
On September 22, 2021, during the sixth lockdown associated with COVID 19 pandemic, more than 1,000 demonstrators amassed at the Shrine of Remembrance as a place to gather and peacefully protest against mandatory COVID 19 vaccinations. The use of the war memorial for their protest was condemned, as was their behaviour at the event. In a statement, RSL Victoria said: "Under no circumstances, ever, should the Shrine be a place of protest. If any individuals or groups choose to express their political views, positions or ideological theories in the grounds of the Shrine at any time, they are completely disrespecting the sanctity of this time honoured space." Demonstrators were eventually removed by Victoria Police officers who employed non lethal rounds and tear gas.
Архитектурасы мен ерекшеліктері
Қасиетті орынды салуға қажетті материалдар Австралияның ішінде алынды: таңдалған құрылыс тасы – Тайнонг карьерінен алынған гранодиорит, ішкі қабырғалар үшін Редесдейлден құмтас, ал қара мәрмәр бағаналар Буханнан алынған тастан жасалған.
Materials for building the Shrine were sourced from within Australia: the chosen building stone was granodiorite quarried from Tynong; the internal walls use sandstone from Redesdale; and the black marble columns used stone from Buchan.
Сыртқы
Ғибадатхананың дизайны Әлемнің жеті кереметіне кіретін Халикарнас қаласындағы ежелгі мавзолей және Афинадағы Парфенонға негізделген. Бұл шаршы жоспарлы, баспалдақты пирамидамен жабылған құрылыс, оған солтүстік және оңтүстік жақтан классикалық портиктер арқылы кіріледі. Әр портикте сегіз жолақты дориялық бағана орналасқан, олар жоғары рельефтегі мүсіндермен безендірілген фронтонды қолдайды. Портиктерге кең баспалдақтармен көтерілуге болады, олар сатылап ғибадатхана орналасқан подиумға дейін жетеді. Шығыс және батыс жақтарының бұрыштарында Пауль Рафаэль Монтфордтың бейбітшілік, әділдік, патриотизм және құрбандық символдайтын төрт топ мүсіні орналасқан. Арт-деко стилі мен мотивтері грек және ассириялық мүсіндерінен шабыттанған. Символикасы неоклассикалық. Ғибадатхананың сыртқы шекарасын белгілейтін тас балюстраданың айналасында 16 тас "жауынгерлік ерлік" дискісі орналасқан. Бұл дискілер король Георг V-нің берген жауынгерлік ерлік атауларын көрсетеді және Австралияның келесі шайқастарға жасаған үлесін еске алады: Анзак (Галлиполи), Сари-Бейр, Румани, Газа-Биершеба, Солтүстік теңіз, Кокос аралдары, Мегиддо, Дамаск, Виллерс-Бретонне, Амиен, Мон-Сен-Квентин, Гинденбург шебі, Ипр, Мессен, Позиер және Буллекур. Қасиетті орынның ортасында Еске алу тасы тұр. Тас қасиетті орын төбесіндегі тесікпен дәл келіп орналасқан, сондықтан 11 қараша күні сағат 11-де күн сәулесі "МАХАББАТ" деген сөз жазылған Еске алу тасына түседі.
The design of the Shrine is based on the ancient Mausoleum at Halicarnassus, one of the Seven Wonders of the World, and the Parthenon in Athens. It is a structure of square plan roofed by a stepped pyramid and entered on the north and south through classical porticos, each of eight fluted Doric columns supporting a pediment containing sculpture in high relief. The porticos are approached by wide flights of steps which rise in stages to the podium on which the Shrine sits. The east and west facing fronts are marked at the corners by four groups of statuary by Paul Raphael Montford, representing Peace, Justice, Patriotism and Sacrifice. The Art Deco style and motifs draw on Greek and Assyrian sculpture. The symbolism is Neo Classical. Around the outer stone balustrade that marks the Shrine's external boundary are the 16 stone "battle honours" discs. These represent the battle honours granted by King George V and commemorate Australia's contributions to the following battles: Landing at Anzac (Gallipoli), Sari Bair, Rumani, Gaza Beersheba, the North Sea, the Cocos Islands, Megiddo, Damascus, Villers Bretonneux, Amiens, Mont St Quentin, the Hindenburg Line, Ypres, Messines, Pozieres and Bullecourt. At the centre of the Sanctuary is the Stone of Remembrance. The Stone is aligned with an aperture in the roof of the Sanctuary so that a ray of sunlight falls on the word LOVE on the Stone of Remembrance at exactly 11 a. m. on 11 November,
Сырғанақ
Қасиетті орынның астындағы мазарда екі дүниежүзілік соғыста қызмет еткен екі буынды бейнелейтін әке мен ұлының қола мүсіні орналасқан. Қабырғалардың ішкі жағында Австралия Империялық күштерінің (АИФ) барлық бөлімшелері, батальондары мен полктері, сондай-ақ олардың иық белгішелерінің түстері тізілген. Мазарда түрлі батальондар мен полктардың тулары ілінген, оларда олардың ерліктері мен шайқастағы жетістіктері көрсетілген.
Beneath the Sanctuary is the Crypt containing a bronze statue of a father and son, representing the two generations who served in the two world wars. Around the walls are panels listing every unit of the AIF, down to battalion and regiment, along with the colours of their shoulder patch. The Crypt is hung with the standards of various battalions and regiments, listing their battle honours.
Келушілер орталығы
Келушілер киелі орынға Кіреберіс ауласы арқылы жақындайды, бір қабырғасына "Естен шығармау үшін" және екінші қабырғасына бұрынғы генерал-губернатор сэр Уильям Диннің цитаты жазылған. Сол бағытта орналасқан Бақ ауласында Мұралық зәйтүн ағашы мен отыруға арналған орын бар. Екі аула да Тьйнонг гранитімен апталған. Медальдар галереясында 40 метрлік қабырға бар, онда шамамен 4000 медаль орналасқан, әрқайсысы соғыста және бейбітшілік сақтау операцияларында қызмет еткен 100 викториялықты және қаза тапқан алты адамды символикалық түрде бейнелейді. Галереяның ерекшелігі – 1917 жылы Мессин шайқасында ерлігі үшін капитан Роберт Гривке табысталған Виктория кресі. Бұл кресті Мельбурн қаласындағы Уэсли колледжі киелі орынға уақытша берген. Кенотафтың үстінде Австралия туымен жабылған мәйіт көтеріп бара жатқан алты әскери қызметкердің мүсіні орналасқан, ол базальттан жасалған. Бұл мүсін "тірілердің өлгендерге деген қарызын" көрсетеді. Жақын жерде Мәңгілік от тұр, ол мәңгілік өмірді символдайды. Ауланың екінші жағында үш ту тірегі орналасқан. Әдеттегі орналасу – сол жақта Австралия туы, ортада Виктория туы және оң жақта үш қорғаныс күшінің бірінің туы. Арнайы жағдайларда қатаң ережелерге сәйкес басқа тулар да тігілуі мүмкін. Уоллес Андерсонның мүсіні 1936 жылы "Аналарға құрмет" атты әйелдердің бастамасымен орнатылды. Монашқа арналған мүсін де тапсырыс бойынша жасалды және оны Лесли Боулз жобалады. Құю жұмыстары 1938 жылы басталуы керек еді, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыстың басталуы жұмысты кешіктірді, сондықтан ол 1950 жылға дейін орнатылмады және Симпсон мен оның есегі сияқты киелі орыннан шалқап орналасқан. Киелі орын ресми түрде Корольдік домен деп аталатын үлкен саябақтың ішінде орналасқан. Жылдар бойы бұл аймақта көптеген басқа да соғыс ескерткіштері салынды, соның ішінде 1941 жылы Грекия мен Крит шайқастарында қаза тапқан австралиялық және гректерге арналған Австралиялық грек ескерткіші, сондай-ақ Монаш пен Бламейдің мүсіндері. Киелі орынға апаратын жол бойындағы көптеген ағаштарда ардагерлер тобы орнатқан әскер бөлімдеріне, әскери кемелерге немесе Әскери-әуе күштері эскадрильяларына арналған тақташалар орналасқан. 1899–1902 жылдардағы Екінші Буер соғысында қаза тапқан викториялықтарға арналған ескі ескерткіш Сент-Килда және Домен жолдарының бұрышында орналасқан. Драйверлер мен жапырақ тазалаушыларға арналған ескерткіш, сондай-ақ Киелі орынның аумағында, Ипрдегі шайқастарда қаза тапқан мыңдаған австралиялықтардың құрметіне орнатылған. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде әскерилер "Ипрді" "Уайпер" деп атаған. 2008 жылдың 19 шілдесінде, Фромель шайқасының 92 жылдығына орай, Австралиялық ескерткіш паркіндегі Питер Корлетттің 1998 жылғы мүсінінің көшірмесі ашылды. Бұл мүсін 57-ші батальонның саржыны Саймон Фрейзерді (Бядуктан келген фермер) шайқастан кейін жараланған отандасын ешкімнің жерінен құтқарып алып жатқанда бейнелейді. Киелі орынның кіреберісіне жақын 1978 жылы құрылған Бағалау мұрасы бағы орналасқан. Бұл айқыш пішіндес бақтың шекарасын сабалар қоршап тұр. Францияның Виллерс-Бретоннеу ауданынан алынған тұқымнан отырғызылған қызыл Фландрия мақтары көктемнің соңында гүлдейді. 1998 жылы Legacy Australia-ның 75 жылдығына орай Луис Лауменнің "Жесір мен балалар" атты мүсіні жасалды. Киелі орынның солтүстігіндегі Әйелдер бағында жакарандалардың арасында бетонды ескерткіш қызғылт түсті гүлдер орналасқан. Бақтың орталық бөлігі – 1985 жылы орнатылған және 2010 жылы Корольдік доменнен көшірілген Әскери қызметтен шыққан әйелдерге арналған ескерткіш қалыңы. Бұл Викторияда сержант Галлиполиден әкелген түйе тұқымынан өсірілген төрт көшеттің бірі. Ағаш 2012 жылдың тамызында Diplodia pinea саңырауқұлағынан туған аурудан қурап қалды.
Visitors approach the shrine through the Entrance Courtyard, with "Lest We Forget" inscribed on one wall and a quote from former Governor General Sir William Deane on the other. The Garden Courtyard, on the same alignment, features the Legacy Olive Tree and a seating area. Both courtyards are finished in Tynong Granite. The gallery of Medals has a 40 metre long (130 ft) wall displaying around 4,000 medals, each symbolically representing 100 Victorians who have served in war and peacekeeping operations, and six who have died. A feature of the gallery is the Victoria Cross awarded to Captain Robert Grieve during the Battle of Messines in 1917. The Cross was lent to the Shrine by Wesley College, Melbourne. Atop the cenotaph is a basalt sculpture of six servicemen carrying a bier with a corpse, draped by the Australian flag. The sculpture symbolises "the debt of the living to the dead". The Eternal Flame is placed nearby, representing eternal life. At the other side of the forecourt are three flagpoles. The usual arrangement comprises the Australian flag on the left, the Victorian flag in the middle and one of the flags of the three defence forces on the right. Other flags may be flown on special occasions, arranged according to strict protocols. The statue, by Wallace Anderson, was installed in 1936 on the initiative of women who had funded a "Mother's Tribute". A statue of Monash was also commissioned and was designed by Leslie Bowles. Casting was due to begin in 1938, but the onset of World War II delayed work, and thus it was not installed until 1950, and, as with Simpson and his donkey, was located away from the shrine. The Shrine is set in a large expanse of parkland officially called Kings Domain. Over the years many other war memorials have been built in this area, including the Australian Hellenic Memorial to Australian and Greek dead in the Battles of Greece and Crete in 1941, and statues of Monash and Blamey. Most of the trees which line the approaches to the Shrine bear plaques commemorating individual Army units, naval vessels or Air Force squadrons, placed there by veterans' groups. An older memorial to Victorians killed in the Second Boer War of 1899–1902 is also located nearby on the corner of St Kilda and Domain Roads. The Driver and Wipers Memorial, also in the Shrine reserve, commemorates the thousands of Australian lives lost during the fighting at Ypres; "Wipers" is the way servicemen pronounced "Ypres" during World War I. On 19 July 2008, being the 92nd anniversary of the Battle of Fromelles, a replica of the 1998 sculpture by Peter Corlett in the Australian Memorial Park, Fromelles was unveiled. This depicts Sergeant Simon Fraser, 57th Battalion, (a farmer from Byaduk), rescuing a wounded compatriot from no man's land after the battle. Near to the Shrine entrance is the Legacy Garden of Appreciation, which was established in 1978. This cross shaped garden is outlined by hedges. Red Flanders Poppies, planted from seed originating from Villers Bretonneux in France, flower in late spring. A sculpture by Louis Laumen, Widow and Children, was commissioned to mark the 75th anniversary of Legacy Australia in 1998. The Women's Garden, to the north of the shrine, incorporates concrete memorial violets within a grove of jacarandas. The focus of the garden is The Ex Servicewomen's Memorial Cairn (1985) which was relocated from the King's Domain in 2010. It was one of four seedlings planted in Victoria from seeds of a cone brought back from Gallipoli by Sgt. Keith McDowell. The tree was removed in August 2012 having succumbed to disease caused by the fungus Diplodia pinea.
Еске алу рәсімдері
1934 жылы ашылғаннан бері ғибадатхана Мельбурндағы соғыс еске алу орталығы болып табылады. Еске алу күні (11 қараша) соғыс құрбандарын еске алудың ресми күні болғанымен, ол халық арасында Әнзак күнімен (25 сәуір) салыстырғанда бірте-бірте маңызын жоғалтып келеді. Еске алу күнінен өзгеше, Әнзак күні Австралияның (және Жаңа Зеландияның) еске алу күні және екі елде де мемлекеттік мереке. Әнзак күні ғибадатханада бірнеше рәсімдер арқылы тойланады. Олардың алғашқысы – 2007 жылы 35 000-нан астам адамды қамтыған "Таңғы қызмет". Одан кейін шенеуніктер ғибадатханаға қадам басқанда және қасиетті орында гүл шоқтарын салғанда ресми гүл шоқтарын қою рәсімі өтеді. Содан кейін Әнзак күні шеруі Сент-Килда жолы және алды ала арқылы ғибадатханаға жақындайды, сатылар тұсында таратылады, ал сағат 13:00 мен 13:30 аралығында еске алу рәсімі өткізіледі. Еске алу күнінде Виктория жетекшілері мен қоғамдық өкілдер "барлық соғыстарда, қақтығыстарда және бейбітшілік операцияларында қаза болған немесе зардап шеккен ерлер мен әйелдерді еске алу" үшін жиналады. Сағат 11:00-де бір минуттық үнсіздік сақталады.
Since its dedication in 1934, the Shrine has been the centre of war commemoration in Melbourne. Although Remembrance Day (11 November) is the official day for commemorating the war dead, it has gradually been eclipsed in the public estimation by Anzac Day (25 April), which unlike Remembrance Day is a specifically Australian (and New Zealand) day of commemoration and a public holiday in both nations. Anzac Day at the Shrine is observed through a number of ceremonies. The first of these is the Dawn Service, an event that attracted a record crowd of more than 35,000 in 2007. This is followed by an official wreath laying service where officials march to the Shrine and lay wreaths in the Sanctuary. Later, the Anzac Day March approaches the Shrine via St Kilda Road and the forecourt, before being dismissed at the steps and is followed by a commemoration service held between 1 and 1:30pm. On Remembrance Day, Victorian leaders and community members gather "to remember those men and women who have died or suffered in all wars, conflicts and peace operations". A minute's silence is observed at 11am
Жыл бойы Викториялық бөлімшелер мен батальондар қасиетті орындағы ескерткіштердің маңында, сондай-ақ түрлі қауымдастықтарға арналған ескерткіш ағаштардың жанында рәсімдер мен гүл шоқтарын қою рәсімдерін өткізеді.
Throughout the rest of the year, ceremonies and wreath laying services are held by Victorian unit associations and battalions in the Sanctuary, around memorials in the Shrine Reserve and near remembrance trees specific to various associations.
Менеджмент
Еске алу қасиетті жерін Виктория үкіметіндегі ардагерлер істері жөніндегі министрдің ұсынымы бойынша губернатор кеңесінде тағайындалған он адам – Еске алу қорғанының қамқоршылары басқарады. Қамқоршылар қасиетті жерді және оған қарасты аумақты күтуге, басқаруға, техникалық қызмет көрсетуге және сақтауға жауапты. Қасиетті жердің күзетшілері Виктория полициясының күзету қызметімен біріккен кезде, кейбір азаматтар да қызмет атқара бастады.
The Shrine is managed by the Shrine of Remembrance Trustees, ten individuals appointed by the Governor in Council, on the advice of the Minister for Veterans' Affairs in the Victorian Government. The Trustees are responsible for the care, management, maintenance and preservation of the Shrine and Shrine Reserve. When the Shrine Guard merged with Victoria Police Protective Service, some civilians began to serve.