Кіріспе
Ресейлік дипломат, князь Алексей Фёдорович Орлов (Алексей Фёдорович Орлов; 30 қазан 1787 жыл [Е.С. 19 қазан 1787 жыл] – 2 маусым 1862 жыл [Е.С. 21 мамыр 1862 жыл]) – орыс дипломаты, граф Федор Григорович Орловтың заңды емес ұлы. Мәскеуде туған ол 1805 жылдан 1814 жылы Парижді басып алуға дейін Наполеон соғыстарына қатысты. 1825 жылғы көтеріліс кезінде Атты өмір сақшыларының кавалериялық полкінің командирі болғандығы үшін граф титулы берілді, ал 1828–1829 жылдардағы түрік соғысында генерал-лейтенант шеніне көтерілді. Осы кезде оның дипломатиялық мансабы басталды. Ол Адрианополь бейбіт келісімінде Ресейдің толық өкілеттігі бар өкілі болды, ал 1833 жылы Константинопольде Ресей елшісі болып тағайындалды, сонымен қатар Қара теңіз флотының бас қолбасшысы лауазымын атқарды. Шын мәнінде, ол император Николай I-нің ең сенімді агенттерінің бірі болды, оны 1837 жылы шетелдік саяхатына ертіп жүрді. 1844 жылдан 1856 жылға дейін Орлов жасырын полицияның (Үшінші бөлім) басшысы болды. 1854 жылы ол 1853–1856 жылдардағы Қырым соғысында Австрияны Ресей тарапына көндіру үшін Венаға сапар шекті, бірақ бұл әрекет сәтті болмады. 1856 жылы ол Париж бейбіт келісімін жасасқан толық өкілетті өкілдердің бірі болды. Сол жылы князь дәрежесіне көтеріліп, Императорлық Мемлекеттік Кеңес пен Министрлер Кеңесінің президенті болып тағайындалды. 1857 жылы император Александр II болмаған кезде ол крепостной шаруаларды босату мәселесін қарастыру үшін құрылған комиссияның төрағасы болды, ол бұл мәселеге қарсы болды. Санкт-Петербургте қайтыс болды.
Prince Alexey Fyodorovich Orlov (Алексей Фёдорович Орлов; 30 October 1787 [O. S. 19 October 1787]2 June 1862 [O. S. 21 May 1862]) was a Russian diplomat, the natural son of Count Fyodor Grigoryevich Orlov. Born in Moscow, he took part in the Napoleonic Wars from 1805 to the capture of Paris in 1814. For his services as commander of the cavalry regiment of the Horse Life Guards during the rebellion of 1825 he was granted the title of count, and in the Turkish War of 1828–1829 he rose to the rank of lieutenant general. At this time his diplomatic career began. He served as the Russian plenipotentiary at the Peace of Adrianople, and in 1833 was appointed Russian ambassador at Constantinople, holding at the same time the post of commander in chief of the Black Sea Fleet. He became, indeed, one of the most trusted agents of Emperor Nicholas I, whom in 1837 he accompanied on his foreign tour. From 1844 to 1856 Orlov headed the infamous Third Section (secret police). In 1854 he travelled to Vienna to bring Austria over to the side of Russia during the Crimean War of 1853–1856, but without success. In 1856 he was one of the plenipotentiaries who concluded the Peace of Paris. In the same year, raised to the dignity of prince, he was appointed president of the Imperial Council of State and of the Council of Ministers. In 1857, during the absence of Emperor Alexander II, he presided over the commission formed to consider the question of the emancipation of the serfs, to which he was altogether hostile. He died in Saint Petersburg.
Танымал мәдениетте
Орлов Александр Пушкиннің сатирикалық өлеңінде еске алынды, онда Орловтың сүйіктісі, биші Истомина, оның мүшесін тек микроскоп арқылы ғана көре алады деген айып тағылды.