Кіріспе

1952 жылы Сергей Прокофьевтің музыкалық шығармасы. Сергей Прокофьевтің Ми минорындағы симфониялық концерті, Op. 125 (кейде Sinfonia Concertante деп те аталады) – виолончель мен оркестрге арналған ірі көлемді туынды. Симфониялық концерт 1952 жылдың 18 ақпанында Мстислав Ростроповичтің орындауында тұңғыш рет орындалды, осы шығарма оған арналған. Бұл туынды алғашқыда Прокофьевтің екінші виолончель концерті (алдыңғы виолончель концерті, Op. 58) ретінде ұсынылған, бірақ кейін қайта жөнделіп, аты өзгертілді. Прокофьевтің аяқталған соңғы туындыларының бірі.

Тарих

Прокофьев 1949 жылы виолончельдік сонатасын аяқтағаннан кейін, кейіннен Симфониялық концерт болар жұмысты бастады. Бұл жұмысты Артистік істер жөніндегі комитеттің музыка бөлімінің басшысы Александр Холодилин тапсырды, аяқталу мерзімі 1951 жылдың 1 қарашасы деп белгіленді. Шығарманың бір бөлігі 1938 жылы тұсаукесер өткен Прокофьевтің бұрынғы виолончельдік концертінен алынған материалдарға негізделген. Жаңа жұмыстың нұсқалары техникалық түзетулер мен жетілдіру үшін Ростроповичке жіберілді. Бұл шығарма алғаш рет 1952 жылдың 18 ақпанында Мәскеуде Ростроповичтің жеке орындауымен, Свиатослав Рихтердің дирижерлігімен орындалды. Кеңес композиторлар одағының қарауынан кейін концерт қайта қаралып, "Симфония концерт" (ағылшын тілінде көбінесе "Symphony Concerto" деп аударылады) деп атау өгерді. Прокофьев соңғы нұсқасы орындалмас бұрын қайтыс болды: бұл нұсқаның тұңғыш орындалуы 1954 жылдың 9 желтоқсанында Ростроповичтің жеке орындауымен, Томас Дженсеннің жетекшілігімен Дания мемлекеттік радио симфониялық оркестрінің сүйемелдеуімен өтті. Симфониялық концерт – Прокофьевтің 1940 жылдардың соңынан өмірінің соңына дейін виолончельге арналған бірнеше шығармаларының бірі болды. Виолончельдік сонатадан басқа, Прокофьев екі аяқталмаған жұмысты да бастады: жеке виолончельге арналған соната (оның үшін 14 беттік эскиз жазды) және "Челло концертино" (кейін Ростропович аяқтады).