Қытай саяхатшысы, жазушысы және реформаторы Лян Цичао
Liang Qichao
Лян Цичао (1873-1929) – қытай саяхатшысы, жазушысы, реформатор. Қытайдың жаңартылуына үлкен үлес қосты, батыс идеяларын таратып, жастарды шабыттандырды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қытай саясаткері, белсенді және журналист (1873–1929)
Chinese politician, activist and journalist (1873–1929)
Лян Цичао (қытай тілінде: 梁啓超; Уэйд Джайлс: Liang2 Chʻi3 chʻao1; Йель: Lèuhng Kái chīu) (1873 жылғы 23 ақпан – 1929 жылғы 19 қаңтар) – қытай саясаткері, әлеуметтік және саяси белсенді, журналист және зиялы. Оның ой-пікірлері қазіргі Қытайдың саяси реформасына зор ықпал етті. Ол жазбалары мен реформалық қозғалыстары арқылы қытай ғалымдары мен белсенділеріне үлкен әсер етті. Батыс және жапон кітаптарын қытай тіліне аударған арқасында жаңа теориялар мен идеялар кеңінен танылды, ал жас белсенділер шабыттанды. Жастық шағында Лян Цичао өзінің ұстазы Кан Ювэймен бірге 1898 жылғы реформа қозғалысына қатысты. Қозғалыс жеңіліске ұшыраған соң ол Жапонияға қашып, конституциялық монархияны қолдады және династияға қарсы саяси оппозиция ұйымдастырды. 1911 жылғы революциядан кейін ол Бейян үкіметіне кірді, бас судья және валюта жүйесі бюросының алғашқы президенті болып қызмет етті. Юань Шикайға наразы болғаннан кейін, император болу ниетіне қарсы қозғалысты бастады. Юань қайтыс болғаннан кейін, ол Дуань Цируи кабинетінің қаржы басшысы және тұз басқармасының бақылаушысы болды. Ол Жаңа мәдениет қозғалысын қолдады және мәдени өзгерістерді, бірақ саяси революцияны жақтамады.
Liang Qichao (Chinese: 梁啓超 ; Wade Giles: Liang2 Chʻi3 chʻao1; Yale: Lèuhng Kái chīu) (February 23, 1873 – January 19, 1929) was a Chinese politician, social and political activist, journalist, and intellectual. His thought had a significant influence on the political reformation of modern China. He inspired Chinese scholars and activists with his writings and reform movements. His translations of Western and Japanese books into Chinese further introduced new theories and ideas and inspired young activists. In his youth, Liang Qichao joined his teacher Kang Youwei in the reform movement of 1898. When the movement was defeated, he fled to Japan and promoted a constitutional monarchy and organized political opposition to the dynasty. After the revolution of 1911, he joined the Beiyang government, serving as the chief justice and the first president of the currency system bureau. He became dissatisfied with Yuan Shikai and launched a movement to oppose his ambition to be emperor. After Yuan's death, he served as the finance chief of the Duan Qirui cabinet and as supervisor of the Salt Administration. He advocated the New Culture Movement and supported cultural change but not political revolution.
Отбасы
Лян Цычао 1873 жылдың 23 ақпанында Гуандун провинциясының Синьхуй қаласында дүниеге келген. Лянның әкесі Лян Баоин (梁寶瑛, кантонша: Lèuhng Bóu yīng; әдептік аты – Ляньцзянь 蓮澗, кантонша: Lìhn gaan) – фермер және жергілікті ғалым болған, бірақ дәстүрге және ұлттық жаңару үшін білімнің маңыздылығын баса назар аударатын классикалық білімі оған алты жасында түрлі әдеби туындылармен танысуға мүмкіндік берді. Тоғыз жасқа келгенде Лян мың сөздік эсселер жаза бастады және көп ұзамай аудандық мектептің оқушысы болды. Лянның екі әйелі болды: Ли Хуйсян (李惠仙, кантонша: Léih Waih sīn) және Ван Гуйкуан (王桂荃, кантонша: Wòhng Gwai chyùhn). Олар тоғыз бала туды, олардың барлығы Лянның қатаң және тиімді білім беруінің арқасында табысқа жетті. Олардың үшеуі Қытай Ғылым академиясының ғылыми қызметкерлері болды, соның ішінде Қытай сәулетінің көрнекті тарихшысы Лян Сичэн.
Liang Qichao was born in a small village in Xinhui, Guangdong Province on February 23, 1873. Liang's father, Liang Baoying (梁寶瑛, Cantonese: Lèuhng Bóu yīng; courtesy name Lianjian 蓮澗; Cantonese: Lìhn gaan), was a farmer and local scholar, but had a classical background that emphasized on tradition and education for ethnic rejuvenescence allowed him to be introduced to various literary works at six years old. By the age of nine, Liang started writing thousand word essays and became a district school student soon after. Liang had two wives: Li Huixian (李惠仙; Cantonese: Léih Waih sīn) and Wang Guiquan (王桂荃; Cantonese: Wòhng Gwai chyùhn). They gave birth to nine children, all of whom became successful individuals through Liang's strict and effective education. Three of them were scientific personnel at the Chinese Academy of Sciences, including Liang Sicheng, the prominent historian of Chinese architecture.
Ерте өмір
Лианг 11 жасында провинциялық емтиханды тапсырды. 1884 жылы ол дәстүрлі мемлекеттік емтиханға дайындалудың ауыр жұмысын қолға алды. 16 жасында ол Юрэн провинциялық екінші деңгейлі емтиханды тапсырып, сол кездегі ең жас сәтті үміткер атанды. 1890 жылы Лян Пекинде өткен Цзиньши ұлттық емтиханында сүре білмей, жоғары дәреже алу мүмкіндігінен айырылды. Ол әйгілі қытай ғалымы және реформашы Канг Ювэймен бірге емтихан тапсырды. Лиангтың Цзиньши емтиханында сүре алмауы туралы кең таралған әңгімеге сәйкес, емтихан комиссиясы Кангтың қазіргі институттарға наразылық білдіргені үшін оны құлатуға ниеттенген. Бірақ емтихан анонимді болғандықтан, ең дәстүрден тыс көзқарастарды білдірген жұмыстың Кангқа тиесілі екенін болжай алатын. Алайда Канг өзін жасырып, дәстүрлі идеяларды жақтаған сегіз аяқты эссе жазып, емтиханды сәтті тапсырды, ал Лянның жұмысы Кангтікі деп есептеліп, сәтсіз аяқталды. Реформашы конфуциші ғалым Вэй Юаньның «Теңіз елдері туралы суреттелген трактат» кітабынан шабыттанған Лян батыс саяси ойларына қызығушылық танытты. Үйіне оралғаннан кейін Лян Гуанчжоудағы 万木草堂-да сабақ берген Канг Ювэймен бірге оқыды. Кангтың сыртқы саясат туралы ұстанымдары Лянның Қытайды реформалауға деген ынтасын күшейтті. 1895 жылы Лян Кангпен бірге ұлттық емтиханға Пекинге қайта барды. Емтихан барысында ол Гонгче Шаншу қозғалысына белсенді қатысты. Екінші рет емтиханды тапсыра алмағаннан кейін ол Пекинде қалды және Кангқа «Ішкі және сыртқы ақпарат» басылымын шығаруға көмектесті. Сондай-ақ ол 強學會 ұйымын құруға қатысты, онда Лян хатшы болып қызмет етті. Кейіннен Хунань провинциясының губернаторы Чэнь Баочжэнь оны «Хюнань газеті» (Xiangbao 湘報) және «Хюнань журналы» (Xiang xuebao 湘學報) сияқты реформалық басылымдарды редакциялауға шақырды.
Liang passed the Xiucai degree provincial examination at the age of 11. In 1884, he undertook the arduous task of studying for the traditional governmental exams. At the age of 16, he passed the Juren second level provincial exams and was the youngest successful candidate at that time. In 1890, Liang failed in his Jinshi degree national examinations in Beijing and never earned a higher degree. He took the exams along with Kang Youwei, a famous Chinese scholar and reformist. According to one popular narrative of Liang's failure to pass the Jinshi, the examiner was determined to flunk Kang for his heterodox challenge to existing institutions, but since the exams were all anonymous, he could only presume that the exam with the most unorthodox views was Kang's. Instead, Kang disguised himself by writing an examination eight legged essay espousing traditionalist ideas and passed the exam while Liang's paper was assumed to be Kang's and picked out to be failed. Inspired by the book Illustrated Treatise on the Maritime Kingdoms by the reform Confucian scholar Wei Yuan, Liang became extremely interested in western political thought. After returning home, Liang went on to study with Kang Youwei, who was teaching at 万木草堂 in Guangzhou. Kang's teachings about foreign affairs fueled Liang's interest in reforming China. In 1895, Liang went to the capital Beijing again with Kang for the national examination. During the examination, he was active in the Gongche Shangshu movement. After failing to pass the examination for a second time, he stayed in Beijing to help Kang publish Domestic and Foreign Information. He also helped to organize the 強學會, where Liang served as secretary. For time, he was also enlisted by the governor of Hunan, Chen Baozhen to edit reform friendly publications, such as the Hunan Daily (Xiangbao 湘報) and the Hunan Journal (Xiang xuebao 湘學報).
Реформалық қозғалыстар
Конституциялық монархияның жақтаушысы ретінде Лян Цин үкіметтің басқаруына наразы болды және Қытайдағы қалыпты жағдайды өзгертуді қалады. Ол реформаларды Кан Ювэймен бірге ұйымдастырды.
As an advocate of constitutional monarchy, Liang was unhappy with the governance of the Qing Government and wanted to change the status quo in China. He organized reforms with Kang Youwei
Бұл ұсыныс көп ұзамай келіспеушіліктерге ұласты, және император жесір Цисидің бұйрығымен Лян іздестірілетін адамға айналды. Циси сол кезде саяси консерваторлардың жетекшісі болды және кейіннен регент ретінде үкіметті басқарды. Циси реформаларға қарсы болды және оның жақтастарымен бірге «Жүз күндік реформаны» тым радикалды деп сынады. 1898 жылы консерваторлардың төңкерісі барлық реформаларды тоқтатты, және Лян 14 жылға Жапонияға қашып кетті. Токиода ол ықпалды саясаткер және болашақ Жапония премьер-министрі Инукай Цуюсимен достық қарым-қатынас орнатты. Жапонияда ол жазбалары арқылы шетелдегі қытайлар мен шетелдік үкіметтер арасында реформаторлардың мүддесін қолдауға тырысты, демократиялық идеяны белсенді түрде насихаттады. Ол жеке тұлғаның маңыздылығын қаперге ілді және Токиодағы Тунмэнхуэй (Гоминьданның алдағысы) қолдаған радикалды республикалық идеяға қарсы конституциялық монархияны қолдады. Жапонияда Лян Вьетнамның маңызды антиколониалдық революционері Фан Бой Чауға көмектесіп, оның серігі болды. 1899 жылы Лян Канадаға сапар шекті, онда Сунь Ятсенмен кездесті, содан кейін Гавайидегі Гонолулуға барды. Боксерлік көтеріліс кезінде Лян Канадаға оралды, онда «Қытай империясының реформа қауымдастығын» құрды. Бұл ұйым кейіннен конституциялық монархияны жақтаған Конституциялық партияға айналды. Сунь революцияны жақтаса, Лян кезеңді реформаны уағыздады. 1900–1901 жылдары Лян Қытай империясын реформалау науқанына қолдау көрсету және Батыс технологиясы, өнеркәсібі және үкімет жүйесінің ең жақсы үлгілерін қабылдау арқылы Қытайды жаңғырту мақсатымен алты айлық сапармен Австралияға барды. Ол ел бойынша қытай және батыс тыңдаушыларына лекциялар оқыды. Бұл сапар 1901 жылы Австралияның құрылуымен (алты британдық колонияның бірігуімен) бірге болды. Ол бұл интеграция моделінің Қытайдың әртүрлі аймақтары үшін жақсы үлгі болатынын ойлады. Ол саясаткерлердің құрметіне ие болды және Австралияның бірінші премьер-министрі Эдмунд Бартонмен кездесті. Ол сол жылы Жапонияға оралды. 1903 жылы Лян сегіз айлық лекциялық турға шықты, АҚШ-та президент Теодор Рузвельтпен Вашингтонда кездесті, содан кейін Ванкувер (Британдық Колумбия, Канада) арқылы Жапонияға қайтты. 1905 жылы Жапонияда тұрып, Лян Цинь әкімшілігіндегі конституционалистік қозғалысты қолдады. Конфуцийдің ұрпағы Яншенг герцогін Цинь әулетінің орнына император етіп тағайындауды Лян Цичао ұсынды.
This proposal soon ignited a frenzy of disagreement, and Liang became a wanted man by order of Empress Dowager Cixi, the leader of the political conservative faction who later took over the government as regent. Cixi strongly opposed reforms at that time and along with her supporters, condemned the "Hundred Days' Reform" as being too radical. In 1898, the Conservative Coup ended all reforms, and Liang fled to Japan, where he stayed for the next 14 years. While in Tokyo he befriended the influential politician and future Japanese Prime Minister Inukai Tsuyoshi. In Japan, he continued to actively advocate the democratic cause by using his writings to raise support for the reformers’ cause among overseas Chinese and foreign governments. He continued to emphasize the importance of individualism, and to support the concept of a constitutional monarchy as opposed to the radical republicanism supported by the Tokyo based Tongmenghui (the forerunner of the Kuomintang). During his time in Japan, Liang also served as a benefactor and colleague to Phan Boi Chau, one of Vietnam's most important anticolonial revolutionaries. In 1899, Liang went to Canada, where he met Dr. Sun Yat Sen among others, then to Honolulu in Hawaii. During the Boxer Rebellion, Liang was back in Canada, where he formed the "Chinese Empire Reform Association". This organization later became the Constitutionalist Party which advocated constitutional monarchy. While Sun promoted revolution, Liang preached incremental reform. In 1900–1901, Liang visited Australia on a six month tour that aimed at raising support for a campaign to reform the Chinese empire and thus modernize China through adopting the best of Western technology, industry and government systems. He also gave public lectures to both Chinese and Western audiences around the country. This visit coincided with the Federation of the six British colonies into the new nation of Australia in 1901. He felt this model of integration might be an excellent model for the diverse regions of China. He was feted by politicians, and met the first Prime Minister of Australia, Edmund Barton. He returned to Japan later that year. In 1903, Liang embarked on an eight month lecture tour throughout the United States, which included a meeting with President Theodore Roosevelt in Washington, DC, before returning to Japan via Vancouver, British Columbia, Canada. While living in Japan in 1905, Liang supported the Constitutionalist movement within the Qing administration. The descendant of Confucius Duke Yansheng was proposed as a replacement for the Qing dynasty as Emperor by Liang Qichao.
Саясатшы
Жаңғырту құру үшін Лян саясаттағы екі туыс мәселеге ден қойды. Біріншісі – модернизацияға қарай өзгерген адамдардың азаматқа айналу жолдары еді, және Лян қытайлықтардың Циң әулетінде ұлттық мемлекет құру үшін азаматтық құндылықтарды жақсартуы керек деп ойлады. Екінші мәселе – азаматтық мәселесі болды, және Лян олардың екеуі де Циң әулетіндегі реформаны қолдау үшін маңызды деп санады. 1915 жылы ол Юань Шикайдың өзін император етіп тағайындау әрекетіне қарсы шықты. Ол шәкірті Цай Э-ді, Юньнань әскери губернаторын, көтеріліс жасауға көндірді. Прогрессивтік партия бөлімдері Юань Шикайды құлату үшін үгіт жүргізді, және көптеген провинциялар тәуелсіздіктерін жариялады. Бұрын ол теріске бұрған революциялық қызмет сәтті пайдаланылды. Дуань Цируиден басқа, Лян Бірінші дүниежүзілік соғысқа одақтастар тарапынан қатысуды ең жақтаған адам болды. Ол бұл Қытайдың беделін арттырып, шетелдік қарыздарды жеңілдететініне сенді. Ол ұстазы Кан Ювэйді 1917 жылғы шілдеде Циң әулетін қайта орнатуға жасалған сәтсіз әрекетке көмектескені үшін айыптады. Дуань Цируи мен Фэн Гочжанды жауапты мемлекет қайраткерлеріне айналдыра алмаған соң, ол саясаттан бас тартты. Реформаларының сәтсіздігіне қарамастан, Лян Цичаоның «Бір одақта бес ру» азаматтық идеясына негізделген қытай ұлтшылдығы идеясы Сунь Ятсен мен Гоминьданның ұлтшылдығына, сондай-ақ ҚКП-ның ұлтшыл риторикасына әсер етті.
For the construction of the modernization, Liang focused on two relative questions in politics. The first one was the ways that transformed people became citizen for modernization, and Liang thought Chinese needed to improve civic ethos to build the nation state in the Qing dynasty, and the second one was the question of the citizenship, and Liang thought both of them were important to support the reformation in the Qing dynasty. In 1915, he opposed Yuan's attempt to make himself emperor. He convinced his disciple Cai E, the military governor of Yunnan, to rebel. Progressive party branches agitated for the overthrow of Yuan and more provinces declared their independence. The revolutionary activity that he had frowned upon was utilized successfully. Besides Duan Qirui, Liang was the biggest advocate of entering World War I on the Allied side. He felt it would boost China's status and also ameliorate foreign debts. He condemned his mentor, Kang Youwei, for assisting in the failed attempt to restore the Qing in July 1917. After failing to turn Duan Qirui and Feng Guozhang into responsible statesmen, he gave up and left politics. Despite the failures of his reforms, Liang Qichao's idea of Chinese nationalism based on the civic idea of Five Races Under One Union inspired Sun Yat sen and the Kuomintang's nationalism, as well as the nationalist rhetoric of the CCP.
Журналист ретінде
Лин Ютанг бір кезде Лианды «қытай журналистикасы тарихындағы ең ұлы тұлға» деп атады, ал «Лян Чжичао және қазіргі Қытайдың санасы» кітабының авторы Джозеф Левенсон Лианды «талантты ғалым, журналист және саяси қайраткер» деп сипаттады. Левенсонның айтуынша, Лианг Цичао «ғасыр басындағы ең ықпалды ғалым-журналист» болды. Лианг газеттер мен журналдардың саяси идеяларды жеткізу үшін тиімді құрал болатынын көрсетті. Тарихшы және журналист ретінде Лианг екі мамандығының да бірдей мақсаты болуы керек деп сенді және «әдептік міндеттеме», ол былай деп мәлімдеді: «өткенді зерттеп, болашақты ашып, мен ұлт халқына прогресс жолын көрсетемін». Осылайша ол өзінің алғашқы газетін құрды, оны Хан әулетінің студенттік қозғалысының атымен Цин И Бао (淸議報) деп атады. Лиангтың Жапонияға жер аударылуы оған еркін сөйлеуге және интеллектуалдық тәуелсіздігін жүзеге асыруға мүмкіндік берді. Журналистік мансабында ол екі маңызды газеттің – «Жонвай Гонгбао» (中外公報) және «Шиву Бао» (時務報) газеттерінің бас редакторы болды. Ол өзінің моральдық және саяси идеалдарын Цин И Бао (淸議報) және «Жаңа азамат» (新民叢報) журналдарында жариялады. Сонымен қатар, ол республикалық идеяларын Қытайда да, бүкіл әлемде де тарату үшін әдеби туындыларын пайдаланды. Осыған байланысты ол жаңа үлгідегі мерзімді басылымдар жазып, саяси және мәдени тұрғысынан ықпалды журналист атанды. 1910 жылдары ғылым мен демократия туралы ойды кеңейту үшін ол мақалаларын «Жаңа жастар» журналында жариялады. Бұдан әрі, журналистика оған патриотизмін білдіруге жол ашты.
Lin Yutang once called Liang "the greatest personality in the history of Chinese journalism," while Joseph Levenson, author of Liang Ch'i ch'ao and the Mind of Modern China, described Liang as "a brilliant scholar, journalist, and political figure." Liang Qichao was the "most influential turn of the century scholar journalist," according to Levenson. Liang showed that newspapers and magazines could serve as an effective medium for communicating political ideas. Liang, as a historian and a journalist, believed that both careers must have the same purpose and "moral commitment," as he proclaimed, "by examining the past and revealing the future, I will show the path of progress to the people of the nation." Thus, he founded his first newspaper, called the Qing Yi Bao (淸議報), named after a student movement of the Han dynasty. Liang's exile to Japan allowed him to speak freely and exercise his intellectual autonomy. During his career in journalism, he edited two premier newspapers, Zhongwai Gongbao (中外公報) and Shiwu Bao (時務報). He also published his moral and political ideals in Qing Yi Bao (淸議報) and New Citizen (新民叢報). In addition, he used his literary works to further spread his views on republicanism both in China and across the world. Accordingly, he had become an influential journalist in terms of political and cultural aspects by writing new forms of periodical journals. He published his articles in the magazine New Youth to expand the thought of science and democracy in the 1910s. Furthermore, journalism paved the way for him to express his patriotism.
Жаңа Азаматтық журнал
Лиан 1902 жылдың 8 ақпанында Жапонияның Йокогама қаласында алғаш жарық көрген, екі апта сайынғы, кең таралған "Жаңа азамат" (Синьмин Цунбао 新民叢報) атты журнал шығарды. Журнал саясат, дін, құқық, экономика, бизнес, география, сондай-ақ қазіргі және халықаралық жағдайлар сияқты көптеген тақырыптарды қамтыды. Журналда Лиан бұрын естілмеген теориялар мен ұғымдарға қытай тіліндегі эквиваленттерді ойлап тапты және журналды Қытайдағы қоғамдық пікірді алыстағы оқырмандарға жеткізу үшін пайдаланды. Жаңалықтарды талдау және эсселер арқылы Лиан "Жаңа азамат" журналы "қытай газеттері тарихындағы жаңа кезеңді" ашады деп үміттенді. Бір жыл өткен соң Лиан және оның әріптестері газет индустриясындағы өзгерістерді байқап, "өткен жылы біздің журнал жарық көргеннен бері, ұқсас стиль мен дизайстағы шамамен он журнал пайда болды" деп мәлімдеді. Лиан "Жаңа азамат" журналының бас редакторы ретінде демократия туралы өз ойларын таратып жүрді. Журнал бес жыл бойы тоқмейіш шығарылып, 1907 жылы 96 санынан кейін тоқтады. Оның оқырмандарының саны 200 мыңға жуық деп есептеледі.
Liang produced a widely read biweekly journal called New Citizen (Xinmin Congbao 新民叢報), first published in Yokohama, Japan on February 8, 1902. The journal covered many different topics, including politics, religion, law, economics, business, geography and current and international affairs. In the journal, Liang coined many Chinese equivalents for never before heard theories or expressions and used the journal to help communicate public opinion in China to faraway readers. Through news analyses and essays, Liang hoped that the New Citizen would be able to start a "new stage in Chinese newspaper history." A year later, Liang and his co workers saw a change in the newspaper industry and remarked, "Since the inauguration of our journal last year, there have come into being almost ten separate journals with the same style and design." Liang spread his notions about democracy as chief editor of the New Citizen Journal. The journal was published without hindrance for five years but eventually ceased in 1907 after 96 issues. Its readership was estimated to be 200,000.
Газеттің рөлі
Өз заманының қытай журналистикасының алғашқыларының бірі болған Лян газеттің "күшіне", әсіресе оның үкімет саясатына тигізетін әсеріне сенді. 1896 жылы ол "Шиву бао" ("Заманауи істер") газетінің бірінші санында "Баспасөздің мемлекеттік істерге тигізер пайдасы" деген мақала жазды. Мақаласында Лян елдегі ақпарат ағынын адам денесінің қан тамырлары мен пульсіне теңеді. 1894-95 жылдардағы Бірінші Қытай-Жапон соғысы кезінде Лян Пекинде Қытай халқының басқаруға қатысуын арттыру мақсатымен ұйымдастырылған наразылықтарға қатысты. Бұл – заманауи Қытай тарихындағы осындай сипаттағы алғашқы наразылық болды. Дәстүрге қатысты көзқарастың өзгеруі ХХ ғасырдың басында Лян Цычао бастаған тарихнамалық революцияда (史學革命) айқын көрінді. Саяси реформадағы сәтсіздігіне көңілі толмаған Лян мәдени реформаға кірісті. 1902 жылы Жапониядағы эмиграцияда Лян "Жаңа тарихнама" (新史學) атты еңбегін жазды, онда қытайларды тек Қытай тарихын емес, әлем тарихын зерттеп, Қытайды түсінуге шақырды.
As one of the pioneers of Chinese journalism of his time, Liang believed in the "power" of newspaper, especially its influence over government policies. In 1896, he wrote an editorial for the first issue of Shiwu bao (Contemporary affairs) titled, On the Benefits of the Press to State Affairs. In the editorial, Liang compared the circulation of information in a country to the blood and pulse of a body. During this period of Japan's challenge in the First Sino Japanese War (1894–95), Liang was involved in protests in Beijing pushing for an increased participation in the governance by the Chinese people. It was the first protest of its kind in modern Chinese history. This changing outlook on tradition was shown in the historiographical revolution (史學革命) launched by Liang Qichao in the early twentieth century. Frustrated by his failure at political reform, Liang embarked upon cultural reform. In 1902, while in exile in Japan, Liang wrote "The New Historiography" (新史學), which called on Chinese to study world history to understand China rather than just Chinese history.
Аудармашы
Лианг аударма бюросының басшысы болды және батыстық еңбектерді қытай тіліне аударуды үйреніп жатқан студенттердің оқуын қадағалады. Ол бұл міндетті "барлық ең маңызды міндеттердің ең маңыздысы" деп санады, себебі батыс елдері саяси, технологиялық және экономикалық тұрғыдан табысқа жеткен деп есептеді. Философиялық еңбектер: Пекиннен және Цинге қарсы наразылықтарды басудан қашқаннан кейін, Лианг Ағарту дәуірінің батыс философтарының еңбектерін – Гоббс, Руссо, Локк, Юм және Бентамның шығармаларын зерттеді, оларды аударып, өз түсіндірмелерін қосты. Оның мақалалары көптеген журналдарда жарияланды, бұл шетелдік державалардың Қытайдың қуатты империясын қиратқанына қызыққан қытай зиялыларының назарын аударды. Батыс әлеуметтік және саяси теориялары: 20 ғасырдың басында Лианг Цичао Кореяға әлеуметтік дарвинизм және халықаралық құқық сияқты батыстық әлеуметтік және саяси теорияларды енгізуде маңызды рөл атқарды. Лианг өзінің белгілі манифесті "Жаңа халық" (新民說) еңбегінде былай деп жазды:
Liang was head of the Translation Bureau and oversaw the training of students who were learning to translate Western works into Chinese. He believed that this task was "the most essential of all essential undertakings to accomplish" because he believed Westerners were successful politically, technologically and economically. Philosophical Works: After escaping Beijing and the government crackdown on anti Qing protesters, Liang studied the works of Western philosophers of the Enlightenment period, namely Hobbes, Rousseau, Locke, Hume and Bentham, translating them and introducing his own interpretation of their works. His essays were published in a number of journals, drawing interest among Chinese intellectuals who had been taken aback by the dismemberment of China's formidable empire at the hands of foreign powers. Western Social and Political Theories: In the early 20th century, Liang Qichao played a significant role in introducing Western social and political theories into Korea such as Social Darwinism and international law. Liang wrote in his well known manifesto, New People (新民說):
"Азаттық – жеке тұлға үшін емес, топ үшін азаттық. Адамдар басқа адамдардың құлы болмауы керек, бірақ өз тобының құлы болуы керек. Өйткені, егер олар өз тобының құлы болмаса, сөзсіз басқа біреудің құлы болады."
“Freedom means Freedom for the Group, not Freedom for the Individual. ( ) Men must not be slaves to other men, but they must be slaves to their group. For, if they are not slaves to their own group, they will assuredly become slaves to some other.”
Ақын және романист
Лиан поэзия және роман жанрларында реформаларды жақтады. «Мұз ішетін студияның жинағы» (飲冰室合集) – 148 томдық әдебиеттегі оның ең көрнекті туындыларының жинағы. Лиан өзінің туындысын «Инбиншидің жинағы» деп атау идеясын Чжуанцзыдан алынған бір сөйлемнен алған. Онда: «Әр таңда мандат аламын, әр кешке мұз ішемін, бірақ ішкі жалымым сарқылмайды» (吾朝受命而夕飲冰，我其內熱與) делінген. Осыдан Лиан өз жұмыс орнын «Мұз ішетін студия» (Йинбингси) деп атап, өзін «Йинбингси Журен» (飲冰室主人) – «Мұз ішетін студияның иесі» деп атады. Осылайша ол қоғамдық мәселелерге алаңдап, жазу арқылы қоғамды реформалауға барынша күш салатынын көрсетуге тырысты. Лиан көркем әдебиет пен көркем әдебиет туралы ғылыми мақалалар да жазды, олардың ішінде Жүз күндік реформаның сәтсіз аяқталуынан кейін Жапонияға қашу (1898) және «Көркем әдебиет пен халықты басқару арасындағы байланыс туралы» (論小說與群治之關係, 1902) мақаласы бар. Бұл романдарда Батыстағы жаңару мен реформаға шақыру ерекше атап көрсетілген.
Liang advocated reform in both the genres of poem and novel. The Collected Works from the Ice Drinker's Studio (飲冰室合集) is his representative works in literature compiled into 148 volumes. Liang gained his idea of calling his work as Collected Works of Yinbingshi from a passage of Zhuangzi. It states that "Every morning, I receive the mandate [for action], every evening I drink the ice [of disillusion], but I remain ardent in my inner mind" (吾朝受命而夕飲冰，我其內熱與). As a result, Liang called his workplace as "The Ice drinker's studio" (Yinbingshi), and addressed himself as Yinbingshi Zhuren (飲冰室主人), literally Host of the Ice drinker's studio, in order to present his idea that he was worrying about all the political matters, so he would still try his best to reform the society by the effort of writings. Liang also wrote fiction and scholarly essays on fiction, which included Fleeing to Japan after failure of Hundred Days' Reform (1898) and the essay On the Relationship Between Fiction and the Government of the People (論小說與群治之關係, 1902). These novels emphasized modernization in the West and the call for reform.
Білім беруші
1920 жылдардың басында Лян саясаттан қол үзді және Шанхай қаласындағы Туньнань университетінде, ал Пекин қаласындағы Цинхуа университетінің ғылыми-зерттеу институтында оқытумен айналысты. Ол «Цзянсуэ шэ» (Қытай лекциялар қауымдастығы) ұйымын құрды және Дриеш пен Рабиндранат Тагор сияқты маңызды зиялы тұлғаларды Қытайға шақырды. Академиялық салада ол өз заманының белгілі ғалымы болды, батыс білімі мен идеологиясын енгізіп, ежелгі қытай мәдениетін терең зерттеді. Ол батыс ойын және қытай білімін үйлестіруге қатысты әлеуметтік дарвинизм тұрғысынан зерттеулер жүргізді. Педагог ретінде Лян Цычао Қытайдың болашағы балалар екенін, ал білім беру балалардың өсуі үшін маңызды екенін, дәстүрлі білім беру әдістерін өзгерту қажеттігін және қазіргі Қытайда білім беру реформасының маңызды екенін ойлады. Ол балалардың шығармашылық ойлау қабілетін дамыту және түсіну деңгейін арттыру қажет деп санды, ал жаңа мектептер білім берудің жаңа тәсілдерін үйрету үшін маңызды болды. Өмірінің соңғы он жылында ол қытай мәдени тарихы, қытай әдеби тарихы және тарихнама салаларында зерттеулер жариялады. Лян Моцзының еңбектерін қайта қарастырып, «Циң дәуірінен бұрынғы саяси ойлар» және «Циң дәуіріндегі интеллектуалдық ағымдар» сияқты көптеген еңбектер жазды. Ол сонымен қатар буддизмге қызығушылық танытып, Қытайдағы оның ықпалы туралы тарихи және саяси мақалалар жазды. Лян көптеген шәкірттерін жеке әдеби шығармалар жазуға ықпал етті. Олардың арасында белгілі қазіргі заман ақыны Сюй Чжимо және Қытай лингвистикасының негізін қалаушы, талантты ақын Ван Ли болды.
In the early 1920s, Liang retired from politics and taught at the Tung nan University in Shanghai and Tsinghua University Research Institute in Peking. He founded the Jiangxue she (Chinese Lecture Association) and brought important intellectual figures to China, including Driesch and Rabindranath Tagore. Academically he was a renowned scholar of his time, introducing Western learning and ideology, and making extensive studies of ancient Chinese culture. He was impacted by a social Darwinian perspective to researched approaches to combine the western thought and Chinese learning. As an educator, Liang Qichao thought children were the future of the development of China, and he thought the education was significant for children's growth, and the traditional education approaches needed to be changed, and the educational reformation was important in Modern China. He thought children needed to cultivate creative thinking and improve the ability of understanding, and the new school became important to instruct children in the new approaches in the education. During this last decade of his life, published studies of Chinese cultural history, Chinese literary history and historiography. Liang reexamined the works of Mozi, and authored, amongst other works, The Political Thought of the Pre Qing Period, and Intellectual Trends in the Qing Period. He also had a strong interest in Buddhism and wrote historical and political articles on its influence in China. Liang influenced many of his students in producing their own literary works. They included Xu Zhimo, renowned modern poet, and Wang Li, an accomplished poet and founder of Chinese linguistics as a modern discipline.
Мұра
Лянның әулеттік кітабы бір кезде жоғалып, тек бір беті ғана қалды. Отбасы мүшелері есім қою әдісін қайта құрып, әр буын бір-бір таңбадан қолданып, он алты таңбалық тізбек құрды. Лян балаларына бұл тізбектен «思» таңбасын қолданбады.
Liang's pedigree book was once lost with only one page left. The family members recreated the naming method by giving sixteen characters in a sequence, each generation following one. Liang didn't follow it by using ‘思’ to his children.