Ұшқыш офицер мамандығы: тарихы мен қазіргі қолданысы
Flight officer
Ұшқыш офицері: Екінші дүниежүзілік соғыстағы әскери шен, қазіргі авиациядағы экипаж мүшесінің лауазымы. Навигация, қауіпсіздік, байланыс жүйелерінен жауапты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұшу офицері атағы – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-әуе күштерінде қолданылған әскери шен. Бұл атақ сондай-ақ, бірнеше Ұлттар Достастығы елдерінің әуе күштерінде де болған, әсіресе әйел офицерлер үшін қолданылып, ұшу лейтенанты шенімен теңестірілген. Кейде «ұшу офицері» термині бүгінде әуе экипажының қызметкерлерінің лауазымдарын атау үшін қолданылады.
The title flight officer was a military rank used by the United States Army Air Forces during World War II, and also an air force rank in several Commonwealth countries, where it was used for female officers and was equivalent to the rank of flight lieutenant. The term flight officer is sometimes used today to describe job title positions as aircrew members.
Ұшақ экипажының қызметі
Ұшу офицері – ұшақтың экипажының нақты функцияларға жауапты мүшесі. Ұшу офицері сапарды жоспарлау, бағыт бойында ұшқышқа кеңес беру және қауіптер мен кедергілерден сақтау үшін жауапты навигатор ретінде жұмыс істей алады. Сонымен қатар, ұшу офицері миссияны жоспарлау, уақытты анықтау, қауіп-қатерлерге ден қою, ұшақпен байланыс және қауіптерден аулақ болу сияқты ұшақтың миссиялық/қару-жарақ жүйелерін басқаруға жауапты болуы мүмкін. АҚШ Әскери-теңіз күштері мен Теңіз жаяу әскерлерінде, сондай-ақ бұрынғы АҚШ Жағалау күзетінде әуедегі қару-жарақ және сенсорлық жүйелерді басқаруға жауапты офицерлер әскери-теңіз ұшу офицерлері деп аталады. Ұшу офицері атағы құқық қорғау авиациялық бөлімшелерінде ұшқыш ретінде қызмет ететін полиция қызметкерлеріне де қолданылады.
A flight officer is a member of the aircrew of an aircraft who is responsible for specific functions. The flight officer may function as the navigator, responsible for planning the journey, advising the pilot while en route, and ensuring that hazards or obstacles are avoided. The flight officer may also be responsible for operating aircraft mission/weapon systems, including mission planning, mission timing, threat reactions, aircraft communications, and hazard avoidance. In the United States Navy and Marine Corps and formerly United States Coast Guard, officer aircrew members responsible for operating airborne weapon and sensor systems are called naval flight officers. The title of flight officer is also used for police officers who serve as pilots in law enforcement aviation units.
АҚШ әскері
Ұшу офицері – 1942-1945 жылдар аралығында Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әуе күштерінде қолданылған шен. 1942 жылдың 10 қыркүйегінде бұл шен құрылды. 1942 жылдың 5 қарашасында әскери планер ұшқыштары оқуларын аяқтағаннан кейін ұшу офицерлері болып тағайындалды. Жаңа шеннің белгісі «көк қияр» деп аталды. Бұл шен Warrant Officer Junior Grade (WOJG) шенімен тең, яғни қазіргі Warrant Officer (НАТО шені: W 1). Әуе біліктілігіне қатысты оқудан сәтті өткен әскери қызметшілер мен авиация курсанттары ұшу офицерлері болып тағайындалды және ұшқыштар, навигаторлар, ұшу инженерлері, бомбашылар және планер ұшқыштары ретінде қызмет етті. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Әуе күштері ұшу офицері шенін қолдануды тоқтатты. Сол кездегі барлық ұшу офицерлері соғыс барысында офицерлік шендерге көтерілді немесе запасқа жіберілді. 1947 жылы жеке АҚШ Әуе күштері құрылғаннан кейін, 1940 жылдардың соңында АҚШ армиясына көбірек ұшқыштар қажет болды. Бірақ, Конгресс белгілеген офицерлік штат саны пилоттар санын арттыруға кедерілді. Армия ұшу офицері/уоррант-офицер бағдарламасын құруға рұқсат сұрады. Бұл ұсыныс қабылданбады, себебі армияда үш топ болды: қатардағы әскери қызметшілер, уоррант-офицерлер және офицерлер. Соңғы шара ретінде АҚШ Армиясы ұшу офицері шенінің іс жүзінде уоррант-офицер шені екенін, бірақ уоррант-офицердің кіші сержанты (WOJG) шенімен шектелгенін шешті. Уоррант-офицерлерді даярлау бағдарламасы 1949 жылы басталды және алғашқы армиялық авиаторлар 1951 жылы бітірді. Бағдарлама 1959 жылы тоқтатылды, бірақ 1963 жылы қайта жаңартылды және 2022 жылдың қаңтарынан бері үздіксіз жұмыс істеп келеді. Көптеген уоррант-офицерлер бастапқыда тікұшақтарда ұшуға оқытылды; Армия 1948 жылы офицерлер үшін тікұшақ ұшқышы курсын бастады. Ұшу офицеріне үміткерлер оқуға түскен кезде 18-ден 28 жас аралығында болуы керек еді, бірақ 18 жасқа толуға жақын болса, 17 жасында да оқуға түсе алатын. 1947 жылдан бастап 1983 жылы АҚШ Армиясының авиациялық бөлімшесі құрылғанға дейін «Армия авиаторлары» деп аталатын Армия офицерлері өздерінің Армиядағы «негізгі мамандықтарында» қызмет етті, оған «танкішілер», «Инженерлер корпусы», «жаяу әскер», «артиллерия», «Медициналық қызмет корпусы», «Әскери барлау корпусы» және «Көлік корпусы» кірді, сондай-ақ авиациялық бөлімшелерге тағайындалғанда сол мамандықтың белгісін тағып жүрді, көбінесе қызмет мерзімі ішінде авиациялық және «негізгі мамандық» тапсырмаларын ауыстырып отырды. Армия авиациясының уоррант-офицерлері «Армия авиаторы» деп аталатын жалпы «Армия уоррант-офицерінің белгісін» тақты (әуе шабуылы бөлімшелеріне тағайындалған офицерлер сияқты, «ат әскері» белгісін тағуға құқылы болған «әуе ат әскері» бөлімшелеріне тағайындалғандарды қоспағанда), бірақ оларды Армияның «Авиациялық бөлімшесі» әкімшілік жағынан басқарды және бүгінгідей, авиациялық қызметтік міндеттерді орындауды жалғастырды. Офицерлер мен уоррант-офицерлер Армия ұшақтарында (айналмалы және тұрақты қанатты) ұшып, артиллерияны бақылау, тактикалық байқау, барлау, жарақат алғандарды эвакуациялау, сондай-ақ майдан әскерлерін тасымалдау, жүк тасымалы, қарулы тікұшақтар, электрондық қадағалау және байланыс/электрондық соғыс сияқты міндеттерді орындады. 1948 жылғы Ки-Вест келісімі, 1952 жылғы Пейс Финлеттер келісімі және 1966 жылғы Джонсон Макконнелл келісіміне сәйкес, Армия Әуе күштерімен келісімге келді: Әуе күштері (1) Армияға жақыннан қолдау көрсету үшін барлық тұрақты қанатты ұшақтарды ұсынуға, (2) Армияға тікұшақтарды шексіз пайдалануға рұқсат беруге, (3) Армияның тұрақты қанатты ұшақтарының салмақ шектеуін белгілеуге, (4) Армияның көп бөлігіне тактикалық әуе көлігін қамтамасыз етуге және (5) көптеген тактикалық ұшақтарға деген талаптардан бас тартуға келісті.
Flight officer was a United States Army Air Forces rank used during World War II, from 1942 to 1945; the rank being created on 10 September 1942. On 5 November 1942 military glider pilots were commissioned as flight officers after the completion of their training. The new rank insignia was nicknamed "the blue pickle." The rank is equivalent to Warrant Officer Junior Grade (WOJG) which is today's Warrant Officer (NATO grade: W 1). Enlisted and aviation cadet trainees who successfully passed air qualification training were appointed as Flight Officers and served as rated pilots, navigators, flight engineers, bombardiers and glider pilots. At the end of World War II, the Army Air Forces discontinued the use of the rank of flight officer. By then, all of the service's flight officers had either been promoted to commissioned officer ranks during the course of the war or discharged. In the late 1940s, following the creation of the separate United States Air Force in 1947, the United States Army required more pilots. However, congressionally imposed commissioned officer strength levels prevented pilot expansion. The Army requested authority to establish the flight officer/warrant officer program. This proposal was rejected because the Army already had three groups of personnel – enlisted, warrant officer, and commissioned officer. As a fallback position, the United States Department of the Army decided that the grade of flight officer was in reality a warrant officer grade with a restriction to the warrant officer junior grade rank (WOJG). The Warrant Officer Flight Program began in 1949 and the first warrant officer Army Aviators graduated from it in 1951. The program was suspended in 1959 but reestablished in 1963, and as of January 2022 it has been in continuous operation ever since. Most of the warrant officers were initially trained to fly helicopters; the Army had begun a helicopter pilot training course for officers in 1948. Flight warrant officer candidates had to be between the ages of 18 and 28 when they began training, though they could begin training at age 17 if they were about to have their 18th birthday. From 1947 until creation of the United States Army Aviation Branch in 1983, Army commissioned officers rated as "Army Aviators" remained commissioned in their Army "basic branch," which included "armor," "Corps of Engineers," "infantry," "field artillery," "Medical Service Corps," "Military Intelligence Corps," and "Transportation Corps," and continued to wear that branch's insignia while assigned to aviation units, generally alternating between aviation assignments and "basic branch" assignments in successive tours of duty. Army Aviation warrant officers rated as Army Aviators wore the generic "Army Warrant Officer Branch" insignia (except for certain warrant officers assigned to "air cavalry" units, who like commissioned officers assigned to "cavalry" units, were authorized to wear "cavalry" insignia, while assigned to cavalry units), but were administratively managed by the Army "Warrant Officer Aviation Branch" in the Army Personnel Center, and, as today, continued to serve in successive aviation assignment tours. Army Aviators, both commissioned and warrant officers, piloted Army aircraft (both rotary wing and fixed wing) and performed missions including: artillery spotting, tactical observation, scouting, and reconnaissance, and casualty evacuation roles, as well as battlefield troop lift, cargo transport, armed/attack helicopter, electronic surveillance, and communications/electronic warfare missions. Under the provisions of the Key West Agreement of 1948, the Pace Finletter MOU 1952, and the Johnson McConnell agreement of 1966, the Army agreed with the Air Force that the Air Force would (1) provide all fixed wing close air support for the Army, (2) permit the Army unlimited use of helicopters, (3) limit the Army's weight limit on fixed wing aircraft, (4) provide most Army fixed wing tactical airlift support, and (5) relinquish claims to most types of tactical helicopters.
Азаматтық әуе патрулі
Ұшу офицерінің шені 1980 жылдардың ортасында АҚШ Әуе күштерінің азаматтық қосымшасы – Азаматтық әуе патрулі (CAP) тарапынан қайта орнатылды. Бұл, бұрынғы кіріктірілген офицер және аға кіріктірілген офицер шендерін алмастырды, оларға жаңадан қабылдау 1959 жылы Әуе күштерімен тоқтатылған және 1992 жылы АҚШ Әуе күштері резервіндегі соңғы аға кіріктірілген офицер зейнетке шыққан кезде толығымен жойылды. 18 мен 20 жас аралығындағы CAP офицерлері ұшу офицері, техникалық ұшу офицері және аға ұшу офицері шендеріне тағайындалуға құқылы. Әрбір шенге көтерілу талаптары, әдетте, CAP екінші лейтенанты, бірінші лейтенанты және капитаны шендеріне көтерілу талаптарымен сәйкес келеді, ал ұшу офицерлері 21 жасқа толғанда осы тиісті шендерге көтеріледі.
The rank of flight officer was re instituted by the United States Air Force's civilian auxiliary, the Civil Air Patrol (CAP), in the mid 1980s, replacing the former ranks of warrant officer and chief warrant officer, new entrants for which had been eliminated by the Air Force in 1959 and discontinued with the retirement of the last Air Force chief warrant officer in the United States Air Force Reserve in 1992. CAP officers between the ages of 18 and 20 are eligible for promotion to the ranks of flight officer, technical flight officer and senior flight officer. Requirements for promotion to each grade generally are the same as for promotion to CAP second lieutenant, first lieutenant, and captain, respectively, and those flight officers who choose to enter the commissioned ranks are promoted to these respective ranks when they reach the age of 21.
Қауымдастық елдері
Ұшу офицері бірнеше Достастық елдерінің әйелдер әуе қызметіндегі ұшу лейтенантымен маңыздылығы бірдей шен ретінде белгіленді. Бұл шен Ұлыбританияның Әйелдер көмекші әуе күштерінде (WAAF) және оның ізбасары, Әйелдер Корольдік әуе күштерінде (WRAF) 1968 жылға дейін, ал Принцесса Мэридің Корольдік әуе күштері медбикелік қызметі (PMRAFNS) 1980 жылға дейін қолданылды. Сондай-ақ, ол 1977 жылы Австралия Корольдік әуе күштеріне біріктірілгенге дейін Әйелдер Корольдік Австралия әуе күшінде де қолданылды.
Flight officer was established as a rank equivalent to flight lieutenant in the women's air services of several Commonwealth countries. The rank was used by the United Kingdom′s Women's Auxiliary Air Force (WAAF) and its successor, the Women's Royal Air Force (WRAF), until 1968, and by Princess Mary's Royal Air Force Nursing Service (PMRAFNS) until 1980. It was also used in the Women's Royal Australian Air Force before it was absorbed into the Royal Australian Air Force in 1977.