Кіріспе
Британ кітапханасының қолжазбалар жинағы – Котон немесе Котондық кітапхана – антиквар және библиофил сэр Роберт Брюс Котонның (1571–1631) қолына өткен қолжазбалар жинағы. Сэр Роберттің кітаптар мен материалдар жинағы 1753 жылы Британ мұражайының үш "негізгі жинағының" бірі болды. Қазір ол Британ кітапханасының қолжазбалар бөлімінің маңызды жинақтарының бірі. Котон – Шропширде, Вемге жақын жерде туған, Алкингтон қаласында тұратын және 16 ғасырдың ортасында Женевалық Киелі кітапты баспаға шығарған, мемлекет қайраткері және полимат Сэр Роуленд Хиллдің қызметкері болған отбасынан шыққан. Монастырлардың таратылуынан кейін, монастырь кітапханаларына тиесілі көптеген құнды және көне қолжазбалар түрлі иелер арасында тарала бастады, олардың көпшілігі қолжазбалардың мәдени құндылығын білмеді. Котонның шеберлігі осы көне құжаттарды табу, сатып алу және сақтау қабілетінде болды. Сол кездегі жетекші ғалымдар, оның ішінде Фрэнсис Бэкон, Уолтер Рэли және Джеймс Ушер, сэр Роберттің кітапханасын пайдаланды. Ричард Джеймс оның кітапханашысы болды. Кітапхананың ерекше маңызы бар, себебі ол бірнеше шығармалардың жалғыз данасын сақтап қалды, соның ішінде «Беовульф», «Малдон шайқасы» және «Сэр Гавен және Жасыл салт атты рыцарь». Ал 17 ғасырда сэр Роберт Котон жүзден астам ресми құжаттарды жинап, оларды бірге таңбалады. 1643 жылғы Вем шайқасының себебі екі тараптың да Соултон-холлдағы ескі Сэр Роуленд кітапханасын қорғауға тырысуынан туды деген теория бар. 1622 жылға қарай оның үйі мен кітапханасы Парламент үйінің солтүстігінде орналасып, антикварлар мен ғалымдар ғана емес, сонымен қатар түрлі бағыттағы саясаткерлер мен юристтер, оның ішінде Сэр Эдвард Кок, Джон Пим, Джон Селден, Сэр Джон Элиот және Томас Вентворт үшін де құнды ресурс және кездесу орны болды. Мұндай маңызды дәлелдер патша мен Парламент арасындағы саяси даулардың тарихи тұрғыдан даулы болған кезінде өте құнды болды. Сэр Роберт кітапханасының қоғамдық маңызы зор екенін білген және оны еркін пайдалануға мүмкіндік бергенімен, бұл оны үкімет тарапынан жаулыққа ұшыратты. 3 қараша 1629 жылы ол бүлікшіл деп саналатын памфлет таратуы үшін тұтқындалды (бірақ ол шындығында он бес жыл бұрын Сэр Роберт Дадли жазған), және осы сылтаумен кітапхана жабылды. Котон 15 қарашада босатылды, ал келесі мамыр айында қудалау тоқтатылды, бірақ кітапхана Сэр Роберт қайтыс болғанға дейін жабық қалды; ол 1633 жылы оның ұлы және мұрагері Сэр Томас Котонға қайтарылды. Сэр Роберттің кітапханасына кітаптар, қолжазбалар, монеталар мен медальондар жинағы кірді. Ол қайтыс болғаннан кейін жинақ оның ұлы Томас Котон (1662 жылы қайтыс болған) және немересі Джон Котон (1702 жылы қайтыс болған) тарапынан сақталды және толықтырылды.
The Cotton or Cottonian library is a collection of manuscripts that came into the hands of the antiquarian and bibliophile Sir Robert Bruce Cotton MP (1571–1631). The collection of books and materials Sir Robert held was one of the three "foundation collections" of the British Museum in 1753. It is now one of the major collections of the Department of Manuscripts of the British Library. Cotton was of a Shropshire family who originated near Wem and were based in Alkington and employed by the Geneva Bible publisher, statesman and polymath Sir Rowland Hill in the mid 16th century. After the Dissolution of the Monasteries, many priceless and ancient manuscripts that had belonged to the monastic libraries began to be disseminated among various owners, many of whom were unaware of the cultural value of the manuscripts. Cotton's skill lay in finding, purchasing and preserving these ancient documents. The leading scholars of the era, including Francis Bacon, Walter Raleigh, and James Ussher, came to use Sir Robert's library. Richard James acted as his librarian. The library is of special importance for having preserved the only copy of several works, including Beowulf, The Battle of Maldon and Sir Gawain and the Green Knight. and by the seventeenth century Sir Robert Cotton came to hold, and subsequently bound, over a hundred volumes of official papers. There is a theory that the curious incident of the 1643 Battle of Wem was the output of concerns of both sides to secure the Library of Old Sir Rowland at Soulton Hall. By 1622, his house and library stood immediately north of the Houses of Parliament and was a valuable resource and meeting place not only for antiquarians and scholars but also for politicians and jurists of various persuasions, including Sir Edward Coke, John Pym, John Selden, Sir John Eliot, and Thomas Wentworth. Such important evidence was highly valuable at a time when the politics of the realm were historically disputed between king and Parliament. Sir Robert knew his library was of vital public interest and, although he made it freely available to consult, it made him an object of hostility on the part of the government. On 3 November 1629 he was arrested for disseminating a pamphlet held to be seditious (it had actually been written fifteen years earlier by Sir Robert Dudley) and the library was closed on this pretext. Cotton was released on 15 November and the prosecution abandoned the following May, but the library remained shut up until after Sir Robert's death; it was restored to his son and heir, Sir Thomas Cotton, in 1633. Sir Robert's library included his collection of books, manuscripts, coins and medallions. After his death the collection was maintained and added to by his son, Sir Thomas Cotton (d. 1662), and grandson, Sir John Cotton (d. 1702).</blockquote>
The acquisition of the collection was better secured and managed by the British Museum Act 1706 (6 Ann. c. 30), under which the trustees removed the collections from the ruinous Cotton House, whose site is now covered by the Houses of Parliament. It went first to Essex House, The Strand, which, however, was regarded as a fire risk; and then to Ashburnham House, a little west of the Palace of Westminster. From 1707 the library also housed the Old Royal Library (now "Royal" manuscripts at the British Library). Ashburnham House also became the residence of the keeper of the king's libraries, Richard Bentley (1662–1742), a renowned theologian and classical scholar.
Жинақтың иелігі 1706 жылғы Британ мұражайы заңы (6 Ann. c. 30) арқылы жақсырақ қамтамасыз етілді және басқарылды, оған сәйкес сенімділертер қираған Котон үйінен жинақтарды алып шықты, оның орны қазір Парламент үйлерімен жабылған. Ол алдымен Эссекс үйіне, Страндқа жеткізілді, бірақ ол өрт қаупі деп есептелді; содан кейін Вестминстер сарайынан батысқа қарай орналасқан Эшбернхам үйіне ауыстырылды. 1707 жылдан бастап кітапханада Ескі Корольдік кітапханасы да орналасты (қазір Британ кітапханасындағы «Корольдік» қолжазбалар). Эшбернхам үйі сонымен қатар патша кітапханаларының сақтаушысы Ричард Бентлидің (1662–1742) резиденциясы болды, ол белгілі теолог және классикалық ғалым еді.
The Cotton or Cottonian library is a collection of manuscripts that came into the hands of the antiquarian and bibliophile Sir Robert Bruce Cotton MP (1571–1631). The collection of books and materials Sir Robert held was one of the three "foundation collections" of the British Museum in 1753. It is now one of the major collections of the Department of Manuscripts of the British Library. Cotton was of a Shropshire family who originated near Wem and were based in Alkington and employed by the Geneva Bible publisher, statesman and polymath Sir Rowland Hill in the mid 16th century. After the Dissolution of the Monasteries, many priceless and ancient manuscripts that had belonged to the monastic libraries began to be disseminated among various owners, many of whom were unaware of the cultural value of the manuscripts. Cotton's skill lay in finding, purchasing and preserving these ancient documents. The leading scholars of the era, including Francis Bacon, Walter Raleigh, and James Ussher, came to use Sir Robert's library. Richard James acted as his librarian. The library is of special importance for having preserved the only copy of several works, including Beowulf, The Battle of Maldon and Sir Gawain and the Green Knight. and by the seventeenth century Sir Robert Cotton came to hold, and subsequently bound, over a hundred volumes of official papers. There is a theory that the curious incident of the 1643 Battle of Wem was the output of concerns of both sides to secure the Library of Old Sir Rowland at Soulton Hall. By 1622, his house and library stood immediately north of the Houses of Parliament and was a valuable resource and meeting place not only for antiquarians and scholars but also for politicians and jurists of various persuasions, including Sir Edward Coke, John Pym, John Selden, Sir John Eliot, and Thomas Wentworth. Such important evidence was highly valuable at a time when the politics of the realm were historically disputed between king and Parliament. Sir Robert knew his library was of vital public interest and, although he made it freely available to consult, it made him an object of hostility on the part of the government. On 3 November 1629 he was arrested for disseminating a pamphlet held to be seditious (it had actually been written fifteen years earlier by Sir Robert Dudley) and the library was closed on this pretext. Cotton was released on 15 November and the prosecution abandoned the following May, but the library remained shut up until after Sir Robert's death; it was restored to his son and heir, Sir Thomas Cotton, in 1633. Sir Robert's library included his collection of books, manuscripts, coins and medallions. After his death the collection was maintained and added to by his son, Sir Thomas Cotton (d. 1662), and grandson, Sir John Cotton (d. 1702).</blockquote>
The acquisition of the collection was better secured and managed by the British Museum Act 1706 (6 Ann. c. 30), under which the trustees removed the collections from the ruinous Cotton House, whose site is now covered by the Houses of Parliament. It went first to Essex House, The Strand, which, however, was regarded as a fire risk; and then to Ashburnham House, a little west of the Palace of Westminster. From 1707 the library also housed the Old Royal Library (now "Royal" manuscripts at the British Library). Ashburnham House also became the residence of the keeper of the king's libraries, Richard Bentley (1662–1742), a renowned theologian and classical scholar.
Ашбернхам үйі өртенді
1731 жылғы 23 қазанда Эшбернхам үйінде өрт шығып, 13 қолжазба жоғалып, 200-ден астам қолжазба ауыр зақымданып, судан бүлінді. Бентли бағалы Александрин кодексін бір қолының астына қысып алып қашып құтылды, осы көрініске Вестминстер мектебінің директоры Роберт Фрейнд куә болды және кейіннен Шарлотта, леди Сандонға жазған хатында сипаттады. "Мальдон шайқасы" қолжазбасы жойылды, ал "Беовульф" қолжазбасы ауыр зақымдар алды. Византиялық Мақта Жаратылысы да қатты зақымдалды. Палата спикері Артур Онслоу, кітапхананың заңды қамқоршыларының бірі ретінде, сол заманғы мүмкіндіктер шегінде қайта жаңартудың керемет бағдарламасын жеке басқарып, бақылады. Бұл жұмыстың жарияланған есебі библиографиялық тұрғыдан маңызды. Жоғалған кейбір туындылардың көшірмелері жасалды, ал зақымдалған көптегендері 19 ғасырда қалпына келтірілді. Дегенмен, бұл алғашқы консервациялық күш-жігер әрқашан сәтті болған жоқ: Магна Картаның көшірмесін тазалауға жасалған сәтсіз әрекеттер оны қалың көзбен оқу мүмкін емес етіп қалдырды. Соңғы кезде көп спектрлі фотосуреттерге түсірудегі жетістіктер Кристина Даффи басқаратын Британ кітапханасының бейнелеу мамандарына бұрын оқылмайтын ерте ағылшын қолжазбаларының суреттерін сканерлеп, жүктеуге мүмкіндік берді. Суреттер Fragmentarium (Ортағасырлық қолжазба фрагменттерінің цифрлық зерттеу зертханасы) құрамына енетін кітапханалар мен зерттеу институттарының халықаралық ынтымақтастығының аясында, осал қолжазба фрагменттерін каталогтауға және жинақтауға, оларды Creative Commons ашық лицензиясы бойынша зерттеуге қолжетімді етуге мүмкіндік береді.
Arthur Onslow, Speaker of the House of Commons, as one of the statutory trustees of the library, directed and personally supervised a remarkable programme of restoration within the resources of his time. The published report of this work is of major importance in bibliography. Copies of some of the lost works had been made, and many of those damaged could be restored in the nineteenth century. However, these early conservation efforts were not always successful: bungled attempts to clean the Magna Carta exemplification rendered it largely illegible to the naked eye. More recently, advances in multispectral photography have enabled imaging specialists at the British Library led by Christina Duffy to scan and upload images of previously illegible early English manuscripts damaged in the fire. Images will form part of Fragmentarium (Digital Research Laboratory for Medieval Manuscript Fragments), an international collaboration of libraries and research institutions to catalogue and collate vulnerable manuscript fragments, making them available for research under a Creative Commons public domain license.
Британдық мұражай және кітапхана
1753 жылы Пахта кітапханасы оны құру туралы парламент актісіне сәйкес жаңа Ұлыбритания мұражайына көшірілді. 1973 жылы барлық жинақтар жаңадан құрылған Ұлыбритания кітапханасына өтті. Ұлыбритания кітапханасы Пахта кітаптарын әйгілі бюстерге сәйкес ұйымдастыруды жалғастыруда.