Жапония-Британ операциясы: «Крохкол» шайқасы, Лэдж бұрылысы. 11-ші Индия дивизиясының қауіпсіздігі үшін маңызды стратегиялық мақсат – Лэджді жою. Тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Крохоль операциясы, немесе "Қабырға" шайқасы,
Operation Krohcol, or the Battle for The Ledge,
Крохоль үш операцияның ең маңыздысы болды. Крохольға "Қабырға" деп аталатын нысанды жою міндеті жүктелген. "Қабырғаны" жою Паттаниден келетін жолды толығымен жауып, осылайша 11-ші үнді жаяу әскер дивизиясының байланыс желісі мен шегінуін қамтамасыз ететін еді. Жапондықтар үшін "Қабырғаны" басып алу 11-ші үнді дивизиясының тыл аймақтарына жол ашар еді, бұл британдықтарды Перак пен Кедахтан шегінуге мәжбүр ететін немесе, егер олар жедел қимылдаса, тіпті 11-ші үнді дивизиясын толығымен оқшаулап тастауға мүмкіндік берер еді.
Krohcol was the most important of the three. Krohcol was tasked with the destruction of the feature known as the Ledge. Destruction of the Ledge would effectively block the road from Pattani, thereby ensuring the security of 11th Indian Infantry Division's lines of communication and retreat. For the Japanese, capture of the Ledge would allow them access to the rear areas of the 11th Indian Division, either forcing the British to retreat from Perak and Kedah, or if they were fast enough, they could even cut the 11th Indian Division off entirely.
Бетонг шайқасы
Крохоль 8 желтоқсанда Кота Баруға қонғаннан кейін шамамен 14 сағаттан соң шекараны кешіп өтіп, Бетонг қаласының полиция комиссары майор Прайун Раттанакиттің басшылығымен тай полиция қызметкерлері мен азаматтық еріктілерден құралған қарсылық күштерімен кездесті. Бұл күш британдық колоннаны айналасындағы орманның қауіпсіздігінен мазалады және тар жолға резеңке ағаштарын құлатып, Брен тасымалдағыштарының жылдамдығын баяулатты. Осы уақытта Бетонгтың тай халқының көп бөлігі, қытай және үнді саудагерлерін қалдырып, қаладан эвакуацияланды. Тайлық қарсылық панджабты келесі түске дейін тоқтатты және олар 9 желтоқсанның кешкі сағаттарына дейін шекарадан бес шақырым (8 км) қашықтықтағы Бетонг қаласына жетпеді. Сағат 14:00-де Паттани өзенінің үстіндегі шатқалдан өтіп, 37-ші шақырымдағы Етекке дейін 1,6 шақырым жетпей келе жатқанда, Крохольдің А (П.М.) ротасы (Субадар Шер Хан) жапондық 5-ші дивизиядан қайтадан отқа түсті. А ротасы бір төбені айналып өтіп, отқа түскен кезде көзден жоғалды. Мурхед А ротасына қолдау көрсету үшін D (П.М.с.) ротасын (лейтенант Зариф Хан) жол бойымен алға жіберді, ал C (Догора) ротасын (капитан К.А.Х. Кассон) сол жақ флангдағы тығыз орманды төбеден жіберді. B (сикх) ротасы (лейтенант Г.Б. Палмер) батальонның оң жақ флангын қамтыды. Біраз уақыттан соң Мурхед үш ротамен байланысын үзіп қалды. Түстен кейін D ротасының хабаршысы А ротасының танк пен жаяу әскерге қарсы қаһарлы шайқаста екенін хабарлады. Батальон адъютанты капитан А.Э. Чарлтон Кампонг То өзенінің үстіндегі орманды көпірден өтіп, жүгірушімен бірге жүз метр алдағы тік бұрылысты айналып өтті. Бұрылысты айналып өткенде Чарлтон алда жапондық танкты және А ротасының миномет бөлімін қатты атыс кезінде көріп қалды. Чарлтон ағаш көпірге асығып оралып, батальонның танкіге қарсы взводына хабарлады. Майор Динуиддидің саперлері көпірді қолмен бөлшектеді. Танк бұрылысты айналып өткенде батальонның танкіге қарсы мылтықтарынан қызу қарсылыққа тап болып, кері шегінді. Бірақ жапондық жаяу әскері енді алдағы жолды басып алды. "B" және "C" роталары түн батар алдында оралды. 10 желтоқсан күні түн ортасына дейін лейтенант-полковник Стокс 5/14 Панджаб және 2/3 Австралиялық МТ ротасымен тасымалданатын 10-шы тау батареясы Крохқа жетті. Бұдан әрі ілгерілеу мүмкін болмағандықтан және екі ротасынан айырылған Мурхед штаб-пәтерімен және B ротасымен көпірде қалды, ал түне бойы ауыр шайқастың шуы естіліп тұрды. Субадар Шер Хан мен А ротасының танк пен жаяу әскердің қолынан толыққан толық құлағандығы туралы хабар келді. Лейтенант-полковник Стокс 5/14 Панджаб және 10-шы тау батареясы таңертең Крохта қорғаныс позицияларын дайындаумен айналысты, ал Стокс өзі Мурхедпен кеңесу үшін алға бақты. Мурхед Стоксқа Бетонгтан солтүстікке қарай 14 шақырым жерде батальонды қорғайтын позицияны дайындауға бұйрық берді. Стокс Крохта 5/14-ші Пунджабтың C (П.М.) ротасын (лейтенант C.E.N. Хопкинс Хуссон) қалдырып, қалған батальонымен және тау батареясымен 15 км-лік постқа қарай алға жылды, онда олар жаңа позициялар дайындады. НОК хабарлағандай, күні бұрын А ротасы көпірден өтіп, Етек позициясынан жапондық танктер мен жаяу әскердің келе жатқанын көрген. Субадар Шер Хан өз ротасын жолдың шығысындағы орманға орналастырып, екі алдыңғы танкты өтуге рұқсат берді. Олар өтіп кеткен соң Хан жауынгерлеріне жапондық жаяу әскерге шабуыл жасауға бұйрық берді. Хан бірден ауыр жарақат алды, бірақ жолдың жанында тізе бүгіп, өз адамдарын жігерлендіре берді, ал жапондықтар толық тәртіпсіздікке ұшырап, бірнеше құрбандықты қалдырды. Екі танк пен жаяу әскерден тұратын екінші топ көп ұзамай келді. Бірінші танк жараланған Субадарды басып, оны бірден өлтірді. Оның компаниясының қалған бөлігі келесі жарты сағат бойы қаһарлы шайқасты, көптеген зардап шекті, бірақ ашық жолда ұсталып, ақырында жойылып кетті. Тек бір офицер сегіз адаммен бірге қашып құтыла алды. Зардаптар көбейгенімен Мурхед дивизия штабының рұқсатымен Бетонға кері шегінуді шешті. Мурхед полковник Харрисонға (GSO 1) телефон соғып, бұйрық келгенше күте тұру керектігін айтты. Бетонға кері қашуға жазбаша рұқсат беруді Мюррей Лионның штаб-пәтерінен мотоциклмен хабаршы алып жүру керек болды.
Krohcol crossed the frontier some 14 hours after the landings at Kota Bharu, on 8 December, and met opposition force from Thai policemen and civilian volunteers led by Major Prayoon Rattanakit, police commissioner of the town of Betong. This force harassed the British column from the safety of the surrounding forests and felled rubber trees across the narrow road, slowing down the progress of the Bren gun carriers. In the meantime much of the Thai population of Betong evacuated the town, leaving behind Chinese and Indian merchants. Thai resistance delayed the Punjabis until the following afternoon and they did not reach the town of Betong, only five miles (8 km) inside the frontier, until the evening of 9 December. About 14:00, while advancing through a ravine above the Pattani River and still a mile (1.6 km) short of the Ledge at km 37, Krohcol's advance A (P. M.) Company (Subadar Sher Khan) came under fire again, this time from the Japanese 5th Division. A Company had advanced around a hill and was out of sight when it came under fire. Moorhead sent forward D (P. M. s) Company (Lieutenant Zarif Khan) along the road to support A Company, and C (Dogra) Company (Captain K. A. H. Casson) was sent over the thick jungle covered hill on the left flank. B (Sikh) Company (Lieutenant G. B. Palmer) covered the battalion's right flank. Shortly afterwards, Moorhead lost contact with all three lead companies. Later in the afternoon a runner from D Company reported that A Company was in a desperate battle against tanks and infantry with D Company in support. The battalion adjutant, Captain A. E. Charlton, went forward across a wooded bridge over the Kampong To stream and with the runner he turned the sharp bend a hundred meters ahead. On rounding the bend, Charlton discovered a Japanese tank a short distance ahead and the mortar section of A Company in a heavy firefight. Charlton hurried back to the wooden bridge and brought forward the battalion's anti tank platoon. Major Dinwiddie's Sappers took the bridge apart by hand. When the tank rounded the bend, it received a hot reception from the battalion's Boys Anti Tank Rifles and retreated. But Japanese infantry had now occupied the road ahead. B and C Companies returned shortly before nightfall. By midnight on 10 December Lt Col Stokes with 5/14th Punjab and the 10th Mountain Battery transported by 2/3rd Australian MT Company had arrived at Kroh. With no possibility of any further advance, and now cut off from two of his companies, Moorhead remained with HQ Company and B Company at the bridge position with the sounds of heavy fighting carrying on throughout the night. returned with the news that Subadar Sher Khan and A Company had been completely destroyed by tanks and infantry. Lt Col Stokes' 5/14th Punjab and the 10th Mountain Battery spent the morning preparing defensive positions at Kroh, whilst Stokes himself went forward to consult with Moorhead. Moorhead ordered Stokes to prepare a position nine miles (14 km) north of Betong to cover the battalion when it withdrew. Stokes left C (P. M.) Company, 5/14th Punjab (Lieut C. E. N. Hopkins Husson) at Kroh and moved forward with the rest of his battalion plus the mountain battery to the 15 km post where they prepared new positions. The NCO reported that on the previous day, A Company had advanced beyond the bridge when they had spotted Japanese tanks and infantry coming from the Ledge position. Subadar Sher Khan deployed his company into the jungle east of the road and allowed the two leading tanks to pass. Once they had passed Khan ordered his men to charge the Japanese infantry. Khan was almost immediately severely wounded, but kneeling beside the road, he continued to give encouragement to his men, and the Japanese retreated in complete disorder, leaving a number of casualties. A second group of two tanks and infantry arrived soon after and the first tank ran over the wounded Subadar, killing him instantly. The rest of his company fought fiercely for the next half hour, inflicting many casualties, but caught on the open road they were eventually wiped out. Only one NCO managed to escape, with eight other survivors. With casualties mounting, Moorhead made up his mind to fall back to Betong, with permission from divisional headquarters. Moorhead telephoned Colonel Harrison (GSO 1), who told him that he had to hang on until the orders arrived. Written permission to withdraw to Betong had to be carried by motorcycle messenger from Murray Lyon at his HQ 113 miles (182 km) away.
12 желтоқсан
Батальон түн бойы ұстанымын сақтады, бірақ таңертең жапондықтардың батальонды шығыс және оңтүстіктен айналып өтуге тырысқаны анық болды. Көп ұзамай, сағат 07:00-де шығыс және оңтүстікке қарай шабуыл жасаған күштердің қолдауымен жапондықтардың ең күшті шабуылы басталды. Мурхед тез арада шегінуге тырысу керек деп шешті. Лейтенант Палмердің Сик компаниясы өздігінен қашып шығуға үлкерді, бірақ 30 адам қаза тапты, ал капитан Кассонның Догра компаниясы көп ұзамай толық қоршауға түсті. Кассон өзінің әскеріне жол ашу үшін күресуге бұйрық берді. Аз ғана аман қалғандар D ротасының позицияларына жетті. Аман қалғандар Кассон мен оның орынбасары, екінші лейтенант Франк Скайрм қолма-қол жекпе-жекте қаза тапқанын хабарлады. Капитан Гарри Кассон (Сен-Винсент аралынан) жоғалып, қаза болған деп есептелді. Шындығында, ол шайқастан аман қалған, бірақ бөлініп қалған. Ол келесі бес ай бойы орманда өмір сүрді және 1942 жылдың 24 сәуірінде тұтқынға түсті. Жапондықтардың айналып өту қаупі мен қатты артиллериялық атыс астында, Крохоль шегіне бастады. Полковник Мурхед мылтықпен қаруланып, аман қалған төрт Брен танкысының қатарында қалды. Олар келе жатқанда екі танкке снаряд тиді. Мурхед қалған екі Брен танкысына секірді, бірақ бұрын жараланған панджаби сарбазын құтқарып алды (Мурхед оны снаряд жарылған жолда жатқанын көрді, ол оған қоштасу ретінде шаршаған қолын көтерді. Ол танкыдан секіріп түсіп, оны иығына көтеріп, танкыға қайтып келді). Мурхед 12 желтоқсанда Бетонға дейін шайқасып шегінуге мәжбүр болды, онда олар лейтенант-полковник Стоукстің 5/14 Пенджаб бөлімінен өтті, ол бекініс қазып, қорғануға дайындалып жатқан. 3/16 Пенджаб бөлімі 350 офицер мен сарбаздан тұратын күшке дейін азайды. Жапондық барлаушылар қараңғыда 5/14 Пенджаб бөлімінің орналасқан жерін анықтап, түн бойы аумақты тексерді.
The battalion held its position throughout the night, but by dawn it became evident that the Japanese were attempting to outflank the battalion from the east and south. Soon after at 07:00 the strongest Japanese attack began, supported by the outflanking forces to the east and south. Moorhead decided that he had to attempt to withdraw rapidly. Lieutenant Palmer's Sikh Company was able to extricate itself, but at the cost of 30 casualties whilst Captain Casson's Dogra Company soon found itself completely surrounded. Casson gave orders for his men to fight their way out. A handful of survivors reached D Company's positions. The survivors reported that both Casson and his second in command 2nd Lieutenant Frank Skyrme had been killed in the hand to hand fighting. Captain Harry Casson (from the island of Saint Vincent) was reported missing in action, believed killed. In reality, he had survived the battle, but was cut off. He survived in the jungle for the next five months, eventually being captured on 24 April 1942. Nearly outflanked by the Japanese and under heavy artillery fire, Krohcol began their retreat. Colonel Moorhead, armed with a rifle, remained with the rearguard of four surviving Bren carriers. As they were just leaving two of the carriers were hit by shell fire. Moorhead jumped aboard the two remaining Bren gun carriers, but not before rescuing a wounded Punjabi soldier (Moorhead spotted him lying on the shell blasted road, lifting a weary hand of farewell to him. He leaped out of the carrier, carried him on his shoulder, and returned to the carrier). Moorhead was forced to make a fighting retreat back to Betong throughout 12 December, where they passed through Lt. Col. Stokes' 5/14th Punjab, which was digging in and preparing defences. The 3/16th Punjab were reduced to around 350 officers and men. Japanese scouts found the 5/14th Punjabi's position just after dark and probed the area throughout the night.
13 желтоқсан
13 желтоқсанда таңертең жапондықтар жеңіл танктер мен мотоатқыштармен шабуыл жасады. Бір жеңіл танк жойылды, ал бірнеше майдандық шабуылдар сәтсіз аяқталды. Жапондықтар әдеттегі жылдамдықтарымен Стокстің қанаттарына әскерлерін жылдам жеткізіп, оларды аралап өтті. 5/14-ші Панджаб полкі Кроға кері шегінуге мәжбүр болды, бұл оларға салыстырмалы түрде аз шығынмен аяқталды. Жапондықтар жергілікті түрмеден бұрынғы қарақшыны босатып жіберді, ол аймақты жақсы білген. Бетонг қайтадан басып алынды, ал Прайун басқаратын күштер жергілікті қытай халқына қарсы жазалау шараларын бастады, олардың Крохольге Ұлыбритания және Гоминьдан туларын бірге көтеріп құрмет көрсеткеніне сенді. Крохольге бағдар көрсету үшін өз қызметін ұсынған деген айыппен жергілікті үндістандықты тайлықтардың бір тобы іздеп тауып, қоршап алып, атып өлтірді.
At first light on 13 December the Japanese attacked the position with light tanks and motorised infantry. One light tank was destroyed and a number of frontal infantry attacks beaten off. With their usual speed the Japanese were soon pushing troops around Stokes' flanks. The 5/14th Punjab were forced to withdraw back to Kroh, which they did with relatively minor casualties. The Japanese released a prisoner from a local jail, an ex bandit who knew the area well. Betong was re occupied, and the force under Prayoon began taking punitive actions against the local Chinese, who were believed to have greeted Krohcol flying the Union Jack as well as the Kuomintang flag. A local Indian accused of volunteering his services (as a guide) to Krohcol was tracked down, cornered, and shot dead by a group of vengeful Thais.
Лаик
Басқа бір колонна, 1/8-ші Пунджабтан 200 жүк көлігімен әскерлерден және майор Э.Р. Эндрюстің басқаруымен 273-ші танкіге қарсы батареяның бір бөлімінен құралды. Бұл колонна Крохколмен бір уақытта Тай шекарасын кешіп өтті. 6-шы Үндістан Инфантерия Бригадасының командирі Бригадир Уильям Лейдің құрметіне Лайкөл деп аталған колонна 1941 жылғы 8 желтоқсанда сағат 17:30-да шекарадан өтіп, жауды мазақтау және тежеу мақсатымен Сонгхлаға қарай жылжыды. Лайкөл шекарадан солтүстікке қарай 16 шақырым жердегі Бан Садаоға қараңғыда жетіп, тоқтады және ауылдың солтүстігінде орналасты. Лайкөл полковник Саэкидің 5-ші дивизиясының барлау бөлімінен шыққан, 1-ші танк полкінің танк ротасымен бірге келген жапондық механикаландырылған колоннамен кездесті. Күштер танкілердің алдымен, толық шамдары жанған күйде тығыз қатармен жылжыды. Танкіге қарсы зеңбіректер екі алдыңғы танкты жойды, бірақ жапондық жаяу әскері жылдам түсіп, пунджабилердің қанаттарын айналып қоршауға кірісті. Лайкөл 11 желтоқсанда Кампонг Имамдағы бекініс арқылы кері шегінді, жол бойы екі көпірді қиратты және үшінші көпірді жартылай бұзды.
One of the other columns, consisting of 200 truck borne troops from the 1/8th Punjabis, and a section of the 273rd Anti Tank Battery all under the command of Major E. R. Andrews, had crossed the Thai border at the same time as Krohcol. The column, named Laycol after Brigadier William Lay, commander of the 6th Indian Infantry Brigade, crossed the frontier at 17:30 on 8 December 1941 and moved towards Songkhla to harass and delay the enemy. Laycol reached Ban Sadao, ten miles (16 km) north of the frontier at dusk, where it halted and took up a position north of the village. Laycol made contact with a Japanese mechanised column from Colonel Saeki's reconnaissance unit of the Japanese 5th Division with a company of tanks from the 1st Tank Regiment. The force was led by the tanks and moved in close formation with full headlights blazing. The two leading tanks were knocked out by the anti tank guns, but the Japanese infantry quickly debussed and started an enveloping movement around the flanks of the Punjabis. Laycol withdrew on 11 December through the outpost position at Kampong Imam, destroying two bridges and partially destroying a third on the way back.
Қарулы пойыз
Соңғы колонна – 30 адамнан тұратын 2/16-шы Пәнджаб полкінің әскери қызметшілері мен бірнеше инженерлерден құралған бронепоезд болды, олар Перлистегі Паданг-Бесардан Таиландқа қарай ілгеріледі. Бұл бронепоезд Таиландтың оңтүстігіндегі Кхлонг Нгаеге жетіп, 60 метрлік (200 футтық) көпірді сәтті қиратқаннан кейін Паданг-Бесарға қайта шегінді.
The last column was an armoured train, with 30 men from the 2/16th Punjab Regiment and some engineers, advancing into Thailand from Padang Besar in Perlis. This armoured train reached Khlong Ngae, in southern Thailand, and successfully destroyed a 200 foot (60 m) bridge before withdrawing back to Padang Besar.