Мұстафа және Оманның сұлтаны Фейсал бин Туркинің өмірі мен билігі
Faisal bin Turki, Sultan of Muscat and Oman
Фейсал бин Турки (1864-1913) – Маскат және Оманның сұлтаны. Билігі әлсіреп, британдық кеңесшілерге тәуелділігінен кейін 1895 ж. Джалали бекінісіне қашқан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Фейсал бин Түркі, GCIE (8 маусым 1864 – 4 қазан 1913) (فيصل بن تركي), тарихи жазылуы Фессул бин Турки'', 1888 жылдың 4 маусымынан 1913 жылдың 4 қазанына дейін Маскат және Оман сұлтаны ретінде билік етті. Ол әкесі Түркі бин Саидтан кейін сұлтан атанды. 1913 жылы қайтыс болғаннан кейін оның үлкен ұлы Таймур бин Фейсал оның орнын басты.
Faisal bin Turki, GCIE (8 June 1864 – 4 October 1913) (فيصل بن تركي), historic spelling Fessul bin Turkee'', ruled as Sultan of Muscat and Oman from 4 June 1888 to 4 October 1913. He succeeded his father Turki bin Said as Sultan. Upon his death in 1913, he was succeeded by his eldest son Taimur bin Faisal.
Өмір
1888 жылы билікті қолға алған Фейсал ибн Түркінің ішкі билігі тайпа басшылары оның британдық кеңесшілерге тәуелділігін өзінің кемшілігі деп санағандықтан, бірте-бірте әлсіреп қалды. 1895 жылы Маскат жаулап алынғаннан кейін ол Жалали бекінісіне паналауға мәжбүр болды. Британдық саяси агенттер Маскатты қайтарып алуға жасаған әрекеттерін қиындатып, оны француздықтарға жүгінуге итермеледі. Ол француздық флоттары үшін Маскат маңындағы Бандар-Джиссада көмір кенін өңдеуге рұқсат берді. Ұлыбритания өз ықпал аймағы деп есептейтін аймақта француздықтардың ықпалын арттыруына жол бермеу үшін 1899 жылы Фейсал ибн Түркіге сұлтан британдық флагманға мінуі немесе Маскатты бомбалау туралы ультиматум қойды. Басқа амалы қалмаған Фейсал ибн Түркі мойынсұнуға мәжбүр болды. Көзге түсіп, беделі түгелдей түсірілді. 1903 жылы ол Үндістанның вице-королі Лорд Джордж Натаниел Курзоннан тақтан бас тартуға рұқсат сұрады, бірақ оның өтініші қабылданбады. Елорданың жауапкершілігі Саид ибн Мұхаммед Әл Саидқа, ал ішкі істер бұрынғы құл Сүлеймен ибн Суайлимге жүктелді. 1913 жылға қарай ішкі аймаққа бақылау толығымен жоғалды, және қайта құрылған имамат Маскатқа қайтадан қауіп тудырды. 1913 жылдың мамыр айында Салим ибн Рашид әл-Херуси Тануфта имам болып сайланды және Хинауи мен Ғафири тайпаларын біріктіре отырып, сұлтанға қарсы көтеріліс бастады. Фейсал қайтыс болғаннан кейін оның орнын екінші ұлы Таймур бин Фейсал иеленді. Оман сұлтаны Хайтам Фейсал ибн Түркінің тікелей ұрпағы болып табылады.
On assuming power in 1888, Faisal ibn Turki gradually found his authority over the interior weakened as tribal leaders increasingly perceived his dependence on British advisers as an inherent weakness. In 1895 he was forced to seek refuge at Jalali fort after Muscat was captured. British political agents frustrated his efforts to recapture Muscat, compelling him to court the French. He granted the French coaling facilities for their fleet at Bandar Jissah near Muscat. Determined to thwart any growth in French presence in what Britain considered its sphere of influence, Britain presented Faisal ibn Turki with an ultimatum in 1899 ordering the sultan to board the British flagship or Muscat would be bombarded. Having little recourse, Faisal ibn Turki capitulated. Publicly humiliated, his authority was irreversibly damaged. In 1903 he asked Lord George Nathaniel Curzon, viceroy of India, for permission to abdicate, but his request was denied. Responsibility for the capital was delegated to Said ibn Muhammad Al Said, while affairs of the interior fell to an ex slave, Sulayman ibn Suwaylim. By 1913 control over the interior was completely lost, and a reconstituted imamate was again a threat to Muscat. In May 1913, Salim ibn Rashid al Kharusi was elected imam at Tanuf and spearheaded a revolt against the sultan that combined both Hinawi and Ghafiri tribal groups. On Faisal's death, he was succeeded by his second son, Taimur bin Faisal. Sultan Haitham of Oman is a direct descendant of Faisal bin Turki.