Кіріспе

Семиреченское казачье войско) – Ресей империясындағы Семиреченская облысында (қазіргі Қырғызстанның көп бөлігі, сондай-ақ Алматы, Талдықорған, Тараз облыстарының және Семей облысының бір бөлігін қамтиды) орналасқан казак әскері, оның орталығы Верный қаласы болған. Семиреченское казачье войско 1867 жылы Сібір казак әскерінің бір бөлігінен құрылды. Оған наказный немесе атаман басшылық еткен (ол бірқатарда облыстың әскери губернаторы да болған). 1882 жылдан бастап Семиречье атаманы Дала генерал-губернаторына, ал 1899 жылдан Түркістан генерал-губернаторына бағынышты болды. 20 ғасырдың басында Семиречье казак әскері бейбіт уақытта 1 атты әскер полкі (4 сотня) және 1 жергілікті күзет взводымен қамтамасыз етілді. Соғыс кезінде әскер 3 атты әскер полкі мен 12 жеке сотнядан тұрды. Семиречье казактарының иелігінде 7440 км² жер болған, оның ішінде 710 км² егістік жер. 1916 жылы осы аймақтағы казактардың саны шамамен 45 000 адамды құрады. Семиреченское казачье войско Қырғызстан мен Қазақстанда патшаның экспансиялық отаршылдық саясатында маңызды рөл атқарды. Семиречье казактары Орталық Азияны жаулап алуға және Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысты. Ресей Азамат соғысы кезінде Семиреченское казачье войсконың белсенді басшылығы кеңес үкіметіне қарсы шықты. 1920 жылдың сәуір айында даладағы Ақ қозғалыстың жеңілісінен кейін Семиреченское казачье войско таратылды. "Деказактизация" процесінің бір бөлігі ретінде оның бұрынғы басшылары Ресейдің Солтүстік аймағына күштеп көшірілді.

Айырмалар

Семиречье казак әскерінің ерекше түсі – "күлгін қызыл" (малина); бұл түс шапқаның шұлғыларында, иық белдеулерінде және жасыл түсті, кең шалбардың жолақтарында қолданылған, бұл киім далалық казактарға тән бос қиылысқа ие болған. Офицерлер күміс иықшалар мен тоқулы әшекейлер таққан. Мерекелік жағдайларда қызыл матадан жасалған жоғары жүн тоқыма шапқылар киген. 1908 жылға дейін барлық казак әскерлері өздерінің киімдерін, аттарын, ат жабдықтарын және қылыштарын өздерімен алып келуге міндетті болған. Дегенмен, өркендеген Семиречье әскері өз киім фабрикаларын және дүкендерін қоғамдық меншікте ұстауға мүкіндік алған.