Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актриса және әнші
American actress and singer
Эдит Масси (туған Едит Й. Дорнфельд; 28 мамыр 1918 – 24 қазан 1984) – американдық актриса және әнші. Масси режиссер Джон Уотерстің бірнеше фильміндегі қатысуымен танымал болды. Ол Уотерстің тұрақты актерлік құрамы мен топтарының мүшесі болған "Dreamlanders" тобының бір бөлігі еді.
Edith Massey (born Edith Y. Dornfeld; May 28, 1918 – October 24, 1984) was an American actress and singer. Massey was best known for her appearances in a series of movies by director John Waters. She was one of the Dreamlanders, Waters's stable of regular cast and crew members.
Ерте өмір
Эдит Дорнфельд 1918 жылдың 28 мамырында Нью-Йорк қаласында дүниеге келді. Ол Бессидің (құрметті аты Ланснек, 1896–1925) және Самуэль Дорнфельдтің (1891–1918) қызы болды, олар Австрияда туған еврей отбасы еді. Бірінші дүниежүзілік соғыстың ардагері болған Самуэль, Масси дүниеге келгеннен кейін бес ай өткен соң, соғыс кезінде газға шалынғаннан туындаған салдардан көз жұмды. Келесі жылы, 1921 жылдың 9 наурызында Бесси Денверде (Колорадо штаты) екінші күйеуі Макс Гродскиге тұрмысқа шықты. Массидің жартылай ағасы Моррис Гродскидің айтуынша, олардың ата-аналары "бір күні өздеріне көмектесе алмайтын балаларын жергілікті жетімдер үйіне немесе "үйге" тастап, із-түзсіз жоғалып кеткен". Гродскидің өзі айтқанынша, олар тасталған жетімдер үйі, діни еврейлерге арналған, жақсы күйде болды. Ол оны шамамен бес жылдан кейін тастап кетті, себебі ол "жалықты". Алайда, "Divine Waters" кітабында Масси осы неке "шамамен жеті жылға созылды. Бұл менің кінәм, мен оны басқа еркек үшін тастап кеттім, сондықтан өзімді кінәлаймын" деді. Ол жылдар бойы түрлі жұмыстар істеді, соңында Мэриленд штатының Балтимор қаласына көшіп, Феллс Пойнт ауданындағы Пит қонақ үйінде бармен болып жұмыс істеді.
Born as Edith Dornfeld on May 28, 1918, in New York City, she was the daughter of Bessie (née Lansnek, 1896–1925) and Samuel Dornfeld (1891–1918), an Austrian born Jewish couple. Samuel, who was a World War I veteran, died five months after Massey's birth due to complications as a result from a gas attack during the war. The following year, on March 9, 1921, Bessie married her second husband, Max Grodsky, in Denver, Colorado. According to Massey's half brother, Morris Grodsky, their parents "just threw up their hands one day, dropped off those who couldn't fend for themselves at a local orphanage or 'home,' and disappeared". According to Grodsky himself, the orphanage they were left at, which was religiously Jewish, was in good conditions. leaving him about five years later because she got "restless". However, in Divine Waters, Massey said that the marriage lasted "about seven years. It was my fault; I left him for another man, so I blame myself for it." She worked in several odd jobs through the years, and she eventually relocated to Baltimore, Maryland where she worked as a barmaid at Pete's Hotel in the Fell's Point neighborhood.
Джон Уотерспен ынтымақтастық
Масси Джон Уотерс режиссерлік еткен бес фильмдегі түсімі арқасында культтық жанкүйерлерге ие болды: "Көптеген маньяктар" (1970) фильмінде өзін және түс көру сахнасында Мәриямды ойнады; "Розовые фламинго" (1972) фильмінде Дивайнның жұмыртқаны жақсы көретін анасы Эди рөлінде; "Әйелдер арасындағы мәселелер" (1974) фильмінде Айда тәте ретінде; "Азапты өмір" (1977) фильмінде Мортвилльдің зұлым королевасы Карлотта рөлінде; және Уотерс фильміндегі соңғы рөлінде "Полиэстер" (1981) фильмінде Кудлс Ковински рөлінде.
Massey gained a cult following from her appearances in five films directed by John Waters: Multiple Maniacs (1970), in which she appeared as herself and, in a dream sequence, as the Virgin Mary; Pink Flamingos (1972), playing Divine's egg loving mother, Edie; Female Trouble (1974), as Aunt Ida; Desperate Living (1977), as the evil Queen Carlotta of Mortville; and in her final role in a Waters film, Polyester (1981), as Cuddles Kovinsky.
Кейінгі мансабы және өлімі
1970 жылдардың аяғы мен 1980 жылдардың басында Масси Уотерстің фильмдерінің жаман атынан пайдаланып, «Эди және жұмыртқалар» панк-тобының жетекші әншісі ретінде гастрольдік сапарлар жасады. Ол сондай-ақ бірқатар әлеуметтік карточкаларға сурет түсірді. Кейін, Балтимордың суық қыстарында оған шыдау қиын болғандықтан, ол Калифорнияның Венеция қаласына көшіп, Уотерстің фильмдеріндегі актерлік еңбегінен тапқан ақшаға тағы бір қолданбалы дүкен ашты. 1980 жылы ол Джон Мелленкамптың «This Time» музыкалық видеосында түсті, сондай-ақ Мелленкамптың «Nothin' Matters» және «What If It Did» альбомдарының обложкасында пайда болды. 1982 жылы Масси The Four Seasons тобының «Big Girls Don't Cry» әнін қайта жазды, ол «The Rhino Brothers Present the World's Worst Records» және «A Date With John Waters» жинақ альбомдарына енгізілді. Өмірінің соңғы жылы Масси «Жұмақтағы мутанттар» фильмінде түсті. Ол Пол Бартелдің «Lust in the Dust» (1985) батыс пародиясында ұзақ жылдар бойы бірге жұмыс істеген Divine-мен бірге рөлге үміткер болды, бірақ актриса Недра Вольц таңдалды. Масси 1984 жылдың 24 қазанында Лос-Анджелесте лимфома және қант диабетінің асқынуларынан қайтыс болды. Оның денесі кремацияланды, ал күлі Лос-Анджелестегі Вествуд ауылының мемориалдық саябағындағы Розалар бағында шашылды.
In the late 1970s and early 1980s, Massey capitalized on the infamy of Waters's films by touring as the lead singer of a punk band, Edie and the Eggs. She also posed for a series of greeting cards. Later, when the Baltimore winters became too much for her to endure, she moved to Venice, California, where she opened another thrift store with the money she earned from acting in Waters's films. In 1980, she was featured in John Mellencamp's music video for "This Time" and also appears on the cover of Mellencamp's album Nothin' Matters and What If It Did. In 1982, Massey recorded a cover of The Four Seasons' "Big Girls Don't Cry" that was included on the compilation albums The Rhino Brothers Present the World's Worst Records and A Date With John Waters. The year she died, Massey starred in her final film, Mutants in Paradise. She read for a role in Paul Bartel's Western parody Lust in the Dust (1985) opposite longtime co star Divine, but actress Nedra Volz was cast instead. Massey died of complications of lymphoma and diabetes on October 24, 1984, in Los Angeles. Her body was cremated, and her ashes were scattered in the Garden of Roses at Westwood Village Memorial Park Cemetery in Los Angeles.
Мұра
1975 жылы режиссер Роберт Майер оның өмірінен "Эдиге махаббат хаты" атты "моймильдік құжаттық" қысқа фильм түсірді. Оның түпнұсқа 16 мм түсті пленкасынан жаңартылған, режиссердің рұқсатымен шығарылған нұсқасы бар.
Director Robert Maier made a "mockumentary" short about her in 1975 titled Love Letter to Edie. There is a director's authorized version re mastered from his original 16mm color film footage.