Жаңа Орман понисі

Кіріспе

Британ аралдарына тән пони тұқымы

Жаңа Орман понисі – Британ аралдарындағы таулы және жазықтықтардағы немесе жергілікті пони тұқымдарының бірі. Биіктігі әртүрлі болады; барлық биіктіктегі понилер күшті, еңбекқор және жақсы мінуге жарамды болуы керек. Олардың қаталдығымен, күшімен және сенімді басуымен бағаланады. Бұл тұқым Оңтүстік Англиядағы Гэмпшир графтығындағы Жаңа Орман аймағында пайда болған. ДНК зерттеулері ежелгі ортақ тегі кельт типіндегі Астуркон және Потток понилерімен байланысты екенін көрсетті. Жаңа Орман понисінің негізін қалуға көптеген тұқымдар үлес қосты, бірақ бүгінде тек ата-анасы мал өсіру кітабының бекітілген бөлімінде таза тұқымды деп тіркелген понилер ғана таза тұқымды ретінде тіркелуі мүмкін. Жаңа Орман понисіне балалар да, ересектер де міне алады, оны жеке арқанмен жүргізеді және аттардың жарысында сәтті өнер көреді. Жаңа Орманды жайлаған барлық понилер Жаңа Орманның қарапайым халқына тиесілі – Орман жерлерінде "жайлымға ортақ құқығы" бар адамдар. Әрбір малға жыл сайын белгілі бір жарна төленеді. Орманды жайлаған понилердің саны жас малға деген сұранысқа байланысты өзгереді. 1945 жылы олардың саны алты жүзден азырақ болды, бірақ содан бері үнемі өсіп, қазір мыңдаған понилер жартылай жабайы жағдайда еркін жүреді. Орманды жайлаған понилердің денсаулығын Жаңа Орманның Verderers қызметкерлері бес Agister бақылайды. Әрбір Agister Орманның әртүрлі аймағына жауапкершілік алады. Понилер жыл сайын бірнеше рет жиналады, олардың денсаулығы тексеріледі, құрттарға қарсы емделеді және құйрықтары белгіленеді; әрбір понидің құйрығы сол пониге жауапты Agister үлгісіне сәйкес кесіледі. Жаңа Орманның таза тұқымды биелері, тұқымдық қоғам және Жаңа Орманның Verderers бекіткен, жыл сайын қысқа мерзімге биелермен бірге Орманға жіберіледі. Орманды жайлаған көптеген тоқтылар жылына бірнеше рет өткізілетін Болиу жолындағы пони сату арқылы сатылады.

Сипаттамалары

Нью-Форест пони тұқымына арналған стандарттарды Нью-Форест пони селекциялық және мал шаруашылығы қоғамы белгілейді. Рұқсат етілген ең жоғары биіктік – . Ең төменгі биіктік стандарты болмаса да, практикада Нью-Форест понилері одан кем емес. Шоуларда олар әдетте екі бөлімге бөлінеді: А бәсекелік биіктігі және одан төмен; және В бәсекелік биіктігі, одан жоғары. Нью-Форест понилері мінуге арналған типте, еңбекқор және конформациясы мықты болуы керек, иығы еңкейген және күшті артқы жағы бар; денесі терең, ал аяқтары тік, мықты, жалпақ сүйектері және қатты, дөңгелек тырнақтары болуы тиіс. Ірі понилер, олардың денесі кішкентай балаларға ыңғайлы түрде мінуге жеткілікті тар болса да, ересектерді де алып жүруге қабілетті. Кіші понилер ауыр салмақты мінгізуге қолайлы болмауы мүмкін, бірақ көбінесе олар көркемдік сапасы жоғары болады. Нью-Форест понисінің еркін, біркелкі, белсенді және тура қозғалысы болуы керек, бірақ асыра емес, және сенімді аяқтылық, шапшаңдық және жылдамдықпен ерекшеленеді. Понилердің ең көп кездесетін түстері – құрғақ, қоңыр және сұр. Кейбір түстерге рұқсат берілмейді: пиебальд, скеубальд және көк көзді кремді түс; паломино және өте ашық қоңыр тек асыл тұқымды және жездік мал ретінде қабылданады. Көк көздерге рұқсат жоқ. Басы мен төменгі аяқтарында ақ дақтар болуы мүмкін, егер олар бас артында, артқы аяқтың тоқпан нүктесінен жоғары немесе алдыңғы аяқтың тізе бүгілген жеріндегі метакарпаль сүйектің үстінде болмаса. Нью-Форест понилері жұмсақ мінезге ие және ақыл-парасаты, күші мен әмбебаптығымен танымал. Жалпы алғанда, олар мықты және төзімді тұқым. Бұл тұқымдағы белгілі бір тұқым қуалайтын генетикалық ауру – туа біткен миотония, бұлшықет ауруы, ол адамдарда, иттерде, мысықтарда және ешкілерде де кездеседі. Ол 2009 жылы Нидерландыда анықталды, Утрехт университетінің жылқы клиникасына клиникалық белгілері бар төл келгеннен кейін. ДНҚ талдауы нәтижесінде төлдің скелет бұлшықетінің қозғайтындығын реттейтін CLCN1 генінің гомозиготты мутациясы бар екендігі анықталды. Мутацияланған аллель төлдің ата-анасында, оның бауырларында және басқа екі туысқан жануарда табылды, олардың ешқайсысында клиникалық белгілер байқалмады. Зерттеушілер бұл жағдайдың аутосомалық рецессивті тұқым қуалау жолымен берілетінін қорытындылады, яғни физикалық зардап шеккен төлдің осы фенотиппен пайда болуы үшін екі ата-ана да мутацияланған аллельді беруі керек. Зерттеулер мутацияның салыстырмалы түрде жақында пайда болғанын көрсетті: мутацияланған геннің негізін қалаушы – барлық мутацияға оң нәтиже берген понилердің тікелей ұрпағы. Болжам бойынша, бұл атақты асыл тұқымды атақты Кантье Роналду деп анықталды. Барлық тасымалдаушылар Нью-Форест пони селекциялық және мал шаруашылығы қоғамының асыл тұқымдылар тізімінен алынып тасталады, сондай-ақ Ұлыбританияда лицензияланған барлық Нью-Форест айғырлары, Кантье Роналдудан шыққан немесе шықпаған жағдайда, мутацияланған геннің тұқымдықта ертерек пайда болу мүмкіндігін жою үшін тексеріледі, дегенмен мутацияланған ген қазір британдық асыл тұқымды малдан жойылған деп есептеледі. Сондай-ақ, Ұлыбританияға әкелінетін барлық асыл тұқымды мал да тексеріледі.

Standards for the breed are stipulated by the New Forest Pony Breeding and Cattle Society. The maximum height allowed is Although there is no minimum height standard, in practice New Forest ponies are seldom less than In shows, they normally are classed in two sections: competition height A, and under; and competition height B, over New Forest ponies should be of riding type, workmanlike, and strong in conformation, with a sloping shoulder and powerful hindquarters; the body should be deep, and the legs straight with strong, flat bone, and hard, rounded hooves. Larger ponies, although narrow enough in the barrel for small children to ride comfortably, are also capable of carrying adults. Smaller ponies may not be suitable for heavier riders, but they often have more show quality. The New Forest pony has free, even gaits, active and straight, but not exaggerated, and is noted for sure footedness, agility, and speed. The ponies are most commonly bay, chestnut, or grey. Few coat colours are excluded: piebald, skewbald, and blue eyed cream are not allowed; palomino and very light chestnut are only accepted by the stud book as geldings and mares. Blue eyes are never accepted. White markings on the head and lower legs are allowed, unless they appear behind the head, above the point of the hock in the hind leg, or above the metacarpal bone at the bend in the knee in the foreleg. New Forest ponies have a gentle temperament and a reputation for intelligence, strength, and versatility. On the whole, they are a sturdy and hardy breed. The one known hereditary genetic disorder found in the breed is congenital myotonia, a muscular condition also found in humans, dogs, cats, and goats. It was identified in the Netherlands in 2009, after a clinically affected foal was presented to the Equine Clinic of Utrecht University. DNA sequencing revealed that the affected foal was homozygous for a missense mutation in the gene encoding CLCN1, a protein which regulates the excitability of the skeletal muscle. The mutated allele was found in both the foal's parents, its siblings, and two other related animals, none of whom exhibited any clinical signs. The researchers concluded that the condition has an autosomal recessive mode of inheritance, whereby both parents have to contribute the mutated allele for a physically affected foal to be produced with that phenotype. The study suggested that the mutation was of relatively recent origin: the founder of the mutated gene, as all the ponies who tested positive for the mutation are direct descendants of this stallion. The probable founder stallion has been identified as Kantje's Ronaldo; testing is now underway to identify which of his offspring carry the mutated gene. All carriers will be removed from the breeding section of the New Forest Pony Breeding & Cattle Society's stud book, and all New Forest stallions licensed in the UK also will be tested, whether or not they descend from Kantje's Ronaldo, to cover the possibility that the mutated gene may have appeared earlier in the pedigree, although it is believed that the mutated gene has now been eradicated from the British breeding stock. All breeding stock imported to the UK also will be tested.

Тарих

Понилер Жаңа Орман аймағында мыңдаған жылдар бойы жайылып келеді, тіпті соңғы мұз дәуірінен де бұрын пайда болған. Боксгроувтағы Ертем Питтен (қазіргі Жаңа Орманның ортасынан шамамен 80 км қашықтықта) табылған, б.з.д. 500 000 жылға жататын жылқының иық сүйегіндегі сүргі зақымдары, сол кездегі ерте адамдар осы аймақта жылқы аулағанын көрсетеді. Рингвуд маңында (қазіргі Жаңа Орманның батыс шекарасында) үлкен мұз дәуіріне тән аңшылық лагерінің қалдықтары табылды. Қола дәуіріндегі понилердің сүйектерінен алынған мәліметтер олардың қазіргі Эксмур понилеріне ұқсас болғанын көрсетеді. Темір дәуіріндегі Данеберидегі (қазіргі Жаңа Орманның ортасынан 40 км қашықтықта) қазба жұмыстарынан табылған жылқы сүйектері, бұл жануарлардың биіктігі бүгінгі кішкентай Жаңа Орман понилерінің биіктігімен шамалас болғанын көрсетеді. 1066 жылы Англияны басып алғанда, Жаңа Орманды патшалық аңшылық алқабы ретінде иеленген Жеңімпаз Вильям Англия арнасы арқылы екі мыңнан астам жылқыны тасып әкелді. Жаңа Орманға қатысты ең алғашқы жазбалар сол кезге дейін сақталып қалған, онда аймақ тұрғындарына жайылымдық құқықтар берілген. Жаңа Орман Ұлттық паркі басқармасының мәліметінше, испандық кемелердің құлауынан құтылып, жағаға жүзіп келген испан жылқыларына байланысты тараған әңгіме "ұзақ жылдар бойы миф ретінде қабылданған", алайда 1507 жылы Линдхерсттегі Корольдік тұқымдық шаруашылығында өсірілген Орман еліктерінің ұрпақтары Ренессанс соғыстарында пайдалану үшін экспортталды. Тұқымның ерте тарихындағы ең танымал айғыр – Марске есімді таза қанды жылқы, ол Eclipse-тің әкесі және Дарли Арабияның шөбересі болған. Марске Камберленд герцогы принц Вильямның қайтысынан кейін Рингвуд фермеріне 20 гинеяға сатылды және 1760 жылдары "жергілікті еліктермен" шағылыстыру үшін пайдаланылды. 1850 және 1860 жылдары понилердің сапасы нашарлап бара жатқаны байқалды, бұл асыл тұқымды айғырларды дұрыс таңдамаудың салдары болды, сондықтан тұқымды жақсарту үшін араб жылқысын енгізу ұсынылды. 1875 жылғы мал санағында Орманды жайлаған үш мыңға жуық пони тіркелді, ал 1884 жылға қарай олардың саны 2250-ге дейін азайды. Жас понилерді сатудан түскен пайда, кейінгі жылдары қарапайым халықтың асылдандыруға тырысқан еліктерінің санына әсер етті. Орманның санының азаюы 1870 жылдары тұқымға араб қандарын қосудың салдары болуы мүмкін, нәтижесінде құдық понилері ретінде пайдалануға жарамсыз жануарлардың саны азайды, немесе понилердің орнына сүт малын өсіруден түскен пайданың артуына байланысты болды. Араб қандары понилердің табиғи торыстылығын, қыс айларында ашық Орманды жайлауға бейімділігін төмендеткен болуы мүмкін. Мотоциклдердің пайда болуына дейін атқа міну және жүргізу жұмыстарына арналған көрікті понилерге сұраныс артуы салдарынан Орманды жайлаған понилердің саны да азайды. Кейін Екінші дүниежүзілік соғыс жылқы етін өсіру үшін жас малға деген сұранысты арттырды, соның салдарынан олардың нарықтық құны да өсті. 1891 жылы құрылған Жаңа Орман понилерін жақсарту қоғамы айғырлар көрмесін ұйымдастырды және жақсы айғырлардың иелерін оларды Орманға шығаруға ынталандыру үшін қаржылық жеңілдіктер ұсынды. 1905 жылы Бёрли және округтік NF пони өсіру және ірі қара мал шаруашылығы қоғамы тұқымдық кітапты бастау және тұқымдық көрме ұйымдастыру үшін құрылды. 2014 жылы Rare Breeds Survival Trust (RBST) қайырымдылық ұйымы Жаңа Орман понисін "аз қалған тұқым" санатына енгізді, себебі Орманды 3000-нан аз аналық тұқым көбейтуге қатысты. Бес жыл ішінде жыл сайын туылған тоқтылардың саны үштен екіге азайды (2013 жылы 1563-тен 423-ке дейін төмендеді) – бұл өзгерісті Жаңа Орман пони өсіру және ірі қара шаруашылығы қоғамы төмендеп бара жатқан нарыққа, ал Жаңа Орман ведерлері тоқтылардың санын емес, сапасын жақсарту үшін қабылданған шараларға байланысты деп түсіндірді. Әртүрлі себептермен, соның ішінде аймақтағы кәдімгі сауда және тұқымды жақсартуға жасалған тырысулар нәтижесінде араб, таза қанды, уэльстік пони және хакни қандары Жаңа Орман понилеріне қосылды. Бұл практика 1930 жылы тоқтатылды, содан бері тек таза нәсілді Жаңа Орман айғырларын ғана Орманға жіберуге болады.

Ponies have grazed in the area of the New Forest for many thousands of years, predating the last Ice Age. Spear damage on a horse shoulder bone discovered at Eartham Pit, Boxgrove (about 50 mile (80 km) from the heart of the modern New Forest), dated 500,000 BC, demonstrates that early humans were hunting horses in the area at that time, and the remains of a large Ice Age hunting camp have been found close to Ringwood (on the western border of the modern New Forest). Evidence from the skeletal remains of ponies from the Bronze Age suggests that they resembled the modern Exmoor pony. Horse bones excavated from Iron Age ritual burial sites at Danebury (about 25 mile (40 km) from the heart of the modern New Forest), indicate that the animals were approximately – a height similar to that of some of the smaller New Forest ponies of today. William the Conqueror, who claimed the New Forest as a royal hunting ground, shipped more than two thousand horses across the English Channel when he invaded England in 1066. The earliest written record of horses in the New Forest dates back to that time, when rights of common of pasture were granted to the area's inhabitants. A popular tradition linking the ancestry of the New Forest pony to Spanish horses said to have swum ashore from wrecked ships at the time of the Spanish Armada has, according to the New Forest National Park Authority, "long been accepted as a myth", however, the offspring of Forest mares, probably bred at the Royal Stud in Lyndhurst, were exported in 1507 for use in the Renaissance wars. The most notable stallion in the early history of the breed was a Thoroughbred named Marske, the sire of Eclipse, and a great grandson of the Darley Arabian. Marske was sold to a Ringwood farmer for 20 guineas on the death of Prince William, Duke of Cumberland, and was used to breed with "country mares" in the 1760s. In the 1850s and 1860s, the quality of the ponies was noted to be declining, a result of poor choice of breeding stallions, and the introduction of Arab to improve the breed was recommended. The census of stock of 1875 reported just under three thousand ponies grazing the Forest, and by 1884 the number had dropped to 2,250. Profits from the sale of young ponies affected the number of mares that commoners bred in subsequent years. The drop in numbers on the Forest may have been a consequence of introducing Arab blood to the breed in the 1870s, resulting in fewer animals suitable for use as pit ponies, or to the increase in the profits from running dairy cattle instead of ponies. The Arab blood may have reduced the ponies' natural landrace hardiness to thrive on the open Forest over winter. Numbers of ponies on the Forest also declined as a result of demand for more refined looking ponies for riding and driving work prior to the introduction of motor vehicles. Later, the Second World War drove up the demand for, and thus, the market value of, young animals for horse meat. Founded in 1891, the Society for the improvement of New Forest Ponies organised a stallion show and offered financial incentives to encourage owners of good stallions to run them on the Forest. In 1905 the Burley and District NF Pony Breeding and Cattle Society was set up to start the stud book and organise the Breed Show;

In 2014, the Rare Breeds Survival Trust (RBST) conservation charity watch listed the New Forest pony in its "minority breed" category, given the presence of less than 3,000 breeding females in the forest. Over the course of five years, the number of foals born each year had dropped by two thirds (from 1,563 to just 423 in 2013) – a change attributed by The New Forest Pony Breeding and Cattle Society to a declining market, and by the New Forest Verderers to steps that had been taken to improve the quality rather than the quantity of foals. For a variety of reasons, including normal trade in the area and attempts to improve the breed, Arabian, Thoroughbred, Welsh pony, and Hackney blood had been added to ponies in the New Forest. This practice ended in 1930, and since that time, only purebred New Forest stallions may be turned out.

Қолданылуы

Бұрын кішкентай понилер шахтада жұмыс істеу үшін пайдаланылатын. Бүгінде Жаңа Орман понилері мен оларға жақын тұқымдар жергілікті шаруалар мен қарапайым халық үшін әлі де "жұмыс істеуге арналған ең қолайлы понилер" болып табылады, өйткені олардың сенімді басқан қадамдары, ептілігі және салауатты сезімі оларды (және олардың мінгенін) ашық Орманның әртүрлі және кейде қауіпті жерлерінен қауіпсіз түрде өткізеді, кейде күзгі жиын кезінде жоғары жылдамдықпен. Жаңа Орман понилері бүгінде гимнастика, конкур, кросс-кантри, дрессаж, керу және жарыс сияқты жарыстарда да қолданылады. Понилер ересектерді көтере алады және көп жағдайда үлкен жылқылармен тең дәрежеде бәсекелеседі. Мысалы, 2010 жылы Нью-Форест Пони Энтузиастар Клубы (NFPEC), мүшелері тек таза тұқымды тіркелген Жаңа Орман понилерінде ғана жарысатын тіркелген ат спорты клубы, Олимпиададағы Лондон халықаралық жылқы шоуында Квадрил жарысын жеңіп алды. Бұл маңызды жеңіс болды, өйткені Британдық ат спорты клубтарының квадрилі ұлттық жарыс болып табылады және бүкіл Ұлыбританиядан тек төрт команда Ұлттық финалға қатысуға іріктелді.

Жаңа ормандағы понилер

Жаңа Орманды жайылымдап жүрген понилер – ерекше көзге түсетін жануарлар. Олар, қарапайым халыққа тиесілі ірі қара мал, есек, шошқа және қойлармен бірге, «Орманның сәулетшілері» деп аталады: мың жылдан астам уақыт бойы қарапайым халықтың мал жаюы мен жайылымдары Жаңа Орманның қазіргі экожүйесін қалыптастырды. Жаңа Орманды мекендейтін ірі қара мал мен понилер толығымен жабайы емес, олар қарапайым халыққа тиесілі және әрбір жануар үшін жыл сайын төлем төлейді. Жануарларға олардың иелері мен Жаңа Орманның Ведерлері жалдаған Агистерлер күтім жасайды. Ведерлер – ежелгі тамырлары бар заңды орган, олар орманды Орман шаруашылығы комиссиясымен және Ұлттық саябақ басқармасымен бірлесіп басқарады. Жаңа Орманды жайылымдап жүрген малдың шамамен 80 пайызы қарапайым отбасылардың 10 пайызына тиесілі. Жаңа Орманды толық уақыт мекендейтін понилердің көбі – бикештер, бірақ бірнеше сапалған аттар да бар. Жылдың көп бөлігінде понилер кішкентай топтарда тіршілік етеді, әдетте ересек бикеш, оның қыздары мен төлдерінен тұрады, барлығы Орманның «жайлау» деп аталатын бөлек аймағында болады. Жаңа Орман ережелеріне сәйкес, бикештер мен сапалған аттар кез келген тұқымға жатуы мүмкін. Понилердің көпшілігі Жаңа Ормандық болғанымен, кейбір аймақтарда Шетланд тұқымы және олардың будандасқан ұрпақтарын да кездестіруге болады. Екі жастағы аттарды New Forest Pony Breeding and Cattle Society қоғамы жеребе ретінде сақтауға жарамдылығы бойынша бағалайды; бағадан өтпеген атты сапалату керек. Мақұлданғаннан кейін, әр көктемде (әдетте наурыз айында) жылқыларды тоғайға жібермес бұрын Ведерлер бағалауын өтуі керек. Жылқыларды таңдау жүйесі Жаңа Орманды жайылымдап жүрген понилердің генетикалық әртүрлілігін азайтуға әкелді, осыған қарсы тұру және Орманды жайылымдап жүрген понилердің төзімділігін сақтау үшін Ведерлер Bloodline Diversity Project жобасын енгізді, ол он бір жастан асқан, Орманға жайылымға жіберілмеген немесе олармен туысқан аттарға шағылыстырылған, Орманды жайылымдап жүрген бикештерді пайдаланады. Малдарды жинау үшін күзде аң ауы жасалады. Көптеген аттар мен кейбір бикештер алып тасталады, сондай-ақ қыс бойы Орманды жайылымдап жүруге тым «әлсіз» саналған жануарлар да алып тасталады. Қалған бикештер иесінің белгісімен таңбаланады, ал көптеген жануарлар құрттан тазартады. Көптеген иелер қысқа малдың бір бөлігін алып кетеді, келесі көктемде қайта жібереді. Иесіне қажеті жоқ малдар көбінесе New Forest Livestock Society қоғамы ұйымдастыратын Болиу-роуд пони сатылымында сатылады. Понилердің құйрық шашы қырқылып, жыл бойы жайылымға ақы төленгенін көрсету үшін белгілі бір үлгімен кесіледі. Әр Агистердің өз «құйрық белгісі» бар, ол иесі Орманның қай аймағында тұратынын көрсетеді. Агистерлер Орманды жайылымдап жүрген малдың жағдайына үнемі қадағалайды және жануар кез келген уақытта Орманнан шығарылуы мүмкін. Жылдың қалған уақытында, егер оларға ветеринариялық көмек немесе қосымша тамақтандыру қажет болмаса, понилердің өмірі салыстырмалы түрде тыныш өтеді, олар әдетте Орманнан шығарылады. Жаңа Орманның ашық табиғаты понилердің жолға шығуына мүмкіндік береді. Понилер көлік құралдарынан басымдыққа ие және жол апаттарын азайту үшін көбінесе жарық шағылыстыратын жағалар киеді, бірақ осыған қарамастан, көптеген понилер, сондай-ақ қарапайым халыққа тиесілі ірі қара мал, шошқалар мен есектер жыл сайын жол апаттарында қаза табады немесе жарақаттанады. Жаңа Орман понилері әдетте Бокс күні Орман ішінде өтетін жыл сайынғы жарысқа қатысады, әр жыл сайын әртүрлі жерде аяқталады. Жарыстардың белгілі бір маршруты жоқ, олар ашық Орман арқылы өткізіледі, сондықтан бәсекелестер тосқауылдарды (орман алқаптары), қоршалған жайылымдар мен батпақтар сияқты кедергілерді айналып өту үшін өз маршруттарын таңдайды. Осылайша Орманды жақсы білетін жолақтар артықшылыққа ие болады. Кездесу орны туралы мәлімет жарысқа қатысушыларға өткен күні кешке беріледі, ал жарыстың басталу нүктесі жарысшылар кездесу орнына жеткеннен кейін белгілі болады.

The ponies grazing the New Forest are considered to be iconic. They, together with the cattle, donkeys, pigs, and sheep owned by commoners' (local people with common grazing rights), are called "the architects of the Forest": it is the grazing and browsing of the commoners' animals over a thousand years which created the New Forest ecosystem as it is today. The cattle and ponies living on the New Forest are not completely feral, but are owned by commoners, who pay an annual fee for each animal turned out. The animals are looked after by their owners and by the Agisters employed by the Verderers of the New Forest. The Verderers are a statutory body with ancient roots, who share management of the forest with the Forestry Commission and National park authority. Approximately 80 per cent of the animals depastured on the New Forest are owned by just 10 per cent of the commoning families. Ponies living full time on the New Forest are almost all mares, although there are also a few geldings. For much of the year the ponies live in small groups, usually consisting of an older mare, her daughters, and their foals, all keeping to a discrete area of the Forest called a "haunt." Under New Forest regulations, mares and geldings may be of any breed. Although the ponies are predominantly New Foresters, other breeds such as Shetlands and their crossbred descendants may be found in some areas. Colts are assessed as two year olds by the New Forest Pony Breeding and Cattle Society for suitability to be kept as stallions; any animal failing the assessment must be gelded. Once approved, every spring (usually in March), the stallions must pass the Verderers' assessment before they are permitted onto the Forest to breed. The stallion scheme resulted in a reduction of genetic diversity in the ponies running out on the New Forest, and to counteract this and preserve the hardiness of Forest run ponies, the Verderers introduced the Bloodline Diversity Project, which will use hardy Forest run mares, mostly over eleven years old, bred to stallions that have not been run out on the Forest, or closely related to those that have. Drifts to gather the animals are carried out in autumn. Most colts and some fillies are removed, along with any animals considered too "poor" to remain on the Forest over the winter. The remaining fillies are branded with their owner's mark, and many animals are wormed. Many owners choose to remove a number of animals from the Forest for the winter, turning them out again the following spring. Animals surplus to their owner's requirements often are sold at the Beaulieu Road Pony Sales, run by the New Forest Livestock Society. Tail hair of the ponies is trimmed, and cut into a recognisable pattern to show that the pony's grazing fees have been paid for the year. Each Agister has his own "tail mark", indicating the area of the Forest where the owner lives. The Agisters keep a constant watch over the condition of the Forest running stock, and an animal may be "ordered off" the Forest at any time. The rest of the year, the lives of the ponies are relatively unhindered unless they need veterinary attention or additional feeding, when they are usually taken off the Forest. The open nature of the New Forest means that ponies are able to wander onto roads. The ponies actually have right of way over vehicles and many wear reflective collars in an effort to reduce traffic fatalities, but despite this, many ponies, along with commoners' cattle, pigs, and donkeys are killed or injured in road traffic accidents every year. New Forest ponies are raced in an annual point to point meeting in the Forest, usually on Boxing Day, finishing at a different place each year. The races do not have a fixed course, but instead are run across the open Forest, so competitors choose their own routes around obstructions such as inclosures (forestry plantations), fenced paddocks, and bogs. Riders with a detailed knowledge of the Forest are thus at an advantage. The location of the meeting place is given to competitors on the previous evening, and the starting point of the race is revealed once riders have arrived at the meeting point.