Мартин Гардинер Бернал: Өмірі мен ғылыми еңбектері

Кіріспе

Британдық саяси тарихшы (1937–2013)

Мартин Гардинер Берналь (/b//ər/'/n//ɑː//l/; 10 наурыз 1937 – 9 маусым 2013) – қазіргі Қытай саяси тарихы саласындағы британдық ғалым. Ол Корнелл университетінде үкімет және Таяу Шығыс зерттеулері профессоры болды. Ол ең белгілі еңбегі – "Қара Афина", ол ежелгі Грекия мәдениеті, тілі және саяси құрылымына Мысыр және Сирия-Палестинадан күшті ықпал келгенін айтатын даулы туынды.

Ерте өмір және білім

Берналь Лондондағы Хэмпстед қаласында дүниеге келіп өсті, физик Джон Десмонд Берналь мен суретшілердің меценаты Маргарет Гардинердің ұлы. Ол Дартингтон Холл мектебінде, содан кейін Кембридждегі Кингс колледжінде білім алды. 1961 жылы Шығыстану трипосы бойынша үздік дипломмен бітірді. Ол кезде ол Қытай тілі мен тарихына маманданған және біраз уақыт Пекин университетінде оқыған. Кембриджде аспирантураны аяқтағаннан кейін, Харкнесс Комонвелл стипендиясының көмегімен Калифорния университетінде (Беркли) және Гарвард университетінде оқыды. 1965 жылы Кембриджде «1913 жылға дейінгі Қытай социализмі» тақырыбында докторлық диссертациясын қорғады, содан кейін Кингс колледжінде ғылыми қызметкер болып сайланды және 1988 жылы толық профессор атанды. Ол қалған өмірін сонда оқытып, 2001 жылы зейнетке шықты. Бастапқыда ол Корнелл университетінде Мемлекеттік басқаруды оқытты және Қытайдың қазіргі заманғы тарихы бойынша зерттеулерін жалғастырды. Вьетнам соғысының ықпалымен ол вьетнамдық тарих пен мәдениетке қызығушылық танытып, вьетнам тілін үйренді. Алайда, 1975 жылдан бастап Берналь өзінің қызығушылықтарында түбірінен өзгеруге ұшырады. Оның өз сөздерімен айтқанда:
Менің әулетімдегі шашыраңқы еврейлік компоненттері Нюрнберг заңдарын қолдануға тырысқан сарапшыларға қорқыныш тудырар еді, және мен осы үлестерге қуансам да, бұрын оларға немесе еврей мәдениетіне көп көңіл бөлген емеспін. Осы кезде мен осы «тамырларымның» осы бөлігіне романтикалық қызығушылық таныттым. Ежелгі еврей тарихын зерттей бастадым және өзім де шетте тұрғанымдықтан, израильдіктер мен айналасындағы халықтар, әсіресе канаандықтар мен финикиялықтар арасындағы қарым-қатынасты зерттедім. Соңғылары семит тілдерінде сөйлейтінін білгеніммен, еврей және финики тілдерінің өзара түсіністікке ие екенін және көрнекті тіл білімі мамандары оларды бір канаандық тілдің диалектісі деп қарастыратынын білгенімде таң қалдым. Осы кезеңде мен еврей тілін оқып үйрене бастадым және грек тілімен оның арасында маған өте ұқсас көрінетін бірнеше айқын ортақтықтарды таптым.

Bernal was born and grew up in Hampstead, London, the son of the physicist John Desmond Bernal and artists' patron Margaret Gardiner, both of whom were from families of Jewish origin who converted to Christianity. He was educated at Dartington Hall School and then at King's College, Cambridge, where he was awarded a degree in 1961 with first class Honours in the Oriental Studies Tripos. At that time he specialised in the language and history of China, and spent some time at the Peking University. He carried on as a graduate student at Cambridge, and with the assistance of the Harkness Commonwealth Fellowship also at University of California, Berkeley and Harvard University, finishing his PhD in Cambridge in 1965 with thesis titled Chinese Socialism to 1913 when he was elected a fellow at King's. and became a full professor in 1988. He taught there for the rest of his career, retiring in 2001. Initially he taught Government Studies at Cornell, and continued his research on modern Chinese history. Under the impact of the Vietnam War he had also developed an interest in Vietnamese history and culture, and learned the Vietnamese language. From about 1975, however, Bernal underwent a radical shift in his interests. In his own words:
The scattered Jewish components of my ancestry would have given nightmares to assessors trying to apply the Nuremberg Laws, and although pleased to have these fractions, I had not previously given much thought to them or to Jewish culture. It was at this stage that I became intrigued—in a Romantic way—in this part of my 'roots'. I started looking into ancient Jewish history and— being on the periphery myself—into the relationship between the Israelites and the surrounding peoples, particularly the Canaanites and the Phoenicians. I had always known that the latter spoke Semitic languages, but it came as quite a shock to learn that Hebrew and Phoenician were mutually intelligible and that serious linguists treated both as a dialect of a single Canaanite language.<blockquote>During this time, I was beginning to study Hebrew and I found what seemed to me a number of striking similarities between it and Greek Together, they had one daughter and twin sons.