Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз генералы Бартелем Луи Жозеф Шерер (18 желтоқсан 1747 – 19 тамыз 1804), Белфорт маңындағы Дельде туған, Франция революциялық соғыстары кезінде француз генералы болды және үш рет әскерлерге жетекшілік етті.
French General
Barthélemy Louis Joseph Schérer (18 December 1747 – 19 August 1804), born in Delle, near Belfort, became a French general during the French Revolutionary Wars and on three occasions led armies in battle.
Ерте мансап
Шерер Революциядан көп бұрын Австрия армиясында қызмет еткен, бірақ 1775 жылы Францияға қашып келді. 1780 жылы Шерер Страсбургте дислокацияланған артиллерия полкінде майор болды. 1785 жылы ол Майльбуа легионында майор болып голландиялық қызметке түсті. 1790 жылы ол подполковник шенімен голландиялық қызметтен босатылды.
Schérer served in the Austrian army long before the Revolution, but defected to France in 1775. In 1780 Schérer became a major in an artillery regiment stationed in Strasbourg. He entered Dutch service in 1785 as a major in the Légion de Maillebois. In 1790 he was released from Dutch service with the rank of lieutenant colonel.
Француз төңкерісі
1791 жылы Францияға оралды, ал 1792 жылы 82-ші жаяу әскер полкінің капитаны болды, Вальми шайқасында генерал Жан де През де Крассьенің жеке көмекшісі қызметін атқарды. 1793 жылы Рейн өзенінде генерал Александр де Богарнаның аға жеке көмекшісі болды. 1794 жылы Шерер генерал-дивизия дәрежесіне көтеріліп, Самбр және Мёз армиясының дивизиясына қолбасшылық етті, Олденховен шайқасында өзгеше көзге түсті. 3 мамырда Франш-Контедегі Дельде Мари Франсуаза Анриетта Каролина Мюллерге азаматтық неке қиды. 1794 жылдың 3 қарашасында ол Италия армиясының қолбасшысы болып тағайындалды, бірақ 3 наурызда Шығыс Пиреней армиясын басқаруға ауыстырылды. 14 маусымда 35 мыңнан астам испан әскері Испанияның Каталония провинциясындағы Баскара шайқасында Шерердің 25 мың әскерін жеңді. 1795 жылдың 31 тамызында ол Франсуа Келлерманның орнына Италия армиясының бас қолбасшысы ретінде Италияға қайта жіберілді. Италия армиясының қолбасшысы ретінде Шерер 1795 жылдың 22-24 қарашасында австриялық әскерге қарсы Лоано шайқасында жеңіске жетті, бірақ өзінің сақтығы мен қысқы ауа райының салдарынан жеңісін тиімді пайдалана алмады. 1796 жылдың 23 ақпанында ол осы әскердің қолбасшылығынан босатылып, оның орнына Наполеон Бонапарт тағайындалды. Содан кейін Шерер бірнеше ай жұмыссыз болды, содан кейін кавалерияның бас инспекторы болып тағайындалды, алдымен Ішкі армияның, содан кейін Рейн және Мозель армиясының генерал-инспекторы болды.
He returned to France in 1791 and in 1792 was made a captain in the 82nd Infantry Regiment, serving as aide de camp to General Jean de Prez de Crassier at the Battle of Valmy. In 1793 he served as a senior aide de camp to general Alexandre de Beauharnais on the Rhine. In 1794, Schérer was promoted to the rank of général de division and commanded a division in the Army of the Sambre and Meuse, serving with distinction at the Battle of Aldenhoven. On 3 May he married Marie Françoise Henriette Caroline Müller in a civil ceremony at Delle in the Franche Comté. On 3 November 1794 he was named commander of the Army of Italy before his transfer to command the Army of the Eastern Pyrenees on 3 March 1795. On 14 June a 35,000 strong Spanish army defeated Schérer's 25,000 men in battle at Bàscara in Catalonia province in Spain. On 31 August 1795 he was again sent to Italy to replace François Kellerman (the older) as commander in chief of the Army of Italy. As commander of the Army of Italy, Schérer won the Battle of Loano (22–24 November 1795) against an Austrian army but failed to exploit his advantage due to his own caution and winter weather. He was relieved of the command of this army on 23 February 1796 and replaced by Napoleon Bonaparte. Schérer was then unemployed for a number of months until being named Inspector General of Cavalry, first of the Army of the Interior and then of the Army of the Rhine and the Moselle.
Екінші коалиция соғысы
Шерер 1797 жылдың 22 шілдесінен 1799 жылдың 21 ақпанына дейін Францияның соғыс министрі қызметін атқарды. Екінші коалиция соғысы басталғанда, Шерерге тағы бір рет Италия армиясының басшылығы берілді. 26 наурызда Пастренго шайқасында алғашқы жеңіске жетті. Бірақ ол орыс-австриялық әскерлердің ілгерілеуін тоқтата алмады. 5 сәуірде Магнано шайқасында Австрия генералы Пал Крейге жеңілді. "Шерер бұл шайқасқа ешқандай резерв құрмастан кірісті, сол себепті қиын жағдайларға немесе пайдалы мүмкіндіктерге тиімді жауап бере алмады". Минчо өзенінің артына шегінуге мәжбүр болған ол Брешияның маңызды бекінісін жоғалтты; ол Кассано шайқасы алдындағы Лекко шайқасында жаңа коалиция командирі Суворовтан жеңілгенге дейін басшылықты Жан Мороға тапсырды. Шерердің итальяндық иеліктерін жоғалтуға кінәлі екендігі анықталғандықтан, ол тергеу комиссиясына шақырылды. Ақталудан кейін, 1804 жылы қайтыс болған Пикардиядағы Шаунидегі өз мүлкінде жеке өмірге шықты.
Schérer served as French Minister of War from 22 July 1797 to 21 February 1799. When the War of the Second Coalition broke out, Schérer was given command of the Army of Italy once again. He won an initial clash at Pastrengo on 26 March. But he proved unable to stop the Russo Austrian advance. He was defeated by Austrian General Pál Kray at the Battle of Magnano on 5 April. "Schérer went into this battle without forming a reserve and was thus unable to react to crisis or opportunities effectively." Forced to retire behind the river Mincio, he then loses the important fortress of Brescia; he gave up command to Jean Moreau, prior to being defeated by the new coalition commander, Suvorov, in the Lecco engagement, which preceded the Battle of Cassano. Because of Schérer's responsibility for the loss of Italian possessions, he was forced to appear before a committee of inquiry. After securing an acquittal, he retired to private life on his estate at Chauny in Picardy, where he died in 1804.