Lockheed XF-90: Экспериментальный истребитель-сопровождающий бомбардировщик ВВС США. Разработан Willis Hawkins и Skunk Works. Два прототипа построены в 1948 году.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эксперименталды ұшақ
Experimental aircraft
Локхид XF 90 ұшағы АҚШ Әуе күштерінің ұзақ қашықтықтағы тегіс өтуге арналған истребитель және бомбалаушы ұшақтарды сүйемелдеу қажеттілігіне жауап ретінде салынды. Осы қажеттіліктің нәтижесінде McDonnell XF 88 Voodoo ұшағы да жасалды. Локхид 1948 жылы екі прототип XP 90 (кейін XF 90 деп аталды) үшін келісімшарт алды. Дизайнды Уиллис Хокинс және Келли Джонсон басқаратын Skunk Works командасы жасады. Екі прототип салынды (сериялық нөмірі 46 687 және 688). Даму және саяси қиындықтар алғашқы ұшуды 1949 жылдың 3 маусымына дейін кешіктірді, бас сынақ ұшқышы Тони ЛеВьер басқарды. P 80 Shooting Star ұшағын жасау кезінде алынған тәжірибеге сүйене отырып, XF 90 ескі Lockheed истребителімен кейбір дизайндық ерекшеліктерін бөлісті, бірақ оның қанаттары бүгілген; алайда, бұл соңғы дизайндық шешім жобаның жеткіліксіз қуатты қозғалтқыштарын толықтыра алмады, және XF 90 ешқашан сериялық өндіріске жіберілген жоқ.
The Lockheed XF 90 was built in response to a United States Air Force requirement for a long range penetration fighter and bomber escort. The same requirement produced the McDonnell XF 88 Voodoo. Lockheed received a contract for two prototype XP 90s (redesignated XF 90 in 1948). The design was developed by Willis Hawkins and the Skunk Works team under Kelly Johnson. Two prototypes were built (s/n 46 687 and 688). Developmental and political difficulties delayed the first flight until 3 June 1949, with Chief Test Pilot Tony LeVier at the controls. Embodying the experience gained in developing the P 80 Shooting Star, the XF 90 shared some design traits with the older Lockheed fighter, albeit with swept wings; however, this latter design choice could not sufficiently make up for the project’s underpowered engines, and the XF 90 never entered production.
Жобалау және әзірлеу
1945 жылы армияның жетілдірілген реактивті истребитель жасау туралы өтінішіне жауап ретінде, Lockheed компаниясы бастапқыда Lockheed L 1000 осьтік ағынды турбореактивтік қозғалтқышымен, содан кейін General Electric J35 қозғалтқышымен жұмыс істейтін ұшақ ұсынды. Дизайнды одан әрі жетілдіруге екі Westinghouse J34 қозғалтқышын қамту кірді. Деректер дельта қанаттың қолайлы емес екенін көрсеткеннен кейін, 1947 жылы Lockheed Model 90 макет ретінде салынды. Соңғы нұсқасы бұрынғы тәжірибелердің көп бөлігін қамтыды және P 80 Shooting Star истребителінің кіріктірілген ауа түсіру және төменгі қанат орналасуымен ұқсас болды, бірақ 35 градусқа бұрылған қанаттары, сүйір мұрыны және екі Westinghouse J34 WE 11 осьтік ағынды турбореактивтік қозғалтқыштары болды, олардың жалпы итеріс күші 6,200 фунт (27.6 кН) құрады, және артқы фюзеляжда қатар орналастырылып, бүйірден орналасқан ауа түсіру арқылы қуаттандырылды.
In response to a 1945 Army request for an advanced jet fighter, Lockheed proposed a jet powered initially by a Lockheed L 1000 axial flow turbojet, and then the General Electric J35. Further design refinements included using two Westinghouse J34 engines with afterburners. After data showed that a delta planform would not be suitable, the Lockheed Model 90 was built in 1947 as a mock up. The final design embodied much of the experience and shared the intake and low wing layout of the previous P 80 Shooting Star, but with 35° swept back wings, a sharply pointed nose, and two Westinghouse J34 WE 11 axial flow turbojet engines, providing a total thrust of 6,200 lbf (27.6 kN), mounted side by side in the rear fuselage and fed by side mounted air intakes.
БАҚ-тағы көрнекті рөлдері
XF 90 ұшағы, алғаш рет Quality Comics, кейін DC Comics баспаларында жарық көрген, сол аттас комикс кітаптар сериясындағы танымал Blackhawks эскадрильясы ұшқан реактивтік ұшақ ретінде танылды. Blackhawks 1950 жылдардың басынан 1964 жылға дейін ойдан шығарылған "B" және кейін "C" модельдерін пайдаланды. Екеуі де түпнұсқа екі қозғалтқышты Lockheed XF 90 ұшағының жетілдірілген, бір қозғалтқышты өндірістік нұсқалары болды.
The XF 90 lived on as the jet fighter aircraft flown by the popular Blackhawks Squadron in the comic book series of the same name, first published by Quality Comics and later by DC Comics. The Blackhawks flew fictional "B" and later "C" models all through the 1950s until 1964. Both were improved, single engine production variants of the original twin engine Lockheed XF 90.
Ұшақтың орналасуы
46 0687 – Кливленд, Огайо штатындағы NACA зертханасында бүлінуге дейін сынақтан өткізілді. 46 0688 – Огайо штатының Дейтон қаласындағы АҚШ Әуе күштері ұлттық мұражайында қойылған. 2003 жылы ауыр зақымдалған корпус Невада сынақ алаңынан табылып, сол жерге көшірілді. Оның қанаттары алынып тасталды, ал алдыңғы бөлігі ядролық жарылыстардан қирады. Деконтаминация процесінде барлық қабырғалар радиоактивті құмды шығару үшін алынып тасталды. Қазіргі кезде ұшақ мұражайдың "Суық соғыс" галереясында Невада сынақ алаңындағы жағдайды бейнелейтін диорамада көрсетілген.
46 0687 – tested to destruction at NACA lab in Cleveland, Ohio. 46 0688 – on display at the National Museum of the United States Air Force in Dayton, Ohio. In 2003, the heavily damaged hulk was recovered from the Nevada Test Site and moved there. Its wings have been removed, and its nose was mangled by the nuclear blasts. During the decontamination process, all rivets were removed to purge radioactive sand. The aircraft is now on display in the museum's Cold War gallery in a diorama depicting it on the Nevada Test Site.