Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сиднейдегі темір жол желісі, Жаңа Оңтүстік Уэльс
Railway line in Sydney, New South Wales
Шығыс қала маңы темір жолы (ESR) – 1970-ші жылдары Сиднейде салынған, қала маңындағы жолаушылар темір жолы. Оны Sydney Trains басқарады және Мартин Плейс, Кингс Крос, Эджклиф және Бонди Джанкшн станцияларында тоқтайды. Сонымен қатар, қалалық әкімшілік ғимаратында, Орталық және Редферн станцияларында арнайы платформалары бар. Бұл станциялардың бәрі жер астында орналасқан. Шығыс қала маңы темір жолы Эскинвиллде Иллаварра желісімен байланысып, Шығыс қала маңы және Иллаварра желісін құрайды. Желіде Орталық, Мартин Плейс және Бонди Джанкшн станцияларында айналу мүмкіндігі бар. Бұрын Эджклифте сирек қолданылатын өтпелі жол да болған. Жұмыс күндері сағаттың ең жұмсақ уақытында әр 3-5 минут сайын, ал қалған уақытта 8-10 минут сайын вагондар жүйтіп отырады.
The Eastern Suburbs Railway (ESR) is a commuter railway line in Sydney constructed in the 1970s. It is operated by Sydney Trains and has stations at Martin Place, Kings Cross, Edgecliff and Bondi Junction. In addition, it has dedicated platforms at Town Hall, Central and Redfern stations. All of these stations are underground. The Eastern Suburbs railway connects with the Illawarra line at Erskineville, forming the Eastern Suburbs & Illawarra Line. The line features turnbacks at Central, Martin Place and Bondi Junction. There was also previously a rarely used cross over at Edgecliff. It operates a service every 3 to 5 minutes during weekday peak hours and 8 to 10 minutes at all other times.
Дизайн
Екі жолды Шығыс қала маңы желісі сегіз стансадан тұрады, олар негізінен виадук және туннель арқылы қосылған. Станциялар терраццо және түрлі-түсті плиткалармен аяқталған.
The twin track Eastern Suburbs line consists of eight stations connected mainly by viaduct and tunnel. The stations are finished in terrazzo and colourful tiles.
Түзеткіш
Эрскинвиллдің солтүстігіндегі туннель порталынан шығыс қала маңы желісі солтүстікке қарай Редфернге, одан кейін Орталыққа дейін созылады. Желі содан кейін солтүстік-батысқа қарай Ратушаға, одан кейін шығысқа қарай Мартин Плейске бұрылады, содан кейін Жаңа Оңтүстік Уэльс өнер галереясының жанында, Вулломолулу ауданындағы виадукқа шығады. Желі қайтадан Кингс Кросс станциясында жер астына түсіп, Rushcutters Bay арқылы өтеді. Желі Еджклифте қайтадан жер астына енеді, содан кейін оңтүстік-шығысқа қарай туннель арқылы Woollahra-дағы тік жарға шығады, онда қолданыстан шыққан станция орналасқан. Желілер Бонди Джанкшн станциясында жер астына түседі.
From a tunnel portal north of Erskineville, the Eastern Suburbs line runs north to Redfern, then Central. The line then heads north west to Town Hall, then east to Martin Place before emerging near the Art Gallery of New South Wales onto a viaduct across the suburb of Woolloomooloo. The line goes back underground at Kings Cross, before emerging onto a viaduct across Rushcutters Bay. The line goes back underground at Edgecliff, then heads south east through tunnel to emerge at a cutting in Woollahra, the site of a vestigial station. The lines go back underground at Bondi Junction.
Тарих
Сиднейдің шығыс елді мекендеріне желі салу туралы ұсыныстар алғаш рет 1860 жылдары темір жолдың Сидней қаласының оңтүстігіндегі бастапқы Сидней станциясында тоқтамай, қаланың ішіне дейін созылуы туралы талаптармен байланысты болды. Дегенмен, елді мекендерді байланыстыруға берілген басымдық және қала ішінде темір жол салудың жоғары құны осы жоспарларды кейінге шегерді. 1880 жылдары шығыс елді мекендерінде халық саны аз болғандықтан, темір жол салу тиімді болмас еді. 1890 және 1896 жылдары өткен Корольдік комиссиялар қалаға темір жол салуды, сондай-ақ шығыс елді мекендеріне желіні кеңейтуді ұсынды, бірақ екі талап та қабылданбады. Алайда, сол кезде трамвай салуға көбірек мән берілді: 1880 жылы Трамвай желісін кеңейту туралы заң қабылданды және шығыс елді мекендеріндегі трамвай желісі жылдам дамып, 1894 жылы Бонди жағажайына, 1898 жылы Роуз-бейге және 1909 жылы Уотсонс-бейге жетті. Рендвикке тағы екі трамвай желісі салынды.
Proposals for a line to the Eastern Suburbs of Sydney had first been associated with demands in the 1860s that the railway be extended into Sydney's city, rather than terminating at the original Sydney station on the south of city. However, priorities in connecting country areas, and the high cost of a city railway meant that such plans were put aside. In the 1880s, the population of the Eastern Suburbs was small, and a railway would not have been viable. Successive Royal Commissions in 1890 & 1896 recommended a railway be built into the city, with the provision for an Eastern Suburbs extension, but both requests were ignored. Preference at the time, however, was for tramway construction: The Tramways Extension Bill 1880 was passed in 1880 and the tramway network in the Eastern Suburbs spread rapidly, reaching Bondi Beach in 1894, Rose Bay in 1898 and Watsons Bay in 1909. Two other tram lines were also built to Randwick.
Брэдфилдтің жоспарлары
Шығыс қала маңы темір жолы инженер доктор Джон Брэдфилдтің Сидней темір жолдары үшін жасаған жобасының (Брэдфилд жоспары) бір бөлігі болды. Жолдың бағыты мен профилі 1926 жылы бекітілді және теміржол құрылысын Жаңа Оңтүстік Уэльс теміржол департаменті бастады. Құрылыс Сент-Джеймс станциясындағы бастапқы туннельдерді салумен басталды. Бұл туннельдер Сент-Джеймстен оңтүстікке қарай қала шеңберін асып өту үшін көтеріліп, содан кейін шығысқа қарай, Шығыс қалашықтарына бұрылды. Централдан Сент-Джеймс және Уайниардқа дейінгі теміржол аяқталғаннан кейін құрылыс тоқтатылды. Теміржолдың Оксфорд көшесі бойынан, Бонди қиылысына дейін дерлігінше параллель жалғасуы жоспарланған. Бірақ, Ұлы депрессия мен Екінші дүниежүзілік соғыс Брэдфилдтің барлық жоспарларын, соның ішінде Шығыс қала маңы темір жолын да тоқтатты, осылайша одан бас тартуға әкелді.
The Eastern Suburbs Railway was a part of engineer Dr John Bradfield's scheme for Sydney's railways (the Bradfield Scheme). The alignment and profile for the line was set in 1926 and construction on the railway was started by the NSW Department of Railways. Construction commenced with the building of stub tunnels at St James station. These tunnels ran southward from St James rising to clear the City Circle lines and turned east towards the Eastern Suburbs. They then halted pending further construction after the completion of the railway from Central to St James and Wynyard. The railway was planned to continue approximately parallel to Oxford Street to Bondi Junction. However, the intervention of the Great Depression and World War II halted construction on all Bradfield's plans including the Eastern Suburbs Railway causing its abandonment.
Ашылу
Шығыс қала маңындағы желі ақыры 1979 жылғы 23 маусымда, алғаш рет жоспарланғанынан 50 жыл өткен соң және құрылыс басталғанынан кейін 31 жыл өткен соң, сол кездегі Жаңа Оңтүстік Уэльс премьер-министрі Невилл Вранның қатысуымен ашылды. Құрылыс орташа есеппен жылына шамамен 250 метр жылдамдықпен жүргізілді. Желіде тек екі қабатты вагондар пайдаланылды – Сиднейдегі алғашқы толығымен екі қабатты желі. Ашылған кезде, 1976 жылғы есеп бойынша жарияланған Сидней желісінің қалған бөлігімен интеграция толыққан жоқ. Сондықтан желі күндізгі және сағаттар бойынша Орталық және Бонди түйіспесі арасында бес минуттік интервалмен қысқа мерзімді, дербес шаттл қызметі ретінде жұмыс істеді. Қосымша жұмыстар 1980 жылғы кестеге өзгеріс енгізу үшін аяқталды, осылайша желі Иллаварра желісімен біріктірілді, бұл Иллаварра желісінің қызметтерін Сити Цирклінен алып тастау арқылы кептелісті азайтуға көмектесті. Жаңа станциялар магниттік жолақты билеттермен және турникеттермен жабдықталды, бірақ бұл технология желінің қалған бөліктеріне таратылмады, нәтижесінде қала маңындағы көптеген станциялар Эдмондсон билеттерін сатуды жалғастырды. Бұл жағдай 1992-1993 жылдары екі билет жүйесі Автоматтандырылған билет жүйесімен ауыстырылғанға дейін өзгермеді.
The Eastern Suburbs line was finally opened on 23 June 1979 by then New South Wales premier Neville Wran around 50 years after it was first planned and 31 years after construction began construction had taken place at a rate of approximately 250 metres per year on average. Only double deck rolling stock was used on the line the first line in Sydney to become all double deck. When opened, the integration with the rest of the Sydney network (announced as a result of the 1976 report) had not been completed, so the line operated as a short lived self contained shuttle service between Central and Bondi Junction at five minute frequencies during the day and peak. The additional works were completed for the 1980 timetable change integrating the line into the Illawarra line, thus helping to relieve congestion by removing Illawarra line services from the City Circle. The new stations on the line were equipped with magnetic stripe ticketing and turnstiles, but that technology was not extended to the remainder of the network, leaving the majority of stations within the suburban network issuing Edmondson tickets. This situation did not change until both ticketing systems were replaced by the Automated Ticketing System in 1992 1993
Бонди түйіспесі бастапқыда Кингсфордқа дейінгі кеңейту тоқтатылғанға дейін тек аралық айналу станциясы ретінде қарастырылған. 1990 жылы Рэндвик және Кингсфордта осы кеңейту үшін бөлінген жерлер сатылды. Rail Clearways бағдарламасының аясында 77 миллион долларлық Bondi Junction Turnback жобасы бір жолды туннельдер арасында жаңа рельс торабын салуды қамтыды, бұл станция арқылы сағатына 14-тен 20 пойыз өткізуге мүмкіндік берді. Осы уақытта Иллаварра желісінен Сити Циркіліне жүретін қызметтер де Шығыс қала маңындағы желіге ауыстырылды. Жұмыс 2006 жылғы 28 мамырда жаңа кесте енгізілгенге дейін аяқталды.
Bondi Junction had originally been intended only as an intermediate turnback station before the extension to Kingsford was abandoned. In 1990, the land set aside for this extension in Randwick and Kingsford was sold. As part of the Rail Clearways Program, the $77 million Bondi Junction Turnback project saw a new rail crossover built between the single track tunnels, enabling 20 trains an hour, up from 14, to use the station. The small number of services which ran from the Illawarra Line onto the City Circle were also transferred onto the Eastern Suburbs Line at this time. The work was completed in time for the introduction of a new timetable on 28 May 2006.
Бонди-Бич темір жолы
1999 жылы Бонди-Бич жағажайына дейін темір жолды 197 миллион долларға ұзарту туралы жеке ұсыныс Федералдық үкімет тарапынан қолдау алды, бірақ жоспар іске аспады. Жоба Шығыс қала маңы темір жолын қазіргі Бонди бұрылысынан Бонди-Бич жағажайындағы жаңа жер асты станциясына дейін ұзартуды көздеді. Lendlease және Macquarie Bank компанияларына тиесілі Bondi Beach Railway компаниясы темір жолды салуды, күтіп ұстауды және 30 жылға пайдалануды ұсынды. Жұмыс физикалық тұрғыдан Бонди бұрылысындағы қолданыстағы туннельдерді шығысқа қарай кеңейтуді және Оңтүстік Бонди паркінің астында Бонди-Бич станциясына жаңа, бір рельстік туннель салуды қамтыды. Жергілікті тұрғындар жобаның бірнеше мәселесіне қарсы болды, оның ішінде станцияға таңдалған орынға, автобус қызметтеріне тигізетін әсерге және станциядан пайдалану үшін ұсынылған баға қосымшасына. 2000 жылы әуежай желісін басқаратын Airport Link компаниясы жол тартушылардың аздығына байланысты банкротқа ұшырағаннан кейін, Бонди-Бичтің ұзартылуын салуға деген қызығушылық мүлдем жойылды. 2001 жылы үкімет Бонди-Бичке ұсынылған ұзартуды мемлекеттік-жеке серіктестік ретінде мақұлдамады.
In 1999, a private proposal to extend the railway to Bondi Beach at a cost of $197 million received backing from the Federal Government but the scheme did not go ahead. The project proposed to extend the Eastern Suburbs Railway from its current terminus at Bondi Junction to a new underground station at Bondi Beach. The Bondi Beach Railway Company, owned by Lendlease and Macquarie Bank, proposed to build and maintain the railway and to operate it for a 30 year term. The physical works involved the extension eastwards of the existing tunnels at Bondi Junction with the construction of a new single track tunnel to the proposed Bondi Beach station site under South Bondi Park. Local residents opposed several aspects of the project, including the site chosen for the station, the impact on bus services and the proposed station use fare surcharge. When the Airport Link Company, the operator of the Airport line, went into receivership due to low patronage in 2000, interest in constructing the Bondi Beach extension collapsed. In 2001, the government rejected the proposed extension to Bondi Beach as a public private partnership.
Инженерлік мұра
Темір жол желісі Австралия инженерлерінің Инженерлік мұраны тану бағдарламасы аясында Инженерлік мұра тақтасымен марапатталды.
The railway line received an Engineering Heritage Plaque award from Engineers Australia as part of its Engineering Heritage Recognition Program.