Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық 30-дивизия – Жаңа армияның дивизиясы, бастапқыда халықтан жиналған қаржы немесе жеке демеушілік арқылы құрылған батальондардан тұрды. Дивизия 1915 жылдың тамызында Ұлыбритания соғыс министрлігінің бақылауына өтіп, желтоқсанда Францияға жеткізілді. Ол Бірінші дүниежүзілік соғыстың соңына дейін Батыс майданында қызмет етті.
The British 30th Division was a New Army division that was originally made up of battalions raised by public subscription or private patronage. The division was taken over by the British War Office in August 1915 and moved to France in December. It served on the Western Front for the duration of the First World War.
Құрылу
1914 жылғы 28 шілдеде Бірінші дүниежүзілік соғыс басталды. Жеті күннен кейін, 4 тамызда Германия Бельгияны басып алды, ал Ұлыбритания 1839 жылғы Лондон шартын сақтау үшін соғысқа кірді. Ұлыбритания континенттік соғысқа толық дайындықсыз келді, экспедициялық корпустың Франция мен Бельгияға жіберілгенімен, әскери жетекшілік күткен соғыстың ұзақтығына қажетті күштер жетіспеді. 5 тамызда Герберт Киченер соғыс хатшысы болып тағайындалды. Бұл лауазым Киченерге соғыс кабинетінде еркін қызмет етуге мүмкіндік берді. Оның алғашқы қадамы, ертесі күні, британдық армияның қатарын 500 мың адамға арттыруға парламенттен рұқсат сұрау болды. Келесі күндері Армия кеңесі Киченер ұсынған кеңейту жоспарларын жасады: тұрақты армияны кеңейту үшін дәстүрлі жұмылдыру жүйесі қолданылатын болады, округтік қауымдастықтарды айналып өтіп, Аумақтық күштің кеңеюінен аулақ болатын еді. Бастапқыда «Жаңа экспедициялық күш» деп аталған алғашқы толқын «Бірінші жаңа армия» атанды. Тарихшы Питер Симкинс Киченердің Аумақтық күшке деген жек көрушілігін, оны «жақсы даярланбаған қалалық кеңсе қызметкерлерінің армиясы» деп атағанын және осы себепті ол параллель жұмылдыру жүйесін құрғанын жазды. Симкинс Киченердің шешімін тек қана көзқарастың бұрыштығы мен білімсіздікке байланыстыру «үлкен қателік» дейді. Егер Аумақтық күш кеңейтудің негізі ретінде пайдаланылғанда, ол «құрылысы құлап», «ешқандай функцияны орындай алмайтын» жағдайға түсер еді, ал неміс басқыншылығының қаупіне байланысты «жетілдірілген ішкі қорғаныс күші» қажет болғанда. 1914 жылғы 10 желтоқсанда Бесінші жаңа армияны құруға рұқсат берілді, ол 37-ші дивизиядан, 110-шы, 111-ші және 112-ші бригадалардан тұрды. Эдвард Стэнли, Дербидің 17-ші графы, Король полкі (Ливерпуль) және Манчестер полкі үшін дос батальондарын құруға белсенді қатысты, олар жаңадан құрылған бригадалар мен дивизияның негізін құрады. 1915 жылдың сәуірінде Төртінші жаңа армия басқа жаңа армия дивизияларын нығайту үшін таратылды. Бұл дивизиялардың нөмірлері мен атауларында өзгерістерге әкелді, Бесінші жаңа армия Төртінші армия болып қайта аталды; 37-ші дивизия 30-шы дивизия болып қайта нөмірленді; 110-шы және 111-ші бригадалар 89-шы және 90-шы бригадалар болып өзгертілді. 112-ші бригада 35-ші дивизияға ауыстырылды және 30-шы дивизияға қосылғанда 91-ші бригада болып қайта нөмірленді. Дивизия 1915 жылдың сәуірінде Грантемге жақын жерде бір құрылым ретінде жинала бастады және 1915 жылдың 4 мамырында бірінші бас офицер (генерал-майор Уильям Фрай) тағайындалды. Дивизияның соңғы бөлімдері жабдықтардың жетіспеуіне байланысты тамыз айына дейін қосылмады. 14 қыркүйекте дивизия Линкольнширден Солсбери жазығындағы Ларкхиллге Францияға жіберілгенге дейін соңғы дайындықтан өту үшін аттанды. Бұл 31 қазанға дейін, Францияға жіберу туралы бұйрық келіп түскенге дейін жалғасты. Алдын ала топтар келесі күні Францияға кетті, ал қалған бөлімдерді 4 қарашада Эдвард Стэнли тексерді. Екі күннен кейін Саутгемптон мен Фолкстоунға көшірілді. Біріншісіне жіберілген әскерлер Гаврға жеткізілді, ал екіншісіне жіберілгендер Булонь арқылы Францияға жіберілді. 12 қарашада дивизия қозғалысын аяқтады және Амиеннен солтүстік-батысқа қарай Айли-ле-О-Клошеде орналасты. Дивизия әскерлерінің формаларында белгілі бір нышандар болғанымен, олардың қандай болғаны туралы көп мәлімет жоқ.
On 28 July 1914, the First World War started. Seven days later, on 4 August, Germany invaded Belgium and the United Kingdom entered the war to uphold the Treaty of London (1839). Britain faced a continental war it was not prepared to fight, and while the Expeditionary Force was dispatched to France and Belgium, the country lacked the forces required for the protracted war envisioned by the military leadership. On 5 August, Herbert Kitchener was appointed Secretary of State for War. This position allowed Kitchener a largely independent role within the war cabinet. His first act, the next day, was to request parliamentary approval to increase the strength of the British Army by 500,000 men. Over the following days, the Army Council laid out plans for Kitchener's proposed expansion: traditional recruitment would be used to expand the regular army, bypassing the county associations and thus avoiding expanding the Territorial Force. The first wave, originally termed the New Expeditionary Force, became the First New Army. Historian Peter Simkins wrote that Kitchener held the Territorial Force in disdain, calling it an ill trained "Town Clerk's Army", and this was partially why he set up a parallel recruitment system. Simkins noted that it would be a "gross oversimplification to ascribe Kitchener's decision merely to prejudice and ignorance". Had the Territorial Force been used as the basis for expansion it would have been "swamped" and "rendered temporarily incapable of carrying out any function at all", when a "viable home defence force" was needed due to the threat of a German invasion. On 10 December 1914, the formation of the Fifth New Army was authorized and consisted of the 37th Division with the 110th, the 111th, and the 112th brigades. Edward Stanley, 17th Earl of Derby was instrumental in raising pals battalions for the King's Regiment (Liverpool) and the Manchester Regiment, which formed the basis of these newly formed brigades and the division. In April 1915, the Fourth New Army was broken up to provide reinforcements for other new army divisions. This resulted in a series of number and name changes, with the Fifth New Army becoming the Fourth; the 37th Division was renumbered as the 30th Division; and the 110th and 111th Brigades became the 89th and 90th Brigades. The 112th Brigade was transferred to the 35th Division, and was exchanged with the 126th Brigade that was renumbered as the 91st when it joined the 30th. The division started to assemble, as a single formation, in April 1915 near Grantham and the first general officer commanding (Major General William Fry) was appointed on 4 May 1915. The final elements of the division did not join until August, owing to equipment shortages. On 14 September, the division departed Lincolnshire for Larkhill in the Salisbury Plain Training Area to undergo final training before being deployed to France. This lasted until 31 October, when the order for deployment was received. While advance parties left for France the next day, the rest of the formation was reviewed on 4 November by Edward Stanley. Two days later, a move to Southampton and Folkestone took place. Troops sent to the former were transported to Le Havre, while those sent to the later were dispatched to France via Boulogne. By 12 November, the division had finished its move and was located at Ailly le Haut Clocher, northwest of Amiens. While some sort of insignia was displayed on the helmet and worn on the uniform sleeves once deployed, little is known of what they consisted of.
Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде қызмет
1916 жылы дивизия Сомма шайқасында, атап айтқанда: Альберт шайқасында (Соммадағы бірінші күнді және Монтобанды басып алуды қоса алғанда), Тронс Вудты басып алу және Ле Транслой шайқасында күш түсті. 1917 жылы ол Аррас шайқасының бір бөлігі болған Скарптың бірінші және екінші шайқастарына қатысты. Соғыстың соңғы жылы дивизия 1918 жылы Сомманың бірінші шайқасына қатысты, оның ішінде Сент-Квентин шайқасы, Сомма өзенін кешіп өту кезіндегі қақтығыстар және Розиер шайқасы болды. Одан кейін Лиз шайқасы өтті. Осы шайқастардан кейін жаяу әскердің қалдықтары кері тартылып, құрама тек атау бойынша ғана дивизия болып қалды. Шілде айында ол жауынгерлік құралым ретінде қайта құрылды. Осы кезде Стенли отбасының гербінің – балдақпен оралған сәбидің үстінде тұрған бүркіт – бейнесі дивизияның таңбасы ретінде қабылданды. Содан кейін құрама соғыстың шешуші шабуылына, Жүз күндік шабуылға қатысты. Соғыс кезінде дивизияның барлық шығындары 35 182 адамға – қаза тапқандарға, жараланғандарға және жоғалып кеткендерге жетті. 1918 жылғы 11 қарашадағы келісімге келгеннен кейін дивизия 4 желтоқсанда штаб-пәтері Ренскюрде орналасқан Бларингхем маңына дейін майданнан алыс шегінді. Айдың соңында құрамаға Дюнкерк, Кале, Булонь және Этапльдегі армияның жабдықтау порттарына көмек көрсету міндеті жүктелді және ол қаңтарда оларға орналасты. Келесі айдың ортасына қарай ол Булонь және Этапль порттарына ғана көмек көрсетті. Осы уақытта демобилизация басталды, бірақ дивизияның алғашқы әскерлері мамыр айында ғана Ұлыбританияға оралды, ал процесс 1 қыркүйекке дейін аяқталды, сол кезде дивизия таратылды.
During 1916, the division fought in the Battle of the Somme, specifically: the Battle of Albert (including the First day on the Somme and the capture of Montauban), the Capture of Trônes Wood, and the Battle of Le Transloy. In 1917, it took part in the First and the Second battles of the Scarpe, which formed part of the larger Battle of Arras; this was followed by the Battle of Pilckem Ridge later in the year. The final year of the war saw the division engaged in the 1918 First Battle of the Somme, including the Battle of St. Quentin, actions at the crossing of the Somme, and the Battle of Rosieres. This was followed by the Battle of the Lys. Following these battles, the remnants of the infantry were withdrawn rendering the formation a division in name only. In July, it was reconstituted as a fighting formation. Around this time, a variation of the crest of the Stanley family–an eagle standing above a swaddled infant–was adopted as the divisional insignia. The formation then went on to take part in the culminating offensive of the war, the Hundred Days Offensive. The division's total losses during the war amounted to 35,182 killed, wounded, or reported as missing. Following the armistice of 11 November 1918, the division moved back away from the frontline area until it reached the vicinity of Blaringhem, with the HQ based at Renescure, on 4 December. Towards the end of the month, the formation was tasked with supporting efforts at the army's supply ports at Dunkirk, Calais, Boulogne, and Étaples and relocated to them in January. By the middle of the following month, it was only supporting the ports at Boulogne and Étaples. Meanwhile, demobilization had started although the division's first troops did not return to the UK until May and the process had finished by 1 September when the division ceased to exist.