Кіріспе

Англиядағы мараньолар тарихы – мараньолардың Англияға қосқан үлесі мен жетістіктерінен тұрады. Мараньолар – Орта ғасырларда христиан дініне ауысқан немесе ауысуға мәжбүр болған, бірақ яһуди дінін құпия түрде сақтаған Иберия түбегіндегі испан және португал еврейлері.

Марраньолардың келуі

Құжаттар көрсетіп тұрғандай, сол кезде аз болғанымен, Инквизициядан қуғын-сүргіннен қашқан маран яһудилері 16 ғасырдың аяғына қарай Лондонда шағын қауым құрды. Бұл қауым негізінен, қазіргі испан және португал дереккөздерінен белгілі, онда Англиядағы католик елшілердің осы қауымнан шыққан яһудилердің Пасха мен Йом Кипурды Лондонда тойлауы туралы қайта-қайта шағымдары жазылған. 17 ғасырдың ортасында көптеген маран саудагерлері Лондонға қоныстанды және Антонио Фернандес Карвахаль басқаратын жасырын қауым құрды. Олар Левант, Шығыс және Батыс Үндістан, Канар аралдары, Бразилия және, ең бастысы, Нидерланды, Испания және Португалиямен кең сауда жасады. Олар, әсіресе испан және португал әлемінде марандар немесе жасырын яһудилер тарапынан тараған сауда желісінің маңызды буыны болды (саудаға қараңыз). Олардың жағдайы Кромвельге және оның хатшысы Джон Тюрлоға Голландиядағы Чарльз Стюарттың және Жаңа әлемдегі испандардың жоспарлары туралы маңызды ақпарат беруге мүмкіндік берді (Л. Вольфтің "Кромвельдің құпия хабаршылары" еңбегін қараңыз). Сырттай олар испандықтар мен католиктер болып көрінді, бірақ Кричерч-Лейнде дұға оқу жиналыстарын өткізді және үкіметке дін бойынша яһудилер ретінде танылды. Кричерч-Лейн және 1701 жылы Бевис Маркс синагогасы 1290 жылғы қуғын-сүргін жарлығынан бері құрылған алғашқы еврей діни орындары болды. Келесі үш ғасырда Амстердам және Лондон сияқты Еуропаның ірі теңіз порттарына жақын сефард яһуди қауымдастықтары құрылды. Олар испан инквизициясынан қуылған марандарға жаңа сауда қызметін дамытуға көмектесті.

Пуритандар яһудилердің қайта оралуын талап етеді

Осы арада Англиядағы қоғамдық пікірді пуритандық қозғалыс дайындаған еді. Ол парламенттік партияның экстремистері арасындағы еврейлік секталардың еврейлерді Англияға қайта қабылдау туралы кез келген ұсынысына көңіл жарыққысымен қарады. 1649 жылдың өзінде Амстердамның екі баптисі, Йоханна Картрайт және оның ұлы Эбенизер ("Англиядан қуылғандары үшін Парламент Актісін жою туралы еврейлердің петициясы") армияға қайта қабылдауды қолдайтын петицияларды ұсынды; сондай-ақ Роджер Уильямс, Хью Питерс және жалпы тәуелсіздер сияқты адамдар осы мақсатқа бағытталған ұсыныстар жасады. Көптеген адамдар мистикалық мессиандық себептермен сол бағытта итермеленді; ал олардың көзқарастары Менаше Бен Израильдің ынтасына бөленді, ол 1650 жылы "Израильдің үмітін" жариялады, онда ол Мәсіх пайда болуына дейін қайта оралуды жақтады. Мәсіх жер бетіндегі барлық елдерде еврейлер болғанша пайда бола алмайды. Антонио де Монтезиностың сөзіне қарағанда, он тайпа Эквадордағы американдық үндістерде табылған, ал Англия еврейлерді қабылдамаған жалғыз ел еді. Егер Англия оларды қабылдаса, мессиандық дәуірді күтуге болады.

Көркем шығармаларда

"Каралеваның ақымағы" – Филиппа Грегоридің тарихи романы, ол Англияда I Мария патшайым тұсында өмір сүрген (құрастырылған) Маррано қызының көзқарасынан баяндалады.