Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық саясаткер
Canadian politician
Дуайт Дункан (3 қаңтар 1959 жылы туған) – Канаданың Онтарио штатындағы бұрынғы саясаткер. Ол 1995 жылдан 2013 жылға дейін Онтарио Заңнамалық Ассамблеясының либералды депутаты болды және Виндзор—Уокервилл, Виндзор—Сент-Клер және Виндзор—Текумсе округтерін өкілдік етті. Ол Далтон МакГинти үкіметіндегі жетекші мүшелердің бірі болды және вице-премьер және қаржы министрі сияқты бірнеше кабинеттік лауазымдарды атқарды.
Dwight Duncan (born 3 January 1959) is a former politician in Ontario, Canada. He was a Liberal member of the Legislative Assembly of Ontario from 1995 to 2013 who represented ridings of Windsor—Walkerville, Windsor—St. Clair and Windsor—Tecumseh. He was a senior member in the government of Dalton McGuinty who served in several cabinet roles including Deputy Premier and Minister of Finance.
Өмірбаян
Дункан Виндзорда дүниеге келді және Ассампшн колледжінде орта мектепті бітірді. Ол Макгилл университетінде экономика бакалавры, ал Виндзор университетінде бизнес-магистратурасын бітірген. 1970-жылдардың басынан бері Либералдық партияның мүшесі және 1972 жылы өзінің саяси құрметтейтін адамы, премьер-министр Пьер Трюдоның митингіне қатысу үшін сабақтан қашып кеткен. Университетті бітіргеннен кейін Дунканның алғашқы тұрақты жұмысы федералды Либералдық партиясының депутаты Херб Грейдің кеңсесінде болды. Кейін ол 1985-1987 жылдары провинциялық Еңбек министрі Билл Райде жұмыс істеді. Дункан 1987-1995 жылдары Канаданың ең ірі алкоголь және есірткіге тәуелділіктен емдеу орталығы – Брентвуд орталығының әкімшісі болды. Ол сондай-ақ 1988 жылдан 1994 жылға дейін Виндзор қалалық кеңесінде қызмет етті, бірақ алғашқы провинциялық сайлау кампаниясына дайындалу үшін қайта сайлануға түспеуді шешті.
Duncan was born in Windsor, and attended high school at Assumption College School. He earned his bachelor's degree in economics from McGill University and a Master of Business Administration from the University of Windsor. He has been a member of the Liberal Party since the early 1970s, and skipped class in 1972 to attend a rally for his political hero, Prime Minister Pierre Trudeau. Duncan's first full time job after graduating from university was in the office of federal Liberal Member of Parliament (MP) Herb Gray. He later worked for provincial Labour Minister Bill Wrye between 1985 and 1987. Duncan was Administrator of Brentwood Recovery Centre, Canada's largest alcohol and drug rehabilitation centre, between 1987 and 1995. He also served on Windsor City Council from 1988 until 1994, when he chose not to seek re election in order to prepare for his first provincial campaign.
Оппозиция мүшесі
Дункан алғаш рет 1995 жылғы провинциялық сайлауда Онтарио заң шығарушы құрамына сайланды, Уиндзор—Уокервилл сайлау округінде Жаңа демократиялық партияның бұрынғы өкілі Уэйн Лессардты 380 дауыспен жеңді. Бұл сайлауда Прогрессивті консервативті партия көпшілік үкімет құрды, ал Дункан ресми оппозиция мүшесі болды. 1995-1999 жылдар аралығында ол партиясының Еңбек, жекешелендіру, тұрғын үй шаруашылығы, көлік және жұмысшылардың өтемақы қоры жөніндегі сыншысы қызметін атқарды. 1996 жылы Лин МакЛеод отставкаға кеткеннен кейін Дункан Онтарио либералдық партиясының төрағалығына үміткер болды. Оның сайлауалды бағдарламасы сақтықпен жүргізілетін қаржылық стратегияны денсаулық сақтау және білім беру саласына инвестицияларды арттыру жоспарларымен үйлестірді, ал оның негізгі қолдаушылары Шон Конвей, Тим Мерфи және Майк Колле болды. 1996 жылғы партияның төрағалық конференциясында ол бірінші және екінші раундтарда үшінші орынды иеленді, бірақ үшінші раундта Далтон МакГинтиден кейін төртінші орынға түсіп, жарыстан шығарылды. Дункан содан кейін Джерард Кеннедиді қолдады, ол бесінші раундта МакГинтиге жеңілді. 1995 жылы Дунканның қарсыласы Уэйн Лессард 1997 жылы Виндзордың басқа округінде өткен қосымша сайлауда жеңіске жетті. 1999 жылғы провинциялық сайлауда округтерді қайта бөлу нәтижесінде екі депутат Виндзор—Сент-Клер округінде екінші рет бір-бірімен күресуге мәжбүр болды. Дункан тағы да жеңіске жетіп, Лессардты 4000-нан астам дауыспен жеңді. Прогрессивті консерваторлар екінші рет көпшілік үкімет құрды, ал Дункан 1999 жылдың 25 маусымында оппозициялық палатаның басшысы болды. Сондай-ақ ол келесі төрт жыл бойында Либералдық партияның муниципалитеттер ісі жөніндегі және Кабинет басқармасының басқару кеңесі жөніндегі сыншысы болып қызмет етті.
Duncan was first elected to the Ontario legislature in the 1995 provincial election, defeating New Democratic Party incumbent Wayne Lessard by 380 votes in Windsor—Walkerville. The Progressive Conservative Party won a majority government in this election, and Duncan became a member of the official opposition. Between 1995 and 1999, he served as his party's critic for Labour, Privatization, Housing, Transportation, and the Workers Compensation Board. Duncan became a candidate for the Ontario Liberal Party leadership following the resignation of Lyn McLeod in 1996. His campaign plan combined a cautious fiscal strategy with plans for increased investment in health and education, and his leading supporters included Sean Conway, Tim Murphy and Mike Colle. He finished third on the first and second ballots at the party's 1996 leadership convention, but was eliminated after falling to fourth place behind Dalton McGuinty on the third. Duncan then endorsed Gerard Kennedy, who lost to McGuinty on the fifth ballot. Duncan's 1995 opponent, Wayne Lessard, won a by election for a different Windsor constituency in 1997. For the 1999 provincial election, redistribution forced the two MPPs to face one other a second time in Windsor—St. Clair. Duncan was again successful, defeating Lessard by over 4,000 votes. The Progressive Conservatives won a second majority government, and Duncan became opposition House Leader on 25 June 1999. He also served as Liberal Party critic for Municipal Affairs and the Management Board of Cabinet over the next four years.
Министрлер кабинеті
Либералды партия 2003 жылғы провинциялық сайлауда көпшілік үкіметке ие болды. Дункан 2003 жылғы 23 қазанда Энергетика министрі және Үкімет үйінің жетекшісі болып тағайындалды.
The Liberals won a majority government in the 2003 provincial election. Duncan was appointed Minister of Energy and Government House Leader on 23 October 2003.
Энергетика министрі (бірінші рет)
Дунканның Энергетика министрі ретінде негізгі міндеттерінің бірі - Онтарио электр энергиясын өндіруді басқару болды, ол либералдылар 2003 жылы билікті қолға алған кезде өте қиын жағдайда болды. Жаңа үкімет билікке келгеннен кейін көп ұзамай OPG-де жүйелі түрде дұрыс емес басқару туралы айыптайтын есеп шығарылды және бірнеше жоғары деңгейдегі басшылар отставкаға кетуге мәжбүр болды. Дункан ұйымның жаңартылуына жетекшілік ету үшін бұрынғы федералды энергетика, тау-кен және ресурстар министрі Джейк Эпп бастаған жаңа уақытша кеңес тағайындады. Дункан кейіннен OPG-нің ауқымды аудитін жүргізу жоспарларын жариялады, оның бюджеттік тапшылығы 850 миллион доллар екені анықталды. 2004 жылдың басында шыққан ақпаратқа сәйкес, Майк Харрис пен Эрни Ивспен тығыз байланыстағы Тори кеңесшілері 1999 жылы, Прогрессивті консерваторлар үкіметте болған кезде, 5,6 миллион долларлық келісімшарт алған. OPG жағдайы жаңа басқару кезінде жақсарды және ол 2005 жылы 42 миллион доллар пайда таба алды. Дункан 2004 жылдың қаңтар айында электр энергиясын сақтау және жеткізу жөніндегі жұмыс тобының стратегиялық есебін шығарды. Есепте Онтариоға энергияны үнемдеуге баса назар аударуды, сонымен қатар "негізгі сенімділік, әртүрлілік және қол жетімділікті" және тұтынушыларды қорғауды қамтамасыз етуді талап етті. Екі айдан кейін Дункан электр энергиясын үнемдеу жоспарын ұсынды. Үкімет 2010 жылға қарай провинция бойынша ақылды есептегіштерді орнатуды жоспарлап отыр. 2004 жылдың сәуірінде Дункан провинция үшін энергия сатып алу және оның ұзақ мерзімді энергия стратегиясын жоспарлау үшін Онтарио электр энергиясы басқармасы деп аталатын жаңа орган құру туралы хабарлады. Дункан бұл орган Онтариодағы энергия мәселелерін "саяси тұрғыдан алып тастайды" деп мәлімдеді. Энергетика компанияларының көпшілігі бұл шешімді қолдады, ал бірқатар экологиялық топтар оны сынға алды. Globe and Mail 2006 жылдың соңында биліктің бюджеті ұлғаюына қатысты алаңдаушылық білдірді, бірақ Дункан оның шығыстары болашаққа арналған жоспарлау режимін құру үшін қажет деп мәлімдеді. Дунканның Энергетика министрі болып бірінші рет қызмет атқарған кезінде гидро тарифтер екі рет өсті. Либералды партия 2006 жылға дейін энергия бағасын тоқтату туралы уәде берді, бірақ бұрынғы үкімет қалдырған 5,6 миллиард доллар тапшылығын анықтағаннан кейін өз нұсқаларын қайта қарады. Тұрғын үй иелері мен шағын бизнес иелері 2003 жылы гидроэнергияның киловат сағатына 4,3 цент төлейтін, ал нарықтық баға 6 центке жуық болған. Премьер-министр МакГинти бұл жағдайды "толықтай тұрақты емес" деп сипаттады, ал Дункан бұл мөлшерлеме 2004 жылдың 1 сәуірінен бастап киловат үшін 4,7 центке дейін өсетінін мәлімдеді. Табиғатты қорғау мақсатында 750 киловатт-сағаттан артық энергияны пайдалану 5,5 центке бағаланды. 2005 жылдың наурыз айында тарифтер екінші рет 5 центке және 750 киловатт сағатынан жоғары 5,8 центке дейін көтерілді. Өзгерісті жүзеге асыру барысында Дункан өзінің партиясы тұндыруды қолдау кезінде қателік жасағанын мойындады. Дункан сондай-ақ өз үкіметінің 2007 жылға дейін Онтарионың барлық көмірмен жұмыс істейтін генераторларын жабу жоспарларын қайта қарауға мәжбүр болды. 2004 жылы ол жүйеде басқа жерде ақау туындаған жағдайда резервтік ретінде "бір немесе екі" генератор қажет екенін мойындады. 2005 жылдың маусым айында Дункан Нантикок көмір зауытының 2007 жылдан кейін де жұмыс істейтінін мәлімдеді. Кейіннен ол Ламбтон станциясының да ашық болатынын мәлімдеді. 2006 жылғы үкіметтік баяндамада кейбір зауыттарды 2014 жылға дейін ашуды ұсынған. 2006 жылдың қарашасында МакГинти үкіметі провинциялық электр энергиясын өндіруші органнан зауытты жабудың жаңа кестесін жасауды сұрады. Дунканның айтуынша, Онтарио алдағы жылдары, тіпті зауыттар ашық тұрса да, көмір тұтынуды азайтады. 2005 жылдың сәуірінде Дункан төрт жеке компанияға көмір зауыттарын алмастыру үшін жаңа энергия жобаларын құруға рұқсат берді. Бұл компаниялар 1675 мегаватт электр қуатын өндіреді деп күтілуде. 2005 жылы 2 мамырда Канада клубында сөйлеген сөзінде Дункан ядролық энергияның болашағы туралы "ашық және қоғамдық пікірталас" өткізудің уақыты келді деп мәлімдеді. Ол Онтарионың электр энергиясы жөніндегі басқармасына ұзақ мерзімді электр энергиясы жоспарын әзірлеуді тапсырды, оны Интегралды электр жүйесі жоспары деп атайды, осылайша үкімет "Онтариода ядролық энергияға қатысты дұрыс қадам жасай алады". Ол билікке келгеннен кейін көп ұзамай бұрынғы үкіметтің ...
One of Duncan's primary responsibilities as Energy Minister was managing Ontario Power Generation, which was in an extremely troubled state when the Liberals assumed power in 2003. A damning report into systemic mismanagement at OPG was issued shortly after the new government assumed power, and several high level executives were forced to submit their resignations. Duncan appointed a new interim board led by former federal Minister of Energy, Mines and Resources Jake Epp to lead the organization's renewal. Duncan subsequently announced plans for a comprehensive audit of OPG, when its budgetary shortfall was found to be $850 million. Reports in early 2004 indicated that Tory advisers with close ties to Mike Harris and Ernie Eves had received untendered contracts worth $5.6 million in 1999, when the Progressive Conservatives were still in government. The OPG's situation improved under its new management, and it was able to post a $42 million profit in 2005. Duncan issued a strategic report from the Electricity Conservation and Supply Task Force in January 2004. The report called for Ontario to emphasize energy conservation, while also ensuring "reliability, diversity and affordability", and consumer protection. Two months later, Duncan brought forward a conservation plan highlighted by the use of "smart" electricity meters to discourage overuse during peak hours. The government plans to have smart meters installed throughout the province by 2010. In April 2004, Duncan announced the creation of a new body called the Ontario Power Authority to purchase energy for the province and plan its long term energy strategy. Duncan argued that the body would "depoliticize" energy debates in Ontario. Most energy companies supported this decision, while a number of environmental groups criticized it. The Globe and Mailraised concerns over the authority's expanding budget in late 2006, but Duncan argued that its expenses are necessary to create a planning regime for the future. Hydro rates increased twice during Duncan's first tenure as Energy Minister. The Liberal Party had campaigned on a pledge to keep energy rates frozen until 2006, but reconsidered their options after discovering a $5.6 billion deficit left by the previous government. Homeowners and small business owners were paying 4.3 cents per kilowatt hour of hydro energy in 2003, even though the market rate was close to six cents. Premier McGuinty described this situation as "completely unsustainable" in light of the deficit, and Duncan announced that the rate would increase to 4.7 cents per kilowatt on 1 April 2004. In an effort to promote conservation, usage above 750 kilowatt hours was priced at 5.5 cents. Rates were increased a second time in March 2005, to 5 cents and 5.8 cents beyond 750 kilowatt hours. In making the change, Duncan acknowledged that his party had erred in its initial support for a freeze. Duncan was also forced to revise his government's plans to shut down all of Ontario's coal burning generators by 2007. In 2004, he acknowledged that "one or two" generators would be required as backup in the event of a failure elsewhere in the system. In June 2005, Duncan announced that the Nanticoke coal plant would remain open past 2007. He later announced that the Lambton station would remain open as well. A 2006 government report recommended keeping some plants open until 2014. In November 2006, the McGuinty government asked the provincial power authority to create a new timetable for plant closure. Duncan has said that Ontario will reduce its coal consumption in the coming years, even if plants remain open. In April 2005, Duncan granted approval for four private companies to create new energy projects to replace the coal plants. The firms are expected to generate 1,675 megawatts of electricity. In a speech to the Canadian Club on 2 May 2005, Duncan announced that it was time for an "open and public debate" on the future of nuclear power. He instructed the Ontario Power Authority to begin developing a long term electricity plan – referred to as an Integrated Power System Plan – so that the government could "move forward judiciously when it comes to nuclear energy in Ontario." Shortly after assuming office, he cancelled the previous government's plans to privatize the Nuclear Inspection Services Division of Ontario Power Generation. In July 2004, based on a recommendation of the OPG Review Committee, which Duncan appointed to review the cost over runs and delays plaguing the restart of the four reactors at the Pickering Nuclear Generating Station, Duncan announced the government would proceed with the restart of reactor one at the Pickering station. Although smaller, the restart project still underwent cost over runs and delays. As a result, the McGuinty government announced that it would not proceed with the restart of the two remaining Pickering A reactors and permanently mothballed them. In 2005, Duncan concluded a deal with Bruce Power to provide the province with nuclear energy at a cost above the market rate. In 2007, the provincial Auditor General later criticized this deal as too costly. Duncan has maintained that it was a good policy decision, and argued that much of the financial risk had been transferred to the private sector. Duncan also promoted green energy initiatives such as the Deep lake water cooling project, wherein water from Lake Ontario is used to provide energy to buildings in Toronto. In 2005, he called for Ontario companies to bid for the right to produce an additional 1,000 megawatts of electricity from renewable sources. The province plans to have 10% of its energy come from renewable sources by 2010. Duncan has proposed a national power grid to provide Canada with more autonomy in determining its energy policies. He outlined his support for the policy in a speech before power company executives in Toronto in February 2007, arguing that the grid would significantly reduce Canada's rate of greenhouse gas emissions. Premier Gary Doer is also a prominent supporter of this plan.
Үкімет үйінің басшысы
2003 жылғы сайлаудан кейін көп ұзамай Дунканнан Жаңа демократиялық партияның заңнамалық мәртебесін талқылау қажет болды. НДП сайлауда жеті орын жеңіп алды, заң шығарушы органға ресми партия мәртебесін алу үшін қажетті орындардан бір кем. Ресми мәртебе алған партиялар 2 миллион доллар мемлекеттік қаржыландыру алады және сөз сөйлеуге кепілді уақыт беріледі. НДП ережелерді өзгертуді сұрады, олардың 15% дауыс жинағанын ескере отырып, ресми мәртебе алуға құқылы екендерін айтты. Дункан мен МакГинти бастапқыда бұл мүмкіндікті қарастырудан бас тартты. Дункан НДП-ға 420 000 доллар және сөз сөйлеуге кепілді уақыт беруді ұсынды, бірақ НДП жетекшісі Говард Хэмптон бұл ұсынысты "ашық парақорлық" деп бағалады. Жаңа демократтардың ұзаққа созылған сөзді кешіктіру науқанынан кейін, НДП-ға 775 000 доллар беріліп, сұрақтар сағатына қатысуға рұқсат берілді. Кейіннен НДП қосымша сайлауда сегізінші орынды жеңіп алып, толық партия мәртебесін қайта иеленді.
Shortly after the 2003 election, Duncan was required to enter into discussions on the legislative status of the New Democratic Party. The NDP won seven seats in the election, one fewer than the number required for official party status in the legislature. Recognized parties receive $2 million in government funding and have guaranteed speaking time. The NDP requested that the rules be changed, arguing that they should receive official status to reflect the 15% popular vote they received. Duncan and McGuinty initially refused to consider this possibility. Duncan offered to provide the NDP with $420,000 and some guaranteed speaking time, but NDP leader Howard Hampton rejected this as "nothing short of a bribe" After an extended filibustering campaign by the New Democrats, a compromise was reached wherein the NDP received $775,000 and was permitted to take part in Question Period. The NDP later regained full party status after winning an eighth seat in a by election.
Қаржы министрі
Онтарионың қаржы министрі Грег Сорбара 2005 жылғы 11 қазанда күтпеген жерден қызметінен кетті, өйткені ол бұрынғы жылжымайтын мүлік компаниясының ісін тергеу барысында Корольдік Канадалық шаруа полициясының ордерінде есімдері тізілгендердің бірі болды. Сол күні Дункан Сорбараның орнына Қаржы министрі және Министрлер кабинетінің басқарма төрағасы болып тағайындалды. Дунканның алғашқы бюджеті 2006 жылғы 23 наурызда ұсынылды. Ол инфрақұрылымдық шығындарға, әсіресе Үлкен Торонто аймағындағы қоғамдық көлік жобаларына, соның ішінде Йонг-Юниверсити-Спадина метро желісінің кеңейтілуіне, сондай-ақ провинцияның басқа аймақтарындағы жолдар мен көпірлерге бағытталды. Денсаулық сақтауға жұмсалатын қаржы 1,9 миллиард долларға артты, ал Онтарио университеттеріне 290 миллион долларға қосымша қаржы бөлінді. Бюджет тапшылығы 2,4 миллиард долларды құрады, бұл өткен жылғы болжаммен сәйкес келеді. Жаңа салықтар немесе салық ставкаларының өсуі болған жоқ. Бір айдан кейін федералды үкімет Онтариоға Торонтодағы қоғамдық көлікке жұмсалатын шығындарға қосымша 1 миллиард доллар бөліп беретінін хабарлады.
Ontario Finance Minister Greg Sorbara unexpectedly resigned from office on 11 October 2005, after he was named on a Royal Canadian Mounted Police warrant issued in an investigation of his former real estate development firm. Later in the same day, Duncan was appointed to replace Sorbara as Minister of Finance and Chair of the Management Board of Cabinet. Duncan's first budget was introduced on 23 March 2006. It focused on infrastructure spending, and particularly new spending on public transit projects in the Greater Toronto Area including extension of the Yonge University Spadina subway line, and roads and bridges in other parts of the province. Health spending increased by $1.9 billion, and Ontario's universities were given $290 million more in operating revenue. The budget deficit was $2.4 billion, consistent with the previous year's projection. There were no new taxes or tax increases. One month later, the federal government announced that it would provide Ontario with a further $1 billion for public transit spending in Toronto.
Энергетика министрі (екінші рет)
Грег Сорбара 2006 жылғы 23 мамырда Қаржы министрі лауазымына оралды, себебі судья оның атын RCMP іздестіру ордеріне енгізуге негіз жоқ деп шешті. Дункан Энергетика министрі болып тағайындалды. Дункан өзінің үкіметінің ұзақ мерзімді стратегиялық энергетикалық жоспарын 2006 жылғы маусымда жариялады, онда алдағы он жылда ядролық энергияға инвестицияларды арттыру және екі жаңа реактор салу көзделген. Үкімет сондай-ақ жел энергиясы және табиғатты қорғау жобаларын іске қосады, оның ішінде 2025 жылға дейін ондаған жел турбиналарын салу жоспары бар. Жалпы құны шамамен жиырма жыл ішінде 46 миллиард долларға бағаланады. 2006 жылғы қарашада Дункан Саулт-Сент-Мари қаласының жанында Канададағы ең ірі жел электр стансасын ашты. 2006 жылғы шілдеде Дункан Онтарио Энергия басқармасына жергілікті электр тарату компанияларына энергияны үнемдеу және сұранысты басқару жобаларына көмек көрсету үшін үш жыл ішінде 400 миллион доллар бөлуді тапсырды. Торонто Гидро компаниясы дереу жауап беріп, электр тұтынуын 10%-ға қысқартқан тұтынушыларға тарифтерді төмендетуге уәде берді. Жоба сәтті аяқталды және Дункан 2006 жылғы қарашада Торонто Гидроның энергияны үнемдеу шаралары провинция бойынша кеңейтілетінін жариялады. Ontario Power Generation компаниясының қаржылық жағдайы 2003 жылдан бері айтарлықтай жақсарды. 2005 жылғы пайдасы 366 миллион долларға жетті және оның кредиттік рейтингі жаңартылды. 2006 жылғы шілдеде Дункан OPG-нің жағдайының жақсаруын «соңғы екі жылдың айтылмаған оқиғаларының бірі» деп сипаттады. Сондай-ақ, ол өз үкіметінің провинциялық электр желісіне 3000 мегаватт қуат қосып отырғанын мәлімдеді. 2006 жылғы қазан айында Онтарио Энергия басқармасы энергия бағасын киловатт сағатына 5,8 центтен 5,5 центке және 1000 киловатт сағаттан астам тұтыну үшін 6,7 центтен 6,4 центке дейін төмендетті. 2007 жылғы сәуірде бұл көрсеткіштер 5,3% және 6,2%-ға төмендеді. 2006 жылғы қазан айында Онтарио Энергия басқармасы Онтарио бойынша жеті жоғары тиімді когенерациялық жобамен келісімшарт жасады, олардың жалпы қуаты 414 мегаваттқа жетеді. Барлық стансалардың 2010 жылғы мамырға дейін іске қосылуы күтілуде. 2006 жылғы қарашада Дункан Онтарио және Квебек үкіметтерінің сұраныс қуатын асып кеткен кезде Онтарионың американдық энергияға тәуелділігін азайту мақсатында электр желілерін біріктіруге келіскенін хабарлады. Бұл келісім бойынша Онтарио 2010 жылға дейін қосымша 1250 мегаватт энергия алады. Дункан сондай-ақ гидроэлектр энергиясының мол қоры бар Манитобамен келісімге қол жеткізуге тырысуда. Онтарио Hydro One компаниясының төрағасы Том Паркинсон 2006 жылғы желтоқсанда жосықсыз шығындар жасады деген айыптаулардан кейін лауазымынан кетті. Келесі айда Дункан энергетика саласындағы басшыларға жалақы төлеудің жаңа жүйесін ұсыну үшін төрт мүшеден тұратын комиссия құрды. Ол бұл қарастыру бюрократиялық ысырапты азайтуға көмектеседі деп мәлімдеді. Сынаушылар бұл комиссияның тым қымбат және қажетсіз екенін айтты. 2007 жылғы ақпанда Дункан Онтарионың Киото протоколының мақсаттарына жету жолында екенін және провинция 2003 жылдан бері көмір зауыттарынан шығатын парниктік газдар эмиссиясын 29%-ға азайтқанын мәлімдеді. Оппозициялық партиялар бұл көрсеткіштің төмендеуі өндіріс секторының құлдырауымен байланысты екенін айтты, бірақ Дункан бұл айыптауды жоққа шығарды. Сәуір айында Дункан провинцияның қазіргі көмір зауыттарын тазалауға 1,6 миллиард доллар жұмсамайтынын мәлімдеді, себебі бұл ұсыныс тым қымбат, қоршаған ортаға ешқандай пайда әкелмейді және үкімет 2014 жылға дейін көмір зауыттарын жабуды жоспарлап отырғанын ескерсек, қажетсіз. Сондай-ақ, 2007 жылғы сәуірде Дункан Онтарионың 2012 жылға дейін тиімсіз шамдардың сатылуын тоқтатуға келісетінін хабарлады. Бұл шешім Онтарионы Канадада және әлемде осы қадамды жасаған алғашқылардың бірі етті. Сол айда Дункан Калифорниялық компания Онтариодағы ең ірі күн электр стансасын Сания қаласының жанында салады деп мәлімдеді.
Greg Sorbara's returned to cabinet as Minister of Finance on 23 May 2006, after a judge ruled that there was no cause for including his name on the RCMP search warrant. Duncan was reassigned as Energy Minister. Duncan announced his government's long term strategic energy plan in June 2006, calling for an increased investment in nuclear power and the construction of two new reactors in the next ten years. The government will also promote a series of wind energy and conservation projects, including a plan to build dozens of windmills by 2025. The total cost is estimated at $46 billion over roughly twenty years. In November 2006, Duncan opened Canada's largest wind farm near Sault Ste. Marie. In July 2006, Duncan directed the Ontario Power Authority to provide $400 million over three years to assist local electricity distribution utilities in conservation and demand side management projects. Toronto Hydro responded almost immediately by promising a fee reduction for consumers who cut their electricity usage by 10%. The project was successful, and Duncan announced in November 2006 that Toronto Hydro's conservation measures would be expanded across the province. The financial situation at Ontario Power Generation has improved significantly since 2003. Its profits for 2005 were $366 million, and its credit rating was upgraded. In July 2006, Duncan described OPG's turnaround as "[o]ne of the untold stories of the last two years". He also indicates that his government has added 3,000 megawatts of power to the provincial grid. In October 2006, the Ontario Energy Board reduced the price of energy from 5.8 cents to 5.5 cents per kilowatt hour, and from 6.7 cents to 6.4 above the 1,000 kilowatt hour threshold. There was a further reduction to 5.3% and 6.2% in April 2007. As in October 2006, the Ontario Power Authority signed contracts with seven high efficiency co generation projects across Ontario, with combined capacity of 414 megawatts. All of the plants are expected to come online by May 2010. In November 2006, Duncan announced that the governments of Ontario and Quebec had agreed to join their power grids, to reduce Ontario's dependence on American power when demand exceeds capacity. The arrangement will see Ontario receive an additional 1,250 megawatts by 2010. Duncan is also attempting to finalize a deal with Manitoba, which has an abundance of hydroelectric power. Tom Parkinson, the chair of Ontario Hydro One, resigned in December 2006 after accusations of lavish overspending. The following month, Duncan established a four member panel to recommend a new system of compensation for energy executives. He said that the review would help reduce bureaucratic waste. Critics have argued that the panel is too expensive, and unnecessary. In February 2007, Duncan said that Ontario is on target for meeting its Kyoto Protocol targets and that the province has achieved a 29% reduction in greenhouse gas emissions from its coal plants since 2003. Opposition parties have argued that these reduced figures reflect a decline in the manufacturing sector, a charge that Duncan has rejected. In April, Duncan said that the province would not spend $1.6 billion to clean up the existing coal plants, arguing that the proposal was too expensive, would do nothing to benefit the environment, and was unnecessary given that the government still plans to phase out the coal plants by 2014. Also in April 2007, Duncan announced that Ontario would ban the sale of inefficient incandescent light bulbs by 2012. The decision makes Ontario the first jurisdiction in Canada, and one of the first in the world, to take this step. In the same month, Duncan announced that a California company would construct the largest solar farm in Ontario, near Sarnia.
Облыстық саясаттың зейнетке шығуы
БАҚ-тың болжамдарына қарамастан, 2013 жылғы Либералдық партияның көшбасшылық сайлауында оның жетекші кандидат екені туралы ақпарат тарағанмен, Дункан Далтон МакГинтиден кейін Либералдық партияның көшбасшысы және премьер-министр лауазымына үміткер болмауды шешті және саясаттан толығымен бас тартатынын жариялады. Ол 2013 жылдың 14 ақпанында заң шығарушы органнан отставкаға кетіп, Bay Street заң фирмасы McMillan LLP-де аға стратегиялық кеңесші қызметін қабылдады. 2016 жылдың 1 қаңтарында Дункан Виндзор-Детройт көпірінің (Горди Хау халықаралық көпірі) басқармасының уақытша төрағасы болып тағайындалды. 2006 жылы ол Майкл Игнатьевтің федералды партияның көшбасшысы болуына қолдау көрсетіп, Онтарионың тең төрағасы болды. Дункан Джастин Трюдоның Канада Либералдық партиясының төрағалығына кандидат болуын қолдады және 2012 жылдың желтоқсанында 42-ші Канадалық федералдық сайлауда бақ сынасу мүмкіндігін қарастырып жатқанын мәлімдеді, сайлау 2015 жылдың қазанына жоспарланған. Бірақ, ақырында Дункан сайлауға қатыспады.
Despite media speculation pegging him as the frontrunner in the 2013 Liberal leadership election, Duncan decided not to run to succeed Dalton McGuinty as Liberal leader and Premier and announced that he will leave politics entirely. He resigned from the legislature effective 14 February 2013 in order to accept a job as a Senior Strategic Advisor at McMillan LLP, a Bay Street law firm. On 1 January 2016, Duncan was appointed to be the interim chair of the Board of the Windsor Detroit Bridge Authority (Gordie Howe International Bridge). He acted as Ontario co chair of Michael Ignatieff's bid to become leader of the federal party in 2006. Duncan supported Justin Trudeau's candidacy for the leadership of the Liberal Party of Canada, and in December 2012 he announced he was considering running in the 42nd Canadian federal election, currently scheduled for October 2015. In the end Duncan did not run.
Сайлау рекорды
Жалпы жарамды дауыс саны (100.00%)
Total valid votes (100.00%)
13 қараша 1991 жылы "Windsor Star" газетінен алынған алдын ала нәтижелер. Түзетулер енгізілген соңғы көрсеткіштер айтарлықтай өзгеше болған жоқ. Сайлаушыларға екі кандидатқа дауыс беруге рұқсат етілді. 15 қараша 1988 жылы "Windsor Star" газетінен алынған алдын ала нәтижелер. Түзетулер енгізілген соңғы көрсеткіштер айтарлықтай өзгеше болған жоқ. Сайлаушыларға екі кандидатқа дауыс беруге рұқсат етілді. Барлық провинциялық сайлау туралы ақпарат Elections Ontario-дан алынған. 1995 жылдан кейінгі барлық сайлаулар бойынша шығындар Elections Ontario тізіміндегі ресми кандидаттар есептерінен алынған. Бұл көрсеткіштер кандидаттың сайлау кампаниясының шектеулерге бағынған жалпы шығындарын, сондай-ақ округтік ұйымдардан түскен трансферттерді қамтиды.
Provisional results taken from the Windsor Star newspaper, 13 November 1991. The revised final totals were not significantly different. Electors were permitted to vote for two candidates. Provisional results taken from the Windsor Star newspaper, 15 November 1988. The revised final totals were not significantly different. Electors were permitted to vote for two candidates. All provincial electoral information is taken from Elections Ontario. The expenditure entries for all elections after 1995 are taken from official candidate reports as listed by Elections Ontario. The figures cited are the Total Candidate's Campaign Expenses Subject to Limitation, and include transfers from constituency associations.