Кіріспе
Fabrique Nationale Model 1949 (көбінесе FN 49, SAFN немесе AFN (автоматты мылтық нұсқасы) деп аталады) – 1947 жылы бельгиялық шағын қару жасаушы Dieudonné Saive жасаған автоматты түрде оқ жинағыш ұрыс мылтығы. Оны Аргентина, Бельгия, Бельгия Конгосы, Бразилия, Колумбия, Египет, Индонезия, Люксембург және Венесуэла әскерлері қабылдады. Бельгия үшін жасалған таңдамалы ату нұсқасы AFN деп аталды. Ол сол кездегі мылтықтармен салыстырғанда жоғары сапасымен және сенімділігімен жоғары бағаланғанымен, нарықта кең таралмады, себебі ол Екінші дүниежүзілік соғысқа үлкермей, кейінірек пайда болды, ал көптеген әскерлер таңдамалы ату мүмкіндігі бар мылтықтарға көшуді бастаған болатын. FN 49-дың шамамен жартысы автоматты мылтықтар ретінде шығарылды, бірақ кішкентай 10 оқтық дүңгірше толық автоматты режимнің тиімділігін шектеді. FN 49 Heckler & Koch G3 және Fabrique Nationale de Herstal өндірген FN FAL сияқты бірқатар жаңа мылтықтармен тікелей бәсекелестікке түсті, нәтижесінде сатылымы шектеулі болды.
Даму
Фабриканың сол кездегі бас қару дизайнері Диодонн Сайв 1930 жылдардың басында кері импульстің күшімен жұмыс істейтін бірнеше мылтық жобаларын сынақтан өткізді. Бұл тәжірибелер көп нәтиже бермесе де, олар 1936 жылы патенттелген және 1937 жылы прототипі жасалған газбен жұмыс істейтін жартылай автоматты мылтықтың негізі болды. (Бұл прототиптердің суреттері әлі де сақталып қалған, және олар кейіннен FN 49 мылтығында кездесетін бірқатар ерекшеліктерді көрсетеді.) FN-нің жаңа мылтығы 1938 жылдың соңында – 1939 жылдың басында әзірленуде болды, ал 5 оқтың сыйымдылығы бар нұсқасы сатуға шығарылуға дайын тұрды. Бірақ неміс әскерлері Польшаға шабуыл жасаған кезде, бұрандалы мылтықтар мен пулеметтерді көбірек өндіру үшін бұл жоспарлар кейінге шегерілді. 1940 жылдың мамыр айында Германияның Бельгияны басып алуы FN зауыты орналасқан Льеж қаласы неміс әскерлерімен оккупацияланғандықтан, жаңа үлгінің өндірісіне қатысты барлық жоспарларды тоқтатты. Осы қиындыққа қарамастан, Сайв 1941 жылы Португалия арқылы Англияға қашып үлкерді, онда ол болашақта FN 49 болып танылатын жұмысты жалғастырды. 1943 жылға қарай Сайв 7.92×57 мм Маузер патронымен жұмыс істейтін тәжірибелік мылтығына қайта оралды. Сол жылдың соңында Корольдік ұсақ қару фабрикасы, Энфилд 50 прототипке тапсырыс берді (олар "EXP 1" деп белгіленді және кейде "SLEM 1" немесе "Өзін-өзі зарядтайтын тәжірибелік үлгі" деп аталды). Осы прототиптермен жүргізілген сынақтардың нәтижесінде Энфилд әскерлік сынақтар үшін 2000 мылтыққа тапсырыс берді, бірақ газ қысымын реттеудегі соңғы сәтте туған мәселе (сондай-ақ Екінші дүниежүзілік соғыстың аяқталуына жақындығы) бұл тапсырыстың күшін жойды. Осыған қарамастан, Сайв (1944 жылдың қыркүйегінде Льеж азат етілгеннен кейін көп ұзамай Льежге оралған) мылтықпен жұмысын жалғастырды және 1947 жылы FN 49 мылтығының дизайнын аяқтады. FN 1949 үлгісі нақты бір типтегі оқ-дәріге тәуелді емес, себебі оның құрамында әртүрлі ұңғылдар мен снарядтардың қысым мінез-құлқына бейімделуге мүмкіндік беретін реттелетін газ порты немесе клапаны бар. Газ портын реттеу үшін арнайы кілт қолданылады. Бұл реттеу үшін жоғарғы алдыңғы қолды қорғауды алып тастау қажет.
Өндірістің өмір сүру мерзімі
SAFN 1949 мылтығына арналған келісім-шарттар 1948 жылы Венесуэланың 1948 жылғы 31 наурыздағы алғашқы тапсырысымен басталды, ол дәл төрт айдан кейін жеткізілді. Индонезия толық мылтықтарды өндіру жөніндегі соңғы келісім-шартты 1960 жылдың 19 желтоқсанында тапсырды және 1961 жылдың 19 ақпанына дейін жеткізілді. Кейбір дереккөздерде 1948 жылы демонстрациялық және сынақтар үшін өндіріске дейінгі үлгілер жасалғаны айтылады, бұл мылтықты келісім-шарттар бойынша тапсырыс беруге және жаппай өндіріске дайындады. Дегенмен, басқа дереккөздер мылтықтың 1947 жылы Нидерланд Корольдік Теңіз күштерінде сынақтан өткенін мәлімдейді. Нидерланд Теңіз күштерінің сынақтары сатуға келісім-шартқа әкелген жоқ. FN клиенттерді іздеуді бастады, бірақ коммунистік мемлекеттерге үміт болмады (олар кеңестік үлгілерді сатып алуға немесе өндіруге міндетті болды). Батыс Еуропа елдері Екінші дүниежүзілік соғыстан қалған қару-жарақтың көп қорын сақтап қалды. Олар сондай-ақ американдық және британдық қару-жарақ көмегін де ала алды, ол арзан немесе тегін болды. Сондықтан FN батыстық немесе кеңестік доктринаға мойын бұрмайтын, көмек қабылдағанда болмайтын бейтарап елдерге өнімді сатуға шешім қабылдады. SAFN 1949 мылтығының алғашқы келісім-шарт бойынша өндірісі 1949 жылдың 31 мамырына дейін Венесуэлаға жеткізілді. Ол 7×57 мм калибрлі 2000 мылтықтан тұрады, сонымен қатар 31 шілде 1949 жылы жеткізілген оқулық және демонстрациялық мылтықтардан 2012 дана қосымша берілді.