Кіріспе

Новочеркасск (Новочерка́сск) – Ресейдің Ростов облысындағы қала. Қала Тузлов және Ақсай өзендерінің тоғысына жақын орналасқан, Ақсай өзені Дон өзенінің саласы болып табылады. Новочеркасск казактардың мәдени астанасы және Дон казактарының ресми астанасы ретінде белгілі. Халық саны:

Қор

Бұл аймақтағы алғашқы елді мекенді Темірқова Идар салғанмен, Новочеркасск қаласын 1805 жылы Дон қазақтарының атаманы, генерал-лейтенант Матвей Платов Дон әскері облысының әкімшілік орталығы ретінде құрды. Қала Черкасск станицасының Дон қазақтарының астанасы ретінде сәйкес келмейтін бірнеше себептерге байланысты жарамсыз деп танылуына жауап ретінде салынды. Черкасск Доң өзенінің жағасындағы төмен жатқан орнынан ұзақ уақыт бойы қайталап су тасқынына ұшырады, ал қаланы қорғау үшін бөгеттер салу әрекеттері тым қымбат және тиімсіз болып шықты. Сонымен қатар, Черкасск хаотикалық жоспары мен ағаш үйлерінің арқасында өртке бейім болды және ірі жолдардан шалқап жатқандай алыс еді. Черкасск құрамына кіретін он бір ауылдың он өкілі астананы көшіруге қарсы болғанына қарамастан, Платов патша Александр I-ге Дон қазақтарының астанасын басқа жерге көшіруге рұқсат беруді сұрап үсыныс жасады және 1804 жылғы 23 тамыздағы патша жарлығымен рұқсат алды.

Дон казактарының жаңа астанасы ретінде жоспар

Платов және инженер Франсуа Сент-де-Волан Новочеркасск қаласын жоспарлы қала ретінде дамытты, оны Черкассктің солтүстігіндегі «Бөрі қапаны» деп аталатын төбеде, Тузлов және Ақсай өзендерінің қосылған жеріне жақын салуға бекітті. 1804 жылдың 7 қарашасында Де Волан мен Платов патша Александрға қаланың болашағына қатысты жоспар мен егжей-тегжейлі баяндама ұсынды, онда құрылысқа таңдалған аймақтың айқын әсемделіп көрсетілген артықшылықтары сипатталған. Қала кең алаңдарымен, кең даңғылдарымен және жасыл желекке толы бульварларымен еуропалық қала құрылысының дәстүрлі үлгілерінде жобаланды. Де Волан болашақ Новочеркасскты көптеген қала алаңдары болғандықтан, олардың әрқайсысында шіркеу орналасуы тиіс және әр алаңнан радиалды түрде басталатын көшелер болуы керек болғандықтан «кішкентай Париж» деп атады. 1804 жылдың 31 желтоқсанында Платов пен Де Воланның жоспары мен баяндамасын қарап шыққан Александр патша жеке өзі: «Осылай болсын. Александр» деп жазды. Қала құрылысы баяу жүрді, себебі Дон казактарының көпшілігі Черкассктегі үйлерін тастап кетуге құлықсыздық танытты, сондай-ақ жаңа астана Дон өзенінен алыс орналасқан еді, ал казактар тарихының барысында онымен тығыз байланыста болды. Бұл жағдайды өтеу үшін, жаңа қала орналасқан Ақсай өзенін (Донның саласы) тереңдету және Дон өзенінің бағытын қала арқылы өзгерту жоспарланды. Алайда, қаражат жетіспеуіне байланысты бұл жоспардан бас тартылды, үштен астам онжылдық бойы Дон казактарының астанасы қай жерде болуы мәселесі шешілмей қалды, ал Новочеркассктің дамуы тоқтап қалды. 1837 жылға қарай, астананы Дондағы төбеде орналасқан Ақсай селосына көшіру туралы ұсыныс қолдау тапты. Дегенмен, сол жылы патша Николай I Новочеркасск пен Ақсай селосын жеке тексеріп, Санкт-Петербургке оралғаннан кейін Дон казактарына астананы Черкасскте қалдыруды бұйырды, себебі көшіру қиындықтар мен нәтижесіздік әкелер еді. 19 ғасырдың бірінші жартысында Новочеркасск тек әскери орталық, әкімшілік ғимараттар, қонақ үйлер, таверналар, шарап қоймалары, қонақүйлер, генералдар мен ақсүйектердің үйлерінен тұрды. 1850 жылдары Новочеркасскке индустрияландыру жетті және өнеркәсіптік кәсіпорындар құрылды, бірақ қаланың жиырма мың тұрғынының тек бір мыңы ғана оларда жұмыс істеді.

Кеңес дәуірі

Ақпан революциясы қарсаңында Новочеркасск қаласында шамамен алпыс мың адам тұрды, оның жиырма бес мыңы казактар мен олардың отбасылары, үш мыңы дворяндар, ал бес жүзге жуығы дін қызметкерлері болатын. Новочеркасск, сол кездегі көптеген ресейлік қалалардан айырмашылығы, дерлік тұрақты саудагерлер мен шаруаларға ие болған жоқ. 1917-1922 жылдардағы Ресей азамат соғысы кезінде Новочеркасск Дон армиясының қарсы революциясының орталығы болды және генерал Алексей Калединнің басқаруында болды. 1920 жылдың 7 қаңтарында Қызыл армия ақтарға жататын Дон армиясын Новочеркасск қаласынан ығыстырып шығарды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде нацистік Германияның Вермахты Новочеркасск қаласын 1942 жылдың 24 шілдесінен 1943 жылдың 13 ақпанына дейін басып алды. 1942 жылдың қараша айында қала Эрих фон Манштейн басқарған Дон армиясы тобының штабы ретінде таңдалды. 1962 жылдың 1-2 маусымында Новочеркасск трагедиясы деп белгілі болған оқиғалар болды, қаладағы Новочеркасск электр локомотив зауытындағы ереуілден кейін азық-түлікке қатысты тәртіпсіздіктер мен жұмысшылардың құқықтарын қорғау бойынша наразылықтар орын алды. Наразылықтар Совет Армиясының әскерлерімен басылды, нәтижесінде 26 наразылық жасаушы қаза тауып, 87-сі жараланды. 1990 жылдың 20 қарашасында 56 адамды өлтіргені үшін сотталған, Совет Одағының ең көп қылмыскер серийлі кісі өлтірушісі Андрей Чикатило Новочеркасск қаласында тұтқындалды. 1994 жылдың 14 ақпанында ол өлім жазасын күтіп отырған камерасынан Новочеркасск түрмесіндегі дыбыс өткізбейтін бөлмеге ауыстырылып, оң құлағының артына бір оқпен атып өлтірілді. Ол түрме зиратында белгісіз қабірге жерленді.

Жақында болған тарих

1991 жылдың 5-6 қазанында Дондағы әскери аймақтың казактар одағының Үлкен шеңберінің мәжілісі өтті, онда қала Дон казактарының тарихи және қазіргі орталығы мәртебесіне ие болды, соның нәтижесінде Новочеркасск Дон казактарының ресми астанасы атанды. 1993 жылдың 17-18 шілдесінде Мәскеуде Ресей және шетелдегі казак әскерлерінің Біріккен Жоғарғы шеңберінің отырысы болып өтті, онда Новочеркасск казактардың әлемдік астанасы деп жарияланды.

Әкімшілік және муниципалдық мәртебе

Әкімшілік-аумақтық бөлініс жүйесінде Новочеркасск қалалық округі ретінде кіріктірілген, бұл – аудандармен тең мәртебеге ие әкімшілік бірлік. Муниципальдік бөлім ретінде бұл әкімшілік бірлік те қалалық округ мәртебесін сақтайды.

Экономика

Новочеркасск NEVZ электровагон зауыты, пойыз және локомотивтер.

Мәдениет және дін

Новочеркасск бір кезде грек православ шіркеуінің архиепископтық орындығы болды және онда үлкен неовизантиялық собор (1904), сондай-ақ Дон қасіреті шіркеуі (2013), казактар атаманының сарайы және Матвей Платов пен Ермак Тимофеевичтің ескерткіштері (Михаил Микешин, 1904) бар. 2005 жылдың қыркүйек айында екі жүз жылдық тойлау кезінде Романов әулетінің өкілдерінің қатысуымен ақ және қызыл казактардың қайта құруына арналған тағы бір ескерткіш ашылды. 1856 жылы Троица шіркеуі салынды, бірақ кейіннен ол бұзылды.