Итапетининга: Бразилиялық қаланың тарихы мен географиясы
Itapetininga
Итапетининга – Бразилияның Сан-Паулу штатындағы қала. 165,526 халқы бар, «мектептер қаласы» ретінде танымал. Tupi Guarani тілінен аударғанда "құрғақ тас".
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Итапетинга – Бразилиядағы Сан-Паулу штатындағы муниципалитет. 2020 жылғы бағалау бойынша халық саны 165 526 адам, аумағы 1790 км². Атауы тупи-гуарани тілінен шыққан, «құрғақ тас» деген мағынаны білдіреді. Штаттың оңтүстік бөлігінде орналасқан және португал тілінде «мектептер қаласы» дегенді білдіретін cidade das escolas деп белгілі.
Itapetininga is a municipality in the state of São Paulo, Brazil. The population is 165,526 (2020 est.) in an area of 1790 km2. The name comes from a Tupi Guarani language, meaning "dry stone". It is situated in the southern part of the state, and is known as cidade das escolas, meaning city of schools in Portuguese.
Тарих
Итапетинга "тропеиризммен" бірге дамыды, мал сатушылардың тобы мен ауылдарды құрып, оңтүстікке қарай сапар шегуге дейін демалатын орны ретінде қалыптасты. Итапетинга аймағындағы мал сатушылардың алғашқы ошағы 1724 жылы пайда болды, онда аймақта жайылымның молдығы және егіншілік үшін құнарлы жердің болуы анықталды. Бұл факторларға Сорокаба қаласына дейінгі 12 лигалық қашықтық қосылды, бұл әскер тобының саяхатына сай келеді. 1760 жылы Домингос Хосе Виейра бастаған португалдықтардың бір тобы алғашқы ошақты (қазіргі Порто ауданы) тастап, биік орналасқан және екі өзенмен қоршалған жаңа ошақ құрды. Осы кезде екі ошақ арасында қала мәртебесіне көтерілу үшін күрес туды. Нәтижесінде, 1770 жылдың 17 сәуірінде Симао Барбоса Франко жаңа ауылды құру және басқаруға тағайындалды, сондықтан оған басты ошақты таңдау құқығы берілді. Тарихшылардың айтуынша, Симао Барбоса Франкоға сыйлық ретінде ұсынылған "жорыққа шыққан" есек Домингос Хосе Виейраның жеңісіне кепілдік берді. Nossa Senhora dos Prazeres de Itapetininga қаласы 1770 жылдың 5 қарашасында жаңа приходтың викариі, дін қызметкері Инасио Араухо Феррейраның өткізген салтанатты миссасымен ресми түрде құрылды. Осы күні муниципалитеттің жылдығын атап өту туралы келісімге қол қойылды. Симао Барбоса Франко мен Домингос Хосе Виейрамен қатар, Иту қаласының азаматы Сальвадор де Оливейра Леме (Сарутайя деп те аталады) муниципалитеттің тарихи негізін қалаушылардың қатарына енді, өйткені ол Итапетинганың екінші капитаны болды (біріншісі Домингос Хосе Виейра еді). Итапетинга қаласының тәуелсіздігі 1852 жылдың 7 шілдесінде №11 заңмен жарияланды. Заң сот автономиясын берді, осылайша Итапетинганың сот жүйесі құрылды. Алайда, қала 1855 жылдың 13 наурызында Итапетинга деген атпен муниципалитетке айналды. Итапетинганың қасиетті қамқоршысы – Мәрияның Көңіл көтеру Анасы.
Itapetininga developed along with the "tropeirismo" (Trooping), as a resting point of the cattle dealers, who were mounting groups and villages for the landing, before they travel towards the South. The first nucleus of cattle dealers in the region of Itapetininga appeared in 1724, when it was discovered that the pasture in the region was abundant and the land was fertile for planting. To these factors there was added up the distance to the Sorocaba town 12 leagues that was corresponding to a journey of a troop. About 1760, a group of Portuguese, led by Domingos José Vieira, left the first nucleus (today, district of Porto) and formed another, in a high place and surrounded by two streams. At this time there was an argument between two nucleuses that wanted to be elevated to the condition of town. The results: on April 17, 1770, Simão Barbosa Franco was nominated to establish and administering the new village, and so was left to him the choice of the principal nucleus. Historians tell that a "marching" mule, offered as a present to Simão Barbosa Franco, guaranteed the victory to Domingos José Vieira. The town of Nossa Senhora dos Prazeres de Itapetininga was officially created on November 5, 1770, when a solemn mass was celebrated by the vicar of the new parish, Priest Inácio of Araújo Ferreira. It is in this date that was agreed to commemorate the anniversary of the municipality. Besides Simão Barbosa Franco and Domingos José Vieira, an Itu town citizen. Salvador de Oliveira Leme ( nicknamed Sarutayá ) has been included among the historical founders of the municipality, since he was the second captain mor of Itapetininga (the first one was Domingos José Vieira). The emancipation of the Town of Itapetininga happened in 1852, through the Law nº 11, on July 7, 1852. The law granted judicial autonomy, thus creating to judicature of Itapetininga. The town, however, only became a municipality, in fact, on March 13, 1855 with the name of Itapetininga. The holy patron of Itapetininga is Our Lady of the Pleasures.
Гүлем
Итапетинга қаласынан шыққан белгілі суретші және комикстер авторы, ол "O Círculo de Fogo" үстелдік RPG-де түсініктеме суретшісі және иллюстратор ретінде жұмыс істегенімен танымал. Ол сонымен қатар жеке тапсырыспен жұмыс істейді және "Os The Boys" тобының құрамында болуы мүмкін, оны жиі террористік ұйым деп жаңылыстырады.
Influent illustrator and comic artist from Itapetininga, he is famous for working on the tabletop RPG "O Círculo de Fogo", as concept artist and illustrator. He also works as a freelancer, and is possibly part of the group "Os The Boys", that is commonly mistaken for the terrorist group.