АҚШ-тың «Тұрғын үй және қоғамдық даму» заңы: Қайта инвестициялау туралы акт

Кіріспе

АҚШ федералды заңы

Қоғамдық қайта инвестициялау туралы заң (CRA, P. L. 95 128, 91 Stat. 1147, 1977 жылғы Тұрғын үй және қоғамдастықтарды дамыту туралы заңның VIII тармағы, және одан кейінгілері) – АҚШ-тың коммерциялық банктер мен жинақ қассаларын өздерінің қоғамдастықтарының барлық бөліктеріндегі, оның ішінде төмен және орташа табысты аудандардағы қарыз алушылардың қажеттіліктерін қанағаттандыруға көмектесуге бағытталған федералды заң. Конгресс 1977 жылы төмен табысты аудандарға қатысты кемсітуші несие практикасын – «қызыл сызық» деп аталатын құбылысты – азайту мақсатымен осы заңды қабылдады. Заң тиісті федералдық қаржылық бақылау агенттіктеріне реттелген қаржы институттарын олар тіркелген жергілікті қоғамдастықтардың несие қажеттіліктерін қанағаттандыруға көмектесуге шақырады, бұл олардың қауіпсіз және тұрақты жұмыс істеуімен үйлесімді болуы тиіс (802-бап). Заңның орындалуын қамтамасыз ету үшін федералдық реттеуші органдар банктік мекемелердің CRA талаптарына сәйкестігін тексереді және жаңа банк бөлімшелерін ашуға немесе бірігулер мен сатып алуларға қатысты өтінімдерді қарастырғанда осы ақпаратты ескереді (804-бап).

Атқару

1977 жылғы Қоғамдық қайта инвестициялау туралы заң, төмен және орташа табысты аудандардағы жеке тұлғалар мен кәсіпорындарға берілетін несиелердегі кемсітушілікке қарсы күресуді мақсат етті. Заңға сәйкес, Федералдық депозиттерді сақтандыру корпорациясының (FDIC) сақтандыруын алатын барлық банк мекемелері, банк қауіпсіз және тұрақты жұмыс істеуге сәйкес несие ұсынатынын анықтау үшін Федералдық банк агенттіктерімен бағаланады (802(b) және 804(1) тармақтарына сәйкес). Бұл бағалау, олар бизнес жүргізуге лицензия алған барлық аймақтарда жүргізіледі. Алайда, заң институттардың Қоғамдық қайта инвестициялау актісіндегі (CRA) қызметін қауіпсіз және тұрақты түрде жүргізу қажеттігін қатаң түрде баса назар салады және институттардан институтқа зиян келтіруі мүмкін жоғары тәуекелді несиелер беруді талап етпейді.

Ережелер

Депозиттік мекемелерді қадағалауға жауапты банктік агенттіктер сонымен қатар КРА сәйкестігін тексеруді жүргізеді. Бұл агенттіктер – Федералды резервтік жүйе (ФРБ), FDIC және Валюта бақылаушысы кеңсесі (OCC). 1981 жылы КРА мақсаттарына қол жеткізуге көмектесу үшін әрбір Федералды резервтік банк банк мекемелерімен және жұртшылықпен бірлесіп, қоғамдастықтағы несиелік қажеттіліктерді және оларды қанағаттандыру жолдарын анықтау үшін Қоғамдық істер кеңсесін құрды. + I кесте. Федералды агенттіктер және КРА сәйкес CFR Федералды қаржылық қадағалау агенттігі Федералды ережелер жинағы e CFR Ескертулер 1995 2005 Валюта бақылаушысы кеңсесі (OCC) 12 C.F.R. 25-бөлім және одан кейінгілер. Федералды резервтік жүйе (ФРБ) 12 C.F.R. 228-бөлім және одан кейінгілер. 12 C.F.R. 203-бөлім және одан кейінгілер. Федералды депозиттерді сақтандыру корпорациясы (FDIC) 12 C.F.R. 345-бөлім және одан кейінгілер. Федералды қаржы институттарын тексеру кеңесі (FFIEC) агенттіктер арасындағы КРА туралы ақпаратты үйлестіреді. Үш жауапты агенттік (Федералды резерв, FDIC және OCC) ұсынған жеке банктік мекемелердің КРА рейтингісі туралы ақпарат FFIEC веб-сайтында көпшілікке қолжетімді. Бұл рейтингтерді алғаш рет Клинтон әкімшілігі жариялады, бұл қоғамдық қатысуға және КРА нәтижелері бойынша пікір білдіруге мүмкіндік берді. Қолданыстағы нормативтік-құқықтық базаға қосымша, әрбір федералды қаржылық қадағалау агенттігінің Бас инспекторы енгізілген нормативтік өзгерістерге қатысты жүйелі аудиттер жүргізеді, осы өзгерістердің жоспарланған мақсаттарына жететінін тексеру үшін.

Тарих

Бастапқы заң 95-ші АҚШ Конгресімен қабылданды және президент Джимми Картер оған 1977 жылдың 12 қазанында қол қойды (, ). CRA американдық қалалардың, әсіресе, төмен кірісті және ұлттық азшылықтар тұратын аудандардағы нашарлаған жағдайға жауап ретінде ұлттық қысымның нәтижесінде қабылданды. Одан бері бірнеше заңнамалық және ережелік өзгерістер енгізілді.

Бастапқы акт

CRA несие және тұрғын үй нарықтарында кемсітушілікті азайтуға қабылданған ұқсас заңдарды ұстанды, соның ішінде 1968 жылғы Әділ тұрғын үй туралы заңды, 1974 жылғы Тең несие мүмкіндігі туралы заңды және 1975 жылғы Тұрғын үй ипотекасын ашу туралы заңды (HMDA). Әділ тұрғын үй туралы заң мен Тең несие мүмкіндігі туралы заң нәсіл, жыныс немесе басқа жеке ерекшеліктерге негізделген кемсітушілікке тыйым салады. Тұрғын үй ипотекасын ашу туралы заңға сәйкес, қаржы институттары ипотекалық несие беру және өтініштер туралы деректерді жариялауға міндетті. Бұл заңдардан өзгеше, CRA қоғамның барлық бөліктеріне, ауданның байлығына немесе кедейлігіне қарамастан, несие беруді қамтамасыз етуді мақсат етеді. Заң қабылданғанға дейін, төмен және орташа табысты аудандарда несие тапшылығы күшті болды. 1961 жылғы АҚШ Азаматтық құқықтар жөніндегі комиссиясының есебінде афроамерикандық қарыз алушылар көбінесе жоғары көлемде бастапқы төлем жасауға және несиені жылдамрақ өтеуге мәжбүр болғаны анықталды. Комиссия сондай-ақ белгілі бір аудандарда несие беруден түгелдей бас тарту фактілерін (redlining) құжаттады. "Redlining" деп аталатын кейбір аудандарға қатысты айыптаулар 1930 жылдары Федералды тұрғын үй басқармасынан бастау алды. Федералды тұрғын үй басқармасы үшін Тұрғын үй несие корпорациясы (HOLC) жасаған "Тұрғын үй қауіпсіздігі карталары" жеке және мемлекеттік мекемелер тарапынан жылдар бойы "қауіпсіз" деп танылған аудандарға ипотекалық капиталды бөлуден бас тарту үшін пайдаланылды. Төмен және орташа табысты аудандардағы тікелей несиелендірудің жетіспеушілігіне ипотекалық несиелердің екінші деңгейлі нарығының шектеулі болуы, төмен табысты қарыз алушылардың несиелік жағдайына қатысты ақпараттың жетіспеуі және несие беру ұйымдары арасындағы үйлестірудің болмауы себеп болды.

Заңнамалық өзгерістер 1989 ж.

1989 жылғы Қаржы институттарын реформалау, қалпына келтіру және күшпен орындау туралы заң (FIRREA) 101-ші Конгресс қабылдады және президент Джордж Буш 1980-ші жылдардағы жинақ-несие дағдарысынан кейін заңға қол қойды. Банктік жүйені жалпы реформалау барысында FIRREA қолданыстағы CRA заңнамасына 807-бапты (12. U.S.C. § 2906) қосты, мақсаты – сақтандырылған сақтау мекемелерін тексеру саласын жақсарту. Жаңа қағидаларға сәйкес, тиісті федералдық реттеуші орган мекеменің қоғамның, соның ішінде төмен және орташа табысты аудандардың несиелік қажеттіліктерін қанағаттандыру жөніндегі жазбаларын тексеруден кейін жазбаша бағалау дайындауға міндетті болды. Бұл бағалау есептері екі бөлімге бөлінді: біреуі құпия, ол бағалаудан өткен мекеменің меншік және жеке ақпаратты сақтауын қамтамасыз етті, сонымен бірге тиісті деректер базасын құру басталды; екіншісі – жария, CRS тексеру процесіне қол жеткізуді және бақылауды күшейту үшін жасалды. Жария бөлімде «Тамаша», «Қанағаттанарлық», «Жақсарту қажет» немесе «Маңызды сәйкессіздік» деңгейлері бар төрт деңгейлі CRA тексеру рейтингі жүйесі енгізілді. Әр деңгей агенттіктердің бағалау себептерін түсіндіретін жазбаша тұжырымдамамен толықтырылды, олар өз қорытындыларын негіздеу үшін қолда бар барлық фактілерді пайдаланды. Бен Бернанке сөзіне сәйкес, бұл заң адвокаттық топтардың, зерттеушілердің және басқа да сарапшылардың «банктердің жазбаларын күрделі, сандық талдау арқылы зерттеу» мүмкіндігін арттырды, соның салдарынан банктердің несие беру саясатына ықпал етті. Уақыт өте келе, жергілікті қоғамдық ұйымдар мен коммерциялық емес ұйымдар «банктермен ресми және өнімді серіктестіктер» құрды. Сол желтоқсан айының басында, осы айдың соңында 1991 жылғы Резолюциялық Траст Корпорациясын қайта қаржыландыру, қайта құрылымдау және жақсарту туралы заң қабылданып, қолданыстағы CRA заңнамасына тағы бір түзету енгізілді. Бұл Резолюциялық Траст Корпорациясына (RTC) кез келген шағын жинақ-несие қауымдастығының филиалын пайдалануға рұқсат берді, егер ол азшылықтардың көпшілігі тұратын ауданда орналасқан болса және RTC сол азшылықтардың немесе әйелдердің сақтау мекемесінің консерваторы немесе қабылдаушысы болып тағайындалған болса, бұл оңтайлы шарттармен жасалды. Аталған заңның 808-бабын (12. U.S.C. § 2907) қолданыстағы CRA заңнамасына қосу арқылы, егер сақтау мекемесі филиалын кез келген азшылықтардың немесе әйелдердің сақтау мекемесіне сыйға тартса, тиімді шарттармен (тиісті федералдық қаржылық бақылау органы анықтағандай) сатса немесе жалдаусыз пайдалануға берсе, осы әрекетпен байланысты шығын сомасы немесе салым сомасы мекеменің қоғамдық қажеттіліктерін қанағаттандыруға жұмсалады және CRA тексерулері бағаланған кезде ескеріледі.

The Financial Institutions Reform, Recovery and Enforcement Act of 1989 (FIRREA) was enacted by the 101st Congress and signed into law by President George H. W. Bush in the wake of the savings and loan crisis of the 1980s. As part of the subsequent general reform of the banking industry, FIRREA added section 807 (12. U. S. C. § 2906) to the existing CRA statutes in an effort to improve the area concerning insured depository institution examinations. The new language now required the appropriate Federal regulatory agency to prepare a written evaluation after completing the examination of an institution's record in meeting the credit needs of its entire community, including any low and moderate income neighborhoods within it. These evaluation reports were divided into separate sections one confidential; allowing the evaluated institution to retain its proprietary and personal information integrity at the same time the beginnings of the related databases were being compiled, and the other made public; intended to increase access and oversight of the CRS examination process. The public section introduced a four tiered CRA examination rating system with performance levels of 'Outstanding', 'Satisfactory', 'Needs to Improve', or 'Substantial Noncompliance', each supplemented with a written synopsis of the agencies' evaluation reasoning using any available facts to support their conclusions. According to Ben Bernanke, this law greatly increased the ability of advocacy groups, researchers, and other analysts to "perform more sophisticated, quantitative analyses of banks' records", thereby influencing the lending policies of banks. Over time, community groups and nonprofit organizations established "more formalized and more productive partnerships with banks." A week earlier that same December, the existing CRA statute was amended once again upon the enactment of the Resolution Trust Corporation Refinancing, Restructuring, and Improvement Act of 1991. It allowed the Resolution Trust Corporation (RTC) to make available any branch of any savings association located in any predominantly minority neighborhoods that the RTC had been appointed the conservator or receiver of any minority depository institution or women's depository institution with favorable conditions. Upon the addition of section 808 (12. U. S. C. § 2907) to the existing CRA statutes by the Act, any depository institution which donated, sold with favorable terms (as determined by the appropriate Federal financial supervisory agency), or made available on a rent free basis any branch of such institutions located in any predominantly minority neighborhood to any minority depository institution or women's depository institution, the amount of the contribution or the amount of the loss incurred in connection with such activity would go towards meeting the credit needs of the institution's community and would be taken into consideration when CRA examinations were evaluated.

Заңнамалық өзгерістер 1992

1991 жылы алғаш рет құрылған бағалаулар кезінде азшылықтар мен әйелдерге тиесілі мекемелер мен серіктестіктерді ескере алу туралы Қоғамдық қайта инвестициялау туралы заңға енгізілген шағын түзетулерге қарамастан, 1992 жылғы Федералды тұрғын үй кәсіпорындарының қаржылық қауіпсіздігі және тұрақтылығы туралы заңның басқа бөлімдері сол кездегі Қоғамдық қайта инвестициялау туралы заңның тәжірибесіне жанама әсер етті. Бұл заң Fannie Mae және Freddie Mac компанияларын, ипотекаларды сатып алып, құнды қағаздарға айналдыратын екі мемлекеттік демеуші кәсіпорынды, несие берудің белгілі бір пайызын қолжетімді тұрғын үйді қолдауға жұмсауға міндеттеді. Бернанке айтуынша, заң қабылданғаннан кейін банктерді біріктіру және сатып алу белсенділігі күшейді, ал әлеуметтік қозғалыс топтары Қоғамдық қайта инвестициялау туралы заң негізінде банктердің өтінімдеріне қарсылық білдіру үшін қоғамдық пікір білдіру процесін жиі пайдаланды. Егер өтінімдерге қарсылық күшті болса, федералдық агенттіктер банктердің несие беру тәжірибесі туралы қоғамдық пікірді естіп алу үшін қоғамдық тыңдаулар өткізді. Жауап ретінде көптеген мекемелер Қоғамдық қайта инвестициялау туралы заңға байланысты несие беруді жеңілдету үшін жеке бизнес бөлімдерін және еншілес компанияларды құрды. Сондай-ақ, жергілікті және аймақтық мемлекеттік-жекеменшік серіктестіктер мен бірнеше банктерден құралған консорциумдар мұндай несие беруді кеңейту және басқару үшін құрылды. Президент Клинтонның экономикалық саясат жөніндегі кеңесшісі Роберт Рубин бұл Президент Клинтонның "қаланың ішкі және қиын жағдайдағы ауылдық аймақтарының проблемаларын шешу" стратегиясына сәйкес келетінін түсіндірді. Клинтон әкімшілігінің Қоғамдық қайта инвестициялау туралы заңды күшейту және "қызыл сызықтарды" одан әрі азайту туралы ұсынысының себептерін талқылаған сол кездегі Қаржы министрі Ллойд Бентсен несие алу мүмкіндігі адамның қайда тұратынына байланысты болмауы керек деп мәлімдеді: "Несие өтінімінде маңызды нәрсе – сіз оны қайтара аласыз ба, жоқ па, сіз қайда тұрасыз емес". Бентсен ұсынылған өзгерістер "несие берушілерге Қоғамдық қайта инвестициялау туралы заңға сәйкес екенін көрсетуді жеңілдетеді" және "шағын бизнес несиелеріне қатысты бюрократиялық рәсімдерді және шығындарды азайтады" деді. Қоғамдық қайта инвестициялау туралы заңды тексеру процесі де күтілетін өзгерістерді қамту үшін реформаланды. 1995 жылы ұсынылған өзгерістерді талқылаған Конгресс тыңдауларының бірінде Като институтының төрағасы Уильям А. Нисканен 1993 және 1994 жылдарғы ұсыныстарды несие берудегі саяси ықпалдылық, реттеушілердің шамадан тыс басқаруы және банктер Қоғамдық қайта инвестициялау туралы заңға сәйкес болу үшін зиянға ұшырамайтынына кепілдік берудің болмауы үшін сынады. Ол ұсынылған өзгерістер экономикаға және банк жүйесіне жалпы алғанда қымбатқа түседі деп болжады. Нисканен бұл өзгерістердің негізгі ұзақ мерзімді салдары банк жүйесінің жасанды түрде қысқаруы болады деп сенді. Нисканен Конгреске заңды жоюды ұсынды. Нисканен және ұсынылған өзгерістерге жауап берген басқа да тараптар 1993 жылдың соңынан 1995 жылдың басына дейін өткен қоғамдық пікір білдіру және куәлік беру кезеңдерінде алаңдаушылықтарын білдірді. Осы уақытқа дейін жиналған барлық мәселелерге жауап ретінде Федералдық қаржылық қадағалау агенттіктері (OCC, FRB, FDIC және OTS) анықтама, бағалау, рейтингтер және қолданылу саласына қатысты қосымша нақтылаулар жасады, процесте көтерілген көптеген мәселелерді тиімді шешті. Агенттіктер 1995 жылдың 4 мамырында Қоғамдық қайта инвестициялау туралы заңды іске асыру бойынша соңғы түзетілген ережелерін Федералдық тіркелімде бірлесіп жариялады. Соңғы түзетілген ережелер қолданыстағы Қоғамдық қайта инвестициялау туралы заң ережелерін толықтай алмастырды. (Ерекшеліктер үшін I кестедегі "1995" бағанындағы ескертулерді қараңыз).

Although minor amendments were made directly to the Community Reinvestment Act concerning the consideration of minority and female owned institutions & partnerships during evaluations first established in 1991, other portions of the Federal Housing Enterprises Financial Safety and Soundness Act of 1992 indirectly affected the CRA practices at the time in requiring Fannie Mae and Freddie Mac, the two government sponsored enterprises that purchase and securitize mortgages, to devote a percentage of their lending to support affordable housing. According to Bernanke, a surge in bank merger and acquisition activities followed the passing of the act, and advocacy groups increasingly used the public comment process to protest bank applications on Community Reinvestment Act grounds. When applications were highly contested, federal agencies held public hearings to allow public comment on the bank's lending record. In response many institutions established separate business units and subsidiary corporations to facilitate CRA related lending. Local and regional public private partnerships and multi bank loan consortia were formed to expand and manage such CRA related lending. Robert Rubin, the Assistant to the President for Economic Policy, under President Clinton, explained that this was in line with President Clinton's strategy to "deal with the problems of the inner city and distressed rural communities". Discussing the reasons for the Clinton administration's proposal to strengthen the CRA and further reduce red lining, Lloyd Bentsen, Secretary of the Treasury at that time, affirmed his belief that availability of credit should not depend on where a person lives, "The only thing that ought to matter on a loan application is whether or not you can pay it back, not where you live." Bentsen said that the proposed changes would "make it easier for lenders to show how they're complying with the Community Reinvestment Act", and "cut back a lot of the paperwork and the cost on small business loans". The CRA examination process itself was reformed to incorporate the pending changes. During one of the Congressional hearings addressing the proposed changes in 1995, William A. Niskanen, chair of the Cato Institute, criticized both the 1993 and 1994 sets of proposals for political favoritism in allocating credit, for micromanagement by regulators and for the lack of assurances that banks would not be expected to operate at a loss to achieve CRA compliance. He predicted the proposed changes would be very costly to the economy and the banking system in general. Niskanen believed that the primary long term effect would be an artificial contraction of the banking system. Niskanen recommended Congress repeal the Act. Niskanen's, and other respondents to the proposed changes, voiced their concerns during the public comment & testimony periods in late 1993 through early 1995. In response to the aggregate concerns recorded by then, the Federal financial supervisory agencies (the OCC, FRB, FDIC, and OTS) made further clarifications relating to definition, assessment, ratings and scope; sufficiently resolving many of the issues raised in the process. The agencies jointly reported their final amended regulations for implementing the Community Reinvestment Act in the Federal Register on May 4, 1995. The final amended regulations replaced the existing CRA regulations in their entirety. (See the notes in the "1995" column of Table I. for the specifics)

Заңнамалық өзгерістер 2008 жыл

2008 жылдың 14 тамызында "Жоғары білім беру мүмкіндіктері туралы" заң күшіне енгеннен бастап, әрбір тиісті Федералдық қаржылық қадағалау агенттігі қаржы институтының CRA талаптарына сәйкестігін бағалау және ескере алу кезінде, осы қаржы институтының төмен кірісті қарыз алушыларға берген барлық қолжетімді білім беру несиелерін фактор ретінде қарастыруға міндетті. Заңның күшіне енген күнінен бастап бір жыл ішінде барлық Федералдық қаржылық қадағалау агенттіктері Федералдық ережелер кодексіне (CFR) Заңтың X тақырыбының, C кішітақырыбының, 1031-тарауына сәйкес өзгерістерді енгізу үшін түпкілікті нұсқадағы ережелерді қабылдауы керек.

Кредиттік агенттіктерді реформалау ұсыныстары

2007 жылы Бен Бернанке банктерге CRA-ға байланысты несиелерді секьюритилендіруге көбірек мүмкіндіктер беру арқылы CRA міндеттемелерін орындауға көмектесу үшін Fannie Mae және Freddie Mac-тің қолжетімді тұрғын үй нарығындағы қатысуын одан әрі ұлғайтуды ұсынды. 2008 жылдың 13 ақпанында АҚШ Палатасының Қаржылық қызметтер жөніндегі комитеті Қоғамдық қайта инвестициялау туралы заңның несиелер, инвестициялар және қызмет көрсетуді қамтамасыз етудегі әсері және оның тиімділігі туралы тыңдау өткізді. Тыңдауда мемлекеттік және жеке сектордан 15 куәгер қатысты. Конгрессмен Эдди Бернис Джонсон 2009 жылдың 12 наурызында кредиттік одақтар сияқты банктік емес қаржы институттарын қосу үшін CRA-ның қолданылу аясын кеңейтуге бағытталған жаңа заңнаманы ұсынды. Бұрынғы Конгресс сессияларында да, мысалы, 2002 және 2005 жылдары, Қоғамдық қайта инвестициялау туралы заңды заңнамалық тұрғыдан «жаңғырту» бойынша әрекеттер жасалған болатын. АҚШ Палатасының Қаржылық қызметтер жөніндегі комитеті 2009 жылдың 16 қыркүйегінде Джонсонды қоса алғанда, 10 куәгер қатысқан «Қоғамдық қайта инвестициялау туралы заңды жаңғырту ұсыныстары» тақырыбында тыңдау өткізді. 2010 жылдың 15 сәуірінде «Қоғамдық қайта инвестициялау туралы заң: перспективалар мен ұсыныстар» тақырыбында тағы бір тыңдау өтті. 2010 жылдың 24 маусымында Валюта бақылаушысының кеңсесі (OCC), Федералды резерв жүйесі, Федералды депозиттерді сақтандыру корпорациясы (FDIC) және Жинақтаушы қадағалау кеңсесі (OTS) бірлесіп Қоғамдық қайта инвестициялау туралы заңды іске асыру қағидаларына ұсынылатын түзетулерді жариялады. Бұл агенттіктер Ұлттық несиелік одақ әкімшілігімен (NCUA) бірге қаржы институттарын тексеру жөніндегі Федералды кеңесті (FFIEC) құрайды, ол қаржы институттарын реттеуді үйлестіреді, соның ішінде Қоғамдық қайта инвестициялау туралы заңның орындалуын қамтамасыз етеді. CRA ережелеріне ұсынылатын түзетулер «қоғамдық даму» терминін «2008 жылғы Тұрғын үй және экономикалық жаңғырту туралы заңда (HERA) сипатталған критерийлерге сай келетін және HERA мен 2009 жылғы Американы жаңғырту және қайта инвестициялау туралы заңда (ARRA) белгіленген мақсатты аумақтарда жүзеге асырылатын жобаларды немесе іс-шараларды қолдайтын, іске асыратын немесе жеңілдететін қарыздарды, инвестицияларды және қызметтерді қамтуға» бағытталған. Бұл, басқалармен қатар, қызмет көрсететін адамдардың ауқымын орта табысты үй шаруашылықтарына дейін кеңейтуге мүмкіндік береді. 2009 жылы Бостон және Сан-Франциско Федералды резерв банктері «CRA-ны қайта қарау: Қоғамдық қайта инвестициялау туралы заңның болашағына қатысты көзқарастар» атты еңбекті жариялады, онда академиялық зерттеушілердің, реттеушілердің, қоғамдық даму саласының мамандарының және қаржылық қызметтер индустриясының өкілдерінен алынған пікірлер жинақталған. Бұл еңбек CRA-ны қалай жақсартуға болатыны туралы әртүрлі көзқарастарды қамтиды. Обама әкімшілігі кедей және афроамерикалық аудандарға несие беруді күшейтілген бақылауға алды. Қарыз берушілер мұндай аудандарда жұмыс істемегені үшін, қызмет көрсетуді тоқтатқандары үшін немесе бұрын ешқашан жұмыс істемегендері үшін тергеуге түсті. «Атлантика» журналының бұрынғы редакторы Дэниел Индивиглио CRA талаптарын орындамаудың өсуін несие беру талаптарының қатаңдауымен байланыстырды. 2020 жылы OCC қаржы секторындағы өзгерістерге, әсіресе цифрлық банкингтің өсуіне сәйкес актіні жаңғырту мақсатында CRA бойынша соңғы ережені ұсынды. Бұл шешім FDIC және Федералды резервтік жүйенің қолдауысыз, біржақты түрде жасалды. Қоғамдық ұйымдар да 2020 жылғы ұсынысқа қарсы болды. Ұлттық қоғамдық қайта инвестициялау коалициясының (NCRC) бастауымен, 1,922 бірегей пікірдің 1,594-і немесе 83%-ы OCC ережесімен келіспеді; 674 пікірде NCRC-ге сілтеме жасалды немесе ұйым ұсынған тіл пайдаланылды. Онлайн петиция арқылы жеке тұлғалардан түскен қосымша 10 000 пікір де NCRC-нің ұстанымын қолдады. Осы қарсылыққа қарамастан, OCC 2020 жылы соңғы ережені жариялады. Содан кейін, NCRC және Калифорния қайта инвестициялау коалициясы (CRC), Democracy Forward және Farella Braun + Martel өкілдігімен, OCC CRA ережесін жоюға талаппен сотқа шағымданып, Әкімшілік рәсімдер туралы заң бұзылғанын және түзетулерді қолдауға жеткілікті деректерсіз аяқталғанын мәлімдеді. 2020 жылдың ақпанында федералды судья OCC-нің талап арызын қараудан бас тартуға қатысты өтінішін қабылдамады, бұл талап арызды алға жылжытудағы маңызды кедергіні жойды. 2021 жылдың қаңтарында президент Джо Байденнің қызметке кіргенімен OCC жаңа басшылыққа ие болды, ал 2021 жылдың 14 желтоқсанында OCC 2020 жылғы CRA ережесін толыққанды күштен шығарды. Қоғамдық ұйымдар 2022 жылдың 1 наурызында OCC, FDIC және Федералды резервке өздері қалаған негізгі реформалар туралы ұстаным қағазын ұсынды. Олар CRA тексерулерінде нәсілді ескеруді, бағалаудың дұрыс емес көрсетілуін азайтатын объективті өнімділік өлшемдерін және банктердің филиалдары бар жерлермен ғана шектелмей, банк несиелері мен/немесе салымдарының көп көлемі бар аумақтарды қамтитын кеңейтілген CRA бағалау аймақтарын қамтыды. Сондай-ақ, топтар CRA-ны банктерден өзге қаржы секторының барлық бөлігіне қолдануды ұсынды. Бұл үшін Конгресс заңнамасы қажет болар еді, бірақ ипотекалық компаниялар мен кредиттік одақтарға ғана емес, банктерге де қолданылатын штаттық CRA заңдарында мұндай прецеденттер бар еді. 2023 жылдың қазанында тұтынушылардың мүддесін қорғайтын ұйымдардың қолдауымен онлайн несиелерді демографиялық топтарға географиялық орналасқан жеріне қарамастан есепке алуға бағытталған жаңа ережелер ұсынылды. Американдық банкирлер қауымдастығы бұл ережелерге сот арқылы қарсы шықты.

In 2007, Ben Bernanke suggested further increasing the presence of Fannie Mae and Freddie Mac in the affordable housing market to help banks fulfill their CRA obligations by providing them with more opportunities to securitize CRA related loans. On February 13, 2008, the United States House Committee on Financial Services held a hearing on the Community Reinvestment Act's impact on the provision of loans, investments and services to under served communities and its effectiveness. There were 15 witnesses from government and the private sector. Congresswoman Eddie Bernice Johnson introduced new legislation, the , on March 12, 2009, to expand the scope of CRA to include non bank financial institutions, such as credit unions. There were other attempts to legislatively "modernize" the Community Reinvestment Act in previous sessions of Congress, such as in / and , among others. The United States House Committee on Financial Services held hearings on September 16, 2009 on "Proposals to Modernize the Community Reinvestment Act" with 10 witnesses, including Johnson. Another hearing was held on April 15, 2010 on "Perspectives and Proposals on the Community Reinvestment Act" with eight witnesses. On June 24, 2010, the Office of the Comptroller of the Currency (OCC), Federal Reserve System, Federal Deposit Insurance Corporation (FDIC), and the Office of Thrift Supervision (OTS) jointly published proposed revisions to the rules implementing the Community Reinvestment Act. These agencies, with the National Credit Union Administration (NCUA), make up the Federal Financial Institutions Examination Council (FFIEC), which coordinates regulation of financial institutions, including implementation of the Community Reinvestment Act. The proposed revisions to CRA rules are intended to revise the term "community development" to "include loans, investments and services that support, enable or facilitate projects or activities" that meet the criteria described in the Housing and Economic Recovery Act of 2008 (HERA) and are conducted in designated target areas identified under the Neighborhood Stabilization Program established by HERA and the American Recovery and Reinvestment Act of 2009 (ARRA). Among other things, this would expand the range of persons served to include middle income households. In 2009, The Federal Reserve Banks of Boston and San Francisco published Revisiting the CRA: Perspectives on the Future of the Community Reinvestment Act, which assembles views from a wide range of academic researchers, regulators, community development practitioners and financial service industry representatives on how to improve the CRA going forward. The Obama administration has increased scrutiny of the provision of credit to poor and African American neighborhoods. Lenders have come under investigation for not operating in such areas, whether they have halted service there or have never operated in them before. Former Atlantic associate editor Daniel Indiviglio attributes increasing noncompliance with the CRA to the tightening of lending requirements. In 2020, the OCC proposed a final rule for CRA that was billed as an attempt to modernize the act to keep with changes in the financial sector, particularly the growth of digital banking. It did this unilaterally without support from the FDIC and the Federal Reserve. Community groups were also opposed to the 2020 proposal. Led by the National Community Reinvestment Coalition (NCRC), 1,594 or 83% of the 1,922 unique comments submitted disagreed with the OCC’s rule; 674 of those comments cited NCRC or used some of the organization’s suggested language. An additional 10,000 comments from individuals, submitted through an online petition campaign, also supported NCRC’s point of view. Despite this opposition, the OCC published the final rule in 2020. Immediately after, NCRC and the California Reinvestment Coalition (CRC), represented by Democracy Forward and Farella Braun + Martel, filed a lawsuit seeking to vacate the OCC’s CRA rule, claiming that it violated the Administrative Procedure Act and was finalized without sufficient data to support the revisions. In February 2020, a federal judge rejected the OCC’s attempt to dismiss the lawsuit, a key hurdle in moving the claim forward. In January 2021, with the inauguration of President Joe Biden, the OCC went under new leadership, and on December 14, 2021, the OCC fully rescinded its 2020 CRA rule. Community groups submitted a position paper on March 1, 2022, to the OCC, FDIC and Federal Reserve about the key reforms they wanted to see. These included a consideration of race on CRA exams, more objective measures of performance that reduce ratings inflation, and expanded CRA assessment areas that include not only where banks have branches but also areas with significant amounts of bank lending and/or deposit activity. The groups also recommended that CRA be expanded to apply throughout the financial sector, beyond banks. This would require Congressional legislation, but there were precedents in state CRA laws that apply to mortgage companies and credit unions, not just banks. New regulations with the support of consumer advocates were proposed in October 2023, that would count online loans to target demographics regardless of geographic location. These were the subject of a lawsuit by the American Bankers Association.

Тиімділігі

CRA-ның алғашқы ірі зерттеуі 1993 жылы Кеннет Х. Томас, Ph.D., Пенсильвания университетінің Уортон мектебінің қаржы оқытушысы жасаған «Қоғамдық қайта инвестициялаудың нәтижелері» (1993, Probus Publishing) кітабы болды. Кітаптағы негізгі қорытынды, 6706 CRA емтиханының нәтижелерін талдау негізінде жасалған, заң қажет және ол жұмыс істейді, бірақ оны жақсарту керек, әсіресе «CRA бағасының инфляциясын» болдырмау үшін оны жақсырақ және объективтірек қолдану арқылы. Осы кітаптағы көптеген ұсыныстар 1995 жылғы CRA реформасына енгізілді. «CRA нұсқаулығы» (1998, McGraw Hill) 1995 жылғы реформалар бойынша 1500-ден астам CRA емтиханын мұқият зерттеді, CRA бағасының қосымша инфляциясын анықтады және заңның тиімділігін жақсарту үшін, негізінен, объективті және сандық стандарттар арқылы нақты ұсыныстар жасады. Кейбір экономистер CRA-ның маңыздылығы жоқ па, немесе кем дегенде, маңыздылығы азайды ма деп сұрақ қойды, себебі ол банктерді әртүрлі қарыз алушыларға пайдалы несие беруге ынталандыру үшін қажет емес еді. 2003 жылғы зерттеуде Федералды резерв экономистері төмен кірісті аудандардағы несие беру және тұрғын үйге ие болу жоғары кірісті аудандарға қарағанда артығын көрсететін нақты дәлелдерді таба алмады. 2008 жылғы Competitive Enterprise Institute зерттеуі де ұқсас қорытындыға келді. Бұрынғы Федералды резерв төрағасы Бен Бернанке CRA-ның негізгі болжамы – көбірек несие беру жергілікті қоғамдар үшін жақсы нәтижелерге тең – әрқашан дұрыс болмайтынын айтты, сондай-ақ «ипотекалық нарықтағы соңғы проблемаларға» назар салды. Алайда, ол кем дегенде кейбір жағдайларда «CRA банктерді басқаша назар аудармайтын нарықтарға кіруге итермелеу арқылы катализатор рөлін атқарды» деп атап өтті. 1998 жылғы мақаласында Fannie Mae Foundation-ның Алекс Шварцы CRA келісімдерінің «ипотека, төмен кірісті тұрғын үйлерге салықтық жеңілдіктер, қоғамдық ұйымдарға гранттар беру және қалалық банк филиалдарын ашу (және оларды ашық ұстау) бойынша мақсаттарына жетуде тұрақты түрде табысты болғанын» анықтады. 2005 жылғы New York University Law Review үшін жазылған мақаласында Мичиган университетінің құқық мектебінің профессоры Майкл С. Барр CRA-ның төмен, орташа және аз ұлтты қарыз алушылар үшін несиеге қолжетімділікті арттыру үшін нарықтың сәтсіздіктерін жеңгенін көрсету үшін дәлелдер ұсынды, бұл салыстырмалы түрде төмен құнмен мүмкін болды. Ол CRA-ның негізділігін, оның прогреске әкелгенін және оны жалғастыру қажеттігін айтады. 2008 жылғы ақпандағы Конгресс қаржы қызметтері комитетінің CRA тақырыбындағы тыңдауында FDIC қадағалау және тұтынушыларды қорғау бөлімінің директоры Сандра Л. Томпсон CRA-ның оң әсерін жоғары бағалады, «зерттеулер CRA қабылданғаннан бері төмен және орташа кірісті клиенттерге және аз ұлтты азаматтарға несие берудің артқанын көрсеткенін» атап өтті. Ол Гарвард университетінің тұрғын үй зерттеу орталығының зерттеуіне сілтеме жасады, онда «1993 жылдан 2000 жылға дейінгі деректер төмен және орташа кірісті аудандарда тұратын адамдарға тұрғын үй сатып алуға берілген несиелер 94 пайызға өскенін көрсетті – бұл басқа кіріс санаттарынан көп». 2012 жылғы зерттеуге сәйкес «кредит нарығы испаниялық отбасылардың көп бөлігіне қара нәсілді отбасылар аз тұратын аудандарда тұруға мүмкіндік берді, тіпті қара нәсілді отбасылардың көп бөлігі нәсілдік интеграцияланған аймақтарға көшіп бара жатқан болса да. Нәтижесінде несие нарығы нәсілдік бөлінуді күшейтті». Politico басылымы Қоғамдық қайта инвестициялау туралы заң кейде кедей адамдарды өз аудандарынан шығарып, сырттан келгендердің инвестицияларына мүмкіндік беретінін хабарлады.

The first major research study of CRA was the 1993 book Community Reinvestment Performance (1993, Probus Publishing) by Kenneth H. Thomas, Ph. D., a Finance Lecturer at The Wharton School of the University of Pennsylvania. The main conclusion of the book, which was based on an analysis of the results of 6,706 CRA exams, was that the law was needed and it works but it must be improved, mainly through better and more objective enforcement to avoid "CRA Grade Inflation". Many of the recommendations in that book were included in the 1995 CRA reform. The CRA Handbook (1998, McGraw Hill) carefully examined over 1,500 CRA exams under the 1995 reforms and identified further CRA Grade Inflation and made specific recommendations to improve the law's effectiveness, primarily through more objective and quantifiable standards. Some economists have questioned if the CRA was – or at least had become – irrelevant, because it was not needed to encourage banks to make profitable loans to a variety of borrowers. In a 2003 research paper, economists at the Federal Reserve could not find clear evidence that the CRA increased lending and home ownership more in low income neighborhoods than in higher income ones. A 2008 Competitive Enterprise Institute study resulted in a similar finding. Former Federal Reserve chair Ben Bernanke has stated that an underlying assumption of the CRA – that more lending equals better outcomes for local communities – may not always be true, pointing to "recent problems in mortgage markets". However, he notes that at least in some instances, "the CRA has served as a catalyst, inducing banks to enter under served markets that they might otherwise have ignored". In a 1998 paper, Alex Schwartz of the Fannie Mae Foundation found that CRA agreements were "consistently successful in meeting their goals for mortgages, investments in low income housing tax credits, grant giving to community based organizations, and in opening (and keeping open) inner city bank branches." In a 2005 paper for the New York University Law Review, Michael S. Barr, professor at the University of Michigan Law School, presented evidence to demonstrate that the CRA had overcome market failures to increase access to credit for low income, moderate income, and minority borrowers at relatively low cost. He contends that the CRA is justified, has resulted in progress, and should be continued. Speaking to the February 2008 Congressional Committee on Financial Services hearing on the CRA, Sandra L. Thompson, Director of the Division of Supervision and Consumer Protection at the FDIC, lauded the positive impact of CRA, noting that, "studies have pointed to increases in lending to low and moderate income customers and minorities in the decades since the CRA's passage." She cited a study by the Joint Center for Housing Studies at Harvard University, that found that "data for 1993 through 2000 show home purchase lending to low and moderate income people living in low and moderate income neighborhoods grew by 94 percent – more than in any of the other income categories". According to a 2012 study "credit markets enabled a substantial fraction of Hispanic families to live in neighbourhoods with fewer black families, even though a substantial fraction of black families were moving to more racially integrated areas. The net effect is that credit markets increased racial segregation". Politico has reported that the Community Reinvestment Act may sometimes push poor people out of their own neighborhoods by facilitating investment by outsiders.

Жақсы тәжірибе және рентабельділік

АҚШ Қазынашылық департаментінің 2000 жылғы зерттеуіне сәйкес, 1993 және 1998 жылдар аралығында 305 АҚШ қаласындағы несие беру тенденцияларын қарастырғанда, КРА-ға бағынысты несие берушілерден төмен және орташа табысты қарыз алушылар мен аймақтарға 467 миллиард долларлық ипотекалық несие ағыны бағытталды. Осы кезеңде КРА талаптарына сәйкес келетін мекемелердің кедей американдықтарға берген несиелерінің жалпы саны 39%-ға, ал олардың бай адамдарға берген несиелері 17%-ға өсті. Нәтижесінде, АҚШ-тың төмен және орташа табысты қарыз алушыларға берген несиелерінің жалпы үлесі 1993 жылғы 25%-дан 1998 жылы 28%-ға дейін өсті. 1997 жылы Федералды резерв экономистерінің зерттеуі КРА банктердің табыстылығын төмендетуі мүмкін деген алаңдаушылыққа жауап ретінде, "[КРА] несие берушілері төмен табысты аудандарда жұмыс істейтін және төмен табысты қарыз алушыларға қызмет көрсететін банктер, басқа ипотекалық бағытталған коммерциялық банктермен салыстырылатын табыстылық деңгейін көрсетіп тұр" деген тұжырым жасады. 1995 жылғы нормативтік өзгерістердің қаржы институттарының бірігу немесе сатып алу арқылы кеңейу мүмкіндігін шектеуіне қатысты уайымдар негізсіз болды. 1993-1997 жылдар аралығында Федералды резервтік кеңес сияқты бір реттеуші орган, КРА-ны егжей-тегжейлі қараусыз мақұлдаған өтініштердің орташа пайызынан көп бөлігін мақұлдады. ФРБ жылына орта есеппен 1100 бірігу немесе сатып алу ісін қарады, онда тиісті мекемелер КРА-ға бағынысты болды, және олардың тек 70-і КРА-мен байланысты әлеуетті мәселелерді көрсетті, қоғамдық қарсылыққа немесе ішкі есептерге қарамастан. Осы істердің орта есеппен 22-сі өтінімді кері тартудың немесе ФРБ-ның бас тартуының негізгі себебі болып КРА талаптарына сәйкес келмеуі болды. 1997 жылдың қазан айында First Union Capital Markets және Bear, Stearns & Co алғашқы рет Қоғамдық қайта инвестициялау туралы заңға сәйкес қарыздарды секьюритилендірді, олардың құны 384,6 миллион долларды құрады. Бұл бағалы қағаздарға Freddie Mac кепілдік берді және "AAA" рейтингісіне ие болды. Қоғамдық ұсынысқа сұраныс көп болды, көбінесе ақша менеджерлері мен сақтандыру компаниялары оларды КРА кредиті үшін сатып алмады. 2000 жылдың қазан айында қолжетімді, қоғамдық тұрғын үй ипотекасының екінші деңгейлі нарығын кеңейту және КРА-ға сәйкес келетін несиелердің өтімділігін арттыру мақсатында Fannie Mae 2 миллиард долларлық "MyCommunityMortgage" несиелерін сатып алуға және секьюритилендіруге міндеттенді. 2000 жылдың қарашасында Fannie Mae Тұрғын үй және қала құрылысы департаментінің ("HUD") жақын арада өзінің бизнесінің 50%-ын төмен және орташа табысты отбасыларға бағыттауын талап ететінін хабарлады. Олар 1997 жылдан бері депозиттік мекемелермен КРА бойынша 7 миллиард долларға жуық мәміле жасағанын, бірақ мақсаты 20 миллиард доллар екенін мәлімдеді. 2007 жылы КРА-ның 30 жылдығына орай сөз сөйлеген Федералды резерв жүйесінің төрағасы Бен Бернанке, ақпарат жинаудың жоғары құны "әрбір қаржы институтының бәсекелестерінің біреуіне қызмет көрсетілмейтін нарыққа бірінші болып енуге рұқсат беруі мүмкін "алғашқы қозғаушы" мәселесін тудырған болуы мүмкін" деді. Бернанке, кем дегенде кейбір жағдайларда, "КРА банктерді басқа жағдайда назардан тыс қалдыратын, қызмет көрсетілмейтін нарықтарға енуге итермелеуші катализатор болып табылады" деп атап өтті. Сол 2007 жылғы сөзінде Бернанке "қаржы институттарының менеджерлері осы несие портфельдері дұрыс кепілдендірілсе және басқарылса, пайдалы болатынын" және несиелер "әдетте дефолттың пропорционалды түрде жоғары деңгейін қамтымайтынын" атап өтті. New York Post газетінде жарияланған мақаласында экономист Стэн Либовиц қоғамдық белсенділердің жылдық банктерді тексеру кезіндегі араласуы банктерден үлкен сомада ақша алуына әкелгенін, өйткені нашар тексерулер бірігу жоспарларының сәтсіз аяқталуына және тіпті Әділет департаментінің заңдық шағымдарына әкелуі мүмкін екенін жазды. Мишель Минтон Chase Manhattan және J. P. Morgan ACORN ұйымына бірігуге рұқсат алу үшін өтініш берген және КРА ережелеріне сәйкес келуі тиіс болған кезде жүздеген мың доллар көмектескенін атап өтті. Inner City Press басылымының хабарлауынша, "Бронкста орналасқан Fair Finance Watch федералды резервке банк емес, субстандартты несие беруші New Century-дің іс-әрекеттері туралы мәлімдеме жасады, ол кезде U.S. Bancorp New Century-дің акцияларының 24%-на жарна сатып алды. ФРС New Century компаниясына ешқандай шара қолданбай, U.S. Bancorp кейбір кепілдіктерді сатқанша күтті, содан кейін мәселе орынсыз деп мәлімдеді". Алайда, субстандартты несиелердің жоғары табыстылығына байланысты, олар төмен және орташа табысты аймақтарда белсенді түрде сатылды, тіпті ACORN сияқты тұрғын үйді қолдайтын ұйымдардың қарсылығына және ескертулеріне қарамастан.

According to a 2000 United States Department of the Treasury study of lending trends in 305 U. S. cities between 1993 and 1998, $467 billion in mortgage credit flowed from CRA covered lenders to low and medium income borrowers and areas. In that period, the total number of loans to poorer Americans by CRA eligible institutions rose by 39% while loans to wealthier individuals by CRA covered institutions rose by 17%. The share of total US lending to low and medium income borrowers rose from 25% in 1993 to 28% in 1998 as a consequence. Responding to concerns that the CRA would lower bank profitability, a 1997 research paper by economists at the Federal Reserve found that "[CRA] lenders active in lower income neighborhoods and with lower income borrowers appear to be as profitable as other mortgage oriented commercial banks". Concerns at the time over the 1995 regulatory change causing an increase in the inability of financial institutions to expand through mergers or acquisition due to regulatory denial based on poor CRA compliance were unfounded. Over the 1993 97 period, one regulatory agency, the Federal Reserve Board, actually approved more applications than the average percentages of those without a detailed CRA review taking place. Of the 1,100 merger or acquisition cases the FRB reviewed on average per year where the relevant institutions were subject to CRA, only 70 instances on average were identified with potential CRA problems regardless of public opposition or internal reporting raising the concern. On average, 22 of these were ultimately identified as CRA compliance being the primary reason for both application withdrawal or FRB denial. In October 1997, First Union Capital Markets and Bear, Stearns & Co launched the first publicly available securitization of Community Reinvestment Act loans, issuing $384.6 million of such securities. The securities were guaranteed by Freddie Mac and had an implied "AAA" rating. The public offering was several times oversubscribed, predominantly by money managers and insurance companies who were not buying them for CRA credit. In October 2000, to expand the secondary market for affordable community based mortgages and to increase liquidity for CRA eligible loans, Fannie Mae committed to purchase and securitize $2 billion of "MyCommunityMortgage" loans. In November 2000 Fannie Mae announced that the Department of Housing and Urban Development ("HUD") would soon require it to dedicate 50% of its business to low and moderate income families." It stated that since 1997 Fannie Mae had done nearly $7 billion in CRA business with depository institutions, but its goal was $20 billion. Speaking in 2007, the 30th anniversary of the CRA, Ben Bernanke, Chair of the Federal Reserve System since 2006, stated that the high costs of gathering information, "may have created a 'first mover' problem, in which each financial institution has an incentive to let one of its competitors be the first to enter an underserved market". Bernanke notes that at least in some instances, "the CRA has served as a catalyst, inducing banks to enter underserved markets that they might otherwise have ignored". In the same 2007 speech, Bernanke also noted that, "managers of financial institutions found that these loan portfolios, if properly underwritten and managed, could be profitable" and that the loans "usually did not involve disproportionately higher levels of default". In an article for the New York Post, economist Stan Liebowitz wrote that community activists' intervention at yearly bank reviews resulted in their obtaining large amounts of money from banks, since poor reviews could lead to frustrated merger plans and even legal challenges by the Justice Department. Michelle Minton noted that Chase Manhattan and J. P. Morgan donated hundreds of thousands of dollars to ACORN around the same time they were to apply for permission to merge and needed to comply with CRA regulations. According to Inner City Press, "Bronx based Fair Finance Watch commented to the Federal Reserve about the practices of now defunct non bank subprime lender New Century, when U. S. Bancorp bought warrants for 24% of New Century's stock. The Fed, rather than take any action on New Century, merely waited until U. S. Bancorp sold off some of the warrants, and then said the issue was moot." However, subprime loans were so profitable, that they were aggressively marketed in low and moderate income communities, even over the objections and warnings of housing advocacy groups like ACORN.

Қарыз беру

2002 жылғы зерттеуде, ҚАА мен несие беру арасындағы байланысты қарастырғанда, Кэтлин К. Энгель мен Патрисия А. Маккой банктердің қалыпқы несие беру шаралары үшін тәуекел саналарлық төмен кірісті аймақтарда несие беру немесе несиелерді делдалдық қызмет арқылы ұсыну арқылы ҚАА кредитін ала алатынын атап өтті. ҚАА реттелетін банктер кредиторларды қаржыландыру арқылы осы несие беру шараларын беймәлім түрде жеңілдетуі мүмкін. Олар ҚАА ережелері, сол кезде Fannie Mae және Freddie MAC басқарған және іске асырған кезеңде, осы несие беру шараларына қатысқан банктерге санкция салмағанын көрсетті. Федералдық агенттіктерге ҚАА рейтингін төмендету арқылы, тікелей немесе жанама түрде жарақшы несие беру шараларын күшейтетін әрекеттерге санкция салу үшін ҚАА-ны пайдалану ұсынылды. FDIC бұл мәселені "тексеру процесі мен қадағалау шаралары арқылы зәбірлі шараларды тоқтату; банктерді өздерінің қоғамдықтарының барлық мүшелеріне және аймақтарына әділ қызмет көрсетуге; және тұтынушыларға хабардар таңдау жасауға көмектесу үшін ақпарат пен қаржылық білім беруді қамтамасыз ету" арқылы шешуге тырысты. Қазіргі уақытта FDIC саясатында "жарақшы несие беру банктің ҚАА көрсеткіштеріне теріс әсер ете алады" делінген. Несие беру шараларында бәсекелестік те маңызды рөл атқарды. Нарық үлесін алу үшін несие берушілер өз талаптарын төмендетті.

2008 жылғы қаржы дағдарысымен байланысы

Экономист Стэн Либовиц Нью-Йорк Пост газетінде 1990 жылдары КРА-ның күшейтілуі бүкіл банк саласында несие беру стандарттарын жеңілдетуге ықпал еткенін жазды. Ол Федералды резервті КРА-ның теріс әсерін назарға алмағандығымен айыптады. АҚШ Конгресінің қаржы қызметтері жөніндегі комитетінің мүшесі, конгрессмен Рон Пол CNN телеарнасына берген сұхбатында КРА-ны "банктерді қалыпты жағдайда жаман несиелік тәуекел ретінде қарастырылатын адамдарға несие беруге мәжбүрлегенімен" айыптады. The Wall Street Journal газетіндегі мақаласында экономист Рассел Робертс КРА-ның кедей қарыз алушыларға және елдің кедей аймақтарына қызмет көрсетуге банктерге қысым жасап, аз қамтылғандарға арналған тұрғын үйлерді субсидиялағанын жазды. Басқа экономистер мәселені зерттеп, КРА қаржылық дағдарысқа ықпал етпеді деген қорытындыға келді, атап айтқанда экономист Пол Кругман, Америка прогресі орталығының Тим Вестрич, Америка перспективасының Роберт Гордон, Жаңа Америка қорының Эллен Сейдман, Slate журналының Дэниел Гросс, Экономикалық және саясатты зерттеу орталығының деканы Бейкер және BusinessWeek журналынан Аарон Прессман. Заң профессоры Майкл С. Барр, президент Клинтонның Қаржы министрлігінің қызметкері, субстандартты несиелердің шамамен 50%-ын КРА реттемейтін тәуелсіз ипотекалық компаниялар бергенін, ал тағы 25%-дан 30%-ға дейін КРА-ның толыққанды емес реттеуіне бағынған банк еншілес компаниялары мен филиалдары бергенін мәлімдеді. Барр КРА-ның толыққанды реттеуіндегі мекемелердің "бірде-бір субстандартты несиенің төрттен бірін" бергенін және "ең нашар және кең таралған бұзушылықтар федералды бақылаудың ең аз болған мекемелерде орын алғанын" атап өтті. Американдық Enterprise Institute қызметкері Эдвард Пинтоның сөзіне қарағанда, Bank of America 2008 жылы өзінің КРА портфелінің, жалпы тұрғын үй ипотекасының 7%-ын құрайтыны, өзінің жоғалтуларының 29%-ына жауапты екенін хабарлады. Ол "бір отбасылық тұрғын үйлерге берілген КРА несиелерінің шамамен 50 пайызы жоғары несиелік тәуекелді көрсететін сипаттамаларға ие" болғанын айтты, бірақ сол кездегі әртүрлі мемлекеттік агенттіктер КРА өнімділігін бағалау үшін қолданған стандарттарға сәйкес, қарыз алушының несиелік қабілеті ескерілмегендіктен "субстандартты" деп есептелмеді. Кругман Пинтоның "басқа жоғары тәуекелді ипотекалар" санатына жоғары тәуекелге жатпайтын, керісінше, дәстүрлі сәйкес ипотекаларға ұқсас несиелерді дұрыс емес түрде енгізгенін айтады. Barron журналының Джин Эпштейн Кругманның және ол сілтеме жасайтын мақаланың пікірлерін қате және шатастыратын деп мәлімдеді. КРА-ның тағы бір сыншысы Джозеф Фрид "КРА-ның кейбір субстандартты несиелері тіпті КРА болмаған жағдайда да берілген болуы мүмкін. Сондықтан КРА-ның субстандартты несие беру көлеміне тікелей әсері белгісіз". Экономистер Агарвал, Бенмелич және Бергман жүргізген зерттеуде КРА-ға қатысты нормативтік тексеруден өткен банктер ипотекалық несие беруде қосымша тәуекелге барғаны анықталды. АҚШ Конгресі 2008 жылғы қаржы дағдарысының себептерін зерттеу үшін 2009 жылы құрған Қаржы дағдарысын зерттеу комиссиясы "КРА субстандартты несие беруге немесе дағдарысқа маңызды фактор болған жоқ" деген қорытындыға келді. Ол кездегі Федералды резерв төрағасы Бен Бернанке тәжірибе мен зерттеулер "КРА қазіргі ипотекалық қиындықтардың түбінде болды немесе оларға маңызды үлес қосты деген айыптамаға" қарсы екенін жазды. Үкімет экономистері мен лауазымды тұлғалары, соның ішінде Сан-Францискодағы Федералды резерв банкінің президенті және бас директоры Джанет Йеллен, FDIC төрағасы Шила Бейр, валюта бақылаушысы Джон С. Дуган және Федералды резервтің губернаторы Рэндалл Кросзнер де КРА субстандарттық дағдарысқа елеулі үлес қоспады деп санайды. Федералды резервтің бұрынғы төрағасы Йелленнің айтуынша, тәуелсіз ипотекалық компаниялар банктер мен жинақ банктерінен екі еседен астам мөлшерлемелермен тәуекелдік "жоғары бағалы" несиелер берді; КРА несиелерінің көпшілігі жауапкершілікпен берілді және қазіргі дағдарысқа ықпал еткен "жоғары бағалы" несиелер емес. 2008 жылы Өкілдер палатасының қадағалау және үкіметтік реформалар комитетінің қаржылық дағдарыстағы Фанни Мэй мен Фредди Мактың рөлі туралы, соның ішінде Қоғамдық қайта инвестициялау туралы заңға қатысты тыңдауда, КРА субстандартты несиелерді көбейту үшін "жанар май" берді ме деген сұраққа, Фанни Мэйдің бұрынғы бас директоры Франклин Рейнс бұрыс мінез-құлықты көтермелеуші катализатор болуы мүмкін екенін айтты, бірақ оны білу қиын. Рейнс сонымен қатар тәуекелді несиелердің тек аз пайызы ғана КРА нәтижесінде пайда болғаны туралы ақпарат келтірді. 2015 жылы Федералды резервтік қордың экономистері Neil Bhutta және Daniel Ringo қол жетімді зерттеулердің қорытындысын жариялады. Олар "КРА-ға қатысты несиелер ипотекалық шарықтану кезеңінде субстандартты нарықтың шағын бөлігін құрады" және осылайша қаржылық дағдарысқа маңызды үлес қоспады деген қорытындыға келді.

Economist Stan Liebowitz wrote in the New York Post that a strengthening of the CRA in the 1990s encouraged a loosening of lending standards throughout the banking industry. He charged the Federal Reserve with ignoring the negative impact of the CRA. In a commentary for CNN, Congressman Ron Paul, who serves on the United States House Committee on Financial Services, charged the CRA with "forcing banks to lend to people who normally would be rejected as bad credit risks." In a The Wall Street Journal opinion piece, economist Russell Roberts wrote that the CRA subsidized low income housing by pressuring banks to serve poor borrowers and poor regions of the country. Other economists have examined the issue and concluded that the CRA did not contribute to the financial crisis, notably economist Paul Krugman, Tim Westrich of the Center for American Progress, Robert Gordon of the American Prospect, Ellen Seidman of the New America Foundation, Daniel Gross of Slate, Dean Baker of The Center For Economic and Policy Research, and Aaron Pressman from BusinessWeek. Law professor Michael S. Barr, a Treasury Department official under President Clinton, stated that approximately 50% of subprime loans were made by independent mortgage companies that were not regulated by the CRA, and another 25% to 30% came from only partially CRA regulated bank subsidiaries and affiliates. Barr noted that institutions fully regulated by CRA made "perhaps one in four" sub prime loans, and that "the worst and most widespread abuses occurred in the institutions with the least federal oversight". According to American Enterprise Institute fellow Edward Pinto, Bank of America reported in 2008 that its CRA portfolio, which constituted 7% of its owned residential mortgages, was responsible for 29 percent of its losses. He charged that "approximately 50 percent of CRA loans for single family residences [had] characteristics that indicated high credit risk", yet, per the standards used by the various government agencies to evaluate CRA performance at the time, were not counted as "subprime" because borrower credit worthiness was not considered. Krugman argues that Pinto's category of "other high risk mortgages" incorrectly includes loans that were not high risk, that instead were like traditional conforming mortgages. Gene Epstein of Barron's disputed Krugman's claims and those of the article he cited as erroneous and misleading. Another CRA critic, Joseph Fried, concedes that "some of this CRA subprime lending might have taken place, even in the absence of CRA. For that reason, the direct impact of CRA on the volume of subprime lending is not certain." A study by the economists, Agarwal, Benmelich, and Bergman, found that banks undergoing CRA related regulatory exams took additional mortgage lending risk. The Financial Crisis Inquiry Commission formed by the US Congress in 2009 to investigate the causes of the 2008 financial crisis, concluded "the CRA was not a significant factor in subprime lending or the crisis". Ben Bernanke, then Chairman of the Federal Reserve, wrote that experience and research contradict "the charge that CRA was at the root of, or otherwise contributed in any substantive way to, the current mortgage difficulties." Government economists and officials, including Janet Yellen, then President and CEO of the Federal Reserve Bank of San Francisco, FDIC Chair Sheila Bair, Comptroller of the Currency John C. Dugan, and Federal Reserve Governor Randall Kroszner, also hold that the CRA did not significantly contribute to the subprime crisis. According to Yellen, former Chair of the Federal Reserve, independent mortgage companies made risky "higher priced" loans at more than twice the rate of the banks and thrifts; most CRA loans were responsibly made, and were not the "higher priced" loans that have contributed to the current crisis. During a 2008 House Committee on Oversight and Government Reform hearing on the role of Fannie Mae and Freddie Mac in the financial crisis, including in relation to the Community Reinvestment Act, when asked if the CRA provided the "fuel" for increasing subprime loans, former Fannie Mae CEO Franklin Raines said it might have been a catalyst encouraging bad behavior, but it was difficult to know. Raines also cited information that only a small percentage of risky loans originated as a result of the CRA. In 2015, Federal Reserve Board economists Neil Bhutta and Daniel Ringo published a summary of available studies on the issue. They concluded that "CRA related loans were a small fraction of the subprime market during the mortgage boom", and hence it was not a significant contributor to the financial crisis.