Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Аваллон (avalɔ̃) – Францияның Бургундия-Франш-Конте облысының Йонна департаментіндегі коммуна.
Avallon (avalɔ̃) is a commune in the Yonne department in Bourgogne Franche Comté in central eastern France.
Атауы
Авалон, латын тілінде Aballō, аблативте Aballone, түп нұсқасы галл тіліндегі *Aballū, көлбеу түрі *Aballon сөзінен шыққан, "алма ағашы (орны)" немесе "алма ағашы қасиеттісінің (орны)" мағынасын береді (протокельт тіліндегі *abalnā, салыстырыңыз: ежелгі ирланд тілінде aball, уэльс тілінде afall, ежелгі бретон тілінде aball(en), "алма ағашы").
Avallon, Latin Aballō, ablative Aballone, is ultimately derived from Gaulish *Aballū, oblique *Aballon meaning "Apple tree (place)" or "(place of the) "Apple Tree Goddess" (from Proto Celtic *abalnā, cf. Old Irish aball, Welsh afall, Old Breton aball(en), "apple tree").
География
Аваллон Оксерден оңтүстік-оңтүстік-шығысқа қарай 50 шақырым қашықтықта орналасқан. Оған Париж-Лион теміржолының бір тармағы және A6 автожолының 22-ші шығу арқылы қол жеткізуге болады. Ескі қала, ирек-қиық тас жолдармен және дәстүрлі тас және ағаштан салынған ғимараттармен толы, жалпақ төбеде жатыр. Оның негізін оңтүстіктен Кузин өзені, ал шығыс және батыс жағынан шағын арналар шайып өтеді.
Avallon is located 50 km south southeast of Auxerre, served by a branch of the Paris–Lyon railway and by exit 22 of the A6 motorway. The old town, with many winding cobblestone streets flanked by traditional stone and woodwork buildings, is situated on a flat promontory, the base of which is washed on the south by the river Cousin, on the east and west by small streams.
Тарих
Кездейсоқ табылған монеталар, қыш құмыра сынықтары және Минерваның әдемі басы кельттер Абало деп атаған римдік елді мекенді еске түсіреді, ол жаңа жылқы алуға болатын мутацио немесе пошта болған. Сент-Мартин-ду-Бург шіркеуіндегі екі қызғылт мәрмәр бағана белгісіз ғибадатханадан қайта қолданылған (Принстон энциклопедиясы). Римдік қамал, Кузин өзені аңғарына көз тіреп тұрған таудың үстінде орналасқан, кейіннен Монмарт ("Шейіттер тауы") деп христиандыққа айналды. Аваллон (Абало) орта ғасырларда Бургундия герцогтігіне бағынышты виконттықтың орталығы болды; 1477 жылы Чарльз Батыл қайтыс болғаннан кейін ол патшалық билікке қарады. VII ғасырда еске алынған қамал толығымен жойылды.
Chance finds of coins and pottery fragments and a fine head of Minerva are reminders of the Roman settlement carrying the Celtic name Aballo, a mutatio or post where fresh horses could be obtained. Two pink marble columns in the church of St Martin du Bourg have been reused from an unknown temple (Princeton Encyclopedia). The Roman citadel, on a rocky spur overlooking the Cousin valley, has been Christianized as Montmarte ("Mount of the Martyrs"). Avallon (Aballo) was in the Middle Ages the seat of a viscounty dependent on the duchy of Burgundy; on the death of Charles the Bold in 1477, it passed under the royal authority. The castle, mentioned as early as the seventh century, has utterly disappeared.
Король Артур және француздық Авалон теориясы
Артурий аңызында айтылған Авалон аралының, шындығында Бургундиядағы Авалон екенін ұсынатын теория бар. Джеффри Эш алғаш рет француз Авалон теориясын 1985 жылғы «Король Артурдың ашылуы» кітабында атады. Оның теориясына сәйкес, «Артур патшасы» тарихи романо-британдық жоғарғы патша Риотамасқа негізделген, ол 454–470 жылдар аралығында билік еткен. Оның өмірі мен жорықтары Джеффри Монмуттың «Британ патшаларының тарихы» (Historia Regum Britanniae, шамамен 1136 ж.) ең алғашқы орта ғасырлық Артур патшасы туралы есептерімен салыстырылады. Эштің пікірінше, 470 жылы Риотамас Деол шайқасында вестготтар патшасы Эврикпен жеңілгеннен кейін Аваллон маңында жоғалып (дегенмен, қайтыс болған болуы мүмкін), оны Батыс Рим императоры Антемий Эврикке қарсы күресу үшін жалдаған еді. Осы және оның билігінің басқа да аспектілері Эшті оны тарихи Артур патшасының үміткері ретінде ұсынуға итермеледі, соның нәтижесінде Авалон Артурий Авалонға айналды. Риотамасты еске алатын ешбір ежелгі дерек оны Авалонға немесе Джеффри Монмутқа жақын жерде көрсетпейді. «Авалон аралын» (латынша insula Auallonis) алғаш рет айтқан және аралдың сипаттамасын классикалық Бақытты аралдардың сипаттамаларына сүйене отырып жасаған осы Джеффри болды. Оның айтуынша, бұл арал Батыс теңіздерінде орналасқан. Геффридің заманында (және тіпті ежелгі географтарға дейін соққанда) Бақытты аралдар Канар аралдарымен теңестірілген.
A theory exists which proposes that the Isle of Avalon mentioned in Arthurian legend is, in fact, Avallon in Burgundy. Geoffrey Ashe first mentioned the French Avallon theory in his 1985 book, The Discovery of King Arthur. His theory is that "King Arthur" is based on the historical Romano British supreme king Riothamus, who reigned between 454–470, and whose life and campaigns have parallels to the accounts of "King Arthur" in the first medieval accounts of King Arthur by Geoffrey of Monmouth (Historia Regum Britanniae, c. 1136). According to Ashe, in the year 470, Riothamus disappeared (and presumably died) in the neighborhood of Avallon after being defeated in the battle of Déols by Euric king of the Visigoths, whom the Western Roman Emperor Anthemius had hired Riothamus to fight against. This, and other aspects of his reign, made Ashe propose him as a candidate for the historical King Arthur, with Avallon becoming the Arthurian Avalon. No ancient source mentioning Riothamus places him anywhere near Avallon and Geoffrey of Monmouth, who is the first to mention "the isle of Avalon" (Latin insula Auallonis) and based his description of the isle on Classical descriptions of the Fortunate Isles, is explicit that it was an island in the western seas. In Geoffrey's day (and, indeed, going all the way back to geographers of antiquity), the Fortunate Isles were identified with the Canary Islands.
Көрікті жерлер
Оның басты ғимараты, бұрынғы Санкт-Лазарь шіркеуі, XII ғасырға дейін созылады, алғашқы іргетасы Нотр-Дамға арналған еді. 1861 жылғы қазба жұмыстары барысында бас алтарьдың астынан бұрынғы шіркеудің іздері табылды. Сент-Лазардың қасиетті дерегін алғаннан кейін, шіркеу қайта бағышталды: Сент-Ладре XIV ғасырда белгілі болды. Бұл Аутун епископына бағынышты архидиаконның резиденциясы болды. Батыс екі есік роман стиліндегі мүсіндермен тығыз безендірілген; фасадының сол жағындағы мұнара XVII ғасырда қайта салынды. Гран-Руэ көшесінен өтетін қақпасы бар Tour de l'Horloge мұнарасы XI ғасырлық құрылыс, оның екінші қабатында мұражай орналасқан. Ежелгі бекіністердің қалдықтары, оның ішінде жеті қаптал мұнарасы әлі де көрініп тұр. Авалон қаласында XIV Людовик патшаның әскери инженері Вобанның ескерткіші орнатылған.
Its chief building, the formerly collegiate church of Saint Lazare, dates from the twelfth century, on an earlier foundation dedicated to Notre Dame. Vestiges of the earlier church were revealed beneath the high altar in an excavation of 1861. The acquisition of a relic of Saint Lazare prompted its rededication: Saint Ladre is attested in the fourteenth century. It was the seat of an archdeaconate answering to the bishop of Autun. The two western portals are densely adorned with sculpture in the Romanesque style; the tower on the left of the facade was rebuilt in the seventeenth century. The Tour de l'Horloge, pierced by a gateway through which passes the Grande Rue, is an eleventh century structure containing a museum on its second floor. Remains of the ancient fortifications, including seven of the flanking towers, are still to be seen. Avallon has a statue of Vauban, the military engineer of Louis XIV.
Экономика
20 ғасырдың басында Авалон экономикасы бисквит пен имбирлік нан, былғары және шаруашылық құралдарын өндіру есебінен дамыды, сондай-ақ айналасындағы аймақтарда ағаш, шарап, мал және ауыл шаруашылығы өнімдерімен қарқынды сауда-саттық жүргізілді.
As of the early 20th century, the manufacture of biscuits and gingerbread, and the leather and farm implements supported the economy in Avallon, and there was considerable traffic on wood, wine, and the live stock and agricultural produce in the surrounding country.
Әр түрлі
ХХ ғасырдың басындағы қоғамдық мекемелерге супрефектура, алғашқы инстанция соты және департаменттік колледж кірді.
As of the early 20th century, the public institutions included the subprefecture, a tribunal of first instance, and a départemental college.