Америкалық "Shuttle by United" әуежолының тарихы

Кіріспе

Құрып кеткен АҚШ-тың арзан бағалы авиакомпаниясы (1994–2001)

Shuttle by United – 1994 жылдан 2001 жылға дейін АҚШ-тың Батыс жағалауында United Airlines компаниясының еншілес кәсіпорны ретінде, "авиакомпания ішіндегі авиакомпания" болып жұмыс істеді. Ол Сан-Франциско халықаралық әуежайы мен Лос-Анджелес халықаралық әуежайынан рейстер жасады. Шатл авиапаркі Boeing 737-300 және 737-500 ұшақтарынан құралды. Бұл қызмет ақырында United Shuttle деп өзгертілді, бірақ кейін United компаниясы таратып, ұшақтары авиакомпанияның негізгі рейсіне қайтарылды.

Операциялар

1990 жылдардың басындағы экономикалық төмендеу, бюджеттік авиакомпаниялардың өсуі және дерегулирлеудің басқа да салдары ірі әуе компанияларын шығындарды және бағаларды төмендетуге мәжбүр етті. 1994 жылдың шілдесінде United Airlines өзінің ұшқыштар (ALPA) және техниктер (IAM) кәсіподақтарымен ESOP келісімін жасады, оған сәйкес қызметкерлер әуе компанияның 55% үлесіне ие болып, жалақысы мен әлеуметтік жеңілдіктерінен бас тартатын болды (5,5 жылға 4,88 миллиард долларға дейін төмендету). Бас директор Стивен Вольфті ұнатушылардың көп болмауына байланысты қызметтен шұғыл түрде босатып (75 миллион долларлық компенсациямен), жаңа басқару тобы – Джерри Гринвальд пен Джон Эдвардсон United компаниясын басқарды. Жаңа «команда» қаржыны ысыраптап жұмсай бастады. Бірінші жылы United компаниясының барлық жердегі жабдықтарын жаңалады, 1994-1995 жылдарға арналған ESOP салықтық артықшылығының көп бөлігін жұмсады. Қаржылық тұрғыдан жақсы жағдайда болған басқару «U 2» деп аталатын жаңа «әуе компаниясының ішіндегі әуе компаниясын» құруға кірісті. «U 2» Southwest Airlines сияқты өңірлік бәсекелестердің шығындар мен операциялық артықшылықтарын қайталауға бағытталған. Оның 58 ұшағының барлығы бір типті – Boeing 737 болды. Ыстық тамақтан бас тартылды, ұшақтардың айналу уақыты 20 минуттан азайтылды және OAK «U 2» үшін жаңа хаб ретінде SFO-ны алмастырды. Жолаушыларды тарту үшін бағалар төмендетіліп, жеңілдетілді, қызметтердің жиілігін арттыру арқылы кіріс тұрақтандырылды. Біраз уақыттан кейін United Southwest-ке жоғалтқан нарық үлесінің 80% -ын қайтарып алды. Сонымен қатар, «U 2» заңды түрде United Airlines құрамына кіретін болды және оның Apollo компьютерлік брондау жүйесіне қол жеткізе алатын. Бастапқыда «U 2» эксперименттік режимде жұмыс істеді. «U 2» рейсі тоқтатылар алдында жолаушылар қайтадан алдын ала орын тағайындаудан ләззат алды, «негізгі» рейстерге тікелей ауыса алды және United MileagePlus жиі ұшатын бағдарламасында миль жинақтады. Осы тұрғыдан алғанда, ол Continental Lite, Delta Express және US Airways MetroJet сияқты бәсекелестердің бірінші буын «әуе компаниясының ішіндегі әуе компания» бөлімдеріне ұқсас болды. «U 2» жобасын әзірлеу және сынау 1993 жылдың мамыр айында Чикагодағы (Иллинойс штаты) United штаб-пәтерінде басталды. 1994 жылдың 1 қазанында «Shuttle by United» әуежайынан Лос-Анджелес әуежайына алғашқы рейсін орындады. SFO әуежайының өрт сөндіру машиналары ұшақтың өтуі үшін «су аркасын» жасады. Оклендті (Калифорния штаты) жаңа хаб ретінде пайдаланып, United-тің «Shuttle by United» Лос-Анджелес, Бёрбанк және Онтарио қалаларына бір бағытты рейстерді 19 доллардан бастап ұсынды. Шамамен үш жыл ішінде ол 20 қалаға кеңейіп, United-тің жалпы қуатының 5% -ын құрады. 1996 жылдың ақпан айында United-тің жоспарлау жөніндегі аға вице-президенті Роно Датта өзінің табысты «Shuttle by United» бағдарламасын «хаб және спица» (hub and spoke) жүйесіне қайтаруды шешті. Шаттлдың кестесі мен беделінің құлдырауына көп уақыт кетпеді. SFO OAK-ты шаттлдың хабы ретінде алмастырды. OAK-тан айырмашылығы, SFO-да ауа райы нашарлаған кезде келіп қонған рейстердің саны екі есеге азайды. Роно Даттаның осы шешімі Шаттлдың өліміне себеп болды. Пайда төмендеді, 1995 жылы United 3,22 миллиард долларлық кірістен 47 миллион доллар жоғалтты. 1999 жылы United Лос-Анджелес халықаралық әуежайының 8-терминалында екінші базасын құрды, бұл United-тің ең жаңа хабы болды және ол сонымен бірге United-тің трансконтиненталдық және халықаралық рейстері үшін қоректендіру операциясы ретінде де жұмыс істеді. 1999 жылдың соңында оның атауы United Shuttle болып өзгертілді. United әуекомпаниясы «Shuttle» рейсін әуе орталығына айналдырды. Шаттл рейстерін негізгі және халықаралық рейстермен үйлестіру Шаттлдың жойылуына әкелді. Бағалар өсе бастады және жылдам айналымдар жоғалып кетті. Сан-Франциско шығанағына сапарға сұраныс жоғары болған кезде, Шаттл табысты болды және United 1990 жылдардың басында Southwest Airlines-ке жоғалтқан нарық үлесінің 80% -ын қайта алды. Роно Даттаның шаттлды әуе компаниясына қайтару туралы шешімі Шаттлдың өліміне себеп болды. SFO-дағы бұлтты ауа райы келіп қонған рейстердің санын 50%-ға азайтты. Бұл жиі кешігулер, Шаттлдың жоғары жиіліктегі кестесі және жеткілікті персоналдың болмауымен күшейді, Шаттлдың ақыр соңында жойылуына әкелді. 2000 жылы SFO мен LAX арасындағы үш рейстің екеуі кешіктірілді немесе тоқтатылды. 2001 жылдың 11 қыркүйегіндегі шабуылдардан кейін әуе қатынастары азайған кезде, Шаттлдың үнемдеуі орын алмағаны анық болды. Ол United операцияларына қайта оралды және 2007 жылы оның Boeing 737 ұшақтары қайта боялды. 2002 жылдың желтоқсан айында United банкротқа ұшырағанын жариялады және Шаттлды қайта жандандыру мүмкіндігін айтты. Оның орнына ол Delta Air Lines-тің Song және Air Canada Tango сияқты екінші буын «әуе компаниясының ішіндегі әуе компания» қызметтерінің бірі – Ted атты демалысқа баруға арналған әуе компаниясын құрды. Ted 2009 жылдың басында жұмысын тоқтатты және оның паркі United паркіне қайтарылды.

The recession of the early 1990s and the expansion of low cost carriers and other effects of deregulation pressured the major airlines to reduce costs and fares. In July 1994, United Airlines concluded an ESOP agreement with its pilot (ALPA) and machinists (IAM) unions whereby employees would take ownership of 55% of the airline in exchange for reduced wages (4.88 billion reduction for 5.5 years) and benefits for new employees. Disliked CEO Stephen Wolf was summarily removed (with a 75 million severance package) and a new management team, Jerry Greenwald and John Edwardson took the reins at United. The new "Team" began a spending spree. In their first year, they replaced all of United's ground equipment. Eating up nearly all of the United's ESOP tax advantage for 1994–1995. Feeling financially flush, management moved to organize the lowest scales into a new "airline within an airline" dubbed "U 2". "U 2" designed to replicate some of the cost and operational advantages of regional competitors such as Southwest Airlines. All 58 of its aircraft were of a single type, the Boeing 737. Hot meals were eliminated, aircraft turn around times were reduced to less than 20 minutes and OAK replaced SFO as "U 2's" new hub. The fare structure was reduced and simplified to lure passengers, with revenue stabilized by increasing frequency of service, over time, United was able to regain 80% of its market share that it had lost to Southwest. At the same time, "U 2" would remain legally part of United Airlines, with access to its Apollo Computer Reservation System. In the beginning, "U 2" experimented with un assigned seating (window middle aisle boarding). Not until near the end of the "U 2" did passengers again enjoy preassigned seating, could transfer seamlessly to and from "mainline" service, and accumulate miles in United's MileagePlus frequent flyer program. In this respect, it resembled competitors' first generation "airline within an airline" divisions such as Continental Lite, Delta Express, and US Airways' MetroJet. Development and testing for "U 2", began in May 1993 at United's Headquarters in Chicago, IL. On October 1, 1994, the first "Shuttle by United" flight departed out of SFO to LAX. SFO Fire Trucks created a "water arch" for the aircraft to taxi through. Using Oakland, CA as their new hub, United's, "Shuttle by United" offered flights to Los Angeles, Burbank and Ontario for as little as $19 one way. Within nearly three years it had expanded to 20 cities and comprised 5% of United's total capacity. In February 1996, Rono Dutta, United's Senior Vice President of Planning, decided to return its successful "Shuttle by United" to a "hub and spoke" feeder to United's Domestic and International flights which departed primarily from LAX and SFO on the West Coast. It didn't take long for the Shuttle's schedule and reputation to collapse. SFO replaced OAK as the Shuttle's hub. Unlike OAK, when inclement weather hit SFO, arrival traffic was cut in half. This decision alone by Rono Dutta, became the straw that broke the Shuttle's back. Profits tumbled, in 1995, United lost $47 million on $3.22 billion in revenue. In 1999, United established a second base in Terminal 8 of Los Angeles International Airport, United's newest hub, by which time it also served as a feeder operation for United's transcontinental and international services. In the late 1999 its name was changed to United Shuttle. United slowly converted the "Shuttle" to a hub and spoke feeder airline for its mainline and international flights. Rescheduling Shuttle flights to meld with mainline and international flights was the demise of the Shuttle. Prices started increasing and quick turnarounds disappeared. With demand for travel to the San Francisco Bay Area heavy during the Dot com bubble, Shuttle was profitable and United regained 80% of the market share that they had lost to Southwest Airlines in the early 1990s. Rono Dutta's decision to return the Shuttle to a hub feeder airline meant the demise of the Shuttle. Cloud cover at SFO reduced arrival traffic by 50%. These frequent delays, exacerbated by Shuttle's high frequency schedule and less than adequate staffing, meant the eventual demise of the Shuttle. In 2000 two out of three flights between SFO and LAX were delayed or canceled. When air travel declined following the September 11 attacks in 2001 it became evident that cost savings had not materialized to justify the Shuttle, it was folded back into the mainline United operation and in 2007, its Boeing 737 aircraft were eventually repainted. In December 2002 United declared bankruptcy and hinted at a revival of the Shuttle. Instead it created a leisure destination carrier called Ted, part of a second generation of "airline within an airline" services along with Delta Air Lines' Song and Air Canada Tango. Ted ceased operations in early 2009 and its fleet was folded back into United's.