Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Грек мифологиясында, Адмет (/æ//d/'/m//iː//t//ə//s/; Ежелгі грекше: Ἄδμητος, «жабайы, бағынышты емес» деген мағынаны білдіреді) Фессалиядағы Ферая патшасы болған.
King of Pherae in Thessaly, in Greek mythology
In Greek mythology, Admetus (/æ//d/'/m//iː//t//ə//s/; Ancient Greek: Ἄδμητος Admētos means 'untamed, untameable') was a king of Pherae in Thessaly.
Өмірбаян
Адмет әкесі Ферестің орнын басты, оның құрметіне қала осылай аталды. Анасы Периклимена немесе Климена деп есептелді. Ол аргонавттардың қатарында болды және Калидондық қабанды аулауға қатысты. Адметтің әйелі Алкестис оның орнына өзінің өлімін беруге дайын болды. Адметтің ең белгілі баласы – Эумел, ол Троя соғысына Ферадан жасақ алып барды. Оның Перимеле есімді қызы да болған.
Admetus succeeded his father Pheres after whom the city was named. His mother was identified as Periclymene or Clymene. He was one of the Argonauts and took part in the Calydonian Boar hunt. Admetus' wife Alcestis offered to substitute her own death for his. The most famous of Admetus's children was Eumelus, who led a contingent from Pherae to fight in the Trojan War. He also had a daughter Perimele.
Құдайы бағушы
Адмет қонақжайлылығымен және әділдігімен танымал болды. Аполлон Дельфинені немесе кейінірек айтылғандай, Циклопты өлтіргені үшін жаза ретінде бір жылға адамға қызмет етуге міндеттелгенде, құдай Адметтің үйіне оның малшысы ретінде жіберілді. Аполлон Адметтің өзін жақсы қабылдағаны үшін, ол малшы болып қызмет еткенде барлық сиырлар егіз туатын етті. Олардың романтикалық қарым-қатынасын алғаш рет Александриялық Каллимах сипаттап, Аполлонның Адметке деген махаббатымен жанып кеткенін жазды. Плутарх Адметті Аполлонның сүйіктілерінің бірі деп атайды және Аполлон Адметке оған қатты құштар болғандықтан қызмет еткенін айтады. Латын ақыны Овидий өзінің "Арс Аматория" еңбегінде, Аполлон құдай болғанымен, мақтанышын тастап, Адмет үшін құл ретінде қалғанын айтады. Тибулл Аполлонның патшаға деген махаббатын "махаббат құлдығы" (servitium amoris) деп сипаттайды және Аполлонның оның құлына айналғанын күшпен емес, өз еркімен болғанын мәлімдейді. Кейіннен Аполлон Адметке Иолкус патшасы Пелиас қызы Алкестистің қолын жеңуге көмектесті. Алкестиске көптеген күйеушілер болғандықтан, Пелиас оларға көріне жасырын міндет қойды: Алкестиске үйлену үшін олар арбаға шошқа мен арыстанды байлауы керек еді. Аполлон малдарды бірге жегіп, Адмет арбаны Пелиасқа айдап, осылайша Алкестиске үйленді. Алайда Адмет Аполлонның қарындасы Артемидаға құрбандық шалуды ұмытып кетті. Налыған құдай үйлену бөлмесін жыландармен толтырды, сосын Аполлон Адметке көмекке келді. Аполлон Адметке Артемидаға құрбандық шалуға кеңес берді, ал құдай жыландарды алып тастады.
Admetus was famed for his hospitality and justice. When Apollo was sentenced to a year of servitude to a mortal as punishment for killing Delphyne, or as later tradition has it, the Cyclopes, the god was sent to Admetus' home to serve as his herdsman. Apollo in recompense for Admetus' treatment made all the cows bear twins while he served as his cowherd. The romantic nature of their relationship was first described by Callimachus of Alexandria, who wrote that Apollo was "fired with love" for Admetus. Plutarch lists Admetus as one of Apollo's lovers and says that Apollo served Admetus because he doted upon him. Latin poet Ovid in his Ars Amatoria said that even though he was a god, Apollo forsook his pride and stayed in as a servant for the sake of Admetus. Tibullus describes Apollo's love to the king as servitium amoris (slavery of love) and asserts that Apollo became his servant not by force but by choice. Apollo later helped Admetus win the hand of Alcestis, the daughter of Pelias, king of Iolcus. Alcestis had so many suitors that Pelias set an apparently impossible task to the suitors—to win the hand of Alcestis, they must yoke a boar and a lion to a chariot. Apollo harnessed the yoke with the animals and Admetus drove the chariot to Pelias, and thus married Alcestis. Admetus, however, neglected to sacrifice to Artemis, Apollo's sister. The offended goddess filled the bridal chamber with snakes and again, Apollo came to Admetus' aid. Apollo advised Admetus to sacrifice to Artemis, and the goddess removed the snakes.
Алкестистің ерлігі
Аполлонның Адметке жасаған ең үлкен көмегі – Тағдырларды Адметтің өлім күнін кейінге шегеруге көндіру болды. Эсхилдің айтуынша, Аполлон Тағдырларды мас еткен, ал Тағдырлар, егер ол өзінің орнына өлуге дайын адам тапса, Адметтің өмірін сақтап қалуға келіскен. Адмет бастапқыда егде ата-анасының бірі ұлының орнына қуана өледі деп ойлаған. Олар келіспеген соң, Алкестис Адмет үшін өз өмірін құрбан етті. Өлім көрінісі Эврипидтің "Алкестис" пьесасында суреттелген, онда Өлім құдайы Танатос Алкестисті Арнайы әлемге алып кетеді. Алкестис түсіп бара жатқанда, Адметтің өмір сүруге тілегі жоқ екенін түсінеді.
The greatest aid Apollo gave to Admetus was persuading the Fates to reprieve Admetus of his fated day of death. According to Aeschylus Apollo made the Fates drunk, and the Fates agreed to reprieve Admetus if he could find someone to die in his place. Admetus initially believed that one of his aged parents would happily take their son's place of death. When they were unwilling, Alcestis instead died for Admetus. The scene of death is described in Euripides' play Alcestis, where Thanatos, the god of death, takes Alcestis to the Underworld. As Alcestis descends, Admetus discovers that he actually does not want to live:
Жағдайды Геракл құтқарып қалды, ол Диомедтің адам жейтін биелеріне бару жолында Ферада тоқтаған болатын. Геракл Адметтің оны қонақ ретінде құрметпен қабылдауына қатты риза болды, және Адметтің жағдайы туралы естіген соң, ол Алкестистің қабіріне кірді. Геракл Адметтің өзіне көрсеткен құрметін Танатоспен күресіп, құдай Алкестисті босатуға келіскенше төледі, содан кейін оны қайтадан жер бетіне қайтарды. Басқа деректер бойынша, Арнайы әлемнің патшайымы Персефона Алкестисті жоғары әлемге қайтарған.
The situation was saved by Heracles, who rested at Pherae on his way towards the man eating Mares of Diomedes. Heracles was greatly impressed by Admetus's kind treatment of him as a guest, and when told of Admetus' situation, he entered Alcestis' tomb. He repaid the honor Admetus had done to him by wrestling with Thanatos until the god agreed to release Alcestis, then led her back into the mortal world. According to other accounts, Persephone, queen of the Underworld instead brought Alcestis back to the upper world.