Кіріспе

Ұзын түкті үй мысығы – бұл тегі анықталмаған, әртүрлі ата-тектің араласуынан пайда болған мысық, сондықтан ол ешқандай ресми мойындалған мысық тұқымына жатпайды, және оның жүні жартылай ұзын немесе ұзын болады. Ұзын түкті үй мысықтарын британдық ұзын түкті, американдық ұзын түкті немесе "ұзын түкті" деп аталатын басқа тұқымдармен шатастыруға болмайды, себебі олар түрлі тіркемелерде тіркелген стандартты тұқымдар. Басқа да қолданылатын атаулар: британ тілінде "moggy", ал американ тілінде "alley cat". АҚШ-та ұзын түкті үй мысықтары – ең көп кездесетін үшінші мысық түрі.

Сипаттама

Мысықтар әлемінде, ветеринар дәрігерлер мен жануарларды бақылау агенттіктері арасында отандық ұзын түкті мысықтар ұйымдық ерекше терминологиямен (көбінесе үлкен әріппен) жіктелуі мүмкін, мысалы, Отандық Ұзын Түкті (DLH), Үй Мысығы, Ұзын Түкті (HCL) немесе Жартылай Ұзын Түкті Үй Жануары. Мұндай псевдо тұқым тіркеу және баспана/құтқару мақсатында, сондай-ақ парсы мысығы сияқты тұқымдар үшін қолданылады. Көрме мысықтары ретінде өсірілмегенімен, кейбір аралас тұқымдық мысықтар шын тұқымдық болып табылады және таза тұқымдық емес "Тұрмыстық үй жануарлары" бөлімдеріне қатысады. Көрме ережелері әртүрлі; Fédération Internationale Féline (FIFe) "көздің кез келген түсіне, барлық түстер мен өрнектеріне, кез келген ұзындығы мен текстурасына және құйрықтың кез келген ұзындығына" рұқсат береді.

Бұл варианттың қалай дамығаны әлі де болжаулардың нысаны болып табылады. Ұзын түк рецессивті мутант геннің нәтижесі болуы мүмкін. Ұзын түкті мысық қысқа түкті мысықпен жұптасқанда, тек қысқа түкті мысықтар тууы мүмкін; алайда, олардың ұрпақтары жұптасқанда, ұзын түкті мысықтардың белгілі бір бөлігі пайда болады. Ертедегі еуропалық ұзын түкті мысықтардың тікелей ұрпақтары ұзын түкті ұрпақтарды көбірек өндірді, олар салқын еуропалық климатта тірі қалуға бейімделген. 1521 жылы, Италияда алғаш рет тіркелген кезде, бұл сорт бірнеше буыннан кейін қалыптасты. 18 ғасырдың соңында Питер Симон Паллас манулдың (Паллас мысығы деп те аталады) ұзын түкті үй мысығының ата-тегі болуы мүмкін деген гипотезаны ұсынды. 1907 жылы зоолог Реджинальд Иннес Покок бұл талапты жоққа шығарды, манул мен сол кездегі ангоралар немесе парсылардың бас сүйектері арасындағы айырмашылықтар туралы өз жұмысына сілтеме жасады. Ұзын түкті мысықтардың ең алғашқы заманауи, ресми тұқымдары – парсы және ангора (Түркияның Анкара қаласының атымен аталған) болды және олар осы екі аймақтан шыққан деп есептеледі.