Кіріспе

Италиялық жарыс жүргізушісі (1958–1986)

Элио де Анжелис (26 наурыз 1958 – 15 мамыр 1986) – 1979 және 1986 жылдар аралығында «Формула-1» чемпионатына қатысқан итальяндық жарыс жүргізушісі. Ол «Shadow», «Lotus» және «Brabham» командалары үшін жарысқан. 1986 жылы Франциядағы Ле-Кастель коммунасының жанындағы Пол Рикард трассасында «Brabham BT55» моделін сынап барысқанда апатқа ұшырап қаза тапты. Де Анжелис 1980-жылдары «Формула-1» жарысында өте бәсекеге қабілетті және көпке танымал болды, кейде оны «Формула-1»-нің «соңғы джентльмен жарысшысы» деп атайды.

Ерте өмір

Де Анжелис Римде дүниеге келген. Оның әкесі Джулио 1960-1970 жылдары көптеген әлем чемпионаттарын жеңіп алған, жағалау мен теңіздегі моторлы қайықтарда жарысқан спортшы болды. Ұзаққа соқпаған картодроммен айналысқаннан кейін, де Анжелис 1977 жылы Италия Формула 3 чемпионатында жеңіске жетті. 1978 жылы ол Минарди үшін, содан кейін ICI Британдық F2 командасы үшін Формула 2-де жарысты, сонымен қатар Британдық Формула 1 чемпионатының бір кезеңінде де қатысып, Монаконың мәртебелі F3 жарысын ұтып алды.

Формула бірінші

1977 жылғы маусымның соңында де Анжелис Энцо Ферраридің Ники Лауданы алмастыруға қарастырылатын тізімде болды. Де Анжелис Феррариді Фиорано трассасында сәтті сынап көрді, бірақ Феррари соңында Жиль Вильнёвті жалдауды жөн көрді. Де Анжелистің Формула-1 дебюттік маусымы 1979 жылы Shadow командасында өтті. Аргентина Гран-приінде ол жетінші орынды алып, чемпионатта үш ұпаймен 15-ші орынға таңғылды. Де Анжелистің Shadow командасымен көрсеткен өнері Lotus командасының бас директоры Колин Чапманның назарына ілікті, ол оны 1980 жылғы F1 маусымында Марио Андреттимен бірге жарысуға шақырды. 21 жасында де Анжелис Интерлагостағы Бразилия Гран-приінде екінші орынды алып, барлық уақыттағы ең жас Гран-при подиумына көтерілді. Оның алғашқы жеңісі 1982 жылғы Австрия Гран-приінде Остеррайхрингте тіркелді, ол 1982 жылғы әлем чемпионы Кеке Росбергтің Williams командасынан 0,05 секундқа озуға қол жеткізді. Бұл жеңіс Колин Чапманның шапанын ауаға лақтыруымен мәлімделді. Содан кейін желтоқсан айында Чапман қайтыс болды, ал Питер Уорр Lotus командасының жаңа менеджері атанды. 1983 жылғы F1 маусымында Lotus 1967 жылғы F1 маусымынан бері қолданылып келген Cosworth DFV қозғалтқышынан Renault турбо қозғалтқыштарына көшті, бірақ маусым бірнеше механикалық бұзуларға байланысты сәтсіз аяқталды. Де Анжелистің ең жақсы нәтижесі 1983 жылғы Италия Гран-приінде бесінші орын болды. 1984 жылғы F1 маусымында де Анжелис жақсы өнер көрсетіп, 34 ұпай жинап, үш подиуммен үшінші орынды иеленді. Оның ең жақсы нәтижесі Детройт Гран-приінде екінші орынды алу болды. Де Анжелис 1984 жылы жарыста жеңіске жетпесе де, топ-5-ке кірген жалғыз жүргізуші болды, бұл Lotus Renault командасының жақсаруымен маусым бойы тұрақты өнер көрсеткенін көрсетеді. 1985 жылғы F1 маусымында де Анжелиске Толеман командасынан келген Айртон Сенна қосылды. Де Анжелис маусымның үшінші жарысында, 1985 жылғы Сан-Марино Гран-приінде екінші жеңісін тіркеді, себебі Ален Просттың McLaren MP4/2B машинасы 2 кг кем салмақпен дисквалификацияланды. Сонымен қатар, де Анжелис сол жылы Канадада Формула-1 біріншіліктегі соңғы поул-позициясын иеленді. Ол 33 ұпаймен чемпионатта бесінші орынды иеленді, бұл оның командаласынан бес ұпайға кем болды. Де Анжелис маусым соңында Lotus командасынан кетуге шешім қабылдады, себебі команданың күш-жігері көбінесе Сеннаға бағытталған. Де Анжелис 1986 жылғы F1 маусымында Брабхам командасына қосылды, ол екі мәрте әлем чемпионы Нельсон Пикеттің орнына келді, ол де Анжелистің бұрынғы Lotus командаласы Найджел Манселлмен бірге Вильямсқа өтті. Оның командаласы итальяндық Риккардо Патрезе болды. Патрезе Берни Экклстоунға тиесілі командаға Alfa Romeo командасындағы екі сәтсіз жылдан кейін оралды. 1986 жылғы Brabham BMW, BT55 машинасы Brabham командасының ұзақ жылғы дизайнері Гордон Мюррейдің туындысы болды. BT55 төменгі профильді машина болды, алдыңғы бөлігі кішірейтілді, мақсаты машинаның үстінен таза ауа ағыны жасап, көліктің соғу күшін арттыру және сонымен бірге машинаның ауырлығын азайту болды. Шасси тиімді болды, бірақ BMW L4 турбо қозғалтқышын 72° бұрышпен орнатуға тура келді. Бұл майдың қысылысын күшейтіп, BMW машинасының жақсы жауап бермейтінін көрсетті. Команда осы мәселелерді шешу үшін көп жұмыс істесе де, маусымның басында-ақ Brabham командасының жетекші топтан қалып қойғаны анық болды.

Өлім және соңынан

1986 жылдың мамырында Франциядағы Пол Рикард трассасында сынақтар кезінде де Анжелистің BT55 машинасының артқы қанаты жоғары жылдамдықпен бөлініп кетті, нәтижесінде машина артқы дөңгелектерде тіреу күшін жоғалтты, бұл машинаның қоршауға қарсы тосқауылдан аударылып, өртке ұшуына себеп болды. Соққының өзі де Анжелисті өлтірмеді, бірақ ол өз күшімен машинадан шыға алмады. Жағдайды нашарлатқан нәрсе – трассада авариялық көмек көрсетуге дайын жол инспекторларының болмауы болды. Тікұшақ келгенге дейін 30 минут кетіп, де Анжелис 29 сағаттан кейін Марсельдегі ауруханада түтіннен уланғаннан көз жұмды. Оның жазадан алған жарақаттары – сынған жағалау сүйегі және арқасындағы жеңіл күйіктер ғана болды. Де Анжелистің қазасы Формула-1 жарысында 5,812 км (3,612 миль) Пол Рикард трассасын пайдалануға да соңғы нүкте болды. F1 машиналары Brabham машинасы апатқа ұшыраған Verriere қисықтарын айналып өтіп, Mistral Straight тік сызығының ұзындығын 1,8 км-ден 1 км-ге дейін қысқартып, 3,812 км (2,369 миль) "Club" нұсқасын пайдалануды бастады. Бұл шешім көптеген жүргізушілерге ұнамады, бірақ қозғалтқыштарға жағдай оңай болғандықтан кейбіреулері тік сызықтың қысқартылуын жақсы көрді. Пол Рикард 2018 жылғы F1 маусымына дейін толық конфигурацияда жарыс өткізбеді, онда өткір Verriere қисықтары және Mistral трассасындағы шикана тік сызықты екі 800 метрлік бөлікке бөліп жіберді. Де Анжелистің орнын Брабхам командасында Дерек Уорвик басты, өйткені де Анжелистің қазасынан кейін бірден команда иесі Берни Экклстоунмен байланыспаған жалғыз жоғары деңгейдегі жүргізуші Уорвик болды. Маклареннің жүргізушісі Кеке Росберг, де Анжелистің жақын досы болғандықтан, 1986 жылғы маусым соңында карьерасын аяқтады. Де Анжелис сегіз жылдан кейін Имолада өткен Сан-Марино Гран-присінің іріктеу кезінде Роланд Раценбергер қаза тапқанға дейін Формула-1-де қаза тапқан соңғы жүргізуші болды. Раценбергердің қазасынан кейін де Анжелистің бұрынғы Lotus командаласы (содан кейін үш дүркін әлем чемпионы) Айртон Сенна жетінші айналымдағы апаттан алған жарақаттарынан көз жұмды, оның Williams Renault машинасы Тамбурелло қисығының қабырғасына шағылысты.

Мұра

Де Анжелис – концерттік деңгейдегі пианист болды және өзінің шеберлігімен Формула-1 жүргізушілерін әдетте Шопен мен Моцарттың бірнеше концерттерін орындап көңіл көтеріп отыратын. 1982 жылғы Оңтүстік Африка Гран-приі алдында, Кьяламидағы жарысқа қатысушы жүргізушілер қауымдастығы үкімші орган FIA енгізген жаңа Супер Лицензия талаптарына наразылық білдіріп, шаруашылық ереуілге шыққанда, олар Йоханнесбург қонақ үйінде өздерін жауып алды. 1989 жылы Формула-1 маусымында спортқа қадам басқан француз-итальяндық жүргізуші Жан Алеси, өзінің жартылай отандасының құрметіне орай, де Анжелис дизайнындағы шлем киді. 2017 жылы де Анжелис Римдегі Людовико Скарфиотти естелік шарасында құрметпен еске алынды.