Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Аттар
Кууджуак 1830 жылы Форт Гуд Хоуп атты бекініс ретінде құрылды, бірақ 1831 жылы оның атын Форт Чимо деп өзгертіп, инуит тіліндегі "саимууқ" сөзінің ағылшынша нұсқасын қолданды, бұл сөз "Қолдасымызды берік тістеп айырылайық" деген мағынаны білдіреді. Сонымен қатар, бұл Солтүстік-Батыс Аймақтарындағы Гадсон шығанағы компаниясының (HBC) басқаруындағы Форт Гуд Хоуппен шатасуды болдырмау мақсатында жасалды. Бұл сәлемдесу жергілікті халық HBC тері саудагерлерімен кездескенде жиі қолданысқа ие болғандықтан, олар оны сауда бекетінің аты ретінде қабылдады. Осы атаудың қияли түсіндірмесі 1857 жылы Р.М. Баллантайнның "Унгава" романында келтірілген, онда ол қыз кейіпкердің сүйікті итінің есімінен алынған. 1980 жылдың 5 ақпанында бекініс атауы Кууджуакқа өзгертілді, бұл Коксоак өзенінің инуиттік атауы. Ол сонымен қатар бейресми түрде Коксоак және Вашаген деп те аталады.
Kuujjuaq was founded as Fort Good Hope in 1830 but in 1831 changed its name to Fort Chimo, an anglicization of an Inuit language word saimuuq, meaning "Let's shake hands" and also likely to avoid confusion with Fort Good Hope operated by the Hudson's Bay Company (HBC) in the Northwest Territories. As this was a common greeting locals used with the HBC fur traders, they adopted it as the name of their trading post. A fictional account of this naming is given in the 1857 novel Ungava by R. M. Ballantyne, where it is taken from a girl character's beloved dog. On 5 February 1980, the name was changed to Kuujjuaq, the Inuit name for the Koksoak River. It has also been known informally as Koksoak and Washgagen.
Тарих
Жергілікті инуиттермен алғашқы қарым-қатынас жасаған еуропалықтар Моравия шіркеуінің миссионерлері болды. 1811 жылдың 25 тамызында Бенджамин Готлиб Колмейстер мен Джордж Кмох Лабрадор және Унгава шығанағының жағалауымен қауіпті сапардан кейін Коксоактың шығыс жағалауындағы инуиттер лагеріне жетті. Олардың мақсаты – болашақтағы миссионерлік сапарлар үшін аймақты барлау және мүмкін болса, "эскимостарды" христиан дініне айналдыру еді. Олардың журналына сәйкес, олар Коксоак өзенінің инуиттерін сол аймақта моравиялық миссия құруға қатты қызығушылық танытты, бірақ "Бірлік шығанағындағы" "Pilgerruh" ("Жолаушылардың тынығып қалуы") -дан сәл арырақ жеткеннен кейін үйлеріне оралды. Миссионерлердің бұл жерді мақтауына таңданып, Хадсон шығанағы компаниясы 1830 жылы Коксоак өзенінің шығыс жағалауында қазіргі қоныстанған жердің төменгі жағында тұрақты станцияны құрды. Губернатор Симпсонның жоспары – айналадағы инуиттерден, сондай-ақ шығанақтың солтүстігіндегі аралдар мен мұздықтардан сауда жасау еді. Оның алғашқы факторы Никол Финлейсон болды, ол Эрланд Эрландсонды Ваусквашқа аванпост құруға жіберді; бұл 1833 жылдың аяғында немесе 1834 жылдың басында тасталуы керек болды. 1833 жылы Форт Чимо қорғаныс алаңында жеті ғимараттан тұрады, негізінен карибу терісімен және ақ түлкі мен мартен терісімен сауда жасайды. Эрландсон соңы соңында оңтүстікке қарай Петисикапау көлі айналасындағы биік жерлерде мол тұзақ табуды тапты; ол қысқа уақытқа Финлейсонның орнын басып, бірақ 1837 жылы Джон Маклинді жаңа лауазымына жеткізу кезінде ауыстырылды. Келесі төрт жылда ол Мелвилл көліндегі Форт-Смитпен тиімді өзен байланысын орнатуға қол жеткізді, бірақ Чимодағы сауданың өзі соншалықты аз болғандықтан, олар тапқан жолдар бай ішкі аймақтағы Форт-Наскаупиді қамтамасыз ету үшін ғана пайдаланылды. 1840-1841 жылдардағы қысқы уақытта балық пен аңшылық өте аз болғандықтан, агенттер мүмкіндігінше аман қалу үшін ауылдың айналасындағы ашық лагерьлерге шашырап кетуге мәжбүр болды. Форт Чимо және оның Унгава ауданы 1843 жылы 1 қыркүйекте HBC кемесі қалған адамдар мен заттарды алып кетіп, жабылды. Форт 1866 жылға дейін қайта ашылмаған, онда бұл аймақтағы моравиялықтарға сауда жасауды қысқарту қажет деп саналды және бу қайығы Лабрадор алыс орналасқан форпосты қайта жабдықтауды жеңілдетті. Сол кезде инуиттер, инуиттер (монтагнайлар) және наскапилер сауда-саттық үшін осы жерге келіп тұратын. 1950 жылдары Форт Чимоға екі жатақхана, екі қойма, мұнай және тұз сарайлары, ағаш ұсталық, құмыра жасау және машина жасау шеберханалары кірді. Әр тамыз айында балық аулау үшін Кит және Джордж өзендерінің сағасында бір шлюп, бір пароход және бірнеше пост орнатылған. Фортқа азық-түлік жеткізуге әдетте "Эрик" кемесі, ал салқындатылған кішігірім кемеде құмға балық жүзі жеткізілетін. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ армиясының әуе күштері (USAAF) 1941 жылдың 12 шілдесінде Гандерден шыққан амфибиялық ұшақтардан аймақты зерттеп, 1941 жылдың 10 қазанында Коксоактың батыс жағалауында Кристалл 1 метеостанциясын құрды. Оны АҚШ-тың жағалау күзеттері ұсынған. 1942 жылдың жазында әуеайлақ құрылды, бірақ ол ешқашан Crimson East-тің Атлантика арқылы паром рейстерін жеңілдету мақсаты үшін пайдаланылмаған. 1944 және 1945 жылдары АҚШ базаны Канада үкіметінің қарамағына берді, ол 1948 жылы Канадалық қосымша радио қызметі (SUPRAD) жүйесінің бөлігі ретінде Chimo әскери-теңіз радиостанциясын (CFI қоңырау белгісі) құрды. Жолды анықтау қондырғылары 1949 жылы аяқталып, жұмыс істей бастады. 1950 жылы ол Атлантикадағы жоғары жиілікті радио бағытты табу (HFDF) желісінің бөлігі болды, өйткені Канада Корольдік Әскери-теңіз флоты мен АҚШ Әскери-теңіз флоты олардың анықтау операцияларын үйлестіру мен стандарттау туралы келісті. Алайда базаны ұстау мен жабдықтаудың жоғары құны 1952 жылдың жазында жабылып, оның жабдықтары мен персоналы Баффин аралындағы Фробишер шығанағына (қазіргі Икалуит) көшірілді. Бұл сайт ақырында Кууджуак әуежайы ретінде бейімделді, оған қазір Канаданың солтүстігіндегі Монреальға ұшулар туралы ақпаратты беретін Nav Canada әуе қозғалысын басқару қондырғысы кіреді. Бұл уақытта базаға көмектесу үшін аймаққа көбірек инуиттер қоныстанғандықтан, 1948 жылы католик миссиясы құрылды, содан кейін медпункт, мектеп және метеостанция құрылды. Форт Чимодағы HBC аванпосты 1957 жылы үлкен өрттен кейін бірнеше ай бойы жөндеу жұмыстары үшін жабылды, ал пост 1960 жылы әуеайлаққа жақындатылды. Ескі жердің айналасында әлі де тұрған отбасылар ақырында үлкен қауымға қосылып, қазіргі Кууджуакты құрды (бірақ ол 1980 жылға дейін осы атты алмады). HBC дүкені 1987 жылы Hudson's Bay Northern Stores компаниясына сатылды. 1996 жылдан бері Кативік аймағындағы полиция қызметтерін, соның ішінде Кууджуақта, Кативік аймақтық полиция күштері (KRPF) қамтамасыз етеді. KRPF штаб-пәтері Кууджуақта орналасқан.
The first Europeans to have contact with local Inuit were missionaries from the Moravian Church. On August 25, 1811, after a perilous trip along the coasts of Labrador and Ungava Bay, Benjamin Gottlieb Kohlmeister and George Kmoch arrived at an Inuit camp on the east shore of the Koksoak. Their aim was to scout the area for future missions and, if possible, to convert the "Esquimaux" to Christianity. According to their journal, they found the Inuit of the Koksoak River very interested in having a Moravian mission in the area, but after reaching a little farther than "Pilgerruh" ("Pilgrim's Rest") on "Unity's Bay" they turned back for home. Attracted by the missionaries' praise of the location, the Hudson's Bay Company established a permanent station on the east shore of the Koksoak River in 1830, at a site about downstream from the present settlement. Governor Simpson's plan was to attract trade from the Inuit of the surrounding territory as well as from the islands and ice sheets north of the bay. Its first factor was Nicol Finlayson, who sent Erland Erlandson to establish an outpost on the Wausquash; this had to be abandoned in late 1833 or early 1834. By 1833, Fort Chimo comprised seven buildings in a defensive square, principally trading in caribou hides and white fox and marten pelts. Erlandson ultimately discovered bountiful trapping far to the south in the highlands around Lake Petitsikapau; he briefly succeeded Finlayson as acting factor but was replaced when a brig delivered John McLean to his new post in 1837. Over the next four years, he succeeded in establishing an efficient riverine connection with Fort Smith on Lake Melville, but the trade at Chimo itself was so sparse that the trails they found were simply used to supply Fort Naskaupi in the rich interior. In the winter of 1840–1841, fish and game were so scarce that the agents were forced to scatter into open camps around the countryside to survive as best they could. Fort Chimo and its District of Ungava were shuttered on September 1, 1843, an HBC ship carting away the remaining men and supplies. The fort did not reopen until 1866, when it was thought necessary to curtail the trade going to the Moravians in the area and the steamboat Labrador made resupplying the distant outpost easier. At that time, Inuit, Innu (Montagnais), and Naskapi came to trade at the post. By the 1950s, Fort Chimo included two dormitories, two warehouses, oil and salt sheds, and carpentry, cooperage, and machinist workshops. A sloop, a steamer, and outposts at the mouths of the Whale and George Rivers helped carry out the salmon catch each August, which was salted on site for use, sale, and export. The fort was usually supplied by the steamer Eric, while a smaller refrigerated steamer picked up the salmon haul. Amid the Second World War, the United States Army Air Forces (USAAF) surveyed the area from amphibious aircraft out of Gander on July 12, 1941 and established the Crystal 1 weather station on the western shore of the Koksoak on October 10, 1941. It was supplied by the United States Coast Guard. An airfield was established in the summer of 1942, although it was never used for the Crimson East's intended purpose of facilitating trans Atlantic ferry flights. The US turned over the base to the Canadian government in 1944 and 1945, which established Naval Radio Station Chimo (call sign CFI) as part of the Canadian Supplementary Radio Activities (SUPRAD) system in 1948. Direction finding facilities were finished and commenced operations in 1949. In 1950, it became part of the Atlantic high frequency radio direction finding (HFDF) network after the Royal Canadian Navy and the United States Navy agreed to coordinate and standardize their detection operations. The high cost of maintaining and supplying the base, however, led to it being shuttered in late summer 1952 and its equipment and personnel moved to Frobisher Bay (now Iqaluit) on Baffin Island. The site was eventually adapted as the Kuujjuaq Airport, which now includes a Nav Canada air traffic control facility that relays information on flights in northern Canada to Montreal. With more Inuit settling in the area during this time to assist the base, a Catholic mission was established in 1948 and was followed by an infirmary, a school, and a weather station. The HBC outpost at Fort Chimo was closed for months of repairs in 1957 after a major fire, and the post was moved closer to the airfield in 1960. The remaining families who had still lived around the old site finally joined the larger community, establishing present day Kuujjuaq (although it did not receive that name until 1980). The HBC store was sold to Hudson's Bay Northern Stores in 1987. Since 1996, police services in the Kativik region, including Kuujjuaq, are provided by the Kativik Regional Police Force (KRPF). The headquarters of the KRPF are located in Kuujjuaq.
География
Кууджуак Унгава шығанағынан өзен ағысы бойынша жоғары орналасқан. Осы қауымдастықтағы өмір өзенмен тығыз байланысты. Оның толқындары жергілікті пейзажды үнемі өзгертіп отырады, ал оның ритмі дәстүрлі жазғы шараларға күшті әсер етеді. Ағаш шебі өте жақын болғанымен, Кууджуак төңірегінде сорлы орман кездеседі. Батпақты жазықтарда қара шырша мен қабықты шыршаның шағын тоғайлары өседі. Кууджуак Джордж өзенінің карибуларының жылдық көшіне куәгер болады. Бұл жануарлар тамыз және қыркүйек айларында аймақ арқылы өтеді.
Kuujjuaq lies upstream from Ungava Bay. Life in this community involves a close relationship with the river. Its tides regularly change the local landscape, while their rhythm strongly influences the traditional summer activities. Although the tree line is very close, the boreal forest is present around Kuujjuaq. Patches of black spruce and larch stand in marshy valleys. Kuujjuaq also witnesses annual migrations of the George River caribou herd. These animals pass through the region throughout August and September.
Климат
Кууджуактың полярлық климаттан айтарлықтай жоғары емес суық субарктикалық климаты бар (Köppen Dfc), бірақ орташа тәуліктік температурасы жоғары жаздық температуралардың болуына байланысты осы классификацияға жатпайды. Қыстары суық, бірақ Шығыс Канада стандарты бойынша ендігі үшін тым суық емес. Экстремалды ауытқулардың себебі – қараша айында Гудзон шығанағының мұздануының әсері. Бұл жазғы температураны реттейтін батыс желдерінің теңіздік әсерін жояды. Гудзон шығанағы қыста құрлыққа айналғандықтан, Кууджуак суық желдердің күшті әсеріне ұшырайды. Оның оңтүстік-шығысындағы Лабрадор ағымының да суық болуы шығыстан келетін қысқы температураны реттеу мүмкіндігін де жояды. Оңтүстік жағалаудағы Нейн қаласына қарағанда азырақ қар жауады, бірақ ағымның әсері осындай суық климат үшін қардың көп мөлшеріне ықпал етеді. Маусым айында Гудзон шығанағының мұзы еріп, суық судан келген теңіз ауасы батыс желдерін жұмсартады. Дегенмен, Кууджуактың оңтүстікке мыңдаған шақырымға созылған тікелей құрлықпен байланысы оңтүстік желдерінің жылуын қонысқа жеткізуіне мүмкіндік береді, бұл температураның жоғарылауына әкеледі. Гудзон шығанағының жағалауындағы Инукжуактан айырмашылығы, Кууджуакта жазғы уақытта континенттік жылудың әсері күштірек, сондықтан ол ағаш шебінің төмен жағында орналасқан. Күзде Кууджуакта тәуліктік температураның өзгеруі ең төменгі деңгейде болады, себебі теңіздің жұмсарту әсері ең күшті. Сонымен қатар, Гудзон шығанағының мұздану процесі басталады, шығанақты қоршап тұрған кең алқаптарда суық жиналады. Бұл Кууджуакта қазан айында мұзды күндердің пайда болуына себеп болады, ал қыс қараша айында басталып, сәуірдің соңына дейін жалғасады. Кууджуактың климаты бұлтты, себебі Исландиялық төмен қысымның әсері бар. Кууджуак соңғы онжылдықтарда Арктиканың басқа аймақтары сияқты жаһандық жылынудың әсеріне ұшырады. Мысалы, 2010 жылдың желтоқсанында орташа ең жоғары температура , ал 2018 жылдың наурызында орташа ең жоғары температура тіркелді. Жаз да әсер етті, 2012 жылдың маусымында орташа ең жоғары температура , ал 2014 жылдың тамызында орташа ең жоғары температура байқалды.
Kuujjuaq has a cold subarctic climate (Köppen Dfc), not far above the polar climate, but avoids that classification due to the temperate summers with daily mean temperatures of above Winters are cold but by no means extreme for its latitude by Eastern Canadian standards. The cause of the extreme swings is the effect of the Hudson Bay to its west freezing in November. This eliminates maritime moderation from westerlies that are prevalent in moderating summer temperatures. With Hudson Bay effectively becoming a landmass during the winter, Kuujjuaq ends up being subject to severely cold winds. With the Labrador Current to its south east also being cold, winter moderation from the east is also eliminated. Although less snowfall is received compared to the more coastal Nain further south, the influence of the current contributes to a sizeable snow tally for a climate that cold. In June, Hudson Bay thaws, resulting in mild maritime air from the cold water moderating westerlies. In spite of this, Kuujjuaq being situated with a direct landmass link to its south for thousands of kilometres can contribute to warm southerlies reaching the settlement, bringing temperatures above Unlike Inukjuak directly on the Hudson Bay shore, Kuujjuaq thus has a greater continental warmth impact on its summers, and consequently lies below the tree line. During fall, Kuujjuaq's diurnal temperature variation is at its lowest, as the maritime moderation is at its strongest. Simultaneously, the Hudson Bay freezing process begins as cold builds up over the vast landmasses surrounding the bay. This renders Kuujjuaq to commonly get ice days during October, before winter begins in November and proceeds to the end of April. Kuujjuaq has a cloudy climate, as a result of the Icelandic Low influence. Kuujjuaq has been affected by global warming in recent decades, similar to other Arctic locations. For example, December 2010 had an average high of , while a average high was measured for March 2018. Summer has also been affected, with a average high for June 2012, and a average high during August 2014.
Демография
Statistics Canada жүргізген 2021 жылғы халық санағында Кууджуактың халқы 2668 адамды құрады, олардың 973-і 1253 жеке тұрғын үйдің ішінде тұрды, бұл 2016 жылғы 2754 адамнан айырмашылықты көрсетеді. Жер ауданы - 154,5 км², 2021 жылы халық тығыздығы 78,5 адам/км² болды.
In the 2021 Census of Population conducted by Statistics Canada, Kuujjuaq had a population of 2668 living in 973 of its 1253 total private dwellings, a change of from its 2016 population of 2754. With a land area of , it had a population density of in 2021.
Көлік
Мұхитқа тікелей қатынасы және Кууджуак әуежайының екі ұшу-қону жолағы бар Кууджуак – бүкіл Нунавик аймағының көлік торабы болып табылады. "Аватак" жүк кемесі жылына бір рет жүк жеткізеді, ал қаланың солтүстігінде жаңа жағажай порты салынды. Аймақтан тысқа қарай автомобиль жолдары жоқ, бірақ аймақтық және провинциялық шенеуніктер оңтүстіктен Транс-Тайга жолымен байланысатын және Шеффервиллге де қол жеткізуді қамтамасыз ететін жол салу туралы ұсыныстар енгізді.
With ocean access and two runways at the Kuujjuaq Airport, Kuujjuaq is the transportation hub of the entire Nunavik region. The Avataq cargo ship delivers cargo once a year, and a new beach port has been built north of the town. There are no roads to outside the region, but there have been proposals floated by regional and provincial officials to build a road link from the south, linking to the Trans Taïga Road and also providing access to Schefferville.
Білім
Қатывик мектеп кеңесі (Kativik Ilisarniliriniq) ауылда екі мектепті басқарады. Питакаллак мектебі балабақшадан 3-сыныпқа дейінгі оқушыларға, ал Жаныммарык мектебі 4-сыныптан 5-сыныпқа дейінгі оқушыларға қызмет көрсетеді. Ауылда бірнеше қонақ үй, мейрамхана, дүкен, қолөнер шеберханалары мен банк бар. 1988 жылы қаланың 1100 тұрғынының 75% инуктитут тілінде, 15% француз тілінде, ал 10% ағылшын тілінде сөйлеген.
Kativik School Board (Kativik Ilisarniliriniq) operates two schools in the village. Pitakallak School serves students from kindergarten to grade 3, while Jaanimmarik School serves students from grade 4 to secondary 5. The village boasts a number of hotels, restaurants, stores, arts and crafts shops and a bank. In 1988, 75% of the town's 1,100 residents were native speakers of Inuktitut, 15% native francophones, and 10% native anglophones.