Варжинья: Кофе, НЛО және тарихы

Кіріспе

Варгинья – Бразилияның Минас-Жерайс штатының оңтүстік-батысындағы муниципалитет. Варгинья Бразилия мен әлемдегі маңызды сауда және кофе өндіру орталықтарының бірі болып ерекшеленеді. Қала кофе экспортының ірі орталығы болып табылады, Минас-Жерайстың оңтүстігіндегі өнімнің көп бөлігін өңдеп, бірнеше елмен астық саудасын жүзеге асырады. Қала Бразилиядағы үш ірі мегаполистен – Белу-Оризонти, Рио-де-Жанейро және Сан-Паулу қалаларынан шамамен бірдей қашықтықта орналасқан. Қала Родовия Фернао Диас тас жолына жақын. Қалаға майор Бриг. Тромповский әуежайы қызмет көрсетеді.

Варгинья 1996 жылы болған «Варгиньядағы НЛО оқиғасы» деп аталатын құбылысқа байланысты НЛО зерттеушілері арасында белгілі бір дәрежеде танымал болды. Оқиғаға сәйкес, жергілікті тұрғындар екі ғарыздық тіршілік иесін көрген және олар Бразилия армиясы, полиция және өрттен қорғау қызметі тарапынан ұсталған. Осы оқиғадан кейін қала «НЛО туризміне» инвестиция жасауды бастады. Бүгінде қалада ғарыш кемесі пішіндес автобус аялдамалары мен қала орталығында ғарыш кемесі пішіндес су мұнарасы бар. 2004 жылдың тамызында Бразилияның түкпір-түкпірінен келген НЛО зерттеушілері Варгинья қалалық әкімдігінің қолдауымен ұйымдастырылған Варгиньядағы НЛО конгресіне қатысты.

География

Бразилияның Ұлттық география және статистика институтының (IBGE) 2017 жылғы заманауи географиялық жіктелімі бойынша, қала Варгинья аралық географиялық аймағының басқарылатын негізгі муниципалитеті болып табылады.

Тарих

Оңтүстік Минас-Жерайстың отарлауы 17 ғасырда басталды, сол кезде аймақ әлі де Сан-Паулу капитандығының құрамында болған. Сан-Паулудан, Параиба аңғары арқылы келген бандеиранттар Мантикира тауларының Эмбау шатқалы аймағындағы өткелінен өтіп, қазіргі Паса-Кватроға жетті. Сан-Паулу бандеиранттарының арасында ең біріншісі Фернао Диас Паис Леме болды, ол аймақты зерттеді және Сабарабусудың аңызға толы жерін іздеп солтүстікке қарай жол тартты. Асыл тастар мен алтын іздеген бандеиранттар Рио-Верде және Рио-Гранде өзендерінің жағалауымен өтіп, қазіргі Баэпенди қаласының жанындағы алғашқы тірек пункттерін құрды. Сан-Паулу мен Португалиядан тауар саудалаған көптеген саудагерлер (тропейролар) да осы аймақтан жиі өтетін. Саудагерлер әр алты лига сайын салынған шатырларда демалып, керуендермен саяхаттайтын. Қазіргі Варгем ауданы осындай демалыс орындарының бірі болды. Варгинья тарихы туралы ең алғашқы мәліметтер 1780 жылға дейін сақталып қалған. Варгиньядан үнемі өтетін қашырлар 1785 жылы қазіргі "Құдайдың Киелі Рухы" шіркеуінің жанында шағын шапель салды. 1806 жылы Катандувас қасиетті Киелі Рухы шіркеуі салынды және сол жылы аудандық жер берілді. Қалаға сол кезде Катандувас немесе Катандубас деген ат қойылды, бұл сөз тупи тілінен шыққан және "жасық, жабық, дөрекі және тікенді, кішкентай" деген мағынаны білдіреді. Шапельдің қасиеттісінің құрметіне ол Эспириту-Санту-дас-Катандувас деп аталды. 1870 жылы Сан-Паулу және Рио-де-Жанейро штаттарында кофе өсіру кеңінен тарағаннан кейін, Минас-Жерайстың оңтүстік аймағы да өз фермаларында кофе өсіруді бастады, бұл өте табысты болды және аймақтың көптеген өндірушілерін байытты. Құлдықтан бас тартылғаннан кейін, құлдардың жетіспеушілігіне байланысты, жұмыс күшінің қажеттілігін қанағаттандыру үшін Бразилия үкіметі Италиямен келісім жасады. Осы келісім бойынша көптеген итальяндықтар Бразилияға Бразилия үкіметінің қаржатымен келді, ал олар кофе өндірісінде белгілі бір мерзімге жұмыс істеуге және өндірістің белгілі бір пайызын алуға міндетті болды. Варгинья осы кезеңде Бразилияда ең көп итальяндық иммигранттарды қабылдаған муниципалитеттердің бірі болды. Зор еңбек пен адал еңбек еткен итальяндықтар көптеген жерлер сатып алып, өздерінің бизнесін ашты, бұл 19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басында Варгинья мен Минас-Жерайстың оңтүстігінде үлкен экономикалық дамуға әкелді. Италиялықтар сауданы кеңейтіп, қазіргі Моиньо-Сул-Минейро деп аталатын бидай диірменін құрды. Толентино стилінде салынған және итальяндық Александр Валлатиге жатқызылатын Театро Капитолионың құрылысы да итальяндық колонияның еңбегінің нәтижесі. 20 ғасырдың басында Варгиньяда көптеген кофе өңдеу мекемелері пайда болды. Өнім әрқашан аймақтың дамуында маңызды рөл атқарды, әсіресе аймақтағы Сан-Паулудың күшті ықпалына байланысты. Тағы бір маңызды ағын – 20 ғасырдың басында Сирия мен Ливаннан келген иммигранттар, олардың көпшілігі Сан-Паулуда өнім саудасымен айналысты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Варгинья Италияда соғысқан бразилиялық әскерлеріне күш жіберді. Бұл Бразилия үкіметінің ерекше қадамы болды, өйткені Варгиньядан және Бразилияның басқа аймақтарынан шыққан "прасинха" деп аталған көптеген сарбаздардың туыстары, ата-аналары соғысқа жіберілген елде тұрды. 1970-ші жылдары Варгиньяда бірнеше жапон отбасылары қоныс аударды, бұл сол кездегі неміс компаниясы CBC-ді жапондықтардың сатып алуына байланысты болды. Қазіргі уақытта Тайвань компанияларының аймаққа көшуіне байланысты қалада тайваньдық иммигранттар тұрады, олар Варгиньяда инвестиция салады, жұмыс орындарын құрады және жұмыс істейді.

The colonization of southern Minas Gerais began in the 17th century, when the region still belonged to the Captaincy of São Paulo. The bandeirantes coming from São Paulo via the Paraíba Valley crossed the Mantiqueira mountain range in the region of the Embaú gorge, today's Passa Quatro. Among the São Paulo bandeirantes, the first and foremost was Fernão Dias Pais Leme, who explored the region and headed north into the backlands in search of the indigenous legend of Sabarabuçu. The bandeirantes, who were in search of precious stones and gold regions, passed through the region along the banks of the Rio Verde and Rio Grande, making one of their first points of support near the present day town of Baependi. Many São Paulo traders (tropeiros) also passed through the region frequently, selling products from São Paulo and Portugal. These traders traveled in troops and slept in huts built every six leagues. The current Vargem neighborhood was one of these resting places. The first known documents about the history of Varginha date back to 1780. The muleteers, who were passing through Varginha on a regular basis, built a small chapel in 1785, close to where the Divine Holy Spirit parish church now stands. In 1806, the chapel of the Divine Holy Spirit of Catanduvas was built and, in the same year, the land required for the district estate was donated. The town was then given the name of Catanduvas or Catandubas; a word originally from the Tupi language, meaning "undergrowth, closed, rough and thorny, of small size". Because of the chapel's patron saint, it was renamed Espírito Santo das Catanduvas. With the expansion of coffee growing around 1870 in the states of São Paulo and Rio de Janeiro, the southern region of Minas Gerais also began growing coffee on its farms, which was highly profitable and made many of the region's producers rich. In order to meet the need for an alternative labor force to slavery, since there were no more slaves due to the abolition of slavery, the Brazilian government made an agreement with Italy, in which many Italians came to Brazil with their expenses paid by the Brazilian government; in return, the Italians had to work for a certain period of time in coffee production, receiving a certain percentage of the production. Varginha was one of the municipalities that received the most Italian immigrants in Brazil during this period. With enormous commitment and hard work, many Italians went on to buy their own land and start their own businesses, which generated great economic development for Varginha and the south of Minas Gerais at the end of the 19th century and the beginning of the 20th century. The Italians spread trade and founded the wheat mill, now Moinho Sul Mineiro, in partnership with Varginhenses of the time. The construction of the Theatro Capitólio, which follows the Tolentino style and whose decoration is attributed to the Italian Alexandre Vallati, is also attributed to the Italian colony. At the beginning of the 20th century, the small town of Varginha already had many coffee processing establishments. The product has always been an important factor in the region's development, mainly due to the strong influence of São Paulo in the area. Another considerable influx was that of Syrian Lebanese immigrants in the early decades of the 20th century, most of whom made their living in the produce trade in São Paulo. During the Second World War, Varginha sent reinforcements to join the Brazilian troops fighting in Italy. This was an unusual move by the Brazilian government, since many of the soldiers known as "pracinhas", who left Varginha and other regions of Brazil, had direct relatives such as uncles and grandparents in the country to which they were sent to fight. In the 1970s, Varginha also received several Japanese families, who immigrated as a result of the Japanese acquisition of a German company at the time, CBC, which had a factory in the city. Nowadays, due to the transfer of Taiwanese companies to the region, the city hosts Taiwanese immigrants, who invest, create jobs and work in Varginha.

Экономика

Варгинья – қызмет көрсету және өнеркәсіп салаларының маңызды аймақтық орталығы. Қалада Philips Walita, Inovacon, Plascar, CooperStandart, SteamMaster және Samsung сияқты бірнеше зауыт орналасқан. Өнеркәсіп секторында аймақтық деңгейде табысқа жеткен көптеген шағын кәсіпорындар да бар. Сонымен қатар, Варгинья әлемдегі ірі кофе өндірушілердің бірі. Қаланың негізгі экономикалық секторлары – ауыл шаруашылығы (әсіресе кофе өндірісі), машина жасау, болат өндірісі, автокөлік құралдарының бөлшектері және металл өңдеу. Варгинья Минас-Жерайс штатының оңтүстік аймағындағы ең жоғары ЖІӨ-ге ие, өркендеген аймақ, жоғары HDI көрсеткішімен және Сан-Паулу штатының ірі экономикалық орталықтарына жақын орналасқан. Veja журналы Варгиньяны Бразилияда инвестициялау және тұруға ең қолайлы 20 орташа қаланың тізімінде 7-орынға қойды. 2012 жылы ашылған CIT Centro Industrial Tecnológico (өнеркәсіптік және технологиялық орталық) қаланың әуежай аймағындағы жаңа өнеркәсіптік кешен болып табылады және Porto Seco Sul de Minas (Оңтүстік Минас құрғақ порты) – қаланың кофе өнеркәсібі үшін импорт-экспорт компаниясының орналасқан жері. Оның орналасқан жері Бразилияның ірі экономикалық орталықтарына жақын болғандықтан, логистика және көлік салалары үшін ең қолайлы деп есептеледі.