Кіріспе

2004 жылғы Жапон Гран-приі (ресми атауы 2004 жылғы Формула-1 Фудзи Телевизиясы Жапон Гран-приі) – 2004 жылдың 10 қазанында Сузука трассасында өткен Формула-1 автожарысы. Бұл 2004 жылғы FIA Формула-1 әлем чемпионатының 18 жарысының 17-сі болды.

Өмірбаян

Бұл Джарно Труллидің алдыңғы жарысты қатыстырмағаннан кейін Toyota командасымен өткізген алғашқы жарысы болды. Бұл Оливье Панистің жарыс мансабындағы соңғы жарысы болды, себебі ол жарыстан кетуге шешім қабылдады. Алайда ол Toyota командасында тест драйверы ретінде қызметін жалғастырды.

Іріктеу

Маун тайфунының салдарынан сенбі күнгі барлық жарыстар тоқтатылды, демек екі іріктеу кезеңі жексенбі күні таңертең өтті. Іріктеу әлі ылғалды, бірақ кептіріліп жатқан трассада өтті; Михаэль Шумахер бұл мүмкіндікті пайдаланып, бірінші сессиядағы тамаша өнер көрсетуінің арқасында трассаға соңғылардың қатарында шығып, қарсыластарынан үлкен артықшылықпен поул-позицияны жеңіп алды. Екінші орынды Ральф Шумахер, ал Уэббер күтпеген жерден үшінші орынды иеленді, бірақ поул-позиция уақытынан бір секунд қалып қойды. Сато мен Баттонның екі BAR командасы одан кейін Трулли, Физикелла, Коултард және Вильнёв орналасты. Трассаның қиын жағдайлары бірнеше пилоттарды қиын жағдайға түсірді: Алонсо, Райкконен, Монтойя және Барричелло қателіктер жасап, старттық тордың екінші жартысына ілесіп қалды.

Жарыс

Жарыстың алғашқы сынақтары нашар ауа райымен қиынға соқты. Жарыс құрғақ жағдайда және күн сәулесінде басталды. Бастапқыда Михаэль мен Ральф Шумахер көшбасшылықты сақтап алуда қиындық көрмеді. Вебер нашар бастап, Баттон, Сато және Трулли оны озуға үлкерді. Михаэль Шумахер бірден қарсыластарынан айқын басымдыққа ие болды. Оның інісі Ральф та осы жылдамдықпен 9-шы айналымда бірінші болып пит-стопқа кірді. Михаэль Шумахер төрт айналымнан кейін жанармай құйғаннан кейін, Баттоннан (екі тоқталым стратегиясымен бастағандықтан әлі пит-стопта болмаған) алда көшбасшы ретінде жолға қайта оралды. Бірінші орын үшін күрес іс жүзінде аяқталды. BAR командасының екі пилоты үшінші орын үшін күрескен кезде (Сато үш тоқталым стратегиясымен, ал Баттон екі тоқталым стратегиясымен), Барричелло, Монтойя, Райкконен және Алонсоның оралуы жарысқа қызығушылық қосты. Трулли болса, кері қалып, аз жанармаймен бастағандықтан, толық жанармай багымен басқару қиын болған Toyota көлігімен күресуге мәжбүр болды. 20-шы айналымда Вебер ерекше себеппен жарыстан шықты: оның Jaguar машинасының кабинасы түсініксіз себеппен қатты қызып кетіп, австралиялық пилот жамбасында жеңіл күйік алды. Бірінші пит-стоптардан кейін Трулли, Монтойя, Барричелло және Физичелла қатыгез бәсекелестікке түсті, бірақ Sauber командасының пилоты дөңгелектермен қиындыққа тап болып, Ferrari командасының бразилиялық пилотына жол берді, бірақ екінші жанармай құюға дейін, 24-ші айналымға дейін, өзін қорғай алды. Михаэль Шумахер бірінші орынды бір айналымға да жібермей, көшбасшылықты сақтап тұрды. Оның інісі Ральф та екі BAR пилотынан екінші орынды қорғауда қиындық көрмеді. Коултар жалпы есепте жоғарылап, бастапқыда екі пит-стоп жасады. Жарыс аяқталуға шамамен жиырма айналым қалғанда, шотландтық екінші рет жанармай құйып, бесінші орынға шықты. Бірақ, оның артында Барричелло тез қалпына келді. 38-ші айналымда бразилиялық шабуыл жасауға тырысты, бірақ McLaren пилоты бұрыштан шығып, екеуі соқтығысты. Екі көлік те жөндеуге келмейтіндей зақымданып, жарыстан шығуға мәжбүр болды. Алонсо бесінші орынға көтерілді. Осы уақытта Баттон командаласымен күресіп, подиумға жол ашты. Сато жарыстың басында жай басталды, және бұрынғы иық жарақатынан ауырсыну сезімі жарыс барысында қайтадан пайда болды, сонымен қатар су бөтелкесі істен шыққандықтан жарыстың көп бөлігінде сусыз қалуға мәжбүр болды. BAR командасы Конструкторлар чемпионатында екінші орынды дерлік қамтамасыз етті. Команда Renault командасынан 16 ұпайға басымдыққа ие болды, ал жарысқа бір айналым қалды. Соңғы айналымдарда ешқандай жаңалық болмады және Михаэль Шумахер Ральф Шумахер, Баттон, Сато, Алонсо, Райкконен, Монтойя және Физичелладан озып жеңіске жетті. Бұл Ферраридің маусымдағы он бесінші жеңісі болды. Осылайша, олар 1988 жылғы F1 маусымында 16 Гран-придің 15-ін жеңген McLaren және 2002 жылғы F1 маусымында 17 Гран-придің 15-ін жеңген Ферраридің бұрынғы рекордтарын теңестірді. Бұл Шумахер бауырларының 1-2 нәтижемен аяқтаған соңғы жарысы болды (олар бұрын төрт рет осылай аяқтаған: 2001 жылғы Канада Гран-приі, 2001 жылғы Франция Гран-приі, 2002 жылғы Бразилия Гран-приі, 2003 жылғы Канада Гран-приі). Бұл сондай-ақ 2013 жылғы Үндістан Гран-приіне дейін неміс пилоттары арасындағы соңғы 1-2 нәтиже болды.