Жозеф Кнефлер Тауссиг: АҚШ Әскери-теңіз күштерінің вице-адмиралы

Джозеф Тауссиг – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің вице-адмиралы (1877-1947). Испан-американ, Филиппин-американ соғыстарына қатысты, білім алды.

13 мин оқу

100%

Дереккөз: Joseph Taussig — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Америка Құрама Штаттарының Әскери-теңіз күштерінің адмиралы (1877–1947)

Джозеф Кнефлер Тауссиг (30 тамыз 1877 – 29 қазан 1947) – Америка Құрама Штаттарының Әскери-теңіз күштерінің вице-адмиралы. Ол испан-американ соғысы, филиппин-американ соғысы, Қытайға көмек көрсету экспедициясы, Кубаны бақылау операциясы, Бірінші дүниежүзілік соғыс, Никарагуаның екінші науқаны және Екінші дүниежүзілік соғыста қызмет етті.

Өмірбаян

Неміс еврей ата-анасының ұлы, контр-адмирал Эдвард Д. Тауссиг және оның әйелі Эллен Кнеффлер, Джозеф Тауссиг еврей және Германияның Дрезден қаласында дүниеге келді, онда оның әкесі, лейтенант (теңіз күштері) Еуропа станциясында арнайы міндеттемеде болған (1877 жылдың ақпаны – 1880 жылдың қаңтары). Бес ұлының бірі ретінде, ол 1895 жылы АҚШ Әскери-теңіз академиясына (USNA) түсті. Оның ағасы Пол Тауссиг бұрын USNA-ға қабылданған, бірақ өткен шілдеде жедел аппендициттен кенеттен қайтыс болды. Жозеф Тауссиг, қайтыс болған ағасы сияқты, USNA-да спортта да өте жақсы жетістіктерге жетті. Футболдағы жұлдыз, ол 1899 жылғы Теңіз күштері командасының ойыншысы болды. Ол жеңіл атлетикада да көзге түсті және USNA Спорт қауымдастығының президенті болды. Ол 1863 жылдан 1970 жылға дейін АҚШ Әскери-теңіз академиясын бітірген төрт буындық отбасының екінші өкілі болды, бастапқысы оның әкесі, контр-адмирал Эдвард Д. Тауссиг (1847–1921), содан кейін ұлы капитан Джозеф К. Тауссиг кіші (1920–1999), және соңында немересі, капитан Джозеф К. Тауссиг USMC (1945–).

Испан-Америкалық соғыс

1898 жылы сәуірде испан-американ соғысы басталғанда, Тауссиг кадет ретінде соңғы курсын бітіріп жатқан еді (АҚШ Теңіз академиясында мичмандар 19 ғасырдың соңғы жартысынан 1902 жылға дейін осылай аталды). Ол адмирал Уильям Т. Сэмпсонның флагманы «Нью-Йорк» крейсеріне бекітілді және Агуадорес пен Сантьяго қалаларын бомбалау кезінде, сондай-ақ 1898 жылғы 3 шілдедегі Сантьяго-де-Кубаның шешуші теңіз шайқасында болды, онда испан флоты талқандалды және адмирал Паскуал Сервера тұтқынға алынды. Тауссиг 46 жылдық теңіз қызметі бойында өнімді және талантты журналист және жазушы болды. Кейінірек оның тікелейлігі мен адалдығы Теңіз әскері министрінің орынбасары (кейіннен АҚШ Президенті) Франклин Д. Рузвельт пен Теңіз әскері министрі Джозефс Дэниелстің наразылығын тудырды. Тауссиг испан-американ соғысы кезіндегі өзінің тәжірибесі мен бақылауларын тіркеген күнделігінде (қосымша 35 беттік көшірмелермен бірге) күнделікті 125 бетке жазды, онда Флорида штатының Тампа қаласынан әскерлердің кемеге мінуі, Дайкири және Сибониге армияның қонуы, кубалық және испан армияларының жағдайы, Сантьяго-де-Куба шайқасы, Гавана портындағы Морро бекінісіне сапар және 1898 жылдың тамызында соғыс аяқталғаннан кейін «Нью-Йорк» теңіз базасына флоттың жеңіспен оралуы туралы жазылған. Тауссигтің күнделігінде әскерлердің, кемелердің, жерлердің, карталардың және соғысқа қатысқан теңізшілердің карандашпен салған суреттері бар. Ол сонымен қатар Нью-Йоркте белгілі адвокат болған әкесі мен ағасы Чарльз Тауссигке көптеген хаттар жазды. USNA-да оқуын аяқтау үшін оралған Тауссиг 1899 жылы бітірді.

Филиппин-американ соғысы

Мектепті бітіргеннен кейін ол 1899 жылғы наурыз айында Филиппинге бағытталған қорғалған крейсер «Ньюаркке» тағайындалды, ол Нью-Йорк теңіз кемежайынан шықты. Кеме Кариб теңізіндегі порттарға, Каракасқа (Венесуэла), Монтевидеоға (Уругвай) және Чили мен Перудегі порттарға тоқтады, содан кейін Сан-Франциско маңындағы Маре аралы теңіз кемежайына Азиялық эскадрильямен қызметке кіріспес бұрын, жабдықтау және жөндеу үшін Калифорния жағалауына бет бұрды. Батыс жағалаудан шығып, «Ньюарк» Гавайи және Гуамда тоқтады, Батыс Тынық мұхитына өтіп, 1899 жылғы қарашада Кавитеге жетті. Келесі бес ай бойы «Ньюарк» Лусон аралындағы Виган қаласындағы стационарлық кеме болды. Осы уақытта Тауссиг Филиппинді АҚШ-тың билігіне қарсы болған көтерілісшілер (Insurrectos) ұстап алған американдық азаматтарды құтқару үшін Памплонадан шыққан десант тобының құрамында болды. Бірақ сол жерге жеткен соң, десант тобына кемеге қайту бұйрығы берілді. Желтоқсан айында «Ньюарк» Апарриге көшіп, Исабела, Кагаян және Батан провинцияларындағы көтерілісшілердің капитуляциясын қабылдады.

Қытайға көмек экспедициясы (Боксшылар көтерілісі)

1900 жылдың сәуір айында «Ньюарк» кемесіне Жапонияға, содан кейін Қытайдың Таку қаласына сапар жасау бұйырылды. Бұл Пекиндегі шетелдік елшіліктерді құтқару үшін жұмылдырылған көпұлттық Қытайға көмек экспедициясының бір бөлігі болды. Қытайдағы еуропалық бизнес мүдделері мен христиан миссионерлерінің күшейіп келе жатқан ықпалына қарсы шыққан «Боксерлер» қозғалысы елшіліктерді қоршауға алған еді. Бірлескен теңіз күштеріне Ұлыбритания Корольдік теңіз флотының вице-адмиралы Эдвард Хобарт Сеймур басшылық етті, ал «Ньюарк» кемесінің АҚШ теңіз күштерінің капитаны Боуман Х. МакКалла екінші командашы болды. Көпұлттық десант күшінің теңіз курсанты ретінде Тауссиг «Сеймур көмек экспедициясы» ретінде танымал болған экспедицияда қызмет етті және Ұлыбритания Корольдік теңіз флотының капитан Джон Джеллико және лейтенант Дэвид Битти офицерлерімен ұзақ және бауырлас кәсіби қарым-қатынас орнатты. Бұл офицерлер кейіннен Ұлыбритания Корольдік теңіз флотының бірінші теңіз лордтарына дейін жетті. 1900 жылдың 7 маусымында 2100 сарбаздан тұратын «Сеймур көмек экспедициясы» Тяньцзинь қаласынан Пекин бағытында пойызбен жолға шықты. Бірақ «Боксерлер» жасаған теміржолдың қираған бөліктері мен үдемелі шабуылдар салдарынан экспедицияның жолы бірнеше рет тоқтап қалды. Императорлық сарайдың жесір император әскері «Боксерлермен» одақтасып, шабуылдарға қатысты. Құтқару миссиясы басталғалы жеті күн өткен соң, экспедиция Ян Цунның солтүстігі мен оңтүстігіндегі теміржолдың «Боксерлер» тарапынан қиратылуына байланысты Тяньцзиньге қайта шегінуге мәжбүр болды, бұл күштің жабдықталуын тоқтатты. Шегіну кезінде Тауссиг «Боксерлер» жасаған шабуылда аяғына ауыр жарақат алды. Ол Жапонияда емделді және жарақатына байланысты шен бойынша төрт сатыға көтерілді. Қырық үш жылдан кейін ол жарақаты үшін «Пурпур жүрек» орденімен марапатталды. Испания-Америка соғысы кезіндегідей, Тауссиг «Ньюарк» кемесіне бекітілген кезде Филиппин мен кейіннен Қытайда болған уақытын күнделікке жазып отырды. Күнделіктерінде ол кемедегі әріптестері мен офицерлері, соның ішінде «Ньюарк» кемесінің капитаны Боуман Х. МакКалла, вице-адмирал Сеймур, «Сеймур экспедициясының» табыстары мен кемшіліктері, саяси жағдай, Қытайдағы әлеуметтік әдет-ғұрыптар мен демалыс, сондай-ақ «Ньюарк» кемесінің инженерлік егжей-тегжейлері мен Виган және Памплона қалаларының көріністері туралы егжей-тегжейлі сипаттамалар бар. Тактикалық тұрғыдан алғанда, күнделікте «Ньюарк» кемесінің тоқтаған порттарының тізімі және Австралияның Сидней қаласындағы бекіністер мен Жаңа Оңтүстік Уэльс үкіметі туралы барлау туралы ақпарат қамтылған. Тауссиг өзінің күнделігін «Кальгоа» кемесінің капитаны Джон Фримонтқа тапсырды, ол оны растады және бұл керемет жұмыс екенін мәлімдеді. Тауссиг «Ньюарк» кемесіне бекітілген кезде жазған 120 беттік күнделігі 1927 жылғы сәуір айындағы «Сеймур көмек экспедициясы» туралы мақаласының негізі болды. Бұл мақала АҚШ Теңіз институтының «Proceedings» журналында жарияланған оның қырқ төрт мақаласының бірі болды.

In April 1900, Newark was ordered to sail to Japan and then to Taku, China as part of the multinational China Relief Expedition being mobilized to rescue the foreign legations in Peking that were then besieged by the Boxers, a movement that opposed the growing influence of European business interests and Christian missionaries in China. The joint naval force was under the command of Vice Admiral Edward Hobart Seymour, Royal Navy with Captain Bowman H. McCalla, USN of the Newark, second in command. As a naval cadet member of the multinational landing force that came to be known as the Seymour Relief Expedition Taussig served alongside and began a long and fraternal professional association with Royal Navy officers Captain John Jellicoe and Lieutenant David Beatty who later advanced to First Sea Lords of the Royal Navy. On June 7, 1900, the 2,100 strong Seymour Relief Expedition set out from Tientsin by train with the destination Peking and the objective the release of the besieged foreign legations. However, progress was repeatedly halted due to stretches of track that had been torn up by the Boxers and intermittent attacks. The imperial forces of the Dowager Empress were allied with the Boxers and joined in the attacks. Just seven days into its rescue mission, the expedition was forced to retreat to Tientsin due to the rail bed both north and south of Yang Tsun being destroyed by the Boxers, cutting off the force's supply replenishment. During the retreat, Taussig was seriously wounded in the leg during a Boxer attack. He recovered in Japan and was advanced four numbers in grade because of his injury. Forty three years later he was awarded the Purple Heart for his combat wounds. As he had done during the Spanish–American War, Taussig maintained a daily journal of the time he was in the Philippines and subsequently China while attached to Newark as a naval cadet. These include detailed descriptions of his shipmates and officers including Captain Bowman H. McCalla of the Newark, Vice Admiral Seymour, the progress and setback of the Seymour Expedition, the political dynamics, social customs and recreation in China, and drawings of engineering details of Newark and urban scenes in Vigan and Pamplona. Of tactical significance, the journal includes a list of the ports of call for Newark and an intelligence report on the fortifications of Sydney, Australia and the government of New South Wales. Taussig submitted his journal to Captain John Fremont of the Culgoa who attested to it and pronounced it an excellent piece of work. The 120 page journal that Taussig wrote during his time attached to Newark was the basis for his April 1927 article on the Seymour Relief Expedition, one of forty four articles that he eventually authored for the U. S. Naval Institute magazine Proceedings.

Кубадағы бейбітшілік пен соғыстар аралығы

Аяқтағы жарақатынан жазылғаннан кейін Тауссиг Филиппиндегі «Нэшвилл» кемесіне, содан соң Австралиядан Филиппинге әскерге азық-түлік жеткізетін «Culgoa» жабдықтау кемесіне тағайындалды. Одан кейін ол әкесі, командир Эдвард Д. Тауссиг басқаратын «Йорктаун» кемесінде қызмет етті. «Йорктаун» кемесінде Йокохама портында қызмет еткен кезде Тауссиг суға батып бара жатқан басқа бір адамды құтқаруға асыққан кемедесін құтқарып алды. Екеуі де құтқарылды, ал оның батылдығы үшін 1902 жылы АҚШ Қаржы департаменті Тауссигке күміс «Өмірді сақтау» медалін табыс етті. Ол өмірі бойы алған көптеген жеке марапаттар мен қызмет медальдерінің ішінде осы медальді ең қадірлі санады. Екі жыл теңізшілік училищені бітіргеннен кейін және жиырма үш жасқа толғанға дейін шетелдік араласуға қарсы жергілікті мүдделердің бастауымен болған үш қақтығысқа қатысқаннан кейін, Тауссиг 1901 жылдың 28 қаңтарында лейтенант болып тағайындалды, осымен теңіз күшіне қызметінің маңыздылығын көрсететін бірнеше жаңарулар мен жетістіктер басталады. 1902 жылы Азия эскадрильясынан АҚШ-қа оралғаннан кейін ол «Техас» кемесіне тағайындалды, ал кейін «Топека» кемесінде навигатор болып қызмет етті. 1905 жылы ол Кубадағы Гуантанамо шығанағындағы «Амфитрит» кемесінде болды. Келесі жылы ол «Селтик» кемесінде навигатор және бас офицер болып жұмыс істеді. 1907 жылы Тауссиг АҚШ теңіз күшінің күшін және әлемдік беделін көрсету мақсатында әлемді айналып келген Ұлы Ақ Флоттың «Канзас» кемесінің офицерлік штабына қосылды. Флот Хорн мүйісін айналып, Оңтүстік және Солтүстік Американың батыс жағалауларына жеткеннен кейін, ол «Канзас» кемесінен Маре аралы әскери-теңіз кемесіндегі сарайда босатылып, сол кезде контр-адмирал және Норфолк әскери-теңіз кемесінің командирі болған әкесі Эдвард Д. Тауссигтің штабына тағайындалды. 1910 жылы ол Атлантика флотының 2-ші және 4-ші дивизияларының командирі, контр-адмирал Чарльз Вриландтың штаб-секретары және көмекшісі болып тағайындалды. 1911 жылы лейтенант-командир болып, «Аммен» эсминцінің командасын қабылдады, содан кейін 1915 жылға дейін Вашингтондағы Навигация бюросында қызмет етті. Бұл қызмет Тауссигке Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін теңіз күшіндегі кадрлық мәселелерді анықтауға мүмкіндік берді. 1915 жылы ол сол кездегі Әскери-теңіз хатшысының орынбасары Франклин Д. Рузвельтпен және Әскери-теңіз хатшысы Джозефс Дэниелспен алғаш рет қарым-қатынасқа түсті, өйткені ол және басқа бірнеше әскери-теңіз офицерлері, әсіресе адмирал Уильям Симс, әскери қызметшілердің қатарын толықтыру үшін шартты түрде босатылған қылмыскерлерді пайдалануды көздейтін бағдарламаны сынады. 1915 жылы Тауссиг жаңадан тапсырылған «Уодсворт» эсминцінің және Атлантика флотының эсминец күшінің 6-дивизиясының командалығымен теңізге қайта оралды. Келесі жылы Тауссиг командир дәрежесіне көтерілді.

Following recuperation from his leg wound, Taussig was assigned to the Nashville in the Philippines and then to the Culgoa, a supply ship carrying food stores for the Army from Australia to the Philippines. Following that, he was assigned to Yorktown commanded by his father, Commander Edward D. Taussig USN. While serving on Yorktown at Yokohama Harbor, Taussig rescued a shipmate who had gone to the rescue of another drowning man. Both men were saved and for his heroism, Taussig was awarded the Silver Life Saving Medal by the U. S. Treasury Department in 1902. Of the numerous personal decorations and service medals he was awarded, it was the medal that Taussig prized most throughout his life. After two years as a naval cadet, and having participated in three separate conflicts initiated by native interests opposing foreign intervention by the age of twenty three, Taussig was commissioned ensign on 28 January 1901 to begin a series of promotions and distinctions that would underscore his service to the navy. Returning to the United States from the Asiatic Squadron in 1902, he was assigned to Texas and next served as navigator on Topeka. In 1905 he was on Amphitrite, the station ship at Guantanamo Bay, Cuba. The following year he was navigator and executive officer on Celtic. In 1907, Taussig joined the officer staff of Kansas, one of the ships of the Great White Fleet that circumnavigated the globe in 1907 as a demonstration of U. S. Naval seapower and global presence. After the fleet rounded Cape Horn and steamed up the western coasts of South and North America, he detached from Kansas at Mare Island Navy Yard and was assigned to the staff of his father, Edward D. Taussig, by then a rear admiral and commandant of the Norfolk Navy Yard. In 1910 he was appointed flag secretary and aide to Rear Admiral Charles Vreeland, commander of the 2nd and 4th Divisions of the Atlantic Fleet. Promoted to lieutenant commander, in 1911 he took command of the destroyer Ammen, followed by an assignment to the Bureau of Navigation in Washington, D. C., until 1915. This duty gave Taussig the background experience which resulted in his exposing personnel shortcomings in the navy following World War I. In 1915, he first locked horns with then Assistant Navy Secretary Franklin D. Roosevelt and Navy Secretary Josephus Daniels when he and several other navy officers, notably Admiral William Sims, were critical of a program that provided for the use of paroled criminals to fill the depleted ranks of enlisted personnel. In 1915, Taussig returned to sea in command of the newly commissioned destroyer Wadsworth and Division 6, Destroyer Force, Atlantic Fleet. The following year, Taussig received promotion to the rank of commander.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

1916 жылдың шілдесінде, линкорларда, крейсерлерде, эсминдерде және теңіз штабтарында қызметтен кейін, Тауссигке Атлантика флотының 8-ші эсминец дивизиясының (DesDiv 8) басшылығы тапсырылды. АҚШ 1917 жылдың сәуір айында Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысты. Ол кезде Ұлыбритания Солтүстік Атлантикадағы сауда кемелеріне қарсы шексіз U-кеме шабуылдарынан зардап шегіп жатқандықтан, 1917 жылдың мамыр айында президент Вудро Вильсон DesDiv 8-ді Ирландияның Куинстаун қаласына, Ұлыбритания Корольдік теңіз күштеріне көмектесу үшін жіберді – соғыс кезінде шетелге жіберілген алғашқы американдық эсминецтер тобы. Тоғыз күндік Атлантикадан өтуден кейін, көбінесе қатты оңтүстік-шығыс дауылдарында, DesDiv 8 Куинстаунға жетті. Куинстаундағы британдық командир, вице-адмирал сэр Льюис Бейли, американдықтардың құрметіне келген күні кешкі ас ұйымдастырды. Кешкі ас кезінде Бейли командир Тауссигтен: «Сіз теңізге қашан шығуға дайын боласыз?» – деп сұрады. Тауссиг: «Біз қазір дайынбыз, мырза, яғни жанармай құюды аяқтағаннан кейін» – деп мәшһүр жауап берді. 1917 жылдың 29 шілдесінде неміс U-кемесіне шабуыл жасағаны үшін ол сол кезде теңіз күштерінің екінші жоғары наградасы саналған «Құрметті қызмет медалімен» марапатталды. 1917 жылдың желтоқсанында ол АҚШ-қа оралып, жаңадан құрылған «Литтл» эсминцінің басшылығын қабылдады. 1918 жылдың мамыр айында «Литтл» Еуропаға барып, Франция жағалауында күзеттік қызмет атқарды. Командир Тауссигтің Бірінші дүниежүзілік соғыстағы қызметі туралы күнделігі 1996 жылы Naval War College Press баспасында «The Queenstown Patrol, 1917» деген атпен жарық көрді. Соғыс аяқталуға жақын келгенде, ол 1918 жылдың тамызында Теңіз саяхаты бюросына ауыстырылды.

Әскери-теңіз флотының көмекші хатшысы Франклин Д. Рузвельтпен қақтығысы

1918 жылдың қыркүйегінде капитандыққа көтеріліп, ол Навигация бюросының қатардағы қызметкерлер бөлімін басқаруға тағайындалды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде флоттағы тәжірибесінен адам күшінің жеткіліксіздігін білген ол 1920 жылы Әскери-теңіз күштерінің көмекші хатшысы Франклин Д. Рузвельтпен көпшілік алдында дауласып, Әскери-теңіз күштеріндегі персоналдың жетіспеушілігі туралы АҚШ Сенатының Әскери-теңіз істері жөніндегі кіші комитетіне куәлік берді, сонда ол Әскери-теңіз департаментінің басшылары соғыс кезінде Әскери-теңіз күштерін тиісті деңгейде жүргізу үшін қажетті персоналды қамтамасыз ету үшін «жеткілікті шаралар қабылдамағанын» айтты. Өзінің ашық пікірлері үшін Тауссиг Рузвельттің өмір бойына жаулығына ұшырады, ол вице-президенттікке кандидаттығы үшін Республикалық партиямен саяси күрес жүргізіп жатқан болатын, және Тауссигтің айыптауларын жоққа шығарып, әскери-теңіз кіші комитетіне өткір хат жазды. Тауссиг «Әскери-теңіз күштері соғысқа дайын емес еді, ал қатардағы қызметкерлердің саны біздің дайын кемелерді бейбіт уақытта дұрыс басқаруға толыққанды жеткіліксіз болды, ал егер біз кенеттен соғысқа тартылсақ, олар қауіпті түрде жеткіліксіз болар еді» деп ашық мәлімдеді. Хатшы Джозеф Даниельс Тауссигтің наразылығына ашуланып, Naval Institute баспасында Тауссигтің әскери-теңіз персоналы туралы жеңімпаз эссесін жариялаудан бас тартты.

Соғыс аралығы

1919 жылы ол Әскери-теңіз колледжінің жоғары курсына қатысып, 1920 жылы бітіріп, Әскери-теңіз колледжінің президенті штабына тағайындалды. Келесі жылы ол Тактика бөлімінде қызметкер болды. 1921 жылы ол «Ұлы Солтүстік» кемесіне, кейін «Колумбия» деп аталған, қысқа мерзімге АҚШ Атлантика флотының флагманы болып тағайындалды. 1922 жылы оның «Кливленд» кемесі Чилиде болған жер сілкінісі мен цунамиден зардап шеккендерге көмек көрсетті. Осы әрекеттері үшін ол 1922 жылы жер сілкінісінен зардап шеккендерге көмек көрсеткені үшін Чилидің Еңбегі үшін орденімен марапатталды. 1923 жылы ол алты ай бойы АҚШ Флотының Бас қолбасшысы, адмирал Хилари П. Джонстың штаб бастығы қызметін атқарды. 1923 жылдың шілдесінен 1926 жылдың маусымына дейін ол Стратегия бөлімінің төрағасы болған Әскери-теңіз соғыс колледжінің құрамында болды. 1926 жылы оған «Трентон» жеңіл крейсерінің басқаруы тапсырылды. 1927 жылдан 1930 жылға дейін ол Әскери-теңіз соғыс колледжіне штаб бастығы ретінде оралды және 1930 жылдың 16 мамырында «Мэриленд» линкорына қолбасшылық етіп тағайындалды. Ол 1931 жылдың 1 шілдесінде контр-адмирал дәрежесіне көтеріліп, ұрыс флотының командирі адмирал Ричард Х. Лидің штаб бастығы қызметін атқарды. 1933 жылы ол Әскери-теңіз департаментінің Әскери-теңіз операциялары жөніндегі көмекші бастығы болып тағайындалды. Алайда, сол жылдың қаңтар айында Франклин Д. Рузвельт (FDR) АҚШ Президенті болып сайланғаннан кейін, адмирал Фредерик С. Уитингтонның сөзінше, 1920 жылдардағы FDR-мен болған даудың салдарынан Тауссиг контр-адмиралдан жоғарылау мүмкіндігіне ие болмады. 1936 жылы газет тілшілері Дрю Пирсон мен Роберт С. Аллен FDR-ді сынады, өйткені ол Тауссигті АҚШ Флотының қолбасшысы етіп тағайындамай, оны «Айдахо» кемесіндегі штаб-фалағымен 3-ші шайқас кемелері дивизиясының қолбасшысы етіп тағайындады. 1937 жылы, әлі де контр-адмирал шенімен, ол «Чикаго» ауыр крейсерінде штаб-фалағымен Крейсерлер, Барлау күштерінің командирі болып тағайындалды. 1938 жылдың мамыр айында ол Норфолк теңіз базасы мен Бесінші теңіз округінің коменданты болып тағайындалды, бұл лауазымды оның әкесі Эдвард Д. Тауссиг отыз жыл бұрын атқарған.

In 1919 he attended the senior course at the Naval War College, graduating in 1920 and appointed to the staff of the president of the Naval War College. The following year he was a staff member in the Tactics Department. In 1921 he was assigned to command Great Northern, later renamed Columbia, briefly flagship of the United States Atlantic Fleet. In 1922 his ship, Cleveland, rendered assistance to the victims of an earthquake and tsunami in Chile. For his actions, he was awarded the Order of the Merit of Chile for his efforts in the earthquake relief during 1922. In 1923, he was Assistant Chief of Staff, to Admiral Hilary P. Jones, Commander in Chief, United States Fleet for six months. From July 1923 to June 1926, he was on the staff of the Naval War College where he was Chairman of the Strategy Department. In 1926, he was given command of the light cruiser Trenton. From 1927 to 1930, he returned to the Naval War College as Chief of Staff and on 16 May 1930, was given command of the battleship Maryland. He was promoted to rear admiral on 1 July 1931 and served as chief of staff to Admiral Richard H. Leigh, Commander, Battle Fleet. In 1933 he was appointed Assistant Chief of Naval Operations in the Navy Department. However, with Franklin D. Roosevelt (FDR) having been inaugurated President of the United States in January of that year, according to Admiral Frederic S. Withington, Taussig never had a chance of promotion beyond rear admiral because of his dispute with FDR in the 1920s. FDR was criticized by newspaper columnists Drew Pearson and Robert S. Allen in 1936 when instead of appointing Taussig commander of the United States Fleet, he was assigned to command Battleship Division 3, Battle Force, with his flag on the Idaho. In 1937, still with the rank of rear admiral, he was appointed commander of Cruisers, Scouting Force, with his flag on the heavy cruiser Chicago. In May 1938, he was attached as commandant, Norfolk Navy Yard and Fifth Naval District, a billet his father Edward D. Taussig had filled thirty years earlier.

Ф.Д.Р.мен тағы да қақтығыс

1940 жылдың мамыр айында Тауссиг президент Франклин Д. Рузвельтпен қайтадан қарым-қатынасын уландырды, ол кезде Массачусетс сенаторы Дэвид I. Уолш Тауссигті теңіз күштерін кеңейту жоспарлары бойынша Сенаттағы тыңдауларда куәлік беруге шақырды. Тауссиг кемелер мен базалар салуды жақтады және Қытай, Филиппин мен Голландтың Шығыс Индиясын аннексиялауды жоспарлаған Жапон империясының агрессивті, империалистік ниеттері туралы куәлік берді. Ол жапон сауда флотының АҚШ флотынан басым екенін ескертті, сондай-ақ Тынық мұхитындағы АҚШ базаларын жаңарту және Филиппиннің қорғанына дайындалу қажеттігін айтты, "Қазіргі оқиғалардың барысы бойынша соғысқа түсіп қалмасқа мүмкін емеспіз" деді. Ол сондай-ақ Танака меморандумының нақты екенін мәлімдеді. Тауссигтің куәлігі апталар бойы баспасөзде қызу талқылау тудырды және Ф.Д.Р.-ды ашуландырды, ол Тауссигті Норфолк теңіз кемежайы мен Бесінші теңіз округінің басшылығынан босатуды қалады. Бірақ Әскери-теңіз күштерінің бас штабы адмирал Харольд Р. Старк Рузвельттің ойын өзгертуге көндірді және Рузвельт ешқандай шара қолданбады. Дегенмен, Старк Тауссигтің пікірлері Әскери-теңіз департаментінің пікірлеріне қайшы екенін жариялады және 1940 жылдың 23 сәуірінде Тауссигтің іс қағаздарына қосылатын сөгіс жазасын берді.

Медальдар мен марапаттар

Әскери-теңіз флотының ерекше қызметі үшін медалі
Құрмет легионы
Күміс өмірді сақтау медалі
Күміс Жүрек медалі
Сэмпсон медалі
Испания науқаны медалі
Филиппин науқаны медалі
Қытай көмекші экспедициясы медалі
Куба тыныштық медалі
Бірінші дүниежүзілік соғыс Жеңіс медалі, "Эсминец" таспасымен
Екінші Никарагуа науқаны медалі
Америка қорғаныс қызметі медалі
Америка науқаны медалі
Екінші дүниежүзілік соғыс Жеңіс медалі
Сент-Майкл және Сент-Джордж ордені, Ұлыбритания

Әскери-теңіз күштері үшін марапаттау

Америка Құрама Штаттарының Президенті капитан Джозеф Кнефлер Тауссигке, үлкен, аға, Америка Құрама Штаттары Әскери-теңіз күштері, USS WADSWORTH кемесінің командирі ретінде, зор жауапкершілікпен атқарылған, ерекше еңбегі үшін, жаудың суасты қайықтары мен миналары бар суларда қарауылдау, осы сулар арқылы маңызды әскерлер мен жабдықтарды қадағалау және қорғау, сондай-ақ жаудың теңіз күштерінің барлық түрлеріне қарсы шабуыл және қорғаныс әрекеттерін қажырлы және толассыз жүргізу міндеттерін үлкен жетістікпен атқарғаны үшін, және әсіресе 1917 жылғы 29 шілдеде жаудың суасты қайығына жасаған сәтті шабуылы үшін марапаттайды.

Есімдес

Жоюшы-эскорт «Джозеф К. Тауссиг» оның құрметіне, ал жойғыш «Тауссиг» оның әкесінің құрметіне аталған. Адмирал Тауссиг бульвары Норфолк қаласында, Вирджиния штатында, Норфолк әскери-теңіз базасының жанында оның құрметіне аталған. Калифорния штатының Террасанта қаласындағы Мерфи Каньоны әскери тұрғын үйінің Тауссиг көшесі де оның құрметіне аталған.

Әр түрлі

Оның немересі радиодағы ток-шоу жүргізушісі және адвокат Хью Хьюитке үйленген.

Жарияланған еңбектер

Біздің Әскери-теңіз күштері, жауынгерлік команда (1943) Уиттлси Хаус – Харли Ф. Коуппен бірлесіп жазылған.

Жарияланымдар

"АҚШ-тың Қиыр Шығыс соғысына қатысатынын болжайды, адмирал Тауссиг Жапонияның үстемдік құруға тырысатынын мәлімдейді – Әскери-теңіз күштері оның пікірін мойындамайды." New York Times, 1940 жылғы 23 сәуір, 1-бет. "Үш керемет шағын соғыс: Джозеф Кнефлер Тауссигтің күнделіктері, 1898–1901" [Евлин М. Черпак құрастырған] (2009 жылғы қаңтар) Әскери-теңіз колледжі баспасы. "Куинстаун патрулі, 1917: АҚШ Әскери-теңіз күштерінің командирі Джозеф Кнефлер Тауссигтің күнделігі" (1996 жылғы маусым) Әскери-теңіз соғыс колледжі баспасы. Вон, Стивен Л. "Америка журналистикасының энциклопедиясы". CRC Press, 2008, 384-бетте Дрю Пирсонның Тауссигтің "зейнетке шығуы" туралы хабарламасы бар.