Джон Леннон мен Пол Маккартни: Музыкалық серіктестік тарихы

Кіріспе

Джон Леннон мен Пол Маккартнидің ән жазу серіктестігі (Lennon–McCartney) – ағылшын музыканттары Джон Леннон (1940–1980) мен Пол Маккартнидің (1942 жылы туған) The Beatles тобындағы ән жазу серіктестігі. Бұл серіктестік сатылған пластинкалар саны бойынша әлемдегі ең ұлы, ең танымал және ең сәтті музыкалық ынтымақтастықтардың бірі саналады, 2004 жылғы мәліметтерге сәйкес, The Beatles тобының бүкіл әлем бойынша 600 миллионнан астам пластинкасы сатылған. 1962 жылдың 5 қазаны мен 1970 жылдың 8 мамыры аралығында серіктестік шамамен 180 әнді бірлесіп жариялады, олардың көп бөлігі The Beatles тобымен жазылды және олардың репертуарының негізін құрады. Көптеген ән жазу серіктестіктерінен айырмашылығы, олар жеке лирик пен композитордан тұрады, мысалы Джордж пен Айра Гершвин, Ричард Роджерс пен Оскар Хаммерштейн II, немесе Элтон Джон мен Берни Таупин сияқты, Леннон мен Маккартни екеуі де ән сөздерін және музыканы жазды. Кейде, әсіресе бастапқыда, олар әндер жазғанда тығыз ынтымақтасып жұмыс істеді, Леннон айтқандай, "көзден-көзге" келісіп жұмыс істеді. Олардың серіктестігінің соңғы кезеңінде, әдетте біреуі әннің көп бөлігін екіншісінен минимал көмек алып немесе мүлдемсіз жазатын болды. The Beatles әйгілі болғанға дейін жасалған келісім бойынша, Леннон мен Маккартни серіктестік кезеңінде екеуінің бірі жазған әндер үшін тең авторлық құқыққа ие болды. Леннон–Маккартнидің шығармалары көптеген кавер-версиялардың нысаны болды. Гиннес рекордтар кітабында көрсетілгендей, "Yesterday" әнін басқа әндерге қарағанда көбірек музыканттар орындаған.

Жиналыс

Маккартни бұрын Леннонды жергілікті жерде кім екенін білмей көріп, байқаған болса да, екеуі алғаш рет 1957 жылғы 6 шілдеде жергілікті шіркеу мерекесінде кездесті, онда 16 жасар Леннон өзінің "Quarrymen" тобымен ойнап жатқан еді. 15 жастағы Маккартниді ортақ досы Иван Вонмен бірге алып келді, ол Леннонға гитарадағы шеберлігімен және Эдди Кокранның "Twenty Flight Rock" әнін орындауымен әсер етті. Содан кейін Леннон Маккартниден "Quarrymen" тобына қосыла ма деп сұрады; Маккартни келісті. Дуэттің алғашқы музыкалық жұлдыздары Эверли бауырлары, Литтл Ричард, Чак Берри, Элвис Пресли, Бадди Холли және Смоки Робинсон мен "Miracles" тобы болды, олар көптеген әндерін үйреніп, олардың үнін еліктеді. Олардың алғашқы шығармалары Маккартнидің үйінде (20 Forthlin Road), Леннонның тәтесі Мимидің үйінде (251 Menlove Avenue) немесе Ливерпуль институтында жазылды. Олар жиі достарын шақырып, - Джордж Харрисон, Найджел Уолли, Барбара Бейкер және Леннонның өнер мектебіндегі сыныптастары - жаңа әндерін тыңдауға шақыратын.

Химиялық жазу

Леннонның айтуынша, Битлз музыкасының басты мақсаты – қарым-қатынас құру, және осы мақсатта ол мен Маккартнидің ортақ ниеті болған. Автор Дэвид Роули Леннон мен Маккартни жазған әндердің кемінде жартысында бірінші тармақта "сен" және/немесе "сенікі" деген сөздер кездесетінін атап көрсетті. 1980 жылы Playboy журналындағы сұхбатында Леннон серіктестік туралы былай деді:

Тарихшы Тодд Комптон Леннонның Маккартнидің оптимизмі туралы айтқанындағы шындыққа назар салды. Дегенмен, бұл толық картина емес, өйткені Маккартнидің ең ерекше әндерінің кейбіреуі қайғылы немесе оқшаулық тақырыбын қамтиды, мысалы, "Yesterday", "She's Leaving Home", "Eleanor Rigby" немесе "For No One". Леннон мен Маккартни көбінесе жеке жазғанмен, Битлз әндерінің көпшілігі біреуінің немесе екіншісінің еңбегі болса да, екі автордың да қатыспаған ән аяқталуы сирек кездесетін. Көп жағдайда бір автор идеяны немесе әннің фрагментін жасап, оны екіншісіне аяқтауға немесе жақсартуға беретін; кейде әрқайсысы жеке жұмыс істеген екі аяқталмаған ән немесе идея толық әнге біріктірілетін. Көбінесе біреуі екіншісінің өлеңі мен қосымшасына сегізінші немесе көпір бөлімін қосатын. Джордж Мартин олардың ән жазудың жоғары сапасын екеуінің арасындағы достық бәсекелестікке байланысты деп есептейді. Битлздің инновациясы мен танымал табысының басты себебі – Леннон мен Маккартнидің ән жазу командасының бәсекелестік пен өзара шабыттандыру элементтерімен, сондай-ақ тікелей ынтымақтастық пен музыкалық идеялардың шығармашылық үйлесімінен туындаған тәсілі екені жиі айтылады. Уақыт өте келе әндер көбінесе бір автордың туындысына айналды, ал серіктес көбінесе бірнеше сөзді немесе басқа акорды ұсынатын. "A Day in the Life" – Леннон мен Маккартнидің маңызды үлесі бар кейінгі Битлз әнінің танымал мысалы, онда Маккартнидің жеке ән фрагменті ("Ояндым, төсектен құладым, шашымды тарадым") Леннонның композициясының ортасын толықтыру үшін пайдаланылды ("Бүгін жаңалықтарды оқыдым, о, құдай-ау"). "Hey Jude" – Леннонның пікірін ескерген Маккартнидің кейінгі әнінің тағы бір мысалы: Леннонға әнді орындап көрсету кезінде Маккартни "Саған қажетті қозғалыс иығыңда" деген сөздерге келгенде, мағынасыз деп санайтын осы жолды жақсырақ сөз тапқанда өзгертетініне Леннонға сендірді. Леннон Маккартниге бұл жолды қалдыруды кеңес берді, ол әннің ең күшті бөлігі екенін айтты. Леннон мен Маккартнидің бірлескен жұмысы кейінгі жылдары азайғанмен, олар бір-біріне әсер етуді жалғастырды. 1969 жылы Леннон: "Біз қазір қалай жазатын болсақ, бір-бірімізге арқа сүйеу арқасында жазамыз. Пол бес-он жыл болды, егер Пол болмаса, мен қазір жазғандай жазбас едім, егер мен болмаса, ол да былай жазбас еді".

Historian Todd Compton has noted that there is some truth to Lennon's statement regarding McCartney's optimism. However, it does not tell the whole story, as some of McCartney's most characteristic songs are tragic, or express themes of isolation, such as "Yesterday", "She's Leaving Home", "Eleanor Rigby" or "For No One". Although Lennon and McCartney often wrote independently—and many Beatles songs are primarily the work of one or the other—it was rare that a song would be completed without some input from both writers. In many instances, one writer would sketch an idea or a song fragment and take it to the other to finish or improve; in some cases, two incomplete songs or song ideas that each had worked on individually would be combined into a complete song. Often one of the pair would add a middle eight or bridge section to the other's verse and chorus. George Martin attributed the high quality of their songwriting to the friendly rivalry between the two. This approach of the Lennon–McCartney songwriting team—with elements of competitiveness and mutual inspiration as well as straightforward collaboration and creative merging of musical ideas—is often cited as a key reason for the Beatles' innovation and popular success. As time went on, the songs increasingly became the work of one writer or the other, often with the partner offering up only a few words or an alternative chord. "A Day in the Life" is a well known example of a later Beatles song that includes substantial contributions by both Lennon and McCartney, where a separate song fragment by McCartney ("Woke up, fell out of bed, dragged a comb across my head ") was used to flesh out the middle of Lennon's composition ("I read the news today, oh boy "). "Hey Jude" is another example of a later McCartney song that had input from Lennon: while auditioning the song for Lennon, when McCartney came to the lyric "the movement you need is on your shoulder", McCartney assured Lennon that he would change the line—which McCartney felt was nonsensical—as soon as he could come up with a better lyric. Lennon advised McCartney to leave that line alone, saying it was one of the strongest in the song. Though Lennon and McCartney's collaborative efforts decreased in later years, they continued to influence one another. As Lennon stated in 1969, "We write how we write now because of each other. Paul was there for five or ten years, and I wouldn't write like I write now if it weren't for Paul, and he wouldn't write like he does if it weren't for me."

Леннон Маккартниге қарсы Маккартни Леннонға қарсы

1962 жылдың қазан айында The Beatles Ұлыбританияда "Леннон–Маккартни" авторлығында "Love Me Do" атты алғашқы синглын шығарды. Бірақ, келесі жылы шыққан үш туындысында ("Please Please Me" синглы, "Please Please Me LP" альбомы және "From Me to You" синглы) авторлық "Маккартни–Леннон" деп көрсетілді. Маккартнидің сөзінше, Леннонды бірінші көрсету туралы шешім 1963 жылдың сәуір айында өткен топ отырысында қабылданған. Маккартнидің 2002 жылы жарық көрген концерттік альбомы "Back in the U. S."-те де The Beatles әндерінің барлығы "Пол Маккартни және Джон Леннон" деп көрсетілген. Оно 1965 жылғы "Yesterday" әні үшін авторлықты кері қайтару туралы Маккартнидің өтінішіне қарсылық білдіргенде, Маккартни бұрын Леннонмен келісіп, болашақ туындыларда егер біреуі қаласа авторлықты өзгертуге болатынын айтты. 2003 жылы ол: "Мен қазіргі жағдайға және осыған дейінгі жағдайға ризамын. Леннон мен Маккартни – бұл мен мақтан тұтатын рок-н-ролл таңбасы, және ол әрқашан дәл осы тәртіппен болған." деді.

Мәдени әсері

Леннон-Маккартни, сондай-ақ басқа да британдық жаңа толқын әнші-әндер авторы болған музыканттар, музыка индустриясында өзгерістерге себеп болды, себебі олар өз музыкаларын өзі жазып, өзі орындаған топтар еді. Бұл тенденция американдық музыка индустриясында үстемдік құрған кәсіби әндер жазушыларға қауіп төндірді. Брилл Билдинг әнші-әндер авторы Элли Гринвич: «Битлз бен бүкіл британдық жаңа толқын келгенде, біздің бәріміз: "Жарайды, жақсы болды, енді бізге орын жоқ. Не істеуміз?" деуге дайын едік. Өйткені енді өзінің музыкасын өзі жасайтын, толыққанды топтар пайда болды. Олар өздеріне тән стильдегі музыка жасайды. Біз не істейміз?" деді. 1963 жылы "The Sunday Times" газеті Леннон мен Маккартниді Людвиг ван Бетховеннен кейінгі ең ұлы композиторлар деп атады. Леннон-Маккартни бренді рок жанрындағы басқа да әндер жазушылар командаларына үлгі болды, оның ішінде Леннонның айтуынша, "The Rolling Stones" тобының Джаггер-Ричардс серіктестігі. Кейінгі "Битлз" стиліндегі әндер жазушылар тобы БАҚ-та Леннон-Маккартнимен салыстырылды. Музыка жазушылары "Squeeze" тобының Крис Диффорд пен Гленн Тилбрук серіктестігін "жаңа Леннон-Маккартни" деп атады. Диффорд пен Тилбрук бұл салыстыру туралы екіталай пікір білдірді: Тилбрук олардың нәтижесінде "сәл мақтанға мас" болғанын сезінді, ал Диффорд бұл аталым "Squeeze" тобына радио бағдарламаларының назарын аудару үшін "өте пайдалы" болғанымен, бұл "Тилбрук үшін ауыртпалық болуы мүмкін еді, өйткені ол [Битлз] әндерін жазудың деңгейіне сай болуы керек еді, бірақ ол өзінің керемет ән жазушысы болғандықтан, оған мұндай қажеттілік болмады". Кейіннен музыка журналистері бұл жұпты "синт-поптың Леннон-Маккартниі" деп сипаттады. 1989 жылы Маккартни Элвис Костелломен бірлесіп жұмыс істегенде, Костеллоның өткір стилі оны Маккартнидің серіктесі ретінде Леннонмен салыстыруға себеп болды. Маккартни Костеллоның "ішінде Леннонның бір бөлігі бар" екенін мойындағанына қарамастан, бұл жұптасуды "жаңа нәрсе" деп сипаттады. Бір ән ("Don't Bother Me") Джордж Харрисонның еңбегі деп есептелді. Келесі шыққан альбом, "Beatles for Sale" (1964), алты кавер және сегіз Леннон-Маккартни түпнұсқасын қамтыды. Келесі релиз, "Help!" (1965), екі кавер, екі Харрисон композициясы және он Леннон-Маккартни тректерін қамтыды; бұл Ливерпульдің дәстүрлі халық әнінің "Maggie Mae" аранжировкасын қамтыған "Let It Be" альбомына дейін түпнұсқа емес композиция бар соңғы "Битлз" альбомы болды. Осыдан кейінгі шығармаларда Харрисон әр альбомға бір-төрт ән салды, Старр барлығы екі ән жазды және үшіншісі үшін Леннон мен Маккартнимен бірлесіп авторлық құқық алды ("What Goes On"). Сонымен қатар, "Flying" және "Dig It" әндерінің авторлары барлық төрт "Битлз" тобы деп есептелді. Каталогтың қалған бөлігі Леннон мен Маккартниге тиесілі болды. Леннон мен Маккартни Старрға ән айтуға, ал Харрисонға өзінің жеке материалдарын жазуға кіріспей тұрып, әндер берді. Өздері үшін сақтаған әндерінде әрқайсысы көбінесе өз шығармаларын орындады, көбінесе екіншісі гармония қосты, немесе әншілердің бірі жетекші вокалды орындады. Егер әрқайсысы бір әнді толықтыру үшін өз үлесін салса, ол өзінің бөлігін орындайтын, мысалы, "I've Got a Feeling" және "A Day in the Life" әндерінде. "Every Little Thing" - серіктестіктің бір мүшесі (Маккартни) негізгі композитор болған, ал екіншісі (Леннон) жетекші вокалды орындаған Леннон-Маккартни әнінің сирек кездесетін мысалы. Маккартни Леннонмен бірге куплеттерді орындайды, бірақ Леннонның дауысы көбірек естіледі. Маккартни хорда жоғары гармонияны орындайды. 2017 жылдың қаңтар айында Маккартни 2018 жылдан бастап Леннон-Маккартни әндер каталогындағы үлесіне иелік етуді талап етіп, АҚШ-тың аудандық сотында "Sony/ATV Music Publishing" компаниясына қарсы сотқа берді. АҚШ-тың авторлық құқық туралы заңына сәйкес, 1978 жылға дейін жарық көрген шығармалар үшін автор 56 жылдан кейін баспагерге берілген авторлық құқықтарды қайтарып ала алады. 2017 жылдың маусым айында Маккартни мен "Sony" құпия келісімге келді.

Lennon–McCartney, as well as other British Invasion songwriters, inspired changes to the music industry because they were bands that wrote and performed their own music. This trend threatened the professional songwriters that dominated the American music industry. Ellie Greenwich, a Brill Building songwriter, said, "When the Beatles and the entire British Invasion came in, we were all ready to say, 'Look, it's been nice, there's no more room for us It's now the self contained group makes, certain type of material. What do we do?" In 1963, The Sunday Times called Lennon and McCartney the greatest composers since Ludwig van Beethoven. The Lennon–McCartney brand would prove to be a model for several other songwriting teams in the rock genre, including, according to Lennon, the Rolling Stones' Jagger–Richards partnership. Subsequent Beatlesque songwriting teams attracted comparisons in the media to Lennon–McCartney. The new wave band Squeeze's partnership of Chris Difford and Glenn Tilbrook was dubbed the "new Lennon–McCartney" by music writers. Difford and Tilbrook expressed ambivalence about the comparison: Tilbrook felt that they "got a bit pompous" as a result, while Difford noted that, although the tag was "very useful" to Squeeze for getting the attention of radio programmers, the label "might have been a burden" on Tilbrook "because he had to live up to the challenge of [the Beatles'] kind of songwriting, which he didn't need to do because he's such an incredible songwriter in his own right." music journalists subsequently began to describe the pair as "the Lennon–McCartney of synth pop". When McCartney teamed up with Elvis Costello in 1989, Costello's acerbic style earned him comparisons to Lennon in his role as McCartney's collaborator. McCartney, despite conceding that Costello has "got a bit of Lennon in him", characterized the pairing as "a new thing". with one track ("Don't Bother Me") credited to George Harrison. The next album released, Beatles for Sale (1964), included six covers and eight Lennon–McCartney originals. The subsequent release, Help! (1965), had two covers and two Harrison compositions along with ten Lennon–McCartney tracks; it was the last Beatles album to feature a non original composition until Let It Be, which included an arrangement of the traditional Liverpool folk song "Maggie Mae". Among the songs in this post Help! output, Harrison contributed between one and four songs per album, and Starr wrote two songs in total and received a joint credit with Lennon and McCartney for a third ("What Goes On"). In addition, "Flying" and "Dig It" were credited to all four Beatles. The rest of the catalogue came from Lennon and McCartney. Lennon and McCartney gave songs to Starr to sing, and to Harrison before he started writing his own material. As for the songs they kept for themselves, each partner mostly sang his own composition, often with the other providing harmonies, or they shared lead vocal. If each contributed a fragment to make a whole song, he might sing his portion, as in the case of "I've Got a Feeling" and "A Day in the Life". "Every Little Thing" is a rare example of a Lennon–McCartney song in which one member of the partnership was primary composer (McCartney) but the other sang lead vocal (Lennon). McCartney sings in unison with Lennon on the verses, but Lennon's vocal is more prominent. McCartney sings the high harmony on the chorus. In January 2017, McCartney filed a suit in United States district court against Sony/ATV Music Publishing seeking to reclaim ownership of his share of the Lennon–McCartney song catalogue beginning in 2018. Under US copyright law, for works published before 1978 the author can reclaim copyrights assigned to a publisher after 56 years. McCartney and Sony agreed to a confidential settlement in June 2017.

Шығармаланған әндер

Келесі композициялар Леннон мен Маккартнидің шығармалары деп саналады, бірақ оларды Beatles немесе басқа да орындаушылар ресми түрде жарияламаған, төменде көрсетілген жағдайларды қоспағанда. Көптеген әндер Beatles-тің пираттық таспаларында кездеседі, бірақ "Carnival of Light" осы ережеден тыс. Жарияланбаған әндер тізіміне Beatles тобына айналған Quarrymen тобының алғашқы бірлескен жұмыстары да кіреді. Осы әндердің бірнешеуі 1969 жылдың басындағы Get Back сессияларында қайта қарастырылды. Атауы Жыл Ескермелер"Осылай қарап тұр" 1957 Quarrymen орындаған. "Көзге көрінетін айна" 1957 Аспаптық шығарма. 1969 жылғы фильмдерден алынған үзінділерде еске алынған; Get Back сессияларында орындалғаны белгісіз. "Ол менің әйелім" 1957 Quarrymen орындаған. "Years Roll Along" 1957 Quarrymen тобы орындаған. "I'll Wait Till Tomorrow" 1960 Кантрі музыкасының ықпалымен жазылған дуэт, Леннон мен Маккартни 1969 жылдың 3 қаңтарында Get Back сессияларында қысқаша орындаған. "I've Been Thinking That You Love Me" 1960 Get Back сессияларында қысқаша орындалды. "Some Days" 1960 Түсірілім кезіндегі жұмыстарға негіделген болжамды атаулар. "You'll Be Mine" әні де сол кезде жазылған және Anthology 1 альбомында жарық көрген. "Сіз күнделікті жазуыңыз керек" 1960"Well Darling" 1960"Come on People" 1960"I Don't Know" 1960"Pinwheel Twist" 1962 1962 жылы тікелей эфирде орындалды. "Жұрақ карнавалы" 1967 1967 жылдың 5 қаңтарында жазылған; 14 минутқа жуық созылған тәжірибелік коллаж. "Ширлидің жабайы аккордеоны" 1967 1967 жылдың 12 қазанында жазылған; Magical Mystery Tour фильміне арналған аспаптық шығарма. "Etcetera" 1968 Маккартни 1968 жылдың 20 тамызында "Mother Nature's Son" және "Wild Honey Pie" әндерімен бірге жазды. "Watching Rainbows" 1969 Леннон орындаған; 1969 жылдың 14 қаңтарында Get Back сессияларында орындалды.