Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
14 ғасырдағы Йорк архиепискобы және Англияның канцлері Уильям Гринфилд (6 желтоқсан 1315 ж. қайтыс болды) Англияның Лорд-канцлері және Йорк архиепискобы қызметін атқарды. Ол сондай-ақ Гринфилдтық Уильям деп те белгілі болған.
14th century Archbishop of York and Chancellor of England
William Greenfield (died 6 December 1315) served as both the Lord Chancellor of England and the Archbishop of York. He was also known as William of Greenfield.
Йорк архиепискобы
Гринфилдті Йорк тарауы 1304 жылғы 4 желтоқсанда сайлады; алайда, Папа Бенедикт XI-нің қайтысынан кейін оның қасиеттілікке ие болуы кешіктірілді; соңында, ол 1306 жылғы 30 қаңтарда Лионда Климент V-тің қолынан қасиеттілік алды. Гринфилдті Папа мен кардиналдарға Патша жоғары бағалады, оларға оның "кеңестегі даналығы, еңбекқорлығы, көркем әдебиет білімі және мемлекетке пайдалылығы" туралы айтты. Тағайындалғанға дейін Гринфилд біраз уақыт Римде тұрды, онда оның күнкөрісі мен Папаның келісімін алу өте қиын болды, Гринфилдті қарыз алуға мәжбүр етті және ол: "Барлық қарыз берушілер шіркеу қызметкерлері еді. Яһудилер бірнеше жыл бұрын жоғалып кеткен, ал елдің бағалы заттарының көп бөлігі қазір бай дін қызметкерлерінің немесе монастырь сандықтарында сақталған" деді. Ол өзінің қарыздарын төлеу үшін Луккалық Белларди компаниясынан қаржы жинауға мәжбүр болды. Итальяндық қарызгерлерден арылуға тырысып, ол дін қызметкерлерінен көмек сұрады және Англияның солтүстігіндегі көптеген шіркеу басшыларынан қарыз алды. Шотландиямен соғыс салдарынан Йорк Англияның де-факто астанасына айналды, 1298, 1299 және 1300 жылдары парламент сессиялары осында өтті. Әділет сарайлары да Йоркке көшірілді және жеті жыл бойы Лондонға оралмады. 1308 жылы Англияда тамплиерлерге шабуыл басталғанда Гринфилд оларға жақсы қатысты және сондықтан Кентербери провинциясында оларға қарсы әрекеттерге қатысудан бас тартты; алайда ол 1312 жылы Венадағы Ұлы кеңесте болды, онда Папа Климент V тамплиерлер орденін тарату туралы жарлық шығарды. Гринфилд 1315 жылғы 6 желтоқсанда Кавуд сарайында қайтыс болды және Йорк соборындағы солтүстік бөлігінің шығыс жағында жерленді, онда оның ескерткіші бүгінгі күнге дейін сақталған. 1735 жылы оның қабірі ашылғанда саусағынан рубин сақинасы алынды; осы естеліктер собор әкімдерімен сақталды.
Greenfield was elected by the Chapter of York on 4 December 1304; however there was delay in his consecration due to the death of Pope Benedict XI; when finally consecrated it was by Clement V at Lyons, on 30 January 1306. Greenfield was strongly commended to the pope and cardinals by the King, who told them of his " wisdom in council, industry, literary knowledge, and usefulness to the state". Before his appointment Greenfield had lived for some time resident in Rome where the cost of his living and the procuring of the Papal assent were very heavy leaving Greenfield obliged to borrow money and to remark, "All the money lenders were ecclesiastics. The Jews had disappeared some years before and the greater part of the treasure of the country was now stored away in the chests of some wealthy clerk or in the coffers of the monastery." He was forced to raise money to pay his debts from the company of the Bellardi of Lucca. In an attempt to free himself from the Italian money lenders he exacted aids from the clergy, and borrowed from many church dignitaries in the north of England. As a result of the ongoing war with Scotland York became almost the de facto capital of England, with Parliament being held there in 1298, 1299 and 1300. The Courts of Justice were also moved to York and did not return to London for seven years. When the attack on the Templars in England began in 1308 Greenfield was favourable to them and so refused to take any part in actions against them within the province of Canterbury; he was however present at the Great Council of Vienne in 1312, when Pope Clement V issued an edict dissolving the Order of the Templars. Greenfield died at his palace of Cawood on 6 December 1315, and was buried in the eastern part of the north transept of York Minster, where his monument still remains. A gold ring with a ruby was taken from his finger when in 1735 his tomb was opened; these mementoes have been preserved by the Cathedral authorities.