Кіріспе
Друз Юлий Цезарь мен Ливилланың қызы және Калигуланың туысы (шамамен б.з. 7-43 ж.)
Джулия Ливия (7 – 43 ж. б.), Друз Юлий Цезарь мен Ливилланың қызы және Рим императоры Тиберийдің немересі болған. Ол сондай-ақ император Калигуланың бірінші туысы және император Клавдийдің сіңлісінің қызы болды.
Ерте өмір
Юлия император Августың билігінің соңғы жылдары дүниеге келді және Друз Юлий Цезарьдің (Августың әйелі Ливия Друзилланың ұлы Тиберий арқылы немересі) мен Ливилланың (Ливия Друзилланың ұлы Нерон Клавдий Друз арқылы немересі, сондай-ақ Марк Антонийдің қызы Антония Кіші арқылы немересі) қызы еді. 14 жылы Август қайтыс болған кезде, әлі балалық шағында болған Юлия ауырып қалды. Өмірінің соңына жеткен император Август әйелі Ливияға Юлияның жазылып-жазылмағанын сұрады.
Некелер
Август қайтыс болғаннан кейін, Юлияның әкесінің әжесі Тиберий, Римнің екінші императоры болды. Ол шамамен 16 жасқа келгенде, Нерон Цезарьға (Германник пен Агриппинаның ұлы) тұрмысқа шықты. Неке бақытсыз болған сияқты, және ол жақсы білінетін сарай күзетшісі Сеянның қастандықтарына ұшырады, ол Юлияның анасы Ливилламен жақын қарым-қатынасын пайдаланып, Германник отбасына қарсы жоспарлар жасады. Тациттің сөздерімен айтқанда, жас ханзада айтса да, үнсіз отырса да, екеуі де қылмысқа батылды. Әр түндік өз алаңдаушылығымен келді, себебі оның ұйқысыз сағаттары, армандары мен көңіл күйі әйелі Ливияға, ал Ливия Сеянға жеткізілді. 29 жылы Сеянның қастандықтары мен Тиберийдің талабымен Нерон мен Агриппина мемлекетке опасыздық жасады деп айыпталды. Сенат Неронды халық жауы деп жариялап, оны тізгінмен байлап, жабық паланкинмен алып кетті. Нерон Понтия (Понза) аралына қамауға алынды. Келесі жылы ол өлімге кесілді немесе өзін-өзі өлтіруге мәжбүр болды. Кассиус Дио Юлияның Сеянға күйеу болғанын жазды, бірақ Тацит бұл пікірге қарсы тұрған сияқты, оның айыбы жоғарырақ. Сеян Тиберийдің бұйрығымен 18 қазан күні сотталып, өлімге кесілді. Оның сүйіктісі, Юлияның анасы Ливилла, сол кезде қайтыс болды (вероятно, өз анасы, Юлияның әжесі Антония аштықтан өлтірді немесе өзін-өзі өлтірді). 33 жылы Юлия ат спортымен айналысқан Гай Рубеллиус Бландусқа үйленді. Бландус 18 жылы консул болғанмен, бұл одақ апатқа ұшырады деп есептелді; Тацит бұл оқиғаны «Римді қайғыға толтырған көптеген қайғы-қасіреттер» тізіміне қосты, олар басқа жағдайда түрлі ықпалды тұлғалардың өлімімен байланысты болды. Олардың кем дегенде бір баласы болды, Рубелий Плаут. Ювенал, «Сатира VIII.39» еңбегінде тағы бір ұлын, сондай-ақ Гай Рубелий Бландус деп атады, ал бір жазуда Юлия үш жасқа толмаған Рубелий Друзустың анасы болған болуы мүмкін екенін көрсетеді. Юлияның Рубелия Басса деген қызы немесе келіні болды, ол болашақ Рим императоры Нерваның анасының інісімен үйленді. 43 жыл шамасында Рим императоры Клавдийдің әйелі, император Валерия Мессалинаның адамы Юлияны туыстық қатынаста болу және әдепсіздікте жалған айыптады. Мессалина өзін және ұлын таққа қауіп төндіретін тұлғалар деп санады. Император, оның ағасы Клавдий, өзінің немересіне ешқандай қорғаныс бермей, оны «жаламен» өлтірді (Octavia 944 6: «ferro caesa est»). Ол өлім жазасына кесілуін сезіп, өзіне қол жұмсаған болуы мүмкін. Оның алыс туысы Помпония Грекина императорға ашық наразылық білдіріп, 40 жыл бойы аза тұтты, бірақ жазаланбады. Юлия өзінің бірінші туысы Юлия Ливилламен бірге қазаға кесілді, ол Германниктың қызы және бұрынғы император Калигуланың әпкесі болды.
Whether the young prince spoke or held his tongue, silence and speech were alike criminal. Every night had its anxieties, for his sleepless hours, his dreams and sighs were all made known by his wife to her mother Livia [i. e. Livilla] and by Livia to Sejanus. Later in 29, owing to the intrigues of Sejanus, and at the insistence of Tiberius, Nero and Agrippina were accused of treason. Nero was declared a public enemy by the Senate and taken away in chains in a closed litter. Nero was incarcerated on the island of Pontia (Ponza). The following year he was executed or driven to suicide. Cassius Dio records that Julia was now engaged to Sejanus, but this claim appears to be contradicted by Tacitus, whose authority is to be preferred. Sejanus was condemned and executed on Tiberius’ orders on 18 October 31. His lover, Julia's mother Livilla, died around the same time (probably starved by her own mother: Julia's grandmother Antonia, or committed suicide). In 33, Julia married Gaius Rubellius Blandus, a man from an equestrian background. Despite that Blandus had been consul suffect in 18, the match was considered a disaster; Tacitus includes the event in a list of "the many sorrows which saddened Rome", which otherwise consisted of deaths of different influential people. They had at least one child, Rubellius Plautus, Juvenal, in Satire VIII.39, suggests another son, also named Gaius Rubellius Blandus and an inscription implies Julia was probably the mother of Rubellius Drusus, a child who died before the age of three. Julia also had a daughter or step daughter Rubellia Bassa who married a maternal uncle of the future Roman Emperor Nerva. Around 43, an agent of the Roman Emperor Claudius' wife, Empress Valeria Messalina, had falsely charged Julia with incest and immorality. Messalina considered her and her son a threat to the throne. The Emperor, her uncle Claudius, without securing any defence for his niece, had her executed 'by the sword' (Octavia 944 6: "ferro caesa est"). She may have anticipated execution by taking her own life. Her distant relative Pomponia Graecina remained in mourning for 40 years in open defiance of the Emperor, yet was unpunished. Julia was executed around the same time as her first cousin Julia Livilla, the daughter of Germanicus and sister of the former Emperor Caligula.
Мәдени суреттер
Роберт Грейвстің "Мен, Клавдий және Клавдий құдай" романдарында Юлия "Тоңғақ Елена" деп аталды. Грейвс мұны романдарда комедиялық эффект үшін жасады, бірақ шындығында ол ашкөздікпен танылмаған. 1976 жылғы телеспектакльде оны Карин Фоули сомдады. Спектакльде оның анасы Сеянға үйленуіне кедерлес болу үшін оны улауға тырысады, бірақ оның нәтижесінде қайтыс болғаны туралы нақты айтылмаған, сондықтан Клавдий тұсында оның тағдыры жасырылып қалды.
Өмірбаян
(ред. ), Prosopographia Imperii Romani, 3 том, Берлин, 1897–1898. (PIR1)
(ред. ), Prosopographia Imperii Romani саeculi I, II және III, Берлин, 1933 (PIR2)
Раепсает Шарлиер М. Th., Prosopographie des femmes de l'ordre sénatorial (Ier IIe siècles), 2 том, Лувен, 1987, 360 б.; 633 б.
Лайтман, Марджори және Лайтман, Бенджамин. Грек және рим әйелдерінің өмірбаяндық сөздігі. Нью-Йорк: Facts On File, Inc., 2000.
Левик, Барбара, Клаудиус. Йель университетінің баспасы, Нью-Хейвен, 1990.
Барретт, Энтони А., Агриппина: Ертедегі Рим империясындағы сексуалдық қатынастар, билік және саясат. Йель университетінің баспасы, Нью-Хейвен, 1996.
Юкер, Ханс және Виллерс, Дитрих (ред. ), Gesichter. Швейцарияның меншігіндегі грек және рим бейнелері, Берн 1982, 92–93.
(edd. ), Prosopographia Imperii Romani saeculi I, II et III, Berlin, 1933 (PIR2)
Raepsaet Charlier M. Th., Prosopographie des femmes de l'ordre sénatorial (Ier IIe siècles), 2 vol., Louvain, 1987, 360 ff; 633 ff. Lightman, Marjorie & Lightman, Benjamin. Biographical Dictionary of Greek and Roman Women. New York: Facts On File, Inc., 2000. Levick, Barbara, Claudius. Yale University Press, New Haven, 1990. Barrett, Anthony A., Agrippina: Sex, Power and Politics in the Early Roman Empire. Yale University Press, New Haven, 1996. Jucker, Hans & Willers, Dietrich (Hrsg. ), Gesichter. Griechische und römische Bildnisse aus Schweizer Besitz, Bern 1982, 92–93.