Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық актер (1916–1986)
American actor (1916–1986)
Фрэнсис Ксавьер Алойсиус Джеймс Еремия Кинан Уинн (27 шілде 1916 – 14 қазан 1986) – американдық сипатты актер. Оның сөйлеуге толы бет-әлпеті – оның басты қаруы еді; бас рөлдерді жиі орындамаса да, ол көптеген фильмдер мен телешоулардағы есімдер тізімінде маңызды орын алды.
Francis Xavier Aloysius James Jeremiah Keenan Wynn (July 27, 1916 – October 14, 1986) was an American character actor. His expressive face was his stock in trade; and though he rarely carried the lead role, he had prominent billing in most of his film and television roles.
Ерте өмір
Уинн 1916 жылғы 27 шілдеде Нью-Йорк қаласында, водевиль комедиясымен аты шыққан Эд Уинннің және оның әйелі, бұрынғы Хилда Кинанның ұлы ретінде дүниеге келді. Ол сахналық есімін анасының әкесі Франк Кинаннан алды, ол Голливудта түскен алғашқы Бродвей актерлерінің бірі болған. Оның әкесі еврей, ал анасы ирландтық католик отбасынан шыққан. Эд Уинн ұлын актер болуға және 1937 жылы "The Lambs Club" клубына мүше болуға ынталандырды.
Wynn was born on July 27, 1916, in New York City, the son of vaudeville comedian Ed Wynn and his wife, the former Hilda Keenan. He took his stage name from his maternal grandfather, Frank Keenan, one of the first Broadway actors to star in Hollywood. His father was Jewish and his mother was of Irish Catholic background. Ed Wynn encouraged his son to become an actor, and to join The Lambs Club, which he did in 1937.
Театр және радио
Уинн өзінің мансабын сахналық актер ретінде бастады. Ол Бродвейдегі бірнеше пьесаларда ойнады, соның ішінде "Күнді еске ал" (1935), "Қара жесір" (1936), "Вагонды байла" (1937), "Жұлдызды вагон" (1938), "Бір ақшаға" (1939), "Шоу үшін екі" (1940) және "Көп болған соң көңіл көтеріледі" (1941). Уинн 1941 жылдың 7 сәуірінен 30 маусымына дейін Mutual Broadcasting System радиосында "The Amazing Mr. Smith" радиошоуында бас рөлде ойнады. Ол "көптеген қиындықтарға тап болып, қаламаған детективке айналған бейкүнде жас адам" рөлін сомдады.
Wynn began his career as a stage actor. He appeared in several plays on Broadway, including Remember the Day (1935), Black Widow (1936), Hitch Your Wagon (1937), The Star Wagon (1938), One for the Money (1939), Two for the Show (1940), and The More the Merrier (1941). Wynn starred in the radio show The Amazing Mr. Smith on Mutual Broadcasting System April 7 – June 30, 1941. He played the title role, "a carefree young man who runs into trouble galore and becomes an involuntary detective".
Кино және теледидар
Винн 1934-1986 жылдар аралығында жүздеген фильмдер мен телесериалдарда ойнады. 1940-1950 жылдары Metro Goldwyn Mayer кинокомпаниясының келісімшарт актері болды. Ол соғыс уақытындағы романтикалық фильм «Сағат» (1945) фильмінде өршіл, жаны ашылмайтын мас ретінде шағын рөл ойнады. Оның ең жарқын рөлі Кларк Гейблдің «Хакстерлер» (1948) фильміндегі кішігірім рөлі болды. Соғыстан кейінгі алғашқы жұмыстары: «Үш мушкетер» (1948) – Д’Артаньянның қызметшісі; «Анни, сәйкес келің» (1950); «Рояльдық той» (1951); «Маған сүй, Кейт» (1953); «Сұр фланель костюмді адам» (1956); «Абайсыз профессор» (1961); «Эмилидің америкалық сипатқа ие болуы» (1964) және «Доктор Странжлав» (1964). Винндер, әкесі мен ұлы, екеуі де 1956 жылы Род Серлингтің «Requiem for a Heavyweight» романының Playhouse 90 теледидарлық қойылымында ойнады. Ұлы жақсылықты қайтарды: радио тарихшысы Элизабет МакЛеодтың айтуынша, Кинан әкесіне кәсіби құлдыраудан, ауыр ажырасудан және он жыл бұрын жұмысына оралуға көмектескен жүйкелік аурудан арылуға көмектескен, ал енді Серлинг пен продюсер Мартин Манулиске ақсақал Виннді мұңды жаттықтырушы рөлін ойнауға көндіруге көмектесті. Ол да, әкесі де «Күлкілі костюмдегі адам» (1960) теледрамасында ойнап, осы сериалда жұмыс істеген кезде кездескен қиындықтарын көрсетті. Онда Винндер, Серлинг және актерлік құрамның көптеген мүшелері өздерінің рөлдерін сомдады. Кинан сонымен қатар Род Серлингтің тағы бір туындысында, «Твайлайт Зона» эпизодында «Өзінің әлемі» (1960) атты драматург Грегори Уэст рөлінде ойнады, ол сериалдың авторы Род Серлингтің жоғалуына себепкер болды. 1959 жылдың 18 қаңтарында Винн NBC телеарнасының беделді жексенбі күнгі түстен кейінгі антологиялық сериясы «Омнибус» арқылы көрсетілген С.Ж. Перлеманның Голливуд сатирасы «Зұлымдық ғажайыптар елінде» рөліне түсті. Винн Ли Марвинмен бірге «Point Blank» (1967) қылмыстық драмасында Йост рөлін ойнады. Ол үшінші «Бикини Бич» (1964) фильмінде жергілікті жастарды қуғысы келетін газет баспашысы рөлінде басты рөлді ойнады. Кейін ол «Ұлы жарыс» (1965) комедиялық фильмінде Хезакия рөлін ойнады. Ол «Санта Клаус қалаға келеді» (1970) фильмінде Қысқы сиқыршының даусын берді және бірнеше Дисней фильмдерінде ойнады, соның ішінде «Қар шары экспресі» (1972), «Герби қайтадан саяхаттайды» (1974) және «Шалғай Д.А.» (1976) (Уилбур Дэниелстің құпиясын біліп, оған қарсы пайдаланатын жаман адам рөлінде). Ол Диснейдің үш фильмінде қарақшы бизнесмен Алонзо Хок рөлінде ойнады – «Абайсыз профессор», «Flubber-дің ұлы» және «Герби қайтадан саяхаттайды». Ол Фрэнсис Форд Копполаның «Финианның жаңбырлы қайысы» (1968) мюзиклінде, Серджио Леоненің «Бір кезде Батыста» эпикалық вестернінде (1968) және Роберт Альтманның «Нэшвилл» (1975) фильмінде ойнады. Осы кезеңде ол «Alias Smith and Jones» (1971–1972), «Emergency!» (1975), «Movin’ On» (1975) және «Бионикалық әйел» (1978) телесериалдарында эпизодтық рөлдерде ойнады. Винн 1979–1980 жылдар маусымында «Даллас» телесериалының он эпизодында Юинг отбасының бұрынғы серіктесі, жау Диггер Барнстың рөлін ойнады. Винннің досы Дэвид Уэйн 1978 жылы Диггер Барнстың рөлін ойнаған, бірақ Уэйн Роджерс ойнаған CBS телесериалы «House Calls» рөліне байланысты оны жалғастыра алмады. Винн 1977 жылдың сәуір айында «Супермен» (1978) фильмінде Перри Уайт (Кларк Кент пен Лоис Лейннің «Daily Planet» газетіндегі бастығы) рөліне таңдалды. Маусым айында (өндіріс Англиядағы Пайнвуд студиясына көшірілді) Винн шаршаудан құлап, ауруханаға жеткізілді. Оның орнына Джеки Купер келді. Ол 1982 жылдың 18 желтоқсанында эфирге шыққан «The Love Boat» S6 E11 «Рождестволық сыйлық» эпизодында Чарльз Пикер Доббсты ойнады. 1983 жылы ол «Taxi» және «Quincy, M.E.» телесериалдарының соңғы эпизодтарының бірінде қонақ ретінде ойнады. 1984 жылы ол «Call to Glory» телефильмінде ойнады, кейін ол апталық телесериалға айналды.
Wynn appeared in hundreds of films and television series between 1934 and 1986. He was a Metro Goldwyn Mayer contract player during the 1940s and 1950s. He had a brief role as a belligerent, unsympathetic drunk in the wartime romance The Clock (1945). Arguably his most dynamic performance was a small role in The Hucksters (1948) with Clark Gable. His early postwar credits include The Three Musketeers (1948), playing D'Artagnan's servant; Annie Get Your Gun (1950); Royal Wedding (1951); Kiss Me, Kate (1953); The Man in the Gray Flannel Suit (1956); The Absent Minded Professor (1961); The Americanization of Emily (1964) and Dr. Strangelove (1964). The Wynns, father and son, both appeared in the original 1956 Playhouse 90 television production of Rod Serling's Requiem for a Heavyweight. The son was returning the favor: according to radio historian Elizabeth McLeod, Keenan had helped his father overcome professional collapse, a harrowing divorce, and a nervous breakdown to return to work a decade earlier, and now helped convince Serling and producer Martin Manulis that the elder Wynn should play the wistful trainer. Both he and his father also appeared in a subsequent TV drama called The Man in the Funny Suit (1960), which detailed the problems they had experienced while working on that series. In it, the Wynns, Serling, and many of the cast and crew played themselves. Keenan also featured in another Rod Serling production, a Twilight Zone episode entitled, "A World of His Own" (1960) as playwright Gregory West, who uniquely caused series creator Rod Serling to disappear. On January 18, 1959, Wynn starred in S. J. Perelman's Hollywood satire, "Malice in Wonderland", broadcast on NBC's prestigious Sunday afternoon anthology series Omnibus. Wynn took a dramatic turn as Yost in the crime drama Point Blank (1967) with Lee Marvin. He had a leading role in the third Beach Party movie, Bikini Beach (1964) as a scheming newspaper publisher who wants to banish the local young people. Later he played Hezakiah in the comedy film The Great Race (1965). He was the voice of the Winter Warlock in Santa Claus Is Comin' to Town (1970) and appeared in several Disney films, including Snowball Express (1972), Herbie Rides Again (1974) and The Shaggy D. A. (1976) (as a villain who learns Wilbur Daniels's secret and uses it against him). He appeared as villainous businessman Alonzo Hawk in three Disney films – The Absent Minded Professor, Son of Flubber, and Herbie Rides Again. He appeared in Francis Ford Coppola's musical Finian's Rainbow (1968), Sergio Leone's epic western Once Upon a Time in the West (also 1968), and Robert Altman's Nashville (1975). During this time, his guest television roles included Alias Smith and Jones (1971–1972), Emergency! (1975), Movin' On (1975) and The Bionic Woman (1978). Wynn appeared in ten episodes of TV's Dallas during the 1979–1980 season, playing the role of former Ewing family partner turned enemy Digger Barnes. David Wayne, a friend of Wynn's, had played Digger Barnes in 1978 but was unable to continue with the role because of his co starring role on the CBS series, House Calls, starring Wayne Rogers. Wynn was initially cast in Superman (1978) to play Perry White (the boss of Clark Kent and Lois Lane at the Daily Planet) in April 1977. By June (production had moved to Pinewood Studios in England), Wynn collapsed from exhaustion and was rushed to a hospital. He was replaced by Jackie Cooper. He played Charles Picker Dobbs in "The Love Boat" S6 E11 "A Christmas Presence" which aired 12/18/1982. In 1983, he guest starred in one of the last episodes of Taxi and Quincy, M. E. In 1984, he starred in the television film Call to Glory, which later became a weekly television series.
Жеке өмірі мен соңғы жылдары
Уинн 1947 жылы ажырасуға дейін бұрынғы сахна актрисасы Ив Линн Эбботтқа (1914-2004) үйленген. Ажырасқаннан кейін Эбботт оның ең жақын достарының бірі, актер Ван Джонсонға тұрмысқа шықты. Эбботт Уиннмен некеде болғандарын бақытты деп есептеген, бірақ оның ажырасуы мен қайта үйленуіне MGM студиясының басшысы Луис Б. Майердің қатысы бар екенін айтты. Майер Уинннің келісімшартын жаңартпауға ниеттенген, егер Эбботт одан ажырасып, гомосексуалды екені туралы әңгімелер тараған Джонсонға үйленбесе. Оның бір ұлы, актер және жазушы Нед Уинн (шын аты Эдмонд Кинан Уинн) "Біз Беверли-Хиллсте мәңгі өмір сүреміз" деген автобиографиялық мемуарын жазды. Оның тағы бір ұлы, Трейси Кинан Уинн – сценарийші, ол "The Longest Yard" және "The Autobiography of Miss Jane Pittman" (екеуі де 1974) фильмдеріне сценарий жазған. Оның қызы Хилда Пол Уильямсқа үйленді. Ол Хадсон ағайындыларының туысы болды. Оның немересі актриса Джессика Кинан Уинн. Өмірінің соңғы жылдарында Уинн көптеген қайырымдалық жобалармен айналысып, бірнеше қайырымдылық ұйымды қолдады. Ол Батыс Лос-Анджелестегі Вествуд Сертома сервистік клубының белсенді мүшесі болды.
Wynn was married to former stage actress Eve Lynn Abbott (1914–2004) until their divorce in 1947, whereupon Abbott married actor Van Johnson, one of the couple's closest friends. Abbott contended her marriage to Wynn was a happy one, but that her divorce and remarriage were engineered by MGM studio boss Louis B. Mayer, who refused to renew Wynn's contract unless Abbott divorced him and married Johnson, who was the subject of rumors that he was homosexual. One son, actor and writer Ned Wynn (born Edmond Keenan Wynn), wrote the autobiographical memoir We Will Always Live In Beverly Hills. His other son, Tracy Keenan Wynn, is a screenwriter whose credits include The Longest Yard and The Autobiography of Miss Jane Pittman (both 1974). His daughter Hilda was married to Paul Williams. He was an uncle by marriage to the Hudson Brothers. His granddaughter is actress Jessica Keenan Wynn. In his later years, Wynn undertook a number of philanthropic endeavors and supported several charity groups. He was a long standing active member of the Westwood Sertoma service club, in West Los Angeles.
Өлім
Өмірінің соңғы жылдарында Уинн қабыну безінің қатерлі ісігінен зардап шекті, осының салдарынан 1986 жылғы 14 қазанда қайтыс болды. Оның күлі Глендейлдегі Forest Lawn Memorial Park-тың Ұлы Мавзолейінің, Даффидл дәлізіндегі, Таң Колумбарийінің нишасында, әкесі Эд Уинн, қызы Эмили (13 ақпан 1960 – 27 қараша 1980) – ол қызыл жегіден қайтыс болды, және оның тәтесімен бірге сақталған.
During his last years, Wynn suffered from pancreatic cancer, which caused his death on October 14, 1986. His ashes are interred in Glendale's Forest Lawn Memorial Park in The Great Mausoleum, Daffodil Corridor, Columbarium of the Dawn, in a niche alongside his father Ed Wynn, his daughter Emily (February 13, 1960 – November 27, 1980), who died from lupus, and his aunt.