Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Бохуслав Хасиштейнский з Лобкович (; нем. Bohuslaus Lobkowitz von Hassenstein) (1461 – 11 қараша 1510) – Лобкович әулетінің ежелгі богемиялық отбасынан шыққан дворян, жазушы және гуманист. Богемиялық тамырына қарамастан, ол өзін неміс деп атады. Ол Кадан қаласына жақын орналасқан Хашиштейн замкісінде дүниеге келген. Болонья және Феррара қалаларында оқыды (1482 жылы заң докторы дәрежесін алды) және ол жерде утраквизмнен католицизмге көшті. 1483 жылдан кейін Прагадағы Вишеградтың провосты болды, ал 1490–91 жылдары Киелі жерге және Египетке саяхат жасап, «Чехиялық Улисс» деген лақап атын алды. Ол Оломоуц епископы болып сайланды, бірақ Папа Рим оны қабылдамады. Осыдан кейін ол өзінің бірнеше жазушы достарымен бірге Богемияның солтүстік-шығысындағы Хашиштейн замкісіндегі «Tusculum» деп аталатын жерінде тұрды. Лобкович философиялық проза, хаттар және өлеңдердің авторы болды, соның ішінде Богемия ұлттық өміріне арналған сатира: Ad sanctum Venceslaum satira (1489). Ол табысты эссеші және ақын болды, лауреат поэта атанды. Лобкович неміс және латын тілдерінде жазды, бірақ чех тілінде жазған емес, өйткені ол оны «варварлық» деп санады. Сонымен қатар, ол өзін неміс екенін анық мәлімдеді («Ego me Germanum esse et profiteor et glorior» – «Мен неміс екенімді ашық мойындаймын және мақтан тұтамын»). Оның жақын достары философ Ян Шлехта з Вшехрд, Викторин Корнел з Вшехрд және Рачек Дубравский з Дубрави болды, олардың екеуі де богемиялық ортақ құқықтың теоретиктері еді. Ол Ян Хасиштейнский з Лобковичтің кіші інісі болды. 1510 жылы Хашиштейн замкісінде қайтыс болды.
Bohuslav Hasištejnský z Lobkovic (; German: Bohuslaus Lobkowitz von Hassenstein) (1461 – 11 November 1510) was a nobleman, writer and humanist of the old Bohemian family (later the princes) of House of Lobkowicz. Regardless of his Bohemian roots, he explicitly referred to himself as German. He was born at Hasištejn Castle, near Kadaň, Bohemia. He studied in Bologna and Ferrara (doctor of law, 1482) and converted from Utraquism to Catholicism there. After 1483, he became provost of Vyšehrad in Prague and between 1490–91 he travelled to the Holy Land and Egypt, earning the nickname "the Czech Ulysses". He was elected the bishop of Olomouc, but he was refused by the Pope. After this, he lived with a few of his writer friends in his 'Tusculum', Hasištejn Castle in north eastern Bohemia. Lobkovic was an author of philosophical prose, letters, and verses, imv;including satire on Bohemian national life: Ad sanctum Venceslaum satira (1489). He was a successful essayist and poet and became poeta laureatus. Lobkovic wrote in German and Latin, but never in Czech which was "barbaric" in his eyes. Moreover, he clearly considered himself a German ("Ego me Germanum esse et profiteor et glorior" ― "I openly confess to be a German and am proud of it"). His close friends were Jan Šlechta z Všehrd, a philosopher, Viktorin Kornel ze Všehrd and Racek Doubravský z Doubravy, both of whom were theorists of Bohemian common law. He was the younger brother of Jan Hasištejnský z Lobkovic. He died in Hasištejn Castle in 1510.