Кіріспе

Чех ақсүйек отбасы

Лобковичтер әулеті (қазіргі чех тілінде Lobkovicové, дара түрі z Lobkovic; неміс тілінде Lobkowitz) – 14 ғасырдан бастау алатын чех ақсүйек отбасы және Богемияның ең көне ақсүйек отбасыларының бірі. Бұл әулет сонымен қатар неміс, австриялық және бельгиялық ақсүйектеріне де жатады. Алғашқы Лобковичтер 14 ғасырдың соңында Солтүстік-Шығыс Богемияның қара руының өкілдері болған. 1807 жылы Бавария Стернштейн князьдік графтығы бойынша олардың Императорлық тікелей ықпалын жойды. Осылайша, Лобковичтер әулеті құрамына кіретін шағын отбасылар тобының бірі және медиатизацияланған үйлердің қатарында.

Белгілі отбасы мүшелері

Микулаш Чудь ("Кедей") з Уезда (шамамен 1378–1435) – Богемиядағы Уезд ауылының кедей дворяны. Прагадағы Карл университетінде оқығаннан кейін Кутна-Хорада хатшы болып жұмыс істеді. Король Венцлав IV оған Лобковице ауылын сыйлап, (содан кейін ол өзін Николай Лобкович деп атады), ал 1417 жылы Богемия патшалығының бас хатшысы болды. Корольдің бұйрығымен ол бүлікші дворяндарға тиесілі бірнеше қамалдарды басып алды; оған бірін, Хашиштейн қамалын, мұрагерлік иелік ретінде сақтауға рұқсат берілді. Николай Хасиштейнский з Лобкович (1462 жылы қайтыс болды) – Николай Лобковичтің үлкен ұлы, ол Хашиштейн қамалын мұра етті. Ол және оның інісі Ян 1459 жылы император Фредерик III-нің ерікті дворян мәртебесіне көтерілді. Жиырма жылдан кейін олар Чехия дворяны мәртебесіне де ие болды. Ян Попель з Лобкович (1470 жылы қайтыс болды) – Николай Лобковичтің кіші ұлы. Ол Хлубока қамалы мен Лобковице ауылын әкесінен мұра етті. 1459 жылы ағасы Николаймен бірге дворян титулына ие болды. Ян Хашиштейнский з Лобкович (1450–1517) – 1477 жылы Люксембургке және 1487 жылы Римге елшілік сапармен барған дипломат. Король Владислав II оған Бургундиялық Мариямен некеге тұру туралы келіссөздер жүргізуді тапсырды, бірақ бұл одақ ешқашан құрылмады. Кіші ағасы Бохуслав сияқты, "Чехиялық Улисс" атанған Ян да Киелі жерге сапар шегіп, кейіннен өзінің тәжірибесі туралы кітап жазды ("Иерусалимдегі Киелі қабірге саяхат", 1505). Ол Кадандағы францискандық монастырдың дамуына көмектесті және сол жерде жерленді. Оның ағасы Бохуслав Хашиштейнский з Лобкович (1461–1510) – ақын, эссеші және философ. Ол өзінің прозасы, хаттары және өлеңдерімен, соның ішінде Богемиядағы өмірге арналған сатирасымен танымал болды. Болонья мен Феррарада оқыған, Мысырға және Киелі жерге саяхат жасаған белгілі саяхатшы Бохуслав Оломуц епископы болып сайланды, бірақ папа оны тағайындаудан бас тартқандықтан, ол бұл лауазымды ешқашан атқармады. Ол 650-ден астам кітап жинады, негізінен гуманистік және классикалық мәтіндер – ол өмір сүрген дәуір үшін таңғаларлық көлем. Оның жинағының шамамен үштен екісі Лобкович кітапханасында сақталған, оның ішінде кітапханаға тиесілі 750 инкунабуланың 400-ден астамы бар. Кристоф Попель з Лобкович (1549–1609) – император Рудольф II тұсында Богемияның бас уәкілі. Кристоф әйгілі сарай суретшісі Ханс фон Ахеннің жақын досы болды. Дипломатиялық және тілдік шеберлігімен танымал болған ол, императордың сарайына шетелдік қонақтарды, соның ішінде парсы, түрік және орыс қонақтарын қарсы алуды жиі тапсыратын және поляк патшасы Сигизмундпен бейбіт келіссөздер жүргізуге жауапты болды. Жири Попель з Лобкович (шамамен 1551–1607 немесе 1613) – Хомутовта иезуит колледжін құрған және лютерандықпен байланысы болғандықтан жойылғаннан кейін Каданьде монастырды қайта құрған берілген католик дворяны. 1585 жылы ол Богемиядағы екінші ең жоғары лауазымға ие болған. Алайда ол көп ұзамай император Рудольф II-нің ықыласынан айырылды, ол оны және басқа кеңесшілерді ағасы Максимилианның Бычина шайқасында жеңілгені мен содан кейін тұтқындалуы үшін кінәлады. 1593 жылы ол ағасы Ладислав Попель з Лобковичпен бірге дворяндар арасында Рудольф II-ге қарсы сәтсіз көтеріліс ұйымдастырды. Екі аға Прагадан қашып кетіп, қалмағанда өлім жазасына кесілді; Жири тұтқындалды, бірақ император оның жазасын өмір бойы бас бостандығынан айыру және мүлікті тәркілеу жазасына қысқартты. Ол өмірінің соңына дейін түрмеде отырды; оның қайтыс болған күні белгісіз, бірақ ең көп айтылатын жылдар 1607 және 1613 жылдары. Вилем кіші Попель з Лобкович (шамамен 1575–1647) – 15 маусымда 1587 жылы әкесі 1546 жылы сатып алған Хоршовский Тиннің иелігін мұра етті. Ол патша кеңесшісі және 1628 жылдан 1634 жылға дейін сот судьясы болды. Протестант болғандықтан, ол 1620 жылы Ақ тау шайқасынан кейін католик Лобкович әулетінің пайдасына иеліктен айырылды. Зденек Войтех Попель з Лобкович (1568–1628), 1-ші Лобкович князі, императорлар Рудольф II, Маттиас және Фердинанд II тұсында Чехия Корольдігінің канцлері болды. Зденек Войтех – Богемия және Габсбург империясының маңызды саяси тұлғасы. Ол және оның әйелі Поликсен Пернштайн (1566–1642), Чехия Корольдігінің канцлері және ықпалды испан дворянының қызы, протестанттық фракцияларға қарсы шыққан "испандық" (яғни католик) блогының көшбасшылары болды. 1618 жылы Праганың атақты қорғанысында императордың католик министрлері Прага сарайының терезелерінен лақтырылғанда, олар жақын маңдағы Лобкович сарайына паналады. Бұл оқиға Лобковичтер отбасының тағдырындағы өрбу нүктесін білдірді: олардың мүлігі 1618 жылы бүлікші протестанттармен тәркіленгенімен, 1620 жылы Ақ тау шайқасындағы католиктердің жеңісі олардың мүлігін қалпына келтірді және отбасының, католик дворяндары ретінде, ықпалды болып қалатынын қамтамасыз етті. Сол жылы Испания королі Филипп III Зденек Войтехке Еуропалық рыцарлықтың ең жоғары ордені – Алтын қой орденін сыйлады. 1624 жылы Фердинанд II оған Императорлық князь титулын берді, ол алғашқы мұрагерлік Лобкович князі атанды. Поликсен Пернштайн (1566–1642), 1-ші Лобкович князі, Вратислав Пернштайннің (1530–1582), Чехия Корольдігінің канцлері және Мария Максимилиана Манрике де Лара и Мендосаның (1538–1608), ықпалды испан дворянының қызы болды. 1587 жылы ол Вилем фон Розенбергтің (1535–1592), Богемияның Жоғары қазынашысы және Жоғары бурграфы, елдегі ең бай адамның төртінші әйелі болды. Вилемнің қайтысынан кейін ол Зденек Войтех Лобковичке, Чехия Корольдігінің канцлері және кейіннен 1-ші Лобкович князіне үйленді. Вилемнің барлық некелері баласыз болғандықтан, Поликсеннің Зденек Войтехке үйленуі Лобкович отбасына айтарлықтай байлық пен мүлікті әкелді. Поликсен және оның күйеуі Императорлық Габсбург сарайында өте ықпалды болды, онда олар протестанттық фракцияларға қарсы католик оппозициясын жетекшілік етті. 1618 жылы Праганың қорғанысынан кейін императордың католик министрлері Лобкович сарайына паналады. Кейінгі суретте оқиғаның романтикалық нұсқасы көрсетілген, онда Поликсен протестант толқуынан сарай есігін жауып, қорғағанда, ал қоршаудағы министрлер оның артында тығырылып отырған – ал оқиғаның басқа нұсқасы Поликсен министрлерді көйлектің астына жасырғанын айтады. 1620 жылы Ақ тау шайқасында протестанттардың жеңілісі Лобкович отбасының богемиялық және императорлық саясатта маңызды рөл атқаруын қамтамасыз етті. Катерина Бенигна Попеловна Лобкович (1594–1653), Вилем кіші Попель з Лобковичтің әйелі, Прагадағы Лоретаны маңызды паломничество орталығы ретінде құруға көмектесті. Ол итальяндық сәулетші Джованни Орси жобалаған және 1626 мен 1631 жылдар арасында салынған құрылысқа қаржыланды. Анна Магдалена (1606–1668), Попель фон Лобкович баронессасы, Вилем кіші Попель з Лобковичтің, Хоршовский Тиннің иесінің қызы болды. Ол 1632 жылы Императорлық фельдмаршал және болашақ Саксония-Лауенбург герцогі Юлиус Генрихке үйленді. Олардың алты баласының екеуі ғана есейді. Ең кішісі, Юлиус Франциск (1641–1689), Саксония-Лауенбургтың соңғы Асканий герцогі болды. Хуан Карамуэль и Лобковиц (1606–1682) – испан католик философы, математигі, сәулетшісі және сәулет теориясының маманы, дін қызметкері және жазушы, Ян Попель з Лобковичтің (шамамен 1527–1590) үлкен қызының немересі деп саналады. Бала кезінде дарынды болғаннан кейін ол цистерлік орденіне кірді және кейіннен Лувен университетінен теология докторы атағын алды. Оның лауазымдары мен атақтарының арасында Испания королі Филипп IV-нің император Фердинанд III сарайына елшісі; Шотландиядағы Мелроуз аббаты; Венадағы бенедиктиндердің жоғары аббаты бар...

Отбасының меншігі

1989 жылғы "Барқыт революциясынан" кейін бірнеше қамал мен үйлер отбасының әртүрлі тармақтарына қайтарылды. Осы үйлердің ішінде Прага қамалындағы Лобкович сарайы (қазір танымал өнер жинағы бар мұражай), Нелахозевес қамалы (сонымен қатар мұражай), Роуднице қамалы, Стреков қамалы, Мельник қамалы, Билина қамалы, Кржимице қамалы, Долни-Берковице қамалы (Турн және Таксис отбасы мұрагерлік етті), Жезери қамалы (отбасы сатты), Высокий-Хлумец қамалы (отбасы сатты), Гашиштейн қамалы, Хомутов қамалы, Личков қамалы, Феликсбурк, Нейштадт-ан-дер-Вальднааб, Хоршовский-Тын қамалы және Збиро бар.