Лакомб, Люсьен: Соғыс жылдарындағы француз трагедиясы
Lacombe, Lucien
«Лакомб, Люсьен» (1974) фильмі – Франциядағы 2-ші дүйн. соғысы кезіндегі жасөспірімнің тағдыры. Луи Мальдің драмы, марапаттар лауреаты. Кіріспе жолдары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лакомб, Люсьен (lakɔ̃b ly. sjɛ̃) — Луи Мальдің 1974 жылғы француздық соғыс драмалық фильмі, онда Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Францияны неміс әскерлері басып алғандағы француз жасөспірім ұлдың тағдыры көрсетілген. «Лакомб, Люсьен» фильмі «Ең үздік шетелдік фильм» номинациясы бойынша «Оскар» сыйлығына, «Ең үздік шетелдік фильм» номинациясы бойынша «Алтын глобус» сыйлығына және АҚШ Ұлттық киносыншылар кеңесінің сыйлығымен «Жылдың үздік 5 шетелдік фильмі» тізіміне енді.
Lacombe, Lucien lakɔ̃b ly. sjɛ̃ is a 1974 French war drama film by Louis Malle about a French teenage boy during the German occupation of France in World War II. Lacombe, Lucien received an Academy Award nomination for Best Foreign Language Film, a Golden Globe nomination for Best Foreign Language Film, and the U. S. National Board of Review Award as one of the Top 5 Foreign Films of the Year.
Сюжет
1944 жылдың маусым айында одақтастар Нормандияда немістермен шайқасып жатқанда, 17 жасар ауыл баласы Люсьен Лакомб қарсылық қозғалысына қосылуға тырысады. Жергілікті қарсылық қозғалысының жетекшісі, ауыл мектебінің мұғалімі, оны жасы кішкентай болғандықтан қабылдамайды. Люсьен велосипедпен жұмыс істейтін қалаға қайтады және Карлингтің – француздық Гестапоның көмекшілерінің штаб-пәтері орналасқан қонақ үйге соқтығысады, содан кейін тұтқындалады. Арақтың әсерімен ол мұғалімді жабады. Люсьеннің пайдалы болуы мүмкін екенін түсінген Карлинг оны заңсыз зорлық-зомбылық пен террор режиміне тартады. Ол өзінің жаңа билігі мен мәртебесін ұнатады, бірақ Франция Хорнға ғашық болады – әкесі Альберт, тігінші және анасы Белламен бірге уақытша жасырынған еврей қызы, олар Парижден қорқып, бейтарап Испанияға қауіпсіз өтуге тырысады. Олардың мәдениеті Люсьеннің қарапайым мінезімен және білімсіздігімен зейінге тоқмейді. Қызбен қарым-қатынас орнатуға мәжбүрлеген Люсьен өзінің жоғары лауазымдыларының нысанаға алған адамдарын қорғауға көшеді. Оған одақтастар жеңіске жақын екені және ол ындыраушы ретінде өлтірілетіні ескертіледі. Альберт Карлинг штабына барып, қызымен қарым-қатынасы туралы Люсьенмен сөйлесуге тырысады, бірақ Карлингтің басшысы оны тұтқындап, немістерге тапсырады. Қарсылық қозғалысының мүшелері қонақ үйге шабуыл жасағаннан кейін, қала тұрғындары жазалау үшін жиналады. Люсьен мен неміс сарбазы Франция мен Белланы тұтқындайды, бірақ Люсьен сарбазды өлтіруге шешім қабылдайды. Ол әйелдерді Испанияға қарай көлікпен апарып барады, бірақ көлік бұзылады, олар оңаша және тасталған шаруашылық үйінде баспана тапқанға дейін жаяу жүріп кетеді. Мәтіндік эпилогта Люсьен Лакомб 1944 жылдың 12 қазанында тұтқындалғаны, қарсылық қозғалысының әскери трибуналында сотталғаны және өлім жазасына кесілгені айтылады.
In June 1944, as the Allies are fighting the Germans in Normandy, Lucien Lacombe, a 17 year old country boy, tries to join the Resistance. The local Resistance leader, the village school teacher, turns him down on grounds of age. Lucien travels back to the town where he works by bicycle and stumbles on the hotel that is the headquarters of the Carlingue, the French auxiliaries of the Gestapo, and is taken into custody. Under the influence of alcohol, he betrays the teacher, who is brought in and tortured. Seeing that Lucien could be useful, the Carlingue recruit him into their lawless regime of extortion and terror. He enjoys his new power and position, but falls in love with France Horn, a beautiful French born Jewish girl living in seclusion with her father Albert, a tailor, and her paternal grandmother Bella, who left Paris in fear and are trying to cross the border into the safety of neutral Spain. Their sophistication stands in contrast to Lucien's uncouth nature and lack of education. Forcing himself into a relationship with the girl, Lucien comes to be protective of the very people targeted by his superiors. He is warned that the Allies are winning and that as a collaborator he will be killed. Albert goes to Carlingue headquarters to see Lucien to discuss his relationship with his daughter man to man but is taken into custody by the head of the Carlingue and turned over to the Germans. After members of the Resistance attack the hotel, the inhabitants of the town are rounded up in retribution. Lucien and a German soldier arrest France and Bella but Lucien decides to kill the soldier. He takes the women by car toward Spain but the vehicle breaks down and they go on by foot until they find shelter in a secluded and abandoned farmhouse. A text epilogue states that Lucien Lacombe was arrested on October 12, 1944, tried and condemned to death by a military tribunal of the Resistance, and executed.
Өндіріс
Маль сценарийді романшы Патрик Модианомен бірге жазды. Алғашқыда олар сценарийді Le faucon ("Қыран") деп атап, оны қазіргі Мексикада түсірмек болды, бірақ Мальге Мексикада (не Чилиде) түсіруге рұқсат берілмеді, сондықтан ол сценарийді қайта жазып, оқиғаны соғыс уақытындағы Францияға көшірді. Сценарийдің жаңа атауы Le milicien ("Милиция мүшесі") болды. Фильм Лот және Тарн-э-Гаронна департаменттерінде, атап айтқанда Фигеак, Аркамбал, Монтобан және Сеньялак-Лаузе коммуналарында түсірілді.
Malle wrote the screenplay with novelist Patrick Modiano. Originally, they titled the script Le faucon ("The Falcon") and intended to set it in present day Mexico, but Malle was not allowed to shoot in Mexico (nor in Chile), so he rewrote the script, giving it a wartime French setting. The script was retitled Le milicien ("The Milice Man"). The film was shot in the Lot and Tarn et Garonne departments, specifically in the communes of Figeac, Arcambal, Montauban and Sénaillac Lauzès.
Сыни жауап
Лакомб, Люсьен Rotten Tomatoes сынды шолулар жинағыш сайтында 9 пікірге негізделген 100% рейтингке ие және орташа рейтингі 8.9/10. The New York Times газетінің киносыншысы Винсент Канби фильмге жағымды баға берді. Ол былай деп жазды: "Лакомб, Люсьен – мырза Мальдің ең амбициялық, ең қоздырғыш фильмі. Егер ол "Жанған от" немесе тіпті "Жүректің шері" сияқты бірден әсер етпесе, себебі – өзінің ойын жеткізу үшін ол оны мәңгілік құпия, мәңгілік біздің жанашырлығымыздан тыс болатын кейіпкерге орталық етті". Паулин Каел Мальдің көркемдік шеберлігі мен визуализациялық қабілеттеріне таң қалды. Люсьеннің бейғайрат, көбінесе бос бет-әлпетінің артында Каел диалогтар әлемін көріп тұрды: "Мальдің тәуекелі – камералар суретшінің қиялына жете алмайтын нәрсені ашады, және үнемі, таң қалдыратын түрде, тәуекел ақталды. Кінәсіздік пен кінә туралы ештеңе айтылмаса да, бұл ерекше фильм тыныш, бейтарап түрде өте терең мәселеге тоқталады". Фильм сыншысы Дэн Шнайдер фильмді ұнатып, Мальдің Блезді таңдауына ерекше мән берді. Шнайдер былай деп жазды: "Кейде режиссерлер шынайы актерді емес, бейтаныс немесе әуесқойды рөлге таңдайды, бұл шабыттандыратын шешім болады. Мүмкін, бұған ең жақсы мысал – Витторио Де Сиканың 1952 жылғы "Умберто Д" фильмі. Алайда, Луи Мальдің 1974 жылғы "Лакомб, Люсьен" фильмінің басты рөліне Пьер Блез есімді әуесқойды таңдауы да одан кем емес. Ешбір актер, Блездің 1944 жылдың соңында Виши Франциясының соңғы айларында гестапомен бірігіп, әдейі емес, бірақ серіктес болған, аса зиялы емес француз шаруасының рөлін осылай табиғи түрде сомдай алмас еді". Фильм сыншысы Уилер Уинстон Диксон фильмнің неге даулы болғанын былай түсіндірді: "Луи Мальдің "Лакомб, Люсьен" драмасы – Францияның Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде нацистерге бас иесі болуы туралы ең тиімді және ең даулы фильмдердің бірі. Луи Мальдің фильмі француз халқының барлығы қарсылық қозғалысының мүшесі емес екенін көрсету арқылы өз уақыты үшін батыл болды; шындығында, көптеген адамдар Виши үкіметімен құлшыныспен серіктес болды, және фильмнің әсері бүгінге дейін сақталып қалды".
Lacombe, Lucien has an approval rating of 100% on review aggregator website Rotten Tomatoes, based on 9 reviews, and an average rating of 8.9/10. Vincent Canby, film critic for The New York Times, gave it a positive review. He wrote, "Lacombe, Lucien is easily Mr. Malle's most ambitious, most provocative film, and if it is not as immediately affecting as The Fire Within or even the comic Murmur of the Heart, it's because—to make his point—he has centered it on a character who must remain forever mysterious, forever beyond our sympathy." Pauline Kael wrote of her admiration for Malle's expressive camerawork and visual capabilities. Behind Lucien's blasé, almost empty visage, Kael saw a world of dialogue: "Malle's gamble is that the cameras will discover what the artist's imagination can't, and, steadily, startlingly, the gamble pays off. Without ever mentioning the subject of innocence and guilt, this extraordinary film, in its calm, dispassionate way, addresses it on a very deep level." Film critic Dan Schneider liked the film, especially Malle's casting of Blaise. Schneider wrote, "Every so often a director makes an inspiring casting choice to not hire a real actor for a role, but go with an unknown, an amateur. Perhaps the best example of this was in Vittorio De Sica's 1952 film Umberto D Yet, not that far behind has to be Louis Malle's decision to cast the lead character for his 1974 film, Lacombe, Lucien with an amateur named Pierre Blaise. No actor would likely be able to capture the natural ferality that Blaise brings to the role of a none too bright French farm boy who unwittingly, at first, becomes an accomplice and collaborator with the Gestapo in the final months of Vichy France, in late 1944." Film critic Wheeler Winston Dixon discussed why the film was controversial: "Louis Malle's drama Lacombe, Lucien is one of the most effective films about the capitulation of France to the Nazis during World War II, and one of the most controversial Louis Malle's film was daring for its time for suggesting that not every member of the French public was a member of the Resistance; that indeed, many were willing accomplices to the Vichy government, and the sting of the film remains to this day."