Жас көктем (1956) фильмі – Озу Ясудзироның жұмысшы өмірі мен отбасылық қарым-қатынастарды, әйелдермен қарым-қатынастарды көрсететін туындысы. Токио, жұмыс, махаббат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ерте көктем (早春) — 1956 жылы Ясужиро Одзу түсірген, үйленген кеңсе қызметкері (Рё Икебе) туралы фильм. Ол үйленген өмірдің бірқалыптылығынан және отқа төзімді кірпіш зауытындағы жұмысынан құтылу үшін әріптес кеңсе қызметкерімен (Кейко Киши) байланысқа түседі. Фильм сонымен қатар кеңсе қызметкерінің өмір салтының ауырлықтарын да көрсетеді. "Мен, – деді Одзу, – кеңсе өмірінің қайғысын бейнелегім келді". 144 минуттық "Ерте көктем" – Одзудың сақталған ең ұзақ фильмі және оның қара-ақ түсті соңғы туындысы.
Early Spring (早春) is a 1956 film by Yasujirō Ozu about a married salaryman (Ryō Ikebe) who escapes the monotony of married life and his work at a fire brick manufacturing company by beginning an affair with a fellow office worker (Keiko Kishi). The film also deals with the hardships of the salaryman lifestyle. "I wanted," Ozu said, "to portray what you might call the pathos of the white collar life." With a runtime of 144 minutes, Early Spring is Ozu's longest surviving film, and his penultimate shot in black and white.
Сюжет
Офис қызметкері Шоджи Сугияма (Рё Икебе) оянып, әйелі Масако (Чикаге Авашима) көмегімен таңғы күнделікті істерін аяқтап, жұмысына қатынайды. Ол Токиодағы отқа төзімді кірпіш өндіретін компанияның кеңсесінде жұмыс істейді. Офис достарымен табиғатқа серуенге шыққанда, Шоджи бір әріптесімен, үлкен көздері үшін "Алтын балық" деп аталған (Кейко Киши) машинисткамен жеке қалды. Сапардан кейін Алтын балық Шоджиге құдайы сүйіспеншілік білдіріп, екеуі араласа бастайды. Масако бірдеңе дұрыс емес екенін сезді, бірақ күйеуімен сөйлесуге асықпады. Шоджи ұлының қайтыс болған күнін еске алмағаннан кейін, ол мен Масако арасы суытыла бастайды. Олардың достары да Шоджи мен Алтын балықтың арасында жайттар болып жатқанын байқайды. Олар Алтын балықпен тікелей сөйлесіп, үйленген адамдардың арасына кіріспеуін кеңес береді. Көңілі қалған Алтын балық түнде Шоджиге келеді. Масако күдіктерінің негізді екеніне көз жеткізіп, Шоджиден Алтын балықпен қарым-қатынасы туралы шындықты айтуын талап етеді. Шоджи бәрібір өтірік айтады, ал ертесіне Масако үйден шығып анасының үйіне кетеді. Шоджи провинциялық Мицуиси қаласына (қазіргі Бизеннің бір бөлігі) компаниясының кеңсесіне көшеді. Масако соңынан Мицуисиге барады, жұбайлар қайта табысады. Олар өткендегі барлық қиындықтарды ұмытып, отбасылық бақытқа қол жеткізу үшін тырысатындарын уәделеседі.
Office worker Shoji Sugiyama (Ryō Ikebe) wakes and goes about his morning routine, attended by his wife, Masako (Chikage Awashima), before commuting to his job in the Tokyo office of a fire brick manufacturing company. During a hiking trip with office friends, Shoji spends time alone with a fellow worker, a typist nicknamed "Goldfish" for her large eyes (Keiko Kishi). After the trip Goldfish makes advances to Shoji and the two begin an affair. Masako suspects something is amiss but is reluctant to confront her husband. After Shoji fails to mark the anniversary of their son's death, he and Masako become progressively estranged. Their friends, too, suspect something is transpiring between Shoji and Goldfish. They confront Goldfish, advising her not to come between a married couple. Aggrieved, Goldfish visits Shoji late in the night. Masako, convinced that her suspicions have foundation, demands that Shoji tell her the truth about his relationship with Goldfish. Shoji still lies about it, and the next morning Masako leaves the marital home to stay with her mother. Shoji relocates to his company's office in the provincial town of Mitsuishi (now part of Bizen). Masako eventually travels to Mitsuishi and the couple is reunited. They promise to forget their past troubles and strive for marital happiness.
Өндіріс
"Токио тарихы" фильмі жарық көргеннен кейін Озу досы, актриса Кинуо Танакаға режиссер ретінде екінші фильмі "Ай көтерілді" жұмысын аяқтауға көмектесу үшін шақырылды. "Тұңғыш көктем" фильмінің түсірілімі басталған кезде Озу режиссер креслосынан үш жыл бойы қашықта болды: Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан бері жылына бір фильм түсірген режиссер үшін бұл елеулі үзіліс еді. Осы уақыт аралығында Озумен ең жақын байланыста болған "Офуна-чо" немесе "отбасылық драма" жанрының танымалдылығы төмендеді. Озу "Офуна-чо дәстүрлері 30 жылдың нәтижесінде қалыптасқан. Олар бір таңда құлап кетпейді" деді. Дегенмен, студиясының қысымымен Озу заманауилыққа бірнеше мойынсұнулар жасады. Ол көбінесе жас және танымал актерлерді таңдады және ұзақ жылдар бойы серігі болған Кого Нодамен бірге бұрынғы фильмдеріндегі басты ата-аналар тұлғаларынан айырылған сценарийді жасады. Озу туындыларының тағы бір белгілі ерекшелігі – ұрпақтар арасындағы қарым-қатынас мәселелері де осы фильмде жоқ. Оның орнына кеңсе қызметкерінің өміріне деген көңіл көшіру тақырыбы қойылды. "Мен олардың өмір салтын көрсетуге тырыстым", - деді Озу. "Бітіруші түлек ретінде қоғамға енгендегі қуаныш пен үміт күннен күнге азая береді. Отыз жыл бойы адал еңбек етсең де, көп нәрсеге жете алмайсың." "Тұңғыш көктем" фильмінде Озу фильмдерінде жиі кездесетін, көрерменнің мағынаны түсінуге мүмкіндік беретін уақыттық үзілістер қолданылды. Мысалы, Шожи мен Алтын балықтың танысуынан кейін оларды Шожидің үйіне келгенше жеке көрмейміз. Осы жұптың достары Алтын балықпен сөйлескеннен кейін, біз де, олар сияқты, олардың қарым-қатынасының жалғасып жатқанына нақты көз жеткізе алмаймыз. Озу сондай-ақ, ықтимал мелодрамалық эпизодтардан бас тартады: Масако күйеуінің ерін қалдырған мата қолшапашын экранда таба алмайды, оның орнына анасына осы жайтты айтады. "Нью-Йорк Таймс" газетінің Нора Сайр бұл туынды туралы өте жағымды пікір білдіріп, "Мен көрген басқа фильмдерге қарағанда кеңсе өмірінің тұйықтығын жақсы жеткізеді" және "Озу тыныш, қарапайым өмірдегі драмалық тереңдікті табады. Осы адамдармен бірге өткізген уақыт ішінде – фильмнің барлық уақытында – сіз оларды жақсы танып, олардың қарым-қатынасының неліктен дамымайтынын түсінесіз" деп жазды. Сэйр кейіпкерлердің "сезімдері мен жасырын ниеттері ұсақ-түйектер арқылы керемет ашылады" деді. "Нью-Йоркер" журналында Ричард Броди "Озудың соғыстан кейінгі Жапонияға деген көңілсіздігі соқыр жаңғыруды да, құлдыраған дәстүрді де қатал бағалайды" деді. "Чикаго Ридер" журналының Дон Друкер бұл фильмді "жапондық әдеттегі кеңсе ортасының қарапайым, бірақ егжей-тегжейлі қайта құрылымы" деп атады. Мадақтарға қарамастан, бұл Озудың ең танымал туындыларының бірі емес.
After the release of Tokyo Story, Ozu was called upon to assist his friend, the actress Kinuyo Tanaka, in completing her second film as director, The Moon Has Risen. By the time production on Early Spring began, Ozu had been away from the director's chair for three years: a substantial hiatus for someone who had averaged a picture a year since the end of the Second World War. In the meantime, the "Ofuna cho" or "home drama", the genre of film with which Ozu was most closely associated, had decreased in popularity. Ozu maintained that "the traditions of the Ofuna cho are the result of 30 years. They are not going to fall in one morning". Nevertheless, under pressure from his studio, Ozu made several concessions to modernity. He cast mostly young and popular actors, and, with long time collaborator Kōgo Noda, delivered a script devoid of the dominant parental figures that were a fixture of his previous films. The theme of communication problems between generations, another familiar trope of Ozu's work, was also absent. In its place was the theme of disillusionment with life as a salaryman. "I wanted to have a go at representing their lifestyle," said Ozu. "The thrill and aspirations one feels as a fresh graduate entering society gradually wane as the days go by. Even working diligently for thirty years doesn't amount to much." Early Spring makes use of temporal ellipses, gaps in the narrative into which the audience is invited to project meaning, which are common in Ozu's films. For example, after Shoji and Goldfish begin their fling we do not see them alone together until Goldfish visits Shoji's home. Since this is after the pair's friends have confronted Goldfish, we, like the friends, do not know for certain if the affair is ongoing. Ozu also omits potentially melodramatic moments: Masako does not discover her husband's lipstick stained handkerchief on screen, but instead recounts the discovery to her mother. In a highly positive review, Nora Sayre of The New York Times wrote that the work "conveys the claustrophobia of office life better than any other film I've seen", and that "Ozu finds dramatic depths in quiet, ordinary lives. And during the time that you spend with these people—the span of the movie—you really feel that you've come to know them well, to understand why their relationships do or don't develop." Sayre wrote that the characters' "emotions or hidden instincts are brilliantly revealed through small details". In The New Yorker, Richard Brody argued that "Ozu’s despairing view of postwar Japan looks as harshly at blind modernization as it does at decadent tradition." Don Druker of the Chicago Reader called the film a "casual yet meticulously detailed reconstruction of Japan's routinized white collar milieu". Despite the praise, it is not one of Ozu's most renowned works.
Үй медиасы
2007 жылы The Criterion Collection фильмді Eclipse Series 3: Late Ozu DVD жинағының бір бөлігі ретінде жарыққа шығарды. 2012 жылы BFI фильмді Region 2 DVD форматында «Токио түнегі» және «Токио әйелі» фильмдерімен бірге «Үш мелодрама» жинағы ретінде ұсынды.
In 2007, The Criterion Collection released the film as part of the DVD box set Eclipse Series 3: Late Ozu. In 2012, the BFI released the film on Region 2 DVD, along with Tokyo Twilight and Woman of Tokyo, as Three Melodramas.