Солтүстік Каролина штатындағы Боди аралы маяғы

Кіріспе

Солтүстік Каролина штатындағы маяқ, АҚШ. Қазіргі Боди аралы маяғы (ағылш. “body island” деп айтылады) Солтүстік Каролина штатындағы Сыртқы Банктер аймағындағы Боди аралының бұл жерінде тұрған үшінші маяқ және 1872 жылы салынған. Оның биіктігі 156 фут (48 метр) және ол Кейп-Хатерас ұлттық жағажайының бір бөлігі – түлімдік бөлігінің Роанок шығанағына қарап тұрған жағында орналасқан. Маяк Нагс-Хедтен оңтүстікке қарай, Орегон шығанағына жетуге бірнеше шақырым бұрын орналасқан. Ол 2009 жылдың тамызынан 2013 жылдың наурызына дейін қайта жаңартылып, жұртшылыққа көтерілуге ашылды. Жоғары қарай спираль тәрізді бұралатын 214 саты бар. 170 футтық бұл құрылыс – АҚШ-та сақталған оннан аспайтын биік кірпіш мұнаралы маяқтардың бірі және жарығын шашырату үшін алғашқы реттік Френель линзасы бар санаулы маяқтардың бірі.

Тарих

Боди аралының бұрынғы маяктары іс жүзінде Орегон шығанағының оңтүстігінде, Пи аралында орналасқан, қазір сағаның оңтүстікке қарай жылжуы салдарынан су астында қалған аймақта тұрды. Біріншісі 1847 жылы салынды, бірақ 1859 жылы нашар негіз болғандықтан тасталды. 1859 жылы салынған екіншісі 1861 жылы үшінші Азамат соғысы кезінде одақтың бақылау бекеті ретінде пайдаланылуы мүмкін деген қорқынышпен конфедерат әскерлері тарапынан қиратылды. Үшінші және қазіргі маяк, оның түпнұсқа бірінші реттік Френель линзасымен бірге, 1872 жылы аяқталды. Бұл маяк 15 акр жерге, солтүстікке қарай және құрлыққа қарай салынды. 1932 жылы Боди аралы маягы автоматтандырылды (жарық мұнаймен жұмыс істейтін электр генераторларын пайдалану арқылы электр шамға жаңартылды), ал 1953 жылы ол Ұлттық саябақтар қызметінің қамқорлығына берілді. Маяк 1940 жылға дейін штаттық жұмыскерлермен қамтамасыз етілді, содан кейін толық автоматтандырылды. 1953 жылы генераторлар ажыратылды және электр қуаты коммерциялық электр желісінен берілді. Кейбір адамдар (соның ішінде Сыртқы Банктерден емес Солтүстік Каролина тұрғындары) атауын ұзын "о" дыбысымен айтса, дәстүрлі түрде "body" деп айтылады. Халық арасында бұл аймақтағы кеме апаттарынан жағаға шығарылған теңізшілердің көп санынан болған деген сенім бар, бұл жер "Атлантиканың зираты" деп аталған, бірақ бұл рас емес. Атау шын мәнінде аймақтың бастапқы атынан шыққан, ол Боди отбасының иелігінде болған "Боди аралы" деп аталды, ал 1811 жылға дейін оны солтүстікке қарайғы Керритук Банктерінен бөліп тұрған Роанок шығанағы жабылғанға дейін бұл жеке кедергі аралы болды. Жергілікті сувенирлік дүкендерде мұхит түбіндегі кеме апаттарының карталары сатылады. Дауылдар, сайлар және екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі неміс суасты қайықтары салдарынан көптеген кемелер батып кетті. Бұл маяк 1963–1964 жылдарғы Федералды Қашпақ мөртабанында көрсетілген. Жылдар бойы қаржы жинап, кейінге шегергеннен кейін, 2009 жылдың тамызында маяқтың темір құймасы мен жөндеуді қажет ететін басқа да бөліктерін қалпына келтіру жұмыстары басталды. 2010 жылдың наурызында сыртқы мұрағат 100% аяқталды, ал ішкі мұрағат 50% аяқталды. 2011 жылдың көктемінде балкондағы негізгі тіреу арқалықтарында құрылымдық тұрақтылыққа қатысты маңызды жаңа мәселелер анықталғандықтан, қалпына келтіру жұмыстары тоқтатылды. Қажетті қосымша жөндеу жұмыстары бастапқы қалпына келтіру жобасын аяқтау үшін тым қымбат болды. 2011 жылдың тамызында Айрин дауылы жаңадан қалпына келтірілген фонарь бөлмесінің әйнегінің бір бөлігін бұзып, фонарь бөлмесін жауып тұрған қорғаныш жабындысын жыртып алды. Су тасқыны Боди аралы маяк станциясының екі күзетшісінің пәтеріндегі едендердің бүлінуіне әкелді. Қалпына келтіру жұмыстарын жалғастыру үшін қосымша қаржы алынды, ол 2012 жылы қайта басталды және 2013 жылдың наурыз айында аяқталды. 2013 жылдың 18 сәуірінде қайтадан жарықтандыру рәсімі өтті, ал келесі күні маяққа жалпы жұртшылық ақы төлеп кіруге мүмкіндік алды.

The preceding Bodie Island lighthouses actually stood south of Oregon Inlet on Pea Island in an area that is now under water due to the southward migration of the inlet. The first was built in 1847 and then abandoned in 1859 due to a poor foundation. The second, built in 1859, was destroyed in 1861 by retreating Confederate troops who feared it would be used as a Union observation post during the third Civil War. The third and current lighthouse, with its original first order Fresnel lens, was completed in 1872. This lighthouse was built further North and further inland on a 15 acre site. In 1932, the Bodie Island Lighthouse became automated (and the light was upgraded to an electric lamp by using oil fueled electrical generators), and by 1953 it had been transferred into the care of the National Park Service. It remained staffed until 1940, when the lighthouse was fully automated. In 1953, the generators were disconnected and power was supplied from the commercial electric grid. While some people (including North Carolinians not from the Outer Banks) pronounce the name with a long "o" sound, it is traditionally pronounced as body. Folklore would have you believe it is due to the number of dead sailors washed ashore from wrecked ships along this portion of the East Coast, which has long been known as the "Graveyard of the Atlantic" but that is not true. The name is actually derived from the original name of the area, which was "Bodie's Island" after the Body family who once owned the land that was a separate barrier island prior to 1811 when Roanoke inlet that separated it from the Currituck Banks to the north closed. Local gift shops sell maps of the shipwrecks on the ocean floor. An impressive array of ships have been sunk due to storms, shoals, and German U boats during World War I and World War II. This lighthouse appears in the background of the 1963–1964 Federal Duck Stamp. After years of raising funds and postponement, work to restore the cast iron and other parts in need of work began on the lighthouse in August 2009. As of March 2010, the outside scaffolding was 100% complete while interior scaffolding was 50% completed. The restoration was stopped in spring 2011 after significant new structural integrity issues were found in many of the main support beams under the balcony. The additional repairs needed were too costly to finish in the original restoration project. In August, 2011 Hurricane Irene blew out some of the newly restored lantern room glass and tore away a protective shroud covering the lantern room. Flooding caused buckling of the floors in the Bodie Island Light Station Double Keepers Quarters. Additional funding was obtained to continue the restoration, which was restarted in 2012 and completed in March 2013. There was a re lighting ceremony on April 18, 2013, and the lighthouse was opened for the general public to climb the following day for a fee.